Mamy 10 894 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Import oraz sprzedaż narzędzi z Japonii

Autor: Jakub Bonowicz • Opublikowane: 24.02.2016

Chciałbym rozpocząć import oraz sprzedaż na rynku polskim narzędzi z Japonii. Narzędzia są oryginalne, produkcji japońskiej. W Europie (w tym w Polsce) jest kilku autoryzowanych dystrybutorów tej firmy. Ja kupowałbym te narzędzia od jednego z japońskich dystrybutorów i sprzedawał je w Polsce, nie mając pozwoleń od producenta. Nazwa producenta jest zarejestrowana w Unii Europejskiej jako znak towarowy. Czy taki import i sprzedaż w Polsce są legalne? (Produkt jest oryginalny, kupiony od autoryzowanego dystrybutora z Japonii, ale nie posiadam żadnych pozwoleń od producenta). Jeżeli sprzedaż jest nielegalna, to czy po przepakowaniu tego produktu do innych opakowań, z innym logo i nazwą firmy, mógłbym je sprzedawać? Same narzędzia nie są chronione prawami autorskimi.


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

UWAGA! Poniższy tekst stanowi jedynie fragment dłuższej odpowiedzi.

 

Istotne jest to, iż pierwsza sprzedaż (od producenta do autoryzowanego dystrybutora) następuje na terytorium Japonii, druga sprzedać (od autoryzowanego dystrybutora) do Pana następuje jeszcze na terytorium Japonii, natomiast Pan dokonuje importu na terytorium Polski – w tym momencie następuje przekroczenie granicy; trzecia sprzedaż jest dokonywana przez Pana do klienta końcowego na terytorium Polski.

 

Dodatkowo założyłem, iż towary (narzędzia) są oznaczone znakiem towarowym – nazwą producenta, chronioną w Unii Europejskiej.           

 

PODSTAWY PRAWNE   

 

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz. U. UE L 2009, nr 78, poz. 1)

Kodeks karny z 1997 r.

Ustawa z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

 

ANALIZA PRAWNA                                                                        

 

Istnieją dwa podstawowe sposoby ochrony dóbr niematerialnych (patentów, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych, znaków towarowych i innych) związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Ochrona oparta na prawie podmiotowym zbliżonym do prawa własności (1), uzyskiwana po skutecznie przeprowadzonym postępowaniu rejestracyjnym, której podstawą jest ustawa prawo własności przemysłowej. A także ochrona deliktowa (2) – wywodzona z ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. W tym pierwszym przypadku prawo ochronne uzyskuje konkretny podmiot, któremu został przyznany np. patent czy zarejestrowany znak towarowy, w drugim – każdy, kogo interesy zostały naruszone.

 

W dobie globalizacji i handlu o zasięgu światowym przepisy ochronne co do praw na dobrach niematerialnych odgrywają coraz większą rolę. Największe znaczenie mają w państwach uprzemysłowionych, do których należą kraje Unii Europejskiej. Prowadząc w Polsce działalność gospodarczą tego typu, należy zachować ostrożność, respektując przepisy zarówno krajowe, jak i wspólnotowe.

 

Obowiązywanie praw ochronnych jest ograniczone do terytorium, na którym ochrona jest przyznana. Dla podmiotowych praw ochronnych powstałych na podstawie przepisów polskich ustaw – jest to terytorium Rzeczypospolitej. Dla praw powstałych na podstawie przepisów prawa unijnego – jest to terytorium Unii Europejskiej (i Europejskiego Obszaru Gospodarczego tj. państw europejskich nie będących członkami UE ale podlegającym niektórym przepisom wspólnotowym). Z powodu daleko idącej harmonizacji przepisów, regulacje polskie i europejskie są do siebie w dużym stopniu zbliżone. Należy tu jednak zaznaczyć, że geograficzny zakres ochronny np. co do wspólnotowych znaków towarowych obejmuje swoim zakresem także terytorium Polski. Z tego też powodu dla przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w szerokim zakresie korzystniejsze jest uzyskanie praw ochronnych na terytorium całej Unii i Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Tak też ma to miejsce w tym wypadku. Producent narzędzi uzyskał prawo ochronne na tym właśnie terytorium, a zatem także na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

 

Znak towarowy chroniący narzędzia jest znakiem tzw. wspólnotowym (CTM – Community Trade Mark), skutecznym na terytorium całej Unii Europejskiej raz Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Znak ten rejestrowany jest w Urzędzie Harmonizacji Rynku Wewnętrznego w Alicante (OHIM) i podlega on regulacji Rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz. U. UE L 2009, nr 78, poz. 1)

 

Wspólnotowy znak towarowy

 

1. Znaki towarowe dla towarów lub usług, zarejestrowane na warunkach i w sposób przewidziany w niniejszym rozporządzeniu, zwane są dalej „wspólnotowymi znakami towarowymi”.

2. Wspólnotowy znak towarowy ma charakter jednolity. Wywołuje on ten sam skutek w całej Wspólnocie: może on być zarejestrowany, zbyty, być przedmiotem zrzeczenia się lub decyzji stwierdzającej wygaśnięcie praw właściciela znaku lub unieważnienie znaku, a jego używanie może być zakazane jedynie w odniesieniu do całej Wspólnoty. Zasadę tę stosuje się, jeżeli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.

 

Dodam, że ponieważ sprawa dotyczy importu na terytorium Unii Europejskiej oraz sprzedaży na terytorium Unii Europejskiej, a znak zarejestrowany jest jako znak wspólnotowy, nie mają tutaj znaczenia regulacje japońskiego prawa znaków towarowych, tylko powołanego wyżej rozporządzenia.

 

(…)

 

Artykuł 306 nie obejmuje ochroną znaków towarowych producenta, która jest przewidziana w ustawiez dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (tekst jedn.: Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.). Karalnością, zgodnie z art. 305 tej ustawy, objęto podrabianie w celu wprowadzenia do obrotu oraz wprowadzanie do obrotu towarów oznaczonych podobnym znakiem zastrzeżonym dla producenta (może być nim nazwa, rysunek, opakowanie, forma przestrzenna, kompozycja kolorystyczna, ornament i in. – zob. art. 120 cyt. ustawy). – A. Marek: Kodeks karny, komentarz, LEX 2010, komentarz do art. 306, Nb 5.

 

„Znaki identyfikacyjne są nośnikami informacji o producencie, dacie produkcji oraz dacie przydatności towaru lub urządzenia i mogą przybierać różnorodne formy. Celem normy przewidzianej w art. 306 k.k. jest generalnie ochrona interesów nabywców przed wprowadzeniem w błąd poprzez usunięcie, przerobienie bądź podrobienie znaków identyfikacyjnych. Pomimo podnoszonych w doktrynie głosów, iż znak identyfikacyjny jest w szczególności znakiem towarowym, zwłaszcza gdy pełni funkcję odróżniającą, trudno znaleźć uzasadniające tę tezę argumenty” (M. Kucharska-Derwisz, Prawnokarna ochrona prawa do znaku towarowego), „Prokuratura i Prawo” 2006, nr 3, s. 86)

 

Nie zgadzam się z tym drugim poglądem, ponieważ jak wskazano art. 305 Prawa własności przemysłowej, dotyczy jedynie wprowadzania do obrotu towarów oznaczonych podobnym znakiem, a nie dotyczy usuwania tych znaków. Do takich stanów faktycznych powinien natomiast mieć zastosowanie art. 306 Kodeksu karnego i moim zdaniem przepis ten dotyczy właśnie opisywanej przez Pana sytuacji.

 

Co prawda odniesienie to dotyczy znaków towarowych krajowych, ale oczywiście nie ma przeszkód do stosowania tego przepisu także do znaków towarowych wspólnotowych (co wydaje się oczywiste)

 

Dodatkowo w wypadku skazania za takie przestępstwo sąd może orzec przepadek narzędzi, co do których usunął Pan znaki towarowe.

 

Czyn nieuczciwej konkurencji

 

Takich działań zakazuje ustawa z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

 

(…)

 

Oznaczanie swojego asortymentu logo odmiennym od oznaczeń producenta, czy to na produkcie czy na opakowaniu, stanowiłoby praktykę niezgodną z prawem. Wprowadzałoby klientów w błąd co do producenta, a także byłoby nieuczciwą konkurencją w stosunku do innych dystrybutorów tego towaru. Zachowanie takie mogłoby się wiązać z odpowiedzialnością cywilną na gruncie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. (…)

 

Informujemy, że świadczymy pomoc prawną z zakresu przedstawionej tematyki.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

wersja do druku drukuj

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • osiem minus 0 =

»Podobne materiały

Czy można używać loga znanego producenta w działalności własnej firmy?

Otwieram sklep odzieżowy. Kupiłem ubrania od legalnego hurtownika z Wielkiej Brytanii, co mogę potwierdzić fakturą. Chciałbym handlować ubraniami znanych marek. Czy mogę znaki firmowe tych znanych firm umieścić na witrynie sklepu, na jego ścianach, na ulotkach informacyjnych o sklepie, na banerze re

 

Umieszczanie logo znanych firm na własnej komercyjnej stronie internetowej – konsekwencje prawne

Prowadzę jednoosobową firmę, sprowadzam odzież nową renomowanych firm zagranicznych. Jak z prawnego punktu widzenia mam nazwać moją działalność, aby nie ponosić z tego tytułu żadnych konsekwencji – normalnie sprzedaż renomowanych firm wymaga licencji, czy mogę wykorzystać logo tych firm na str

 

Założenie własnej działalności i przejęcie klienta byłego pracodawcy

Pracuję w restauracji, jestem szefem kuchni. Podpisywana przeze mnie umowa o pracę zawierała w swej treści art. 11 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Klient restauracji (duża firma) zaproponował mi założenie własnej działalności, w której ramach będę wykonywać usługi cateringowe. Obecnie t

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »