Mamy 10 655 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Nakaz płacowy inspektora pracy – wnioski de lege ferenda (na przyszłość) – część 3

Autor: Tadeusz M. Nycz • Opublikowane: 29.10.2010

W artykule autor kontynuuje rozważania dotyczące zmiany charakteru prawnego nakazu płacowego wydawanego na podstawie art. 11 pkt 7 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. Nr 89, poz. 589, z późn. zm.).

Tadeusz M. Nycz

»Wybrane opinie klientów

Rewelacja!!! Wszystko bardzo klarownie wytłumaczone. Korzystałem z usług nie jednego prawnika, ale tak przygotowane pismo i objaśnienia jakie otrzymałem wprawiło mnie w zdumienie. Wszystko na najwyższym poziomie!!! Polecam serdecznie i dziękuję całemu zespołowi ePorady24, a w szczególności Panu Karolowi Jokielowi.
Zbyszek
Żadna opinia nie wyrazi mojej wdzięczności dla zespołu ePorady. Moja sprawa wydawała mi się tak skomplikowana, że nie do rozwiązania. Nie wiedziałem, od której strony ją zacząć. Szperając w internecie, natrafiłem na ePorady i okazało się, że moją sprawę można zacząć od strony, której absolutnie bym się nie spodziewał.
Jestem bardzo zadowolony z obrotu sprawy, która mnie dotyczy. Z tak znikomych danych, które przekazałem, otrzymałem pismo tak profesjonalnie napisane, jakby zespół ePorady był moim bardzo dobrym znajomym i znał mój problem tak dobrze jak ja. Dziękuję bardzo i będę polecał wszystkim korzystanie z waszych usług.
Henryk
Bardzo, bardzo dziękuję!!! W ciągu dwóch dni otrzymałam więcej wiadomości na temat mojej sprawy niż w ciągu 2 miesięcy od dwóch adwokatów!!!! Do tej pory dowiadywałam się tylko, jakie prawa ma osoba, która naraziła mnie na ogromne szkody, i jakie konsekwencje grożą mi, jeżeli nie będę respektować tych praw. Nawet odpowiedź na dodatkowe pytanie nastąpiła szybciej i była bardziej wyczerpująca niż trwająca od tygodnia dyskusja na ten temat z moim pełnomocnikiem (teraz byłym). O kosztach nie mówiąc. BARDZO POLECAM!!!
Małgorzata
Widziałem już wiele pozwów, ale sporządzony przez prawnika z eporady24.pl jest prawdziwym majstersztykiem i wyrazem profesjonalizmu. Jasno, konkretnie, przy minimum słów, maksimum treści. Do tego relacja jakości do ceny również znajduje swoje uzasadnienie. Z pełnym przekonaniem wygranej sprawy zanoszę pozew do sądu. Nikomu nie należy życzyć sądowych spraw, ale gdyby zaszła potrzeba, z pełnym przekonaniem mogę polecić eporady24.pl.
Jacek
Powiem tak: cuda załatwiane są od ręki! Na sprawie w sądzie sędzina była zaskoczona tak profesjonalnym i rzeczowym przygotowaniem, a wszystko dzięki ePorady24! Zakończyłem sprawę i wygrałem!!!! Polecam ten serwis i serdecznie dziękuję. Tak sprawnej obsługi mógłby pozazdrościć każdy inny serwis! Prawnicy są na najwyższym poziomie!!! Polecam z całego serca!!!
Zbyszek

Nakaz płacowy inspektora pracy, o którym mowa w art. 11 pkt 7 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. Nr 89, poz. 589, z późn. zm.), nie jest instytucją prawną spełniającą zamierzenia ustawodawcy, który w 2001 r. wprowadził to rozwiązanie do poprzedniej ustawy o PIP z dnia 6 marca 1981 r. (Dz. U. Nr 6, poz. 23, z późn. zm.).

 

W pierwszej części cyklu wykazałem, że nakaz płacowy jest instrumentem prawnym możliwym do zastosowania jedynie w przypadku całkowitej oczywistości określonej należności wynagrodzeniowej, co w obecnych warunkach prawnych występuje dość rzadko.

 

W drugiej części, wskazując na wadliwość nakazu płacowego, zaproponowałem zmianę jego charakteru prawnego poprzez stworzenie instytucji przedsądowej, dającej prawo inspektorowi pracy do rozstrzygnięcia kwestii należności pracownika ze stosunku pracy.

 

Zgodnie z proponowanym rozwiązaniem inspektor pracy stałby się w zakresie prawa pracownika do wynagrodzenia i innego świadczenia ze stosunku pracy organem uprawnionym do rozstrzygnięcia spornych kwestii między stronami stosunku pracy.

 

Pozycja inspektora pracy polegałaby na tym, że byłby organem przedsądowym rozstrzygającym spory ze stosunku pracy w zakresie wynagrodzenia za pracę i innej należności ze stosunku pracy.

 


Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Strony, czyli pracodawca lub pracownik, którego decyzja dotyczy, miałyby prawo odwołać się od nakazu inspektora pracy do sądu pracy. Dalsze postępowanie sądowe toczyłoby się na dotychczasowych dwuinstancyjnych zasadach.

 

W konsekwencji proponowane rozwiązanie nie naruszałoby konstytucyjnej zasady rozstrzygania spraw spornych przez sądy, ponieważ dwuinstancyjny tryb postępowania przed sądem pracy zostałby zachowany.

 

Nadanie inspektorowi pracy uprawnień organu administracyjnego uprawnionego do rozstrzygnięcia sporu w tym zakresie zmierzałoby z jednej strony do uproszczenia trybu dochodzenia roszczeń wynagrodzeniowych przez pracowników, a z drugiej do ułatwień dowodowych tak dla pracowników jak i dla sądu pracy, który w następstwie odwołania rozpatrywałby daną sprawę.

 

Niezależnie od wskazanych motywów nadania inspektorowi pracy uprawnień do rozstrzygania sporów ze stosunku pracy w zakresie wynagrodzenia za pracę proponowane rozwiązanie likwidowałoby dotychczasowy nonsensowny charakter nakazu płacowego oceniany z administracyjno-prawnego punktu widzenia.

 

Zgodnie z powszechnie przyjętymi poglądami w doktrynie prawa administracyjnego decyzja administracyjna, a taki charakter posiada formalnie nakaz placowy, jest rozstrzygnięciem sprawy co do jej istoty, podczas gdy de lege lata (łac. w świetle prawa obowiązującego) nakaz placowy obecnie niczego nie rozstrzyga.

 

W konsekwencji jest całkowicie ułomną decyzją administracyjną. W nakazie płacowym nie można dopatrzyć się pierwiastka przejawu woli organu państwa, ponieważ inspektor pracy nie może wydać nakazu w sprawie należności spornej między stronami stosunku pracy.

 

W obecnym stanie prawnym wydawanie nakazu placowego nie ma żadnego sensu w aspekcie pojęciowym decyzji administracyjnej, poza ewentualną sferą fiskalną, wynikającą z wszczętej następnie egzekucji administracyjnej, która może spowodować nałożenie na pracodawcę grzywny w celu przymuszenia.

 

Nakaz płacowy jest zatem rozwiązaniem korzystnym dla skarbu państwa, któremu inspekcja pracy może przynosić określone dochody z tytułu niewykonania wydanych przez inspektorów nakazów płacowych.

 

Równolegle nakaz taki nie ma bezpośredniego przełożenia w aspekcie roszczeń pracownika względem pracodawcy, ponieważ nie zastępuje wyroku sądu pracy, na podstawie którego pracownik mógłby skutecznie wyegzekwować swoje należności.

 

Jest to więc całkowicie wadliwa konstrukcja prawna, która z punktu widzenia poprawy praworządności w stosunkach pracy nie ma prawie żadnego znaczenia, jeśli zważyć, że w większości nakazy takie dotyczą oczywistych, niespornych należności, w dużej mierze niewypłacanych przez jednostki służby zdrowia, nieposiadające po prostu odpowiednich środków na wynagrodzenia.

 

Instytucja ta jednocześnie, w wymiarze medialnym, wprowadza pracowników w błąd, poprzez fałszywe rozumienie rzekomo istotnych uprawnień decyzyjnych inspektora pracy, które w rzeczywistości sprowadzają się do swoistej, nic nieznaczącej namiastki.

 

W konsekwencji nakaz płacowy, o którym mowa w art. 11 pkt 7 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o PIP, posiadający formalnie charakter decyzji administracyjnej, w istocie nie spełnia doktrynalnego pojęcia rozstrzygnięcia administracyjno-prawnego.

 

W warunkach niewypłacenia przez pracodawcę oczywiście należnego pracownikowi wynagrodzenia nie ma uzasadnienia dla wydawania decyzji administracyjnej, gdyż nie występuje pierwiastek przejawu woli organu państwa.

 

Taki stan faktyczny nie kwalifikuje się w ogóle do wydawania jakiegokolwiek rozstrzygnięcia, lecz wyłącznie jest stanem wyczerpującym znamiona wykroczenia, o którym mowa w art. 282 § 1 pkt 1 K.p.

 

Wprowadzona przez ustawodawcę formuła nakazu płacowego jest więc wadliwa także z punktu widzenia administracyjno-prawnego, gdyż taki nakaz w rzeczywistości nie spełnia cech charakteryzujących decyzję administracyjną.

 

Tym samym ten środek prawny nadany inspektorowi pracy wprowadza zamieszanie wykładniowe i pojęciowe, niekorzystnie świadcząc o poziomie legislacyjnym. Cel, jaki przyświecał ustawodawcy, który chciał w 2001 r. zlikwidować patologiczne przypadki niewypłacania wynagrodzenia za pracę występujące w skali dość powszechnej, nie znalazł odzwierciedlenia w dobraniu odpowiedniego uprawnienia dla organu PIP.

 

Wszystko to nienajlepiej świadczy o poziomie legislacyjnym realizowanym przez nasz parlament, ale jednocześnie stanowi istotne uzasadnienie dla zmiany obecnego stanu prawnego i stworzenia instrumentu, przy pomocy którego będzie można skutecznie walczyć z patologicznymi zjawiskami, polegającymi na powszechnym niewypłacaniu przez pracodawców należnego pracownikowi wynagrodzenia za pracę.

 

Upływ ponad 9 lat stosowania nakazu płacowego pokazuje, że stan praworządności w zakresie prawidłowego wypłacania należności ze stosunku pracy nie uległ istotnej poprawie, zaś stale wzrastająca liczba skarg kierowanych przez pracowników, właśnie w sprawach dotyczących wynagrodzenia i innych należności ze stosunku prace, jedynie ten trend potwierdza.



Stan prawny obowiązujący na dzień 29.10.2010

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 10 plus zero =

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

 

 

»Podobne materiały

Postępowanie kontrolne inspektora pracy 1

W artykule omówiono postępowanie kontrolne inspektora pracy na tle nowej ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r., która obowiązuje od dnia 1 lipca 2007 r. i poszerza kompetencje kontrolne inspekcji pracy. Jest to pierwsza część tej problematyki, która będzie kontynuowana.

Zmiany w ustawie o PIP – część 5

W artykule autor kontynuuje omawianie ostatniej zmiany ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. Nr 89, poz. 589), dokonanej ustawą z dnia 9 czerwca 2011 r. o zmianie ustawy o PIP (Dz. U. Nr 142, poz. 829).

Kontrola legalności zatrudnienia

W artykule omówiono zagadnienia związane z kontrolą legalności zatrudnienia, w związku z przejęciem zadań z tym związanych z dniem 1 lipca 2007 r. przez Państwową Inspekcję Pracy na mocy ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. Nr 89, poz. 589).
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »