.
Mamy 12 627 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Import tekstyliów z USA – rozporządzenie w sprawie dowodu pochodzenia niektórych wyrobów włókienniczych

Autor: Arkadiusz Dudkiewicz • Opublikowane: 06.10.2010

Planuję otworzyć sklep z tekstyliami. Zakupiłam partię towaru przez internet w amerykańskim sklepie. Towar dotarł, a ja udałam się do agencji celnej załatwić formalności. Został wypełniony SAD (posiadam fakturę oraz dowody elektronicznej płatności). Sprawdziłam towar i z kompletem dokumentów udałam się do urzędu celnego. I tu pojawił się problem. Urzędnicy wykryli, że na fakturze nie ma formułki „country of origin USA” i nic się nie da zrobić, poradzili, abym skontaktowała się ze sprzedawcą. Napisałem więc maila do owej firmy, odpowiedzieli mi, że żadnego certyfikatu nie mogą wystawić. Przyznali, że – jak to teraz często bywa – nie wszystkie rzeczy zostały wyprodukowany w USA, ale pochodzą z różnych stron świata. Powtórnie skontaktowałam się z urzędem celnym – podtrzymują, że deklaracja celna nie wystarczy. Musi być coś na fakturze albo certyfikat. Co mogę teraz zrobić?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

W celu uzyskania możliwości wykorzystania danego towaru o statusie celnym towaru niewspólnotowego zgodnie z jego przeznaczeniem, należy nadać mu przewidziane dla niego przeznaczenie celne. Przeznaczeniem celnym, które powoduje możliwość dysponowania towarem jak właściciel – z dobrodziejstwem stosowania unijnej zasady swobodnego przepływu towaru w ramach WE – jest objęcie towaru procedurą dopuszczenia do swobodnego obrotu (ang. free circulation).

 

W analizowanym stanie faktycznym bezspornie chodzi zarówno o towar niewspólnotowy, jak i o procedurę dopuszczenia do swobodnego (wolnego) obrotu. O tym, że przedmiotowa odzież jest towarem niewspólnotowym świadczy art. 4 pkt 8 zdanie pierwsze w związku z art. 4 pkt 7 rozporządzenia Rady (EWG) numer 2913/92 z dnia 12 października 1992 roku ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, Dz. Urz. UE L.1992.302.1 ze sprostowaniem i zmianami, dalej zwany „WKC”.

 

Zgodnie bowiem z treścią art. 4 pkt 8 zdanie pierwsze WKC:

 

„8) »towary niewspólnotowe« oznaczają towary inne niż określone w akapicie siódmym”.

 

Tymczasem w art. 4 pkt 7 WKC stwierdzono, iż:

 

„7) »towary wspólnotowe« oznaczają towary:

 

– całkowicie uzyskane na obszarze celnym Wspólnoty, zgodnie z warunkami określonymi w art. 23, bez udziału towarów przywiezionych z krajów lub terytoriów niebędących częścią obszaru celnego Wspólnoty. W przypadkach o szczególnym znaczeniu gospodarczym określonych zgodnie z procedurą Komitetu, towarów uzyskanych z towarów umieszczonych pod procedurą zawieszającą nie uważa się za towary wspólnotowe,

– przywiezione z państw lub terytoriów niebędących częścią obszaru celnego Wspólnoty i dopuszczone do obrotu,

– uzyskane lub wyprodukowane na obszarze celnym Wspólnoty z towarów określonych w tiret drugim lub z towarów określonych w tiret pierwszym i drugim”.

 

W analizowanej sytuacji bez wątpienia znajdzie zastosowanie art. 4 pkt 7 WKC, a przedmiotowa odzież będzie potraktowana jako towar niewspólnotowy.

 

Co do konieczności zastosowania procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu, to tu sprawa jest jasna, o ile przedmiotowa odzież miała pozostać własnością importera i stanowić (po zwolnieniu jej do deklarowanej procedury celnej) towary o statusie celnym towarów wspólnotowych.

 

W przypadku objęcia danego towaru jakąkolwiek procedurą celną, w tym procedurą dopuszczenia do swobodnego obrotu, należy pamiętać o kwestii podstawowej, a więc o tym, że na danym towarze obejmowanym procedurą celną dopuszczenia do swobodnego obrotu ciążą należności przywozowe. Z kolei należnościami tymi są:

 

  • cła i opłaty o równoważnym skutku należne przy przywozie towarów,
  • opłaty przywozowe ustanowione w ramach wspólnej polityki rolnej lub odrębnych przepisów mających zastosowanie do niektórych towarów uzyskanych w wyniku przetworzenia produktów rolnych

    (vide – art. 4 pkt 10 WKC).

 

Aby należności przywozowe ciążące na danym towarze, w skutek objęcia go procedurą dopuszczenia do obrotu, zostały prawidłowo obliczone, zastosować należy tzw. elementy kalkulacyjne, ale – co ważne – nie jakiekolwiek elementy kalkulacyjne, a tylko te ustalone na określony moment.

 

W przypadku objęcia danego towaru procedurą celną dopuszczenia do swobodnego obrotu ważne są następujące elementy kalkulacyjne:

 

  • wartość celna, od której zależy wysokość cła – w przypadku, gdy ustalona zgodnie ze Wspólną Taryfą Celną WE stawka cła jest określona np. w formie stawki ad valorem (procentowa relacja do wartości celnej towaru),
  • Taryfa Celna, w której zawarte są między innymi stawki celne i zasady ich stosowania oraz klasyfikacja towarów według CN (Scalona Nomenklatura), oraz
  • pochodzenie towarów.

 

Analizując powyższe elementy kalkulacyjne, warto przytoczyć najpierw treść art. 67 WKC, zgodnie z którym:

 

„Jeżeli szczególne przepisy nie stanowią inaczej, datą, którą należy uwzględniać przy stosowaniu wszelkich przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłaszane są towary, jest data przyjęcia zgłoszenia przez organy celne”.

 

Skoro tak jest w istocie rzeczy, to zarówno wartość celna, jak i taryfa celna (w tym CN i stawka cła), a także pochodzenie towarów (w tym reguły pochodzenia, a nade wszystko zasady wystawiania i weryfikowania świadectw pochodzenia) muszą być analizowane w oparciu o przepisy obowiązujące w momencie przyjmowania zgłoszenia celnego w procedurze dopuszczenia towarów do swobodnego obrotu.

 

Ustalanie pochodzenia tekstyliów

 

Tekstylia, jako jeden z wyjątków, podlegają obowiązkowemu dokumentowaniu pochodzenia niepreferencyjnego. Innymi słowy, organom celnym państw członkowskich WE – przy składaniu zgłoszenia o objęcie towarów procedurą dopuszczenia do swobodnego obrotu – musi być obligatoryjnie przedstawiony dowód, że dana, przywieziona na terytorium WE partia tekstyliów pochodzi z konkretnego obszaru (kraju lub grupy krajów).

 

Co do zasady takie niepreferencyjne pochodzenie nie podlega dokumentowaniu, a udokumentować pochodzenie należy wtedy, gdy chcemy skorzystać z preferencyjnych stawek celnych dla towarów pochodzących z określonego obszaru (np. Ukrainy, Meksyku, Izraela itd.). Tekstylia są wyjątkiem. Tu organy celne WE nie dopuszczą towaru do swobodnego obrotu bez przedstawienia przez zgłaszającego świadectwa pochodzenia na określonym formularzu. I na tym – jak sądzę – polega Pani problem.

 

Skoro zatem właściwy organ celny żąda od Pani przedstawienia albo świadectwa pochodzenia, albo deklaracji na fakturze, to przeanalizował stan faktyczny sprawy i stwierdził, że zgłaszane przez Panią wyroby tekstylne mieszczą się w ramach rozporządzenia Rady (WE) numer 1541/98 z dnia 13 lipca 1998 roku w sprawie dowodu pochodzenia niektórych wyrobów włókienniczych objętych sekcją XI Nomenklatury Scalonej i dopuszczonych do swobodnego obrotu we Wspólnocie oraz w sprawie warunków przyjęcia takiego dowodu (Dz. Urz. UE L.98.202.11, dalej zwanego „rozporządzeniem w sprawie pochodzenia”).

 

Art. 5 rozporządzenia w sprawie pochodzenia ustanawia warunki, których spełnienie spowoduje, że udowodnione zostanie, obligatoryjne do udowodnienia, pochodzenie tekstyliów. Zgodnie z tym artykułem dowodem pochodzenia w tym przypadku może być albo:

 

  • dowód pochodzenia na specjalnym formularzu, albo
  • deklaracja eksportera na fakturze (przesyłka do 6000 EUR – każdy eksporter; powyżej 6000 EUR tzw. upoważniony eksporter wspólnotowy), albo
  • świadectwo przewozowe EUR.1, albo
  • świadectwo EUR.2, albo
  • świadectwo pochodzenia na formularzu A.

 

Konkluzje

 

W rzeczywistości zatem nie ma żadnej prawnej możliwości, aby właściwe władze celne dopuściły do obrotu przedmiotowe tekstylia bez udokumentowanego pochodzenia. Pozostaje Pani zatem powrotny wywóz tych wyrobów poza granice WE, albo wniosek o nadanie im przeznaczenia celnego o nazwie – zniszczenie towarów.

 

Jeżeli Pani roszczenie nie jest jeszcze przedawnione (a ze stanu faktycznego wnoszę, że raczej nie), to sugeruję wystąpić do eksportera z wnioskiem o przyjęcie towaru z powrotem z uwagi na wadę prawną uniemożliwiającą ich wykorzystanie zgodnie z celem, do jakiego zostały nabyte.

 

Nie ma możliwości, aby dopuścić we Wspólnocie do obrotu tekstylia bez zgodnego z prawem udokumentowania ich pochodzenia.

 

 

 

Stan prawny z 04.10.10 r.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 1 + III =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »