Mamy 10 655 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Jeszcze o ewidencji czasu pracy – część 3

Autor: Tadeusz M. Nycz • Opublikowane: 01.06.2012

Artykuł jest kontynuacją krytycznego omówienia opracowania Piotra Prusinowskiego pt. „Obowiązek prowadzenia ewidencji czasu pracy” zamieszczonego w „Monitorze Prawa Pracy” Nr 2 z 2012 r.

Tadeusz M. Nycz

»Wybrane opinie klientów

Rewelacja!!! Wszystko bardzo klarownie wytłumaczone. Korzystałem z usług nie jednego prawnika, ale tak przygotowane pismo i objaśnienia jakie otrzymałem wprawiło mnie w zdumienie. Wszystko na najwyższym poziomie!!! Polecam serdecznie i dziękuję całemu zespołowi ePorady24, a w szczególności Panu Karolowi Jokielowi.
Zbyszek
Żadna opinia nie wyrazi mojej wdzięczności dla zespołu ePorady. Moja sprawa wydawała mi się tak skomplikowana, że nie do rozwiązania. Nie wiedziałem, od której strony ją zacząć. Szperając w internecie, natrafiłem na ePorady i okazało się, że moją sprawę można zacząć od strony, której absolutnie bym się nie spodziewał.
Jestem bardzo zadowolony z obrotu sprawy, która mnie dotyczy. Z tak znikomych danych, które przekazałem, otrzymałem pismo tak profesjonalnie napisane, jakby zespół ePorady był moim bardzo dobrym znajomym i znał mój problem tak dobrze jak ja. Dziękuję bardzo i będę polecał wszystkim korzystanie z waszych usług.
Henryk
Bardzo, bardzo dziękuję!!! W ciągu dwóch dni otrzymałam więcej wiadomości na temat mojej sprawy niż w ciągu 2 miesięcy od dwóch adwokatów!!!! Do tej pory dowiadywałam się tylko, jakie prawa ma osoba, która naraziła mnie na ogromne szkody, i jakie konsekwencje grożą mi, jeżeli nie będę respektować tych praw. Nawet odpowiedź na dodatkowe pytanie nastąpiła szybciej i była bardziej wyczerpująca niż trwająca od tygodnia dyskusja na ten temat z moim pełnomocnikiem (teraz byłym). O kosztach nie mówiąc. BARDZO POLECAM!!!
Małgorzata
Widziałem już wiele pozwów, ale sporządzony przez prawnika z eporady24.pl jest prawdziwym majstersztykiem i wyrazem profesjonalizmu. Jasno, konkretnie, przy minimum słów, maksimum treści. Do tego relacja jakości do ceny również znajduje swoje uzasadnienie. Z pełnym przekonaniem wygranej sprawy zanoszę pozew do sądu. Nikomu nie należy życzyć sądowych spraw, ale gdyby zaszła potrzeba, z pełnym przekonaniem mogę polecić eporady24.pl.
Jacek
Powiem tak: cuda załatwiane są od ręki! Na sprawie w sądzie sędzina była zaskoczona tak profesjonalnym i rzeczowym przygotowaniem, a wszystko dzięki ePorady24! Zakończyłem sprawę i wygrałem!!!! Polecam ten serwis i serdecznie dziękuję. Tak sprawnej obsługi mógłby pozazdrościć każdy inny serwis! Prawnicy są na najwyższym poziomie!!! Polecam z całego serca!!!
Zbyszek

Ad 3. Problematyka ograniczenia obowiązku prowadzenia ewidencji czasu pracy osób wskazanych w art. 149 § 2 K.p. została zasadniczo poprawnie omówiona przez Piotra Prusinowskiego.

 

Natomiast warto dla uzupełnienia zwrócić uwagę na pewne uściślenia pojęciowe, gdyż one mają najistotniejsze znaczenie praktyczne. Co to oznacza, że w stosunku do grup pracowników wymienionych w art. 149 § 2 K.p. nie ewidencjonuje się godzin pracy?

 

Pojęcia tego autor artykułu w sposób jednoznaczny nie definiuje, choć przedstawia dwie koncepcje, mówiąc o nieewidencjonowaniu liczby przepracowanych godzin w skali danej doby poprzez określenie liczbowe lub nieewidencjonowaniu przedziału czasu od godziny do godziny w danej dobie.

 

Dalej dodaje, że w pewnym zakresie w stosunku do tych osób musi być prowadzona karta ewidencji czasu pracy, z czym należy się ogólnie i zasadniczo zgodzić. Problem praktyczny sprowadza się jednak do szczegółów, których autor artykułu opublikowanego w części „Monitora Prawa Pracy” pt. „Praktyka” niestety nie wyjaśnia.

 

Jako wyjątek od zasady zagadnienie nieewidencjonowania godzin pracy powinno być przeanalizowane na tle obowiązku prowadzenia przez pracodawcę dla każdego pracownika karty ewidencji czasu pracy w określonej przepisem wykonawczym do kodeksu strukturze.

 


Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Zgodnie z art. 149 § 2 K.p. nie ewidencjonuje się godzin pracy w stosunku do następujących grup pracowników:

 

  1. pracowników objętych zadaniowym systemem czasu pracy,
  2. pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy,
  3. pracowników otrzymujących ryczałt za pracę w godzinach nadliczbowych,
  4. pracowników otrzymujących ryczałt za pracę w porze nocnej.

 

Poprawne wyjaśnienie pojęcia nieewidencjonowania godzin pracy wskazanych grup pracowniczych musi być przeanalizowane na tle struktury treści karty ewidencji czasu pracy, która ma być prowadzona dla każdego pracownika, w tym dla osób wymienionych w art. 149 § 2 K.p.

 

Pracownicy zatrudnieni w zadaniowym systemie czasu pracy mają wymiar czasu pracy określony rozmiarem powierzonych zadań. Wobec tego, w ich przypadku nie ewidencjonuje się ich godzin pracy w danej dobie, czy kolejno po sobie występujących dobach w ramach danego tygodnia, czy szerzej okresu rozliczeniowego czasu pracy.

 

Zakłada się przy tym, że do tej grupy zatrudnionych znajdują zastosowanie podstawowe instytucje czasu pracy, takie jak podstawowa norma dobowa i tygodniowa czasu pracy, zasada pięciodniowego tygodnia pracy, odpoczynek dobowy, czy odpoczynek tygodniowy.

 

Zważywszy jednak na to, że pracownicy funkcjonujący w zadaniowym systemie czasu pracy sami decydują o tym, kiedy pracę wykonują, a kiedy odpoczywają, przeto oni sami powinni tak zorganizować swoją pracę, aby wskazane instytucje czasu pracy nie były naruszane.

 

W każdym razie, zważywszy na przeniesienie ryzyka odpowiedzialności na pracownika, brak jest zasadności prowadzenia takiej ewidencji czasu pracy w systemie zadaniowym, która potwierdzałaby przestrzeganie tych wskazanych zasad.

 

W przypadku tych osób trzeba natomiast odnotowywać:

 

  1. zwolnienia od pracy, w tym urlop wypoczynkowy;
  2. inne usprawiedliwione i nieusprawiedliwione nieobecności w pracy;
  3. liczbowo czas przepracowany w danych tygodniach okresu rozliczeniowego – hipotetycznie taki, jaki zgodnie z normą należało przepracować.

 

Na marginesie warto zauważyć, że instytucja zadaniowego czasu pracy jest niekiedy rażąco naruszana przez pracodawców, którzy stosują ją do kadry kierowniczej, co jest z założenia niedopuszczalne, a także w stosunku do innych pracowników, których zobowiązują jednocześnie do stałego przebywania na terenie zakładu pracy w określonych godzinach.

 

Pracownicy zarządzający zakładem pracy w imieniu pracodawcy są objęci zazwyczaj podstawowym systemem czasu pracy, a ich czasu pracy nie ewidencjonuje się z uwagi na brak prawa do wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych.

 

Przesłanką wyłączającą jest funkcja zarządzającego zakładem pracy i w pewnym zakresie – brak przełożonych, którzy mogliby decydować o pracy w godzinach nadliczbowych. Moim zdaniem, o ile rozwiązanie to pasuje do osoby jednoosobowo- lub kolegialniezarządzającej, o tyle już w stosunku do głównych księgowych jest wątpliwe celowościowo, podobnie jak w stosunku do osoby zastępującej osobę jednoosobowodziałającą w imieniu pracodawcy.

 

W obu tych przypadkach istnieje podmiot uprawniony do zlecenia pracy w godzinach nadliczbowych, toteż celowościowa przesłanka wyłączająca nie występuje i dlatego osoby te powinny być objęte ogólnymi zasadami wynagradzania za pracę w godzinach nadliczbowych.

 

De lege lata [łac. w świetle obowiązującego prawa] w stosunku do osób zarządzających, o których mowa w art. 128 § 2 pkt 2 K.p., należy stosować następujące zasady ewidencji czasu pracy:

 

  1. pracę w poszczególnych dobach, ponieważ przepisy art. 132 i 133 K.p. znajdują ograniczone zastosowanie;
  2. pracę w niedzielę i święta, ze względu na to, że rekompensata w postaci innego dnia wolnego za pracę w te dni nie jest wyłączona;
  3. pracę w porze nocnej, ponieważ art. 1518 K.p. znajduje zastosowanie;
  4. pracę w dni wolne wynikające z rozkładu czasu pracy w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy, ponieważ wskazana zasada nie została do tej grupy zatrudnionych wyłączona;
  5. dyżury;
  6. zwolnienia od pracy;
  7. inne usprawiedliwione i nieusprawiedliwione nieobecności w pracy.



Stan prawny obowiązujący na dzień 01.06.2012

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 0 minus 3 =

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

 

 

»Podobne materiały

Jednorodny charakter stosunku pracy w aspekcie zatrudnienia u danego pracodawcy – część 3

W artykule autor kontynuuje analizę dopuszczalności dodatkowego zatrudnienia pracownika, w tym odnosi się do dodatkowego zatrudnienia u tego samego pracodawcy oraz wskazuje na powiązania realizacyjne równolegle zawartych umów o pracę.

Jeszcze o ewidencji czasu pracy – część 1

W artykule autor poddaje krytyce artykuł Piotra Prusinowskiego pt. „Obowiązek prowadzenia ewidencji czasu pracy” zamieszczony w „Monitorze Prawa Pracy” Nr 2 z 2012 r.

Pojęcie podróży służbowej – część 1

W artykule omówiono zagadnienia dotyczące podróży służbowej w rozumieniu art. 775 § 1 K.p., w związku z pojawiającymi się na ten temat rozbieżnymi rozstrzygnięciami sądowymi i tym samym niezrozumieniem istoty tej instytucji.

Telepraca

W artykule omówiono ostatnią nowelizację Kodeksu pracy obowiązująca od 16 października 2007 r. w ramach której wprowadzono instytucję telepracy.

Charakter niektórych terminów w Kodeksie pracy

W artykule omówiono charakter prawny terminów z Kodeksu pracy dotyczących dopuszczalności złożenia oświadczeń woli na okoliczność rozwiązania stosunku pracy przez pracodawcę lub pracownika.

Kwalifikacje zawodowe pracownika – część 2

W artykule przeanalizowano znaczenie pojęcia „kwalifikacje” używanego w dwudziestu artykułach Kodeksu pracy. Omówiono używane przez ustawodawcę zwroty pod kątem ich zrozumienia z punktu widzenia sytuacji prawnej pracownika i prawa pracodawcy do dokonywania zmian charakteru zatrudnienia pr

Zakres odpowiedzialności pracodawcy – część 2

W artykule autor kontynuuje polemikę z poglądami M. Raczkowskiego zamieszczonymi w artykule pt. „Kilka uwag o cywilnej odpowiedzialności odszkodowawczej pracodawcy” PiZS 2009/4/2.

Kwalifikacje a kwalifikacje zawodowe

Artykuł poświęcony jest analizie używanych przez ustawodawcę w 24 artykułach Kodeksu pracy zwrotów: „kwalifikacje” i „kwalifikacje zawodowe”, w kontekście artykułu B. Budka pt. „Kwalifikacje a kwalifikacje zawodowe pracowników”, „Praca i Zabezpieczenie Społeczne” z 2009 

Łagodzenie skutków kryzysu – część 1

W artykule omówiono ustawę z dnia 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców w zakresie dotyczącym problematyki prawa pracy, która obowiązuje od dnia 22 sierpnia 2009 r. do 31 grudnia 2011 r.

Łagodzenie skutków kryzysu – część 5

W artykule kontynuowano omawianie instytucji ustawy z dnia 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców w zakresie dotyczącym problematyki prawa pracy.

Obowiązek informacyjny pracodawcy – część 3

Artykuł kontynuuje problematykę związaną z obowiązkami informacyjnymi pracodawcy względem indywidualnego pracownika, koncentrując się na kontrowersyjnym poglądzie przypisania związkom zawodowym obowiązku informacyjnego względem pracowników.

Ustawa o łagodzeniu skutków kryzysu – problemy prawne (część 5)

W artykule omówiono problemy interpretacyjne na tle przepisów ustawy z dnia 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców w zakresie dotyczącym problematyki prawa pracy.

Przeciwdziałanie trudnościom finansowym pracodawcy – część 2

W artykule omówiono kodeksowe regulacje dotyczące przeciwdziałania przez pracodawcę trudnościom finansowym.

Podnoszenie kwalifikacji zawodowych – część 2

W artykule autor kontynuuje omawianie nowelizacji Kodeksu pracy dokonanej ustawą z dnia 20 maja 2010 r. o zmianie ustawy Kodeks pracy oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 105, poz. 655), która weszła w życie z dniem 16 lipca 2010 r.

Przedstawiciele pracowników – część 1

W artykule autor omawia problematykę przedstawicielstwa pracowniczego w stosunku pracy na tle regulacji Kodeksu pracy oraz prawa międzynarodowego. Nawiązuje także do artykułu na ten temat Moniki Latos-Miłkowskiej opublikowanego w PiZS, 2010/10/17.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »