.
Mamy 12 225 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Incydent z prowadzeniem samochodu po piwie

Autor: Marcin Górecki • Opublikowane: 02.12.2014

Podczas kontroli drogowej wynik badania alkomatem wykazał u mnie 0,17 i potem 0,12 mg/l alkoholu. Jak się bronić przed zabraniem prawa jazdy? Wiem, że wsiadłem za kierownicę po piwie, ale bez prawa jazdy stracę pracę.


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Z treści Pana pytania wynika, iż został Pan zatrzymany do kontroli, podczas której zostało wykazane, iż zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wynosiła 0,17 mg/l (I badanie) i 0,12 mg/l (II badanie).

 

W pierwszej kolejności wyraźnie podkreślić należy, iż w Pana przypadku nie mamy do czynienia z przestępstwem o którym mowa w art. 178a Kodeksu karnego, bowiem zgodnie z jego treścią:

 

„Art. 178a. § 1. Kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

 

§ 2. Kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu inny pojazd niż określony w § 1, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

 

§ 3. (uchylony).

 

§ 4. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone w art. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2 popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się czynu określonego w § 1 w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5”.

 

Z treści przepisu, o którym mowa powyżej, wynika, że z przestępstwem mamy do czynienia, jeżeli kierujący znajduje się w stanie nietrzeźwości. Zgodnie z art. 115 § 16 „tsan nietrzeźwości w rozumieniu tego kodeksu zachodzi, gdy:

 

1)  zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub

2)  zawartość alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość”.

 

Innymi słowy nie może być w Pana przypadku mowy o przestępstwie, bowiem nie znajdował się Pan w stanie nietrzeźwości, a jedynie pod wpływem alkoholu. Stan nietrzeźwości, o którym mowa w art. 178a, istnieje, jeżeli zawartość alkoholu wynosi 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość.

 

Wskazać należy zatem na treść art. 87 Kodeksu wykroczeń, zgodnie z którym:

 

„Art. 87. § 1. Kto, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu lub podobnie działającego środka, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega karze aresztu albo grzywny nie niższej niż 50 złotych.

 

§ 2. Kto, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu lub podobnie działającego środka, prowadzi na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu inny pojazd niż określony w § 1, podlega karze aresztu do 14 dni albo karze grzywny.

 

§ 3. W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1 lub 2 orzeka się zakaz prowadzenia pojazdów”.

 

Ze stanem po spożyciu alkoholu mamy o do czynienia w sytuacji, jeżeli poziom alkoholu we krwi wynosi od 0,2 do 0,5 promila bądź od 0,1 do 0,25 mg w 1 dm3 wydychanego powietrza.

 

Niekorzystna jest treść art. 87 § 3 Kodeksu wykroczeń, zgodnie z którym w razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1 lub 2 orzeka się zakaz prowadzenia pojazdów. Sąd nie ma zatem uprawnienia w orzeczeniu zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych czy pojazdu mechanicznego, ale ma obowiązek orzec taki środek karny. Ustawodawca bowiem stanowi, iż „orzeka się zakaz prowadzenia pojazdów”. Teoretycznie zatem nie ma możliwości uniknięcia zakazu o którym mowa powyżej.

 

Wskazać należy jednak na następują okoliczność. Zgodnie z prezentowanym w literaturze przedmiotu poglądem „druga postać nieumyślności, o niższym stopniu naganności, to nieumyślność nieświadoma, określana tradycyjnie jako niedbalstwo. Charakteryzuje ją brak świadomości po stronie sprawcy. Chodzi o brak świadomości, że swoim zachowaniem może on zrealizować czyn zabroniony. Zarzut, który można w tym wypadku sprawcy postawić, opiera się na zaniechaniu ostrożności wymaganej w danych okolicznościach od człowieka. Sprawca wprawdzie możliwości popełnienia czynu nie przewidywał, ale mógł tę możliwość przewidzieć, gdyby dochował niezbędnej staranności, gdyby wykazał niezbędną ostrożność. Istota niedbalstwa polega więc na tym, że mimo możliwości uzyskania świadomości co do prawnego znaczenia swego postępowania, sprawca nie zachował się z odpowiednią ostrożnością, zgodnie z wymaganiami danej sytuacji” (zob. M. Szwarczyk i in., Kodeks wykroczeń. Komentarz, Warszawa 2007).

 

Mając na uwadze powyższe, należałoby się zastanowić, czy w ogóle doszło w tym przypadku do wykroczenia. Należy zatem dążyć do wykazania, iż nie miała Pan świadomości, jak i nie mógł Pan mieć świadomości, że w wydychanym powietrzu będzie Pan miał jeszcze alkohol.

 

Nadto wskazać należy:

 

„Przewidziana w art. 39 § 1 instytucja odstąpienia od wymierzenia kary polega na odstąpieniu od wymierzenia kary zasadniczej bądź na całkowitym odstąpieniu od jakiejkolwiek kary (przypis: lub środka karnego). Przy odstąpieniu od wymierzenia kary zasadniczej sąd może poprzestać na orzeczeniu kary dodatkowej, gdy wymierzenie tej kary jest na ogólnych zasadach dopuszczalne. Warto w tym miejscu zauważyć, że zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony został pogląd, że organ orzekający może nie wymierzyć ani kary zasadniczej, ani dodatkowej, choćby nawet orzeczenie kary dodatkowej było obligatoryjne, ale jedynie w razie całkowitego odstąpienia od wymierzenia jakiejkolwiek kary, w następstwie uznania, że chodzi o „wypadek zasługujący na szczególne uwzględnienie”. Nie jest natomiast dopuszczalne wymierzenie kary zasadniczej i równoczesne odstąpienie od orzeczenia kary dodatkowej, która za dane wykroczenie jest przewidziana jako obligatoryjna. Przy orzekaniu bowiem kary za wykroczenie określone w art. 87 należy mieć na uwadze znaczne ich nasilenie. Ponieważ dużo rejestruje się wykroczeń polegających na prowadzeniu pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym po użyciu alkoholu. Okoliczność ta uzasadnia, ze względu na prewencję ogólną, potrzebę surowszego represjonowania sprawców tych wykroczeń” (wyrok SN z 6 września 1994 r., sygn. akt II KRN 160/94, Prok. i Pr. 1995, nr 5, poz. 19).

 

Mając na uwadze wskazany powyżej wyrok Sądu Najwyższego, w mojej ocenie powinien Pan podjąć próbę wykazania w pierwszej kolejności, iż mamy do czynienia z zachowaniem nieumyślnym. Gdyby to się nie udało, wówczas należy odwołać się do treści art. 39 § 1 Kodeksu wykroczeń (nieumyślność), co będzie pomocne w wykazaniu, iż w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia „z wypadkiem zasługującym na szczególne uwzględnienie”. W takiej sytuacji istnieje szansa na uniknięcie orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdu mechanicznego.

 

Wyraźnie podkreślić należy jednak, że wszystko uzależnione jest od tego, jaki sędzia będzie taka sprawę rozpatrywał. Nikt nie da Panu 100% gwarancji, że sąd zechce skorzystać z instytucji, o której mowa w art. 39 § 1. W mojej ocenie wszystko uzależnione jest przede wszystkim od tego, ile Pan spożył alkoholu. Może być bowiem tak, iż czyn nie będzie w ogóle wykroczeniem.

 

Należy jednak próbować wykazać, że Pana czyn był popełniony nieumyślnie, gdyż jeżeli się nie uda „przeforsować” takiego, poglądu wówczas będzie szansa na wykazanie, iż mamy do czynienia „z wypadkiem zasługującym na szczególne uwzględnienie”. Zgodnie bowiem z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 8 września 1992 r., sygn. akt II KRN 121/92, „odstąpienie od wymierzenia kary zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, mimo stwierdzenia popełnienia wykroczenia z art. 87 § 1 kw, jest możliwe jedynie w wypadkach stwierdzenia przez organ orzekający, zasługujących na szczególne uwzględnienie, okoliczności czynu lub właściwości sprawcy, tj. w oparciu o podstawę prawną sformułowaną w art. 39 kw. Ta podstawa prawna musi być jednak wówczas w części dyspozytywnej orzeczenia expressis verbis powołana”.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • II minus trzy =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »

porady spadkowe

porady budowlane

porady prawnika odpowiedziprawne.pl

ozdobne poduszki Hampton