.
Mamy 12 627 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Kodeks karny wykonawczy – jak rozumieć przepis art. 116 § 1?

Autor: Marcin Górecki • Opublikowane: 30.03.2012

Jak rozumieć przepis art. 116 Kodeksu karnego wykonawczego?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Przywołany artykuł brzmi:

 

Art 116
§ 1. Skazany ma obowiązek przestrzegania przepisów określających zasady i tryb wykonywania kary, ustalonego w zakładzie karnym porządku oraz wykonywania poleceń przełożonych i innych osób uprawnionych, a w szczególności:

  1. poprawnego zachowania się,
  2. przestrzegania higieny osobistej i czystości pomieszczeń, w których przebywa,
  3. niezwłocznego zawiadomienia przełożonego o chorobie własnej oraz o zauważonych objawach chorobowych u innego skazanego,
  4. poddania się – niezależnie od obowiązków określonych w przepisach o zwalczaniu chorób zakaźnych, wenerycznych i gruźlicy, alkoholizmu i narkomanii – przewidzianym przepisami badaniom, leczeniu, zabiegom lekarskim, sanitarnym oraz rehabilitacji, a skazany, co do którego sędzia penitencjarny zarządził przeprowadzenie badań psychologicznych lub psychiatrycznych, dodatkowo – udzielania osobom prowadzącym badania informacji o stanie zdrowia, przebytych chorobach i urazach oraz warunkach, w jakich się wychowywał, oraz wykonywania zleconych przez psychiatrę lub psychologa czynności niezbędnych dla potrzeb badania,
  5. wykonywania pracy, jeżeli przepisy szczególne, także wynikające z prawa międzynarodowego, nie przewidują zwolnienia od tego obowiązku, oraz wykonywania prac porządkowych w obrębie zakładu karnego,
  6. dbałości o mienie zakładu karnego oraz instytucji lub podmiotu gospodarczego, w którym jest zatrudniony,
  7. poddania się czynnościom mającym na celu identyfikację osoby”.

 

Artykuł 116 § 1 Kodeksu karnego wykonawczego (w skrócie K.k.w.) jedynie w sposób ramowy, niewyczerpujący (zwrot: „w szczególności") określa obowiązki skazanego w zakładzie karnym. W kilkunastu innych przepisach możemy napotkać inne jeszcze obowiązki, a także rozwinięcie, uszczegółowienie tych, które wymienia powołany przepis. Takim dodatkowym obowiązkiem jest, na przykład, obowiązek niezwłocznego informowania administracji zakładu karnego przez skazanego o zagrożeniach dla jego bezpieczeństwa osobistego i unikania tych zagrożeń (art. 108 § 2 K.k.w.). Obowiązki skazanego, w sposób wskazany negatywnie, wynikają również z art. 116a K.k.w. Sprecyzowanie poszczególnych obowiązków skazanego może wynikać też z tzw. wewnętrznego porządku zakładu, który ustala dyrektor zakładu karnego na podstawie art. 73 § 2 K.k.w.

 

Obowiązki ciążące na skazanym są jednym z elementów treści i dolegliwości kary pozbawienia wolności. Dlatego skala tych obowiązków, a więc i dolegliwości z nimi związanych, w dużym stopniu zależy od rodzaju zakładu karnego oraz systemu odbywania kary.

 

Istotny z punktu widzenia Pana interesu jest fakt, że na skazanym ciążą jedynie takie obowiązki, które wynikają z ustawy lub są nakładane na podstawie ustawy. Z tego względu sposób i zakres egzekwowania obowiązków przez funkcjonariuszy służby więziennej musi być przedmiotem wnikliwej kontroli sprawowanej przez różne organy wykonujące orzeczenie.

 

Pojęcie „poprawnego zachowania się” (art. 116 § 1 pkt 1 K.k.w.) nie jest zdefiniowane w Kodeksie karnym wykonawczym. Obowiązek ten został odróżniony od innych obowiązków, a więc oznacza coś więcej, niż przewiduje ustawa. Jest to zatem nawiązanie do norm pozaprawnych o charakterze obyczajowym, kulturowym. Do norm poprawnego zachowania się nawiązuje też art. 116a K.k.w. poprzez wskazanie zachowań przeczących takiemu postępowaniu. Ocena, czy zachowanie skazanego nosiło cechy poprawnego, jest jednym z elementów, które sąd ma na uwadze w postępowaniu o warunkowe przedterminowe zwolnienie.

 

Obowiązek przestrzegania przez skazanego higieny osobistej i czystości pomieszczeń, w których przebywa (art. 116 § 1 pkt 2 K.k.w.), oznacza, że to przede wszystkim na nim spoczywa stwarzanie warunków, aby realizowane było jego prawo m.in. do odpowiednich warunków bytowych. Obowiązki skazanego w zakresie informowania o chorobie, a także poddawania się stosownym badaniom, leczeniu i zabiegom lekarskim, sanitarnym oraz rehabilitacji określone zostały w sposób ogólny. Ich rozwinięcie znajdujemy w kilkunastu innych przepisach. Przewidziany w art. 116 § 1 pkt 4 K.k.w. obowiązek wykonywania pracy został sprecyzowany w art. 121-123 i 124-128 K.k.w., natomiast obowiązek wykonywania prac porządkowych w obrębie zakładu karnego – w art. 123a K.k.w., przy czym należy zauważyć, że zgodnie z tym przepisem pojęcie „prac porządkowych w obrębie zakładu karnego”  jest węższe od pojęcia „prac porządkowych oraz pomocniczych wykonywanych na rzecz jednostek organizacyjnych Służby Więziennej” czy pojęcia „prac porządkowych na rzecz samorządu terytorialnego”. Zwolnienie tzw. więźniów sumienia od obowiązku wykonywania pracy jest określone w art. 107 § 1 K.k.w. Podobne unormowania wynikają z art. I konwencji nr 105 MOP o zniesieniu pracy przymusowej, przyjętej dnia 25 czerwca 1957 r. (Dz. U. z 1959 r. Nr 39, poz. 240). Obowiązek dbałości o mienie zakładu karnego oraz instytucji lub podmiotu gospodarczego, w którym skazany jest zatrudniony (art. 116 § 1 pkt 5 K.k.w.), łączy się z obowiązkiem naprawienia szkody wyrządzonej przez skazanego, ale tylko z jego winy i tylko w mieniu zakładu karnego. Zasady egzekwowania tego obowiązku określa art. 120 K.k.w.

 

Kodeks nie przewiduje natomiast odpowiedzialności materialnej skazanego za szkodę wyrządzoną w mieniu instytucji lub podmiotu gospodarczego, w którym jest zatrudniony. W tym zakresie obowiązują ogólne zasady prawa cywilnego, z tym że naruszenie tego obowiązku może rodzić także odpowiedzialność dyscyplinarną. Obowiązek poddania się czynnościom mającym na celu identyfikację osoby (art. 116 § 1 pkt 6 K.k.w.) egzekwowany jest przede wszystkim przy przyjęciu skazanego do zakładu karnego, w szczególności poprzez sfotografowanie, oględziny zewnętrzne ciała, pobranie odcisków oraz okazanie innym osobom (art. 79a § 1 K.k.w.).

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • dwa minus 10 =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »