.
Mamy 12 627 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Kierowca ciężarówki w stanie nietrzeźwym

Autor: Marcin Górecki • Opublikowane: 13.06.2012

Jestem kierowcą ciężarówki. W stanie nietrzeźwym przejechałem 70 m – z parkingu pod bramę firmy. Ochrona wezwała policję. Czy za stan nietrzeźwy zostanie mi odebrane prawo jazdy? Chcę się poddać karze, ale nie mogę stracić pracy jako kierowca ciężarówki, bo sam utrzymuję rodzinę.


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Wszystko uzależnione jest od tego, jaki był poziom alkoholu w wydychanym powietrzu bądź stężenie alkoholu we krwi. Kolejną ważna kwestią jest to, czy Pan porusza się pojazdem mechanicznym (jako kierowca ciężarówki), na który wymagana jest tylko kategoria B prawa jazdy, czy też innym. Sąd bowiem zgodnie z art. 42 § 2 Kodeksu karnego (w skrócie K.k.) orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych albo pojazdów określonego rodzaju. Praktyka zna przypadki, gdy wobec oskarżonego będącego zawodowym kierowcą orzeczono zakaz prowadzeni pojazdów mechanicznych kat. B, pozostawiając tym samym możliwość prowadzenia innych pojazdów mechanicznych. Wskazać należy także, iż w przypadku przestępstwa stypizowanego w art. 178a § 1 K.k. kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania orzekana jest w sytuacjach skrajnych. Zazwyczaj sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych albo pojazdów określonego rodzaju na określony czas, grzywnę oraz nawiązkę. Okres, na który zakaz prowadzenia pojazdów jest orzekany, zazwyczaj pokrywa się z wynikiem poziomu alkoholu w wydychanym powietrzu bądź stężeniem alkoholu we krwi – czyli zależy od stanu nietrzeźwości.

 

Sposobem najprostszym, a jednocześnie najszybszym, mając na uwadze fakt, że wina oraz okoliczności popełnienia przestępstwa w tym przypadku nie podlegają wątpliwości – jeżeli sam oskarżony przyznaję się do winy i nie chce podważać wyniku wskazującego poziom alkoholu (stanu nietrzeźwości) – jest skorzystanie z instytucji przewidzianej w art. 335 Kodeksu postępowania karnego, który daje możliwość złożenia wniosku o skazanie bez rozprawy. Sytuacja taka będzie miała miejsce zazwyczaj w przypadku osoby, która po raz pierwszy weszła w konflikt z prawem.

 

W przypadku gdyby poziom alkoholu w wydychanym powietrzu bądź stężenie alkoholu we krwi było tylko nieznacznie przekroczone, możliwa jest również próba uzgodnienia z prokuratorem prowadzącym sprawę złożenia wniosku o warunkowe umorzenie postępowania karnego. Na podstawie art. 336 i 339 Kodeksu postępowania karnego wyłączną kompetencję w zakresie warunkowego umorzenia postępowania karnego ma sąd, a nie prokurator. Stanowi to wyraz słusznego założenia, że jedynym organem orzekającym środki reakcji karnoprawnej może być sąd. Przepis będący przedmiotem wykładni rozpoczyna się od sformułowania „sąd może”, co oznacza, że zastosowanie instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego jest prawem, a nie obowiązkiem sądu.

 

Warunkowe umorzenie postępowania karnego możliwe jest wówczas, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Zarówno wina, jak i stopień społecznej szkodliwości winny być oceniane osobno, w sposób niezależny od siebie. Przepis art. 66 K.k. wymaga więc zarówno tego, aby wina sprawcy nie była znaczna, jak i stopień społecznej szkodliwości został oceniony jako nieznaczny.

 

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 26 maja 1970 r. (opublikowanym w OSNKW 1970, nr 9, poz. 102) stwierdził, że stopień społecznej szkodliwości, który nie jest znaczny, nie jest tożsamy ze stopniem znikomym tej szkodliwości ani ze stopniem, który jest nieznaczny. Oceniając natomiast stopień zawinienia, uwzględnić należy wszystkie okoliczności decydujące o przypisaniu winy, a więc poczytalność sprawcy, jego dojrzałość oraz zdolność rozpoznania bezprawności zachowania. Skoro bowiem przepis wymaga, aby stopień winy nie był znaczny, wyprowadzić z tego można twierdzenie, iż wina sprawcy musi być ustalona ponad wszelką wątpliwość. Warunkowe umorzenie postępowania karnego uzależnione jest również od tego, że okoliczności popełnienia czynu nie budzą wątpliwości. Omawiana instytucja ma zastosowanie tylko w stosunku do sprawcy dotychczas niekaranego za przestępstwo umyślne, którego postawa, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Sąd, dokonując oceny postawy sprawcy, bierze pod uwagę zarówno okoliczności, w jakich wszedł on w kolizję z prawem, czy jest to zdarzenie wyłącznie epizodyczne, jak i poddaje analizie cechy charakteru sprawcy, jego wrażliwość. Poprzez warunki osobiste rozumieć należy sytuacje materialną, mieszkaniową, rodzinną, środowiskową. Często spotykaną praktyką w przypadku osób pracujących jest występowanie o opinię z miejsca pracy bądź opinię środowiskową.

 

Zgodnie z § 2 omawianego przepisu warunkowe umorzenie postępowania karnego może nastąpić w sprawach o przestępstwa zagrożone karą nieprzekraczającą 3 lat pozbawienia wolności (z zastrzeżeniem sytuacji omówionej w § 3, która w przedmiotowej sytuacji nie będzie miała zastawania).

 

Dogłębna analiza doktryny i orzecznictwa w przedmiocie warunkowego umorzenia postępowania karnego, a także stosunek art. 67 § 3 K.k. do art. 42 § 2 K.k. pozwala wyprowadzić poniższe wnioski. Regulacja ta była przedmiotem zainteresowania Sądu Najwyższego, który w postanowieniu z dnia 29 stycznia 2002 r. (sygn. akt I KZP 33/01) stwierdził, że „zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w sytuacji, w której postępowanie karne zostaje warunkowo umorzone, pozostaje fakultatywny. Przepis art. 67 § 3 in fine kk jest bowiem w zakresie orzekania tego środka karnego przepisem szczególnym w stosunku do art. 42 § 2 kk i wyłącza stosowanie tego ostatniego w zakresie przez siebie objętym, a więc przy warunkowym umorzeniu postępowania”.

 

Takie rozstrzygnięcie spotkało się z aprobatą przedstawicieli praktyki, o czym świadczy aprobująca to orzeczenie SN glosa Marcina Gajewskiego. We wskazanej wyżej glosie autor nie zgodził się co prawda z argumentacją wskazaną w postanowieniu SN, lecz przyjął jako trafne rozstrzygnięcie merytoryczne. Teza ,która rysuje się na podstawie wykładni stosunku art. 67 § 3 K.k. do art. 42 § 2 K.k. wskazuje, iż art. 67 § 3 K.k. stanowi samodzielną podstawę stosowania zakazu prowadzenia pojazdów.

 

Wskazane powyżej orzeczenie daje tym samym możliwość korzystnego z punktu widzenia Pana interesu rozstrzygnięcia i uniknięcia orzeczenia zakazującego prowadzenie pojazdu mechanicznego z powodu stanu nietrzeźwości. Najlepszym rozwiązaniem w danej sytuacji będzie udanie się do prokuratora prowadzącego sprawę w celu „zaproponowania” takiego rozstrzygnięcia sprawy. Z treści pytania nie wynika, po jakiej drodze Pan – jako kierowca ciężarówki – się poruszał, czy była to droga wewnętrzna, czy też publiczna. Jeżeli bowiem zagrożenie dla osób postronnych było niewielkie i przejechał Pan tylko 70 m, możliwe jest nawet warunkowe umorzenie postępowania karnego.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 8 + IX =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »