.
Mamy 12 973 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne porady prawne

Pliki można dodać w kolejnym kroku
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!

Kontakty seksualne homoseksualisty z chłopcem powyżej 15 lat

Autor: Marcin Górecki • Opublikowane: 27.07.2011

Jestem homoseksualistą i od niedawna spotykam się z dużo młodszym chłopakiem (ma jednak ponad 15 lat). Niestety o wszystkim dowiedzieli się jego rodzice, którzy teraz mi grożą sądem. Nasze kontakty ograniczają się jedynie do pocałunków. Czy mają rację? Czy dopuściłem się przestępstwa? Czasem chłopakowi pomagałem w różnych sprawach i zastanawiam się, czy jego rodzice mogliby postawić mi zarzut „innej czynności seksualnej w zamian za korzyść osobistą”.


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Przestępstwo określone w art. 199 § 1 i 2 K.k. w swej istocie zbliżone jest do zgwałcenia, z tą jedynie różnicą, że sprawca posługuje się odmiennymi środkami, aby osiągnąć identyczny cel. Stosując instrument vis compulsiva, oddziałując przez uświadamianą przez ofiarę możliwość doznania określonej dolegliwości, wpływa na jej decyzję.

 

Stosunek zależności to taki stosunek prawny lub faktyczny, który daje jednej osobie możliwość wywierania określonego wpływu bezpośredniego lub pośredniego na losy i położenie (prawne, społeczne, ekonomiczne itp.) innej osoby.

 

Krytyczne położenie to taka sytuacja, w której osobie znajdującej się w nim realnie grozi doznanie poważnego uszczerbku lub dolegliwości, niebezpieczeństwu temu zaś zapobiec może odpowiednie zachowanie się sprawcy.

 

Stosunek zależności lub krytyczne położenie muszą istnieć obiektywnie i bez przyczynienia się sprawcy. Jeśli sprawca stan ten lub położenie świadomie wywołał, a następnie wykorzystał, w zależności od metody, którą stan ten został wywołany, może odpowiadać np. za podstępne zgwałcenie.

 

Przestępstwo ma miejsce wówczas, gdy sprawca nadużywa stosunku zależności lub wyzyskuje krytyczne położenie. Musi on więc świadomie użyć tych elementów jako czynników wywierających nacisk na psychikę osoby pokrzywdzonej w celu podjęcia pożądanej przez niego decyzji. Dolegliwość dla ofiary, jeśli nie uległaby ona naciskowi sprawcy, musi mieć jednak charakter istotny i ofierze musi grozić konkretny i poważny uszczerbek. Nie ma mowy o tym przestępstwie, gdy osoba zależna ulega przełożonemu, licząc w związku z tym na większą przychylność czy życzliwość wobec niej, a więc w celu polepszenia swej dotychczasowej sytuacji, a nie uniknięcia jej pogorszenia.

 

Przedmiotem ochrony art. 199 § 1 jest swoboda w zakresie decydowania o swoim życiu seksualnym. W przypadku art. 199 § 2 i 3, jak stwierdził M. Rodzynkiewicz:

 

„Na plan pierwszy wysuwa się ochrona małoletnich nie tylko przed naciskiem kompulsywnym w sferze udzielenia przyzwolenia seksualnego (art. 199 § 2), ale także ochrona małoletnich przed doprowadzaniem ich do udzielenia takiego przyzwolenia, jeżeli miałoby to nastąpić w drodze nadużycia zaufania albo udzielenia korzyści majątkowej bądź osobistej, względnie w drodze obietnicy udzielenia takiej korzyści (art. 199 § 3)” (M. Rodzynkiewicz, Kodeks…, red. A. Zoll, t. 2, s. 639).

 

Typ kwalifikowany ma miejsce wówczas, gdy czyn opisany w § 1 został popełniony na szkodę małoletniego (§ 2), a więc osoby niemającej ukończonego 18. roku życia. Czyn ten z oczywistych względów cechuje wyższy stopień społecznej szkodliwości. Drugi typ kwalifikowany polega na tym, że sprawca doprowadza małoletniego do obcowania płciowego lub poddania się innej czynności seksualnej albo do wykonania takiej czynności, nadużywając zaufania, a więc wykorzystując przekonanie małoletniego, że może on wierzyć sprawcy, bądź udzielając mu korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy.

 

Przestępstwo opisane w § 3 nawiązuje do anachronicznej już dzisiaj formy tzw. uwiedzenia. Nie stanowi ono bowiem postaci kwalifikowanej czynu opisanego w art. 199 § 1 (tak jak jego § 2), lecz jest odrębną postacią rodzajową. Znamionami jego strony przedmiotowej nie jest więc ani nadużycie wobec małoletniego (a więc osoby, która w chwili czynu nie ukończyła lat 18) stosunku zależności, ani też wykorzystanie jego krytycznego położenia, a jedynie doprowadzenie go do czynności tam opisanych przez nadużycie zaufania lub udzielenie korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy.

 

Pojęcie „nadużycie zaufania” w Kodeksie karnym dotychczas nie występowało. Gdy uwzględnimy fakt, iż w związku z art. 200 osoba, która ukończyła 15 lat, może podejmować ważne prawnie decyzje woli co do dysponowania swym życiem płciowym (niewymuszone przemocą, groźbą, podstępem, nadużyciem stosunku zależności lub wykorzystaniem krytycznego położenia; stosunek seksualny z taką osobą nie jest przestępstwem), do nadużycia zaufania może dojść w wypadku istnienia szczególnych związków psychiczno-emocjonalnych między nieletnim a sprawcą czynu, który związki te świadomie wykorzystuje w celu skłonienia nieletniego do udzielenia przyzwolenia na określone czynności seksualne (co przypomina nieco podstęp).

 

W praktyce trudno będzie przedmiotowo, a zwłaszcza w aspekcie strony podmiotowej, znamię takie wykazać, co poddaje w wątpliwość polityczno-kryminalny sens tego przepisu. Art. 199 § 3 in fine został pomyślany niewątpliwie jako polityczno-kryminalny instrument walki z prostytucją nieletnich (por. S. Szyrmer, Nowelizacja prawa karnego w świetle ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks postępowania karnego i ustawy - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 163, poz. 1363), CzPKiNP 2006, nr 1, s. 53 i n.). Ze względu na użycie w jego treści znamienia „doprowadza” mogą pojawić się trudności subsumpcyjne. W przypadku prostytucji bowiem stroną aktywną (a więc doprowadzającą) jest na ogół prostytuująca się osoba nieletnia.

 

Poza sferą prostytucji trudno wręcz zrozumieć, co przepis ten miałby chronić. Skoro bowiem prawo przyznaje osobom, które ukończyły 15 lat, prawo swobodnej dyspozycji własnym życiem płciowym, nie można następnie wprowadzać swoistego wartościowania prawnych motywów takiej swobodnej decyzji i, co więcej, wiązać z tym wartościowaniem ważnych skutków prawnych.

 

Odpowiadając na Pana pytanie w zakresie pocałunków, wskazać należy na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2008 r. (sygn. V KK 139/2008), zgodnie z którym:

 

„«Inna czynność seksualna», w rozumieniu art. 200 § 1 kk (a także w rozumieniu art. 197 § 2 kk oraz art. 198 i 199 kk), to takie zachowanie, niemieszczące się w pojęciu «obcowania płciowego», które związane jest z szeroko rozumianym życiem płciowym człowieka, polegające na kontakcie cielesnym sprawcy z pokrzywdzonym lub przynajmniej na cielesnym i mającym charakter seksualny zaangażowaniu ofiary, co obejmuje te sytuacje, w których sprawca, zmierzając do pobudzenia lub zaspokojenia swojego popędu, nie tylko dotyka narządów płciowych pokrzywdzonego (choćby przez bieliznę lub odzież), lecz podejmuje również inne czynności w zetknięciu z jego ciałem (np. pieszczoty, pocałunki)”.

 

Przenosząc rozważania teoretyczne na grunt przedmiotowej sprawy, wskazać należy, że niezwykle trudno będzie wykazać znamię, gdyż do nadużycia zaufania może dojść tylko w wypadku istnienia szczególnych związków psychiczno-emocjonalnych. Ze względu na użycie w treści przepisu znamienia „doprowadza” mogą pojawić się trudności subsumpcyjne. W przypadku prostytucji bowiem stroną aktywną (a więc doprowadzającą) jest na ogół prostytuująca się osoba nieletnia. Nie bez znaczenia jest również fakt, iż prawo przyznaje osobom, które ukończyły 15 lat, prawo swobodnej dyspozycji własnym życiem płciowym. Niezrozumiałe jest wprowadzanie swoistego rodzaju wartościowania prawnych motywów takiej swobodnej decyzji i, co więcej, wiązanie z tym wartościowaniem ważnych skutków prawnych.

 

Należy mieć na uwadze, że jeżeli nie doszło w żaden sposób do nadużycia stosunku zależności lub wykorzystania krytycznego położenia drugiej strony, to nie można mówić o przestępstwie określonym w art. 199 § 2 K.k. W przypadku § 3 omawianego przepisu musi wystąpić nadużycie zaufania lub udzielenie korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy, aby można było pociągnąć sprawcę do odpowiedzialności karnej.

 

Niezwykle istotnym z punktu widzenia Pana interesu jest fakt, iż prawo daje swobodę w dysponowaniu swym życiem płciowym osobie, która ukończyła 15 lat.

Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej  ▼▼▼

Zapytaj prawnika - porady prawne online

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • jeden plus 5 =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »

spadek.info

prawo-budowlane.info

odpowiedziprawne.pl