.
Mamy 12 435 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Mieszkanie służbowe i zameldowanie po rozwodzie

Autor: Tomasz Krupiński • Opublikowane: 02.09.2010

Ja i moja była żona kupiliśmy moje służbowe mieszkanie od Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Przed jego kupnem podpisaliśmy rozdzielność majątkową. Czy słusznie Wojskowa Agencja Mieszkaniowa podzieliła po połowie do wykupienia moje mieszkanie służbowe? Druga sprawa dotyczy tego, że mieszkam w jednym z pokoi w domu byłej żony. Po sprzedaży mojego innego mieszkania całą kwotę przekazałem na zakup tego domu. Teraz była żona stara się o wymeldowanie mnie ze swojego domu. Jeśli jej się to uda, zostanę bez dachu nad głową. Co mogę zrobić?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Problematykę prawną służbowych mieszkań wojskowych reguluje ustawa z dnia 22 czerwca 1995 r. (Dz. U. Nr 86, poz. 433) o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Do najmu lokali mieszkalnych, w tym służbowych, stosowano ustawę z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych.

 

Zgodnie z art. 7 ustawy „małżonkowie wspólnie zajmujący lokal są z mocy prawa najemcami tego lokalu, chociażby umowa najmu została zawarta tylko przez jednego z nich”.

 

Problematykę wykupu mieszkań wojskowych reguluje cytowana wyżej ustawa o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

 

Zgodnie z art. 56 ustawy „prawo do nabycia lokalu mieszkalnego, innego niż kwatera, kwatera funkcyjna i kwatera zastępcza, przysługuje osobom posiadającym tytuł prawny do zamieszkiwania w tym lokalu mieszkalnym”.

 

Zgodnie z powyższym osobami uprawnionymi do złożenia wniosku byliście Państwo wspólnie mimo istniejącego między Państwem ustroju rozdzielności majątkowej.

 

Jeśli chodzi o kwestię wymeldowania, podstawę prawną dla przedstawionego przez Pana pytania stanowi art. 15 ustawy ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych (j.t. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993 z późn. zm.). Zgodnie z jego treścią „organ gminy na wniosek strony lub z urzędu może podjąć decyzję w sprawie wymeldowania osoby, która opuściła miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 3 miesiące i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się”.

 

Niewykonanie obowiązku wymeldowania się jest wykroczeniem. Zgodnie z art. 147 § 1 Kodeksu wykroczeń „kto nie dopełnia ciążącego na nim obowiązku meldunkowego, podlega karze ograniczenia wolności, grzywny albo karze nagany”.

 

Podkreślić należy, że wymeldowanie jest wyłącznie aktem rejestracji danych dotyczących pobytu określonej osoby w miejscu jej zameldowania. Źródłem obowiązku wymeldowania przez organ administracji jest więc sam fakt opuszczenia dotychczasowego miejsca pobytu przez osobę podlegającą wymeldowaniu lub wręcz brak zamieszkiwania osoby w miejscu jej zameldowania.

 

Przy wymeldowaniu nie jest więc istotny fakt, czy osoba posiada uprawnienie do przebywania w tym miejscu. Wymeldowanie ma przede wszystkich znaczenie dla zapewnienia zgodności pomiędzy stanem faktycznym a zapisami w ewidencji ludności. Sam więc meldunek ma tylko znaczenie ewidencyjne, gdyż własność i meldunek to sprawy zupełnie odrębne.

 

Zgodnie z cytowanym artykułem przesłankami wymeldowania są: opuszczenie lokalu oraz niedopełnienie obowiązku wymeldowania. Sprawy administracyjne prowadzone w przedmiocie ewidencji ludności mają na celu wyłącznie potwierdzenie faktycznego miejsca pobytu stałego lub czasowego. Jedyną przesłanką warunkującą wymeldowanie z pobytu stałego jest trwałe i dobrowolne opuszczenie dotychczasowego miejsca zamieszkania. Organy ewidencyjne nie są zatem uprawnione do badania tytułów prawnych do zamieszkiwania pod danym adresem, rozstrzygania sporów o prawo własności itd. (tak wyrok WSA Poznań z dnia 02.07.2009 r., sygn. akt III SA/Po 507/08; Wspólnota 2009/34/38).

 

Przesłanka opuszczenia dotychczasowego miejsca pobytu stałego, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych jest spełniona, jeżeli opuszczenie miało charakter dobrowolny i trwały. Powinno więc być ono następstwem zamiaru osoby opuszczającej, przy czym zamiar ten należy pojmować nie wyłącznie jako wolę wewnętrzną, ale wolę dającą się określić na podstawie obiektywnych, możliwych do stwierdzenia okoliczności. Ustalenie, czy nastąpiło opuszczenie dotychczasowego miejsca pobytu, wymaga zbadania tak pojmowanego zamiaru, a w szczególności wykazania, że nastąpiło zerwanie więzi z dotychczasowym miejscem pobytu wskazujące, iż centrum życiowe osoby wymeldowanej znajduje się w innym miejscu (tak też wyrok WSA Wrocław z dnia 16.09.2009 r., sygn. akt III SA/Wr 711/08; Legalis).

 

Obecnie organ gminy może wszcząć postępowanie wyjaśniające, przeprowadzić wywiad środowiskowy oraz wezwać Pana do udzielenia wyjaśnień w sprawie. W tym celu wyznaczy termin rozprawy administracyjnej.

 

Zaznaczyć należy, że podstawą wydania przez organ gminy decyzji administracyjnej o wymeldowaniu osoby jest wykazanie, że opuściła miejsce stałego pobytu, opuszczenie to ma charakter stały, nie tymczasowy i jest dobrowolne, lub wykazanie, że pod wskazanym adresem nie zamieszkiwała, nie zamieszkuje; względnie wykazanie, że miejsce zameldowania do zamieszkiwania się nie nadaje.

 

W postępowaniu w sprawie zameldowania (wymeldowania) stroną w rozumieniu art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego jest wyłącznie osoba, której zameldowanie (wymeldowanie) dotyczy. Inne podmioty, w tym podmioty, którym przysługują jakiekolwiek uprawnienia do lokalu, w którym ma nastąpić zameldowanie (wymeldowanie), nie mogą być uznawane za strony ze względu na brak interesu prawnego. Instytucja zameldowania (wymeldowania) ma bowiem charakter ewidencyjny (rejestracyjny) i ma jedynie na celu doprowadzenie stanu ewidencji ludności do zgodności ze stanem faktycznym, co niewątpliwie leży w interesie Państwa, a nie osób pozostających poza sferą organizacji organów państwowych (osób trzecich), do których należy zaliczyć osoby posiadające tytuł prawny do lokalu. (tak wyrok WSA Poznań z dnia 22.07.2009 r., sygn. akt III SA/Po 11/09; Legalis).

 

Reasumując, nie ma podstaw do wymeldowania Pana z zajmowanego lokalu.

 

Jeśli chodzi o kwestie wzajemnych rozliczeń, to zastosowanie znajdą przepisy dotyczące rozliczeń między właścicielem a posiadaczem. Nie wskazał Pan, na jakiej podstawie prawnej doszło do przekazania żonie kwot niezbędnych do zakupu domu. Jeśli uznamy, że w drodze darowizny, to może Pan domagać się uchylenia od skutków jej złożenia, powołując się na rażącą niewdzięczność darczyńcy.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • VII minus 0 =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »