.
Mamy 11 988 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Niesłuszne skazanie

Autor: Marcin Górecki • Opublikowane: 29.03.2013

Zostałem niesłusznie skazany. Nie brałem udziału w napadzie, mimo że mam kryminalną przeszłość. Sąd nie dał mi wiary, nie uwierzył też świadkom. Od 5 lat mieszkam w Niemczech, mam tam rodzinę, pracuję. Orzeczono 2 lata więzienia, ale nie dostałem jeszcze wezwania. Co mam robić? Jestem zrozpaczony.


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Polski ustawodawca nie przewiduje możliwości zamiany kary pozbawienia wolności, w szczególności po uprawomocnieniu się wyroku skazującego, na inną karę lub na inny środek karny*. Rozumiem jednak Pana żal z powodu niesłusznego skazania.

 

Polski ustawodawca przewidział instytucję odroczenia wykonania kary w art. 150 Kodeksu karnego wykonawczego (w skrócie K.k.w.). Zgodnie z treścią przepisu „wykonanie kary pozbawienia wolności możliwe jest w wypadku choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby uniemożliwiającej wykonywanie tej kary”. W sytuacji takiej sąd odracza wykonanie kary pozbawienia wolności do czasu ustania przeszkody, o której mowa powyżej.

Wspomnieć także należy o przepisie art. 151 K.k.w. Sąd może odroczyć wykonanie kary pozbawienia wolności na okres do 6 miesięcy, jeżeli natychmiastowe wykonanie kary pociągnęłoby dla skazanego lub jego rodziny zbyt ciężkie skutki. Okres odroczenia biegnie od dnia wydania postanowienia w tym przedmiocie. Odroczenie może być udzielone kilkakrotnie, jednakże łączny okres odroczenia nie może przekroczyć roku.

 

Zgodnie z treścią art. 152 K.k.w. jeżeli odroczenie wykonania kary nie przekraczającej 2 lat pozbawienia wolności trwało przez okres co najmniej jednego roku – sąd może warunkowo zawiesić wykonanie tej kary na zasadach określonych w art. 69-75 Kodeksu karnego.

 

Jeżeli sąd nie odroczy Panu wykonania kary pozbawienia wolności lub jeżeli oddali wniosek o warunkowe zawieszenie wykonania kary za niesłuszne skazanie, wówczas Pan będzie musiał stawić się w zakładzie karnym w celu wykonania orzeczonej kary.

 

Art. 78 § 1 Kodeksu karnego przewiduje, że skazanego można warunkowo zwolnić po odbyciu przez niego co najmniej połowy kary, jednak nie wcześniej niż po 6 miesiącach. Tym samym minimalne odbycie kary wynosiłoby w Pana przypadku 6 miesięcy.

Najkorzystniejszą z punktu widzenia Pana interesu jest instytucja ułaskawienia. Zgodnie z art. 139 Konstytucji RP „prawo łaski stosuje Prezydent, z tym zastrzeżeniem, że nie dotyczy to osób skazanych przez Trybunał Stanu”. Prawo łaski ma charakter indywidualny (w odróżnieniu od amnestii i abolicji, będących aktami o charakterze generalnym). Jego istota polega na darowaniu lub złagodzeniu kar i środków karnych oraz skutków skazania. Może ono polegać np. na warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności lub warunkowym przedterminowym zwolnieniu, zamianie kary pozbawienia wolności na grzywnę. Łaska nie obejmuje cywilnoprawnych skutków skazania, np. rozstrzygnięcia w zakresie powództwa cywilnego, zasądzenia odszkodowania z urzędu.

Prośbę o ułaskawienie może wnieść sam skazany oraz inne osoby wymienione w art. 560 § 1 Kodeksu postępowania karnego (w skrócie K.p.k.), które tworzą krąg osób uprawnionych do złożenia prośby. Prośbę o ułaskawienie skazanego może wnieść on sam, osoba uprawniona do składania na jego korzyść środków odwoławczych, krewni w linii prostej, przysposabiający lub przysposobiony, rodzeństwo, małżonek i osoba pozostająca ze skazanym we wspólnym pożyciu. Sąd jest obowiązany pozostawić bez rozpoznania prośbę wniesioną przez osobę nieuprawnioną lub niedopuszczalną z mocy ustawy, np. dotyczącą orzeczenia nieprawomocnego.

 

Prośbę rozpoznaje sąd, który wydał wyrok w pierwszej instancji, w takim samym składzie, w jakim orzekał, a przy tym w miarę możliwości w tym samym składzie – z udziałem sędziów i ławników, którzy brali udział w wydaniu wyroku. Sąd powinien rozpoznać prośbę o ułaskawienie w ciągu 2 miesięcy od daty jej otrzymania (art. 561 i 562). Wydanie opinii o ułaskawieniu należy do sądu wyrokującego, bez względu na późniejsze zmiany właściwości rzeczowej.

 

Rozpoznając prośbę o ułaskawienie, sąd w szczególności ma na względzie zachowanie skazanego po wydaniu wyroku, rozmiary wykonanej już kary, stan zdrowia skazanego i jego warunki rodzinne, naprawienie szkody wyrządzonej przestępstwem, a przede wszystkim szczególne wydarzenia, jakie nastąpiły po wydaniu wyroku.

Sąd pierwszej instancji oraz sąd odwoławczy, jeżeli orzekał w sprawie, wydają opinię w przedmiocie ułaskawienia (art. 564 § 1 i 2 K.p.k.), która ma postać postanowienia. Przez orzekanie sądu odwoławczego należy rozumieć rozstrzyganie merytoryczne w odniesieniu do danego oskarżonego, co nie obejmuje uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Prośbę pozostawia bez dalszego biegu zarówno orzekający w sprawie wyłącznie sąd pierwszej instancji, jeżeli nie stwierdził podstaw do wydania opinii pozytywnej, jak i sąd odwoławczy wtedy, gdy wydaje opinię negatywną, a opinię taką wydał już sąd pierwszej instancji (art. 564 § 1 i 3 K.p.k.). Sąd, opiniując pozytywnie prośbę o ułaskawienie, jednocześnie wydaje postanowienie o nadaniu jej dalszego biegu, co powinno nastąpić w odrębnym postanowieniu. Jeżeli chociaż jeden sąd wydał opinię pozytywną, prośba musi być przedstawiona z aktami i opiniami Prokuratorowi Generalnemu. Opinia pozytywna nie jest dostępna dla osób, które są uprawnione do złożenia prośby o ułaskawienie (art. 564 § 4 K.p.k.), a zatem osoby te mają prawo wglądu do opinii negatywnej.

Prokurator Generalny otrzymaną prośbę o ułaskawienie, z opinią pozytywną choćby jednego z sądów, przedstawia z własnym wnioskiem Prezydentowi RP (art. 565 § 1 K.p.k.). Kierunek tego wniosku jest niezależny od opinii sądów co do złożonej prośby o ułaskawienie. Pozytywny wniosek powinien zawierać propozycję dotyczącą zakresu ułaskawienia oraz jej uzasadnienie. Negatywne zaopiniowanie prośby o ułaskawienie przez sądy nie zamyka Prokuratorowi Generalnemu drogi do zainicjowania postępowania z urzędu na podstawie art. 567 § 1. W razie skierowania prośby o ułaskawienie bezpośrednio do Prezydenta RP przekazuje się ją Prokuratorowi Generalnemu w celu nadania jej biegu, a więc rozpoznania przez sąd, który wydał wyrok w pierwszej instancji lub wszcząć postępowanie z urzędu (art. 565 § 2).

 

Prezydent może, ale nie musi, zastosować prawo łaski, nawet jeżeli opinie sądu i Prokuratora Generalnego są pozytywne. Pierwsza prośba o ułaskawienie jest zwolniona z kosztów postępowania.

 

Wskazać należy, że w obecnej sytuacji trudno wyrokować, jak nowy Prezydent RP podchodzi do wniosków o ułaskawienie. Może Pan jednak spróbować ubiegać się o ułaskawienie. Należy jednak liczyć z odmową.

 

 

 

 

* Stan prawny z dnia 24.02.2012 r.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 9 minus V =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »

porady spadkowe spadek.info

porady budowlane prawo-budowlane.info

porady prawnika odpowiedziprawne.pl

ozdobne poduszki Hampton