.
Mamy 12 973 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne porady prawne

Pliki można dodać w kolejnym kroku
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!

Szkodliwość czynu

Autor: Marcin Górecki • Opublikowane: 08.04.2013

Jestem pełnoletnia, ale nie posiadam prawa jazdy. Co grozi mi za jazdę w stanie nietrzeźwości (1,5 promila alkoholu we krwi)? Czy istnieje możliwość uznania w tym przypadku znikomej społecznej szkodliwości czynu albo czy mogę dobrowolnie poddać się karze? Która z tych możliwości byłaby dla mnie korzystniejsza?

 


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Ustosunkowując się do zadanego przez Panią pytania o szkodliwość czynu w kontekście jazdy pod wpływem alkoholu, uprzejmie wyjaśniam:

 

Zgodnie z treścią art. 178a § 1. Kodeksu karnego (K.k.): „kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2”.

 

Zakaz prowadzenia pojazdów jako środek karny orzekany jest natomiast na podstawie art. 42 § 2 K.k., zgodnie z którym „sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa wymienionego w § 1 był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia określonego w art. 173, 174 lub 177”.

 

Bez wątpienia dopuściła się Pani czynu, o którym mowa w art. 178a § 1 K.k. i w związku z tym sąd ma obowiązek (nie mylić z uprawnieniem) orzec zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów lub też pojazdów określonego rodzaju.

 

Mając na uwadze powyższe przepisy, należy stwierdzić, że zarówno doktryna, jak i orzecznictwo wskazują, iż orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdu określonego rodzaju powinno w pierwszej kolejności dotyczyć pojazdu tego rodzaju, którym sprawca dopuścił się przestępstwa. W podobnym tonie wypowiedział się Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 10 stycznia 2007 r., sygn. akt III KK 437/06: „orzeczenie sądu w przedmiocie środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, oparte na dyspozycji art. 42 § 2 K.k., ograniczone tylko do określonego rodzaju tych pojazdów, które nie obejmuje tego typu pojazdu, który sprawca przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji prowadził, tylko pozornie czyni zadość nakazowi zawartemu w przedmiotowym przepisie. Wykładnia celowościowa, niezbędna dla prawidłowego ustalenia normatywnej zawartości art. 42 § 2 K.k. prowadzi do wniosku, że w zakres orzeczenia o zakazie prowadzenia pojazdów mechanicznych, w pierwszej kolejności, powinno wchodzić uprawnienie do prowadzenia pojazdu tego rodzaju, którym sprawca dopuścił się przestępstwa”.

 

Zgodnie z art. 43 § 1 K.k. „jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozbawienie praw publicznych oraz zakazy i nakaz wymienione w art. 39 pkt. 2, 2d, 2e i 3 (art. 39 pkt 3 – zakaz prowadzenia pojazdów) orzeka się w latach, od roku do lat 10”. Innymi słowy, nie można orzec zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju na okres 1 roku i 6 miesięcy, ponieważ w takiej sytuacji dojdzie do naruszenia przepisów prawa materialnego, czyli art. 43 § 1 K.k.

 

Praktyka pokazuje, że czas, na który orzekany jest zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów lub pojazdu określonego rodzaju, jest proporcjonalny do poziomu alkoholu w wydychanym powietrzu lub alkoholu we krwi. Mając na uwadze, że poziom alkoholu w wydychanym przez Panią powietrzu wynosił 1,5 promila, należy liczyć się z zakazem prowadzenia pojazdu na okres roku lub dwóch lat.

 

Należy jednak wskazać, że zarówno wina, jak i stopień społecznej szkodliwości czynu powinny być oceniane osobno, w sposób niezależny od siebie. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 26 maja 1970 r. (opublikowanym w OSNKW 1970, nr 9 poz. 102) stwierdził, że stopień społecznej szkodliwości czynu, który nie jest znaczny, nie jest tożsamy ze stopniem znikomym tej szkodliwości ani ze stopniem, który jest nieznaczny. Oceniając natomiast stopień zawinienia, należy uwzględnić wszystkie okoliczności decydujące o przypisaniu winy, a więc poczytalność sprawcy, jego dojrzałość oraz zdolność rozpoznania bezprawności zachowania. W mojej ocenie nie ma żadnych szans nawet na warunkowe umorzenie postępowania karnego, ponieważ nie może być mowy o znikomej społecznej szkodliwości czynu.

 

Wniosek prokuratora o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy może być złożony w każdej sprawie o przestępstwo zagrożone karą nieprzekraczającą 10 lat pozbawienia wolności. Zgodnie z art. 335 Kodeksu postępowania karnego:

 

„§ 1. Prokurator może umieścić w akcie oskarżenia wniosek o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kary lub środka karnego za występek zagrożony karą nieprzekraczającą 10 lat pozbawienia wolności bez przeprowadzenia rozprawy, jeżeli okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości, a postawa oskarżonego wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte.

§ 2. Jeżeli zachodzą warunki do wystąpienia z wnioskiem, o którym mowa w § 1, a w świetle zebranych dowodów wyjaśnienia podejrzanego nie budzą wątpliwości, dalszych czynności dowodowych w postępowaniu przygotowawczym można nie przeprowadzać; przeprowadza się jednak czynności, co do których zachodzi niebezpieczeństwo, że nie będzie można ich przeprowadzić na rozprawie.

§ 3. Uzasadnienie aktu oskarżenia można ograniczyć do wskazania okoliczności, o których mowa w § 1”.

 

Należy podkreślić, że w przypadku sprawców czynu, o którym mowa w art. 178a § 1 K.k., w przeważającej większości przypadków w akcie oskarżenia zawierany jest wniosek o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kary lub środka karnego. W mojej ocenie prokurator może zaproponować 2 lata pozbawienia wolności w zawieszeniu na 4, grzywnę w wysokości 500-1000 zł (w zależności od Pani sytuacji finansowej) oraz zakaz prowadzenia pojazdu mechanicznego kat. B na okres 2 lat (mając na uwadze, że prowadziła Pani pojazd bez uprawnień; gdyby Pani je posiadała, wówczas można byłoby walczyć o rok zakazu).

 

Przestrzegam również przed prowadzeniem pojazdu po uprawomocnieniu się wyroku karnego orzekającego zakaz prowadzenia pojazdów, ponieważ wówczas dopuściłaby się Pani przestępstwa, o którym mowa w art. 244 K.k., zgodnie z którym „kto nie stosuje się do orzeczonego przez sąd zakazu zajmowania stanowiska, wykonywania zawodu, prowadzenia działalności, prowadzenia pojazdów, wstępu do ośrodków gier i uczestnictwa w grach hazardowych, wstępu na imprezę masową, obowiązku powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, nakazu opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym, zakazu kontaktowania się z określonymi osobami, zakazu zbliżania się do określonych osób lub zakazu opuszczania określonego miejsca pobytu bez zgody sądu albo nie wykonuje zarządzenia sądu o ogłoszeniu orzeczenia w sposób w nim przewidziany, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3”. 

Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej  ▼▼▼

Zapytaj prawnika - porady prawne online

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • jeden minus IX =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »

spadek.info

prawo-budowlane.info

odpowiedziprawne.pl