Mamy 11 676 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Napastowanie przez męża

Autor: Janusz Polanowski • Opublikowane: 11.07.2019

Moja znajoma ma 63 lata, niedawno odeszła od swojego męża z powodu przemocy. Zamieszkała w swoim dawnym mieszkaniu. Mąż jednak ją napastuje – nachodzi ją, grozi jej, atakuje (słownie i fizycznie). Jak kobieta może pozbyć się tego natręta? Jest zastraszona i nie bardzo chce to zgłaszać sama na policję, czy ja jako osoba obca mam takie prawo?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Napastowanie przez męża

Fot. Fotolia

Bez wątpienia należy podjąć zgodną z prawem interwencję w tej bardzo przykrej sytuacji. Wprawdzie różne są podejścia do zgłaszania organom państwowym (zwłaszcza organom ścigania) przemocy w rodzinie, ale – przynajmniej moim skromnym zdaniem – należy unikać sytuacji, które mogą skutkować większym złem. Czasami zdarza się opamiętanie (nawet po dopuszczeniu się przemocy fizycznej), więc – szczególnie w relacjach rodzinnych – niekiedy może być uzasadnione wstrzymanie się z powiadomieniem organów ścigania. Z opisu sytuacji wynika, że u sprawcy brakuje przejawów krytycznej refleksji nad swym własnym postępowaniem; co więcej – bierność pokrzywdzonej prawdopodobnie go rozzuchwala – czuje się bezkarny, więc ubzdurał sobie, że „wolno mu wszystko” i „nikt mu nic nie zrobi”. Dalsza bezczynność w związku z przejawami agresji – bo śledzenie (choć dokuczliwe) wydaje się mniej groźne – może mieć skutki dosłownie tragiczne, np. śmierć (nawet śmierć lub kalectwo, np. pokrzywdzonej, sprawcy lub kogoś śpieszącego z pomocą pokrzywdzonej), odpowiedzialność karna (szczególnie dokuczliwa w przypadku wystąpienia skutku śmiertelnego). Zdarzenia nagłe (np. awantury lub bójki) miewają przebieg i skutki trudne do przewidzenia. Także dlatego rozsądek podpowiada spowodowanie interwencji.

 

Jeśli widzimy, że kogoś napadnięto, to nie zawsze trzeba od razu „wkraczać do akcji”; także z uwagi na dobro własne i swych najbliższych. Jednak na ogół (poza zupełnymi odludziami i terenami bez sygnałów telefonii komórkowej) można przynajmniej połączyć się z numerem alarmowym; dopiero po wezwaniu pomocy niekiedy zasadna może okazać się interwencja (a zwłaszcza przydać się może dyskretne nagrywanie przebiegu zdarzenia). Sytuacje są różne, więc jeden wzór reakcji jest wykluczony – chociażby z uwagi na sytuację świadka zdarzania (np. umiejętności, posiadanie przy sobie broni palnej, obowiązek zajmowania się dzieckiem lub kimś innym).

 

Doświadczenie (w tym doświadczenie życiowe) oraz rozsądek przemawiają za niezwłocznym (czyli bez zbędnej zwłoki) powiadomieniem o sytuacji organów ścigania (np. prokuratury). Prawo nie zabrania powiadamiania o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez osoby postronne lub obce. Niestety, niekiedy w przypadkach przemocy w rodzinie zdarza się, że osoba pokrzywdzona lub małżonek (np. w przypadku krzywdzenia dziecka) nie tylko zataja prawdę, ale nawet kryje sprawcę – różne mogą być motywy takich zachowań. Odpowiadam na Pańskie pytanie, więc moim zadaniem jest zwracanie szczególnej uwagi na Pańską sytuację. Dlatego proponuję w swym ewentualnym powiadomieniu o podejrzeniu popełnienie przestępstwa (a nie o samym popełnieniu) zachować umiar słowny – zwłaszcza w sytuacji braku dowodów (nawet pośrednich, np. korespondencji elektronicznej z pokrzywdzoną lub nagrania dotyczącej owych nagannych zdarzeń rozmowy z nią).

 

Czekanie na kolejną napaść może okazać się bardzo ryzykowne – zwłaszcza bez porozumienia z policjantami (którzy mogliby zorganizować zasadzkę lub zainstalować dyskretny monitoring miejsc, w których dochodzi do napaści). Interwencja osoby prywatnej (np. Pańska interwencja) mogłaby mieć różny przebieg oraz różne skutki, więc wypada unikać takiego ryzyka. Oczywiście, nie można wykluczyć zaskoczenia pokrzywdzonej przez sprawcę, więc przyuczenie tej Pani w zakresie sprawnego włączenia urządzenia nagrywającego (np. przy pomocy opcji na palm topie lub w telefonie komórkowym) mogłoby się przydać (zwłaszcza w aspekcie dowodowym).

 

Przepisy prawne są teraz szeroko dostępne (np. przy pomocy niżej wskazanej sejmowej bazy danych), więc ograniczam się do przykładowego wskazane ewentualnych podstaw prawnych – organa ścigania powinny dokonać właściwej kwalifikacji prawnej. Znęcanie się nad członkiem rodziny (zwłaszcza nad współdomownikiem) jest przestępstwem stypizowanym w art. 207 Kodeksu karnego (skrótowo: K.k.). Groźby bezprawne (art. 190 K.k. i art. 191 K.k.) oraz nękanie (art. 190a K.k.) to również przestępstwa – chociaż są one ścigane na wniosek osoby pokrzywdzonej.

 

Naruszenie nietykalności cielesnej oraz wyzwiska mogą wywoływać skutki nie tylko na podstawie prawa karnego (np. zniewaga, według art. 216 K.k.), ale także w zakresie prawa cywilnego. Chodzi głównie o naruszenie dóbr osobistych – art. 23 oraz art. 24 Kodeksu cywilnego (skrótowo: K.c.). Jednym z rodzajów roszczeń przewidzianych w artykule 24 K.c. jest zadośćuczynienie pieniężne. Jeżeli Pokrzywdzona doznała szkód, to może domagać się od Sprawcy odszkodowania – art. 415 i następne K.c. (szkód na osobie oraz związanych z tym odszkodowań, np. za koszty leczenia lub terapii, dotyczy art. 444 i następne K.c.); czasami odszkodowania można domagać się w przypadku dochodzenia roszczeń typowych w sytuacjach naruszenia dóbr osobistych. W sprawach cywilnych (w tym związanych z naruszeniem dóbr osobistych) roszczeń dochodzi się przez wytoczenie powództwa – podobnie jest w przypadku przestępstw ściganych z oskarżenia prywatnego (np. art. 212 i następne K.k.), bo tryb prywatnoskargowy ścigania przestępstw oznacza, że pokrzywdzony (samodzielnie albo z pomocą prawnika) powinien przygotować, wnieść do sądu oraz przed sądem popierać akt oskarżenia (zwany prywatnym aktem oskarżenia).

 

Sprawy zaszły tak daleko, że właściwe będzie powiadomienie organów ścigania (przynajmniej właściwego dzielnicowego); procedura „niebieskiej karty” ma małe znaczenie praktyczne w przypadku osobnego zamieszkiwania małżonków, a angażowanie się w dotyczące tej procedury relacje z „opieką społeczną” mogą odwrócić uwagę od istoty zagadnienia (potrzeby rzeczywistego, a nie „papierowego” wsparcia dla pokrzywdzonej).

 

Opis sytuacji nie wskazuje, gdzie dochodzi do napaści (zwłaszcza do naruszenia nietykalności cielesnej). Jeśli dochodzi do takich zdarzeń w mieszkaniu pokrzywdzonej, to udzielenie jej efektywnej pomocy może być bardzo trudne. Co po Pańskim lub policyjnym zaangażowaniu, jeśli pokrzywdzona wpuści sprawcę do swego mieszkania?

 

Niejako na marginesie dodaję, że zakończenie przez pokrzywdzoną wspólnego pożycia z jej mężem w celu chronienia się przed przemocą w rodzinie może ułatwić jej staranie się na drodze sądowej o wsparcie na podstawie art. 28 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego; taka możliwość w tego rodzaju sytuacjach wiąże się wykładnią prawa w orzecznictwie sądowym.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 10 - 8 =

»Podobne materiały

Wypowiedzenie umowy dzierżawy

Czy jest możliwość wypowiedzenia umowy dzierżawy, którą przesyłam w załączniku? Dzierżawca od momentu podpisania umowy nie płaci czynszu dzierżawnego ani nie rozpoczął użytkowania gruntów, nie został również sporządzony protokół przekazania. Mimo to dzierżawca zamierza złożyć wniosek o płatności obs

 

Utrata oka a starania o rentę

Mój syn został pobity, w wyniku czego stracił oko. Syn jest obecnie studentem medycyny, studia zamierza skończyć. Obecnie jest pod kontrolą lekarzy. Czy należy mu się jakaś stała renta, mimo że w przyszłości być może będzie w stanie wykonywać zawód lekarza, niestety w bardziej ograniczonym zakresie

 

Zaliczenie darowizny do spadku

Dokonaliśmy podziału majątku po ojcu. Jeden z braci w 2007 r. otrzymał darowiznę w postaci nieruchomości. Czy ta nieruchomość powinna być zaliczana do spadku?

 

Co grozi za składanie fałszywych zeznań?

Byłam świadkiem w sprawie o pobicie i złożyłem fałszywe zeznania. Początkowo zeznałam, że nie znam sprawcy, co nie było prawdą. Jest on moim znajomym, z którym kontaktowałam się przez telefon komórkowy. Policja to odkryła i pokazała SMS-y mojemu przełożonemu. Ten zwolnił mnie z pracy i szantażował.

 

Podanie o przedłużenie terminu na oddanie pracy dyplomowej a opłaty

Od 2007 r. jestem studentką prywatnej uczelni. 30 września 2010 r. minął termin na złożenie pracy dyplomowej, jednak z przyczyn zdrowotnych nie mogłam jej dostarczyć, więc złożyłam podanie o przedłużenie terminu. Dowiedziałam się, że nieraz uczelnie w takiej sytuacji pobierają od studenta opłatę &nd

 

Możliwości sprzedaży mieszkania komunalnego przed upływem 5 lat bez utraty bonifikaty

W ubiegłym roku zmarli nagle moi rodzice. Zajmowali oni mieszkanie komunalne wraz z upośledzonym psychicznie bratem, którym teraz – zgodnie z wolą rodziców – ja się opiekuję; brat mieszka ze mną, jestem jego pełnomocnikiem. Brat został najemcą mieszkania komunalnego i wkrótce w

 

Sprzedaż samochodu używanego za granicą

W 2014 r. mój ojciec kupił w Niemczech samochód wyprodukowany na terenie UE. Samochód zarejestrował w Polsce. Dwa lata później dał go mi w darowiźnie. Przeprowadziłem się do Szwajcarii, tam używałem pojazdu – z opłat celnych zostałem zwolniony w ramach myta przesiedleńczego. Nie występowałem z

 

Renta niemiecka a podatek dochodowy i składka zdrowotna

Ze względu na niezdolność do pracy otrzymuję rentę niemiecką. Mieszkam w Polsce i dostaję także rentę polską. Kilka miesięcy temu otrzymałam na swoje konto w banku polskim wyrównanie niemieckiej renty. Bank zażądał podpisania zgody na pobieranie składki zdrowotnej i podatku dochodowego. Dowiedziałam

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »