.
Mamy 12 290 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Miejsce złożenia pozwu a siedziba firmy

Autor: Anna Sufin • Opublikowane: 25.02.2021 • Zaktualizowane: 25.02.2021

Jesteśmy firmą pożyczkową. Na umowach zawsze jest zapis, że „umowa zawarta w Mieście X”. Są one jednak podpisywane w biurach naszych agentów w całej Polsce, czasami dostarczamy je wysyłkowo. Gdy klient nie dopełnia warunków umowy, chcielibyśmy składać pozwy w naszym mieście gdzie znajduje się siedziba firmy. Czy to możliwe abyśmy wszystkie pozwy składali w miejscowości w której mamy siedzibę firmy? Jak to uzasadnić w zapisach umowy? Czy da się w jednym postępowaniu dostać nakaz i klauzulę?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Miejsce złożenia pozwu a siedziba firmy

Klauzula niedozwolona – jeśli godzi w konsumenta

Na wstępie wskażę, że klauzula w umowie, która określałaby, że sądem właściwym dla wszelkich sporów jest sąd właściwy dla pożyczkodawcy, sąd w Białymstoku itd., tj. taka, która stawiałaby w nierównej pozycji konsumenta, byłaby klauzulą niedozwoloną w rozumieniu art. 3851 Kodeksu cywilnego (liczne podobne klauzule znajdują się w rejestrze klauzul niedozwolonych), z tego też względu zapewne nie została w umowie zastosowana.

 

Zgodnie z art. 34 Kodeksu postępowania cywilnego powództwo o zawarcie umowy, ustalenie jej treści, o zmianę umowy oraz o ustalenie istnienia umowy, o jej wykonanie, rozwiązanie lub unieważnienie, a także o odszkodowanie z powodu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy można wytoczyć przed sąd miejsca jej wykonania. W razie wątpliwości miejsce wykonania umowy powinno być stwierdzone dokumentem.

Miejsce wykonania umowy

Miejsce wykonania umowy jest określane według przepisów Kodeksu cywilnego – jest nim miejsce oznaczone w umowie lub wynikające z właściwości zobowiązania. Jeśli jednak miejsce spełnienia świadczenia nie jest oznaczone ani też nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione w miejscu, gdzie w chwili powstania zobowiązania dłużnik miał zamieszkanie lub siedzibę. Jednakże świadczenie pieniężne powinno być spełnione w miejscu zamieszkania lub w siedzibie wierzyciela w chwili spełnienia świadczenia (art. 454 § 1 Kodeksu cywilnego). „Przyjmuje się powszechnie (por. L. Stecki, Opóźnienie, s. 18 i nast.; J. Dąbrowa, w: System, t. III, cz. 1, s. 738; Radwański, Olejniczak 2012, s. 310; A. Orłowska, Glosa do wyr. NSA z 25.11.1998 r., sygn. akt III SA 1714/97), że jeżeli strony nie umówiły się inaczej, dług pieniężny jest tzw. długiem oddawczym, co oznacza, że dłużnik powinien dostarczyć przedmiot świadczenia wierzycielowi na swój koszt i ryzyko. On także powinien ustalić miejsce zamieszkania (siedziby) wierzyciela w chwili spełnienia świadczenia” (Popiołek, Komentarz do art. 454 Kodeksu cywilnego, red. Pietrzykowski).

 

W umowie określają Państwo, że zobowiązują się do przekazania pewnej kwoty, natomiast druga strona zobowiązuje się do jej zwrotu wraz z dodatkowymi opłatami. Zwrot pożyczonej kwoty jest zatem elementem wykonania umowy. Świadczenie wzajemne, które ma spełnić Państwa kontrahent, jest świadczeniem pieniężnym, jak wskazano powyżej – powinno być spełnione w Państwa siedzibie, jeśli inaczej go nie oznaczono w umowie ani też nie wynika z właściwości zobowiązania.

 

Zapewne zwrot pożyczonych kwot ma odbywać się na Państwa rachunek bankowy. Jak wskazuje się w wyżej cytowanym Komentarzu do art. 454 Kodeksu cywilnego:

 

„W obrocie bezgotówkowym (świadczenie spełniane w tym obrocie jest także świadczeniem pieniężnym, bo przepisy KC nie rozróżniają świadczeń pieniężnych gotówkowych i bezgotówkowych, por. np. Z. Gawlik, w: Kidyba, Komentarz KC, 2010, III, s. 570) miejscem wykonania jest miejsce, w którym znajduje się rachunek bankowy wierzyciela, a nie miejsce zamieszkania (siedziby) wierzyciela lub miejsce, w którym nastąpiło obciążenie rachunku dłużnika, por. wyr. SN z 8.11.1989 r. (III CRN 345/89, Pal. 1992, Nr 1-2 z glosą J.P. Naworskiego); post. SN z 3.12.1987 r. (II CZ 162/87, Legalis); uchw. SN z 20.11.1992 r. (III CZP 138/92, OSNC 1993, Nr 6, poz. 96); z 4.1.1995 r. (III CZP 164/94, OSNC 1995, Nr 4, poz. 62); wyr. SA w Lublinie z 28.2.1991 r. (I ACR 20/91, OSA 1992, Nr 3, poz. 23); ponadto A. Chłopecki, Zagadnienia prawne rozliczeń bankowych, Gl. 1996, Nr 11; A. Socha, Bankowe rozliczenia pieniężne a świadczenia pieniężne, R.Pr. 2000, Nr 2; Z. Gawlik, w: Kidyba, Komentarz KC 2010, III, s. 570. Ponadto w uchw. SN z 25.6.2003 r. (III CZP 28/03, OSNC 2004, Nr 5, poz. 71)”.

Miejsce, gdzie znajduje się rachunek bankowy firmy

Skoro zatem miejscem wykonania umowy jest miejsce, w którym znajduje się Państwa rachunek bankowy, o ile ten rachunek będzie prowadzony w oddziale banku w Białymstoku, mogą Państwo powoływać się na art. 34 Kodeksu postępowania cywilnego, wybierając właściwość sądu w Białymstoku. Dla uzasadnienia takiej właściwości sądu mogą Państwo powoływać przytoczony wyżej wyciąg z komentarza.

 

Warto tu wskazać zastrzeżenie, że część doktryny i orzecznictwa podnosi, iż aby uznać tak określone miejsce wykonania umowy, na spełnienie świadczenia na taki rachunek bankowy musi zgodzić się dłużnik (tak się dzieje np. gdy rachunek wskazano w umowie), nie wystarczy samo wskazanie rachunku. Jest to jednak stanowisko zbyt rygorystyczne i raczej odrzucane.

Uzyskiwanie nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym

Kolejne Pana pytanie to pytanie o możliwość uzyskania nakazu i klauzuli w jednym postępowaniu. Nie bardzo wiem, o co w istocie chciał w nim Pan zapytać, założę jednak, że chodzi o uzyskanie nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym, który to nakaz stanowi tytuł zabezpieczenia bez konieczności nadawania mu klauzuli wykonalności. W przeciwnym razie bowiem zawsze muszą Państwo uzyskiwać klauzulę w kolejnym postępowaniu, po uprawomocnieniu się nakazu.

 

Przesłanki wydania nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym określa art. 485 Kodeksu postępowania cywilnego:

 

„§ 1. Sąd wydaje nakaz zapłaty, jeżeli powód dochodzi roszczenia pieniężnego albo świadczenia innych rzeczy zamiennych, a okoliczności uzasadniające dochodzone żądanie są udowodnione dołączonym do pozwu:

1) dokumentem urzędowym;

2) zaakceptowanym przez dłużnika rachunkiem;

3) wezwaniem dłużnika do zapłaty i pisemnym oświadczeniem dłużnika o uznaniu długu;

4) zaakceptowanym przez dłużnika żądaniem zapłaty, zwróconym przez bank i niezapłaconym z powodu braku środków na rachunku bankowym.

§ 2. Sąd wydaje również nakaz zapłaty przeciwko zobowiązanemu z weksla, czeku, warrantu lub rewersu należycie wypełnionego, których prawdziwość i treść nie nasuwają wątpliwości. W razie przejścia na powoda praw z weksla, z czeku, z warrantu lub z rewersu, do wydania nakazu niezbędne jest przedstawienie dokumentów do uzasadnienia roszczenia, o ile przejście tych praw na powoda nie wynika bezpośrednio z weksla, z czeku, z warrantu lub z rewersu.

§ 2a. Sąd wydaje nakaz zapłaty na podstawie dołączonej do pozwu umowy, dowodu spełnienia wzajemnego świadczenia niepieniężnego, dowodu doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku, jeżeli powód dochodzi należności zapłaty świadczenia pieniężnego, odsetek w transakcjach handlowych określonych w ustawie z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (Dz. U. poz. 403) lub kwoty, o której mowa w art. 10 ust. 1 tej ustawy, oraz na podstawie dokumentów potwierdzających poniesienie kosztów odzyskiwania należności, jeżeli powód dochodzi również zwrotu kosztów, o których mowa w art. 10 ust. 2 tej ustawy.

§ 3. Sąd może wydać nakaz zapłaty, jeżeli bank dochodzi roszczenia na podstawie wyciągu z ksiąg bankowych podpisanego przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych banku i opatrzonego pieczęcią banku oraz dowodu doręczenia dłużnikowi pisemnego wezwania do zapłaty.

§ 4. Jeżeli nie dołączono oryginału weksla, czeku, warrantu lub rewersu albo dokumentów określonych w § 3, przewodniczący wzywa powoda do ich złożenia pod rygorem zwrotu pozwu na podstawie art. 130”.

 

Jeśli zatem nie przedłożą Państwo dokumentu wskazującego na uznanie długu przez dłużnika bądź zaakceptowanego rachunku (jakiegokolwiek dokumentu, w którym dłużnik własnym podpisem potwierdziłby saldo do spłaty), sąd nie wyda nakazu w postępowaniu nakazowym (abstrahując oczywiście od sytuacji, gdy dysponują Państwo wekslem).

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • III minus II =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »