.
Mamy 12 627 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Ile trwa rozwód?

Autor: Marcin Górecki • Opublikowane: 31.05.2013

Chciałabym uzyskać informacje na temat kwestii związanych z rozwodem. Mąż przez cały okres trwania małżeństwa nie podjął pracy ani nie opiekował się dziećmi. Od pewnego czasu nie współżyjemy (moja decyzja). Czy jest możliwe uzyskanie rozwodu z orzeczeniem o winie męża? Ile czasu trwa rozwód i jaki jest jego koszt? Na jakiej zasadzie powołuje się świadków? 

Mamy dwoje małych dzieci (dwu- i czteroletnie). W jaki sposób sąd zdecyduje, z którym z rodziców pozostaną? Jak w takiej sytuacji może wyglądać podział majątku? Podczas trwania małżeństwa dostałam w darowiźnie dom – czy należy on do majątku wspólnego?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Zgodnie z art. 58 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (w skrócie: K.r.o.) w wyroku orzekającym rozwód sąd rozstrzyga o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem obojga małżonków i o kontaktach rodziców z dzieckiem oraz orzeka, w jakiej wysokości każdy z małżonków jest obowiązany do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania dziecka. Sąd uwzględnia porozumienie małżonków o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem po rozwodzie, jeżeli jest ono zgodne z dobrem dziecka. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia.

 

W analogicznych sytuacjach sądy przeważnie dopuszczają dowód z opinii Rodzinnego Ośrodka Diagnostyczno-Konsultacyjnego, ponieważ w wypadkach wymagających wiadomości specjalnych sąd – po wysłuchaniu wniosków stron co do liczby biegłych i ich wyboru – może wezwać jednego lub kilku biegłych w celu zasięgnięcia ich opinii. Sąd, choćby hobbystycznie zajmował się psychologią dziecięcą, nie może zająć stanowiska w tej sprawie, ustawodawca bowiem wskazuje, że zasięgnięcie opinii biegłych jest obowiązkowe.

 

Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania. Zgodnie z Art. 58 § 1a K.r.o. sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do dziecka. Sąd może pozostawić władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem i jest zasadne oczekiwanie, że będą współdziałać w sprawach dziecka. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia.

 

Według mnie mając na uwadze wiek dzieci, sąd w pierwszej kolejności będzie kierował się ich potrzebami widzianymi obiektywnie przez sąd. Co do zasady sąd powinien brać pod uwagę zdanie dziecka, ale tylko wówczas, jeżeli jego rozwój i stopień dojrzałości wskazuje, że jego żądania są rozsądne. W Pani przypadku takiej możliwości nie ma, ponieważ jak Pani wskazuje w treści pytania, dzieci jest bardzo małe.

 

Jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia, każdy z nich może żądać, żeby sąd rozwiązał małżeństwo. Orzekając rozwód, sąd orzeka także, czy któryś z małżonków (i – ewentualnie – który z nich) ponosi winę za rozkład pożycia. Jednakże na zgodne żądanie małżonków sąd zaniecha orzekania o winie. W tym wypadku następują skutki takie, jak gdyby żaden z małżonków nie ponosił winy.

 

Z treści Pani pytania wynika jednak, że zupełny i trwały rozkład pożycia nie jest do końca taki oczywisty. Wina rozkładu pożycia pozostaje w związku z naruszeniem obowiązków wynikających z zawarcia małżeństwa, i to zarówno tych, które sformułowane są w prawie (por. wyrok SN z dnia 21 września 1997 r., I CKN 646/97, nie publ.), jak i tych, dla których źródłem są tylko zasady współżycia społecznego. Według mnie jeżeli sąd ustaliłby, że rozkład pożycia jest trwały i zupełny, nie ma Pani szans na orzeczenie rozwodu z wyłącznej winy męża, ponieważ nie można wykluczyć istnienia także Pani winy. Orzeczenie rozwodu z wyłącznej winy jest możliwe tylko wówczas, gdy drugi małżonek nie ponosi żadnej winy w rozkładzie pożycia. Ustawodawca nie posługuje się bowiem pojęciem winy mniejszej lub większej. Wyłączna wina powinna być utożsamiana z winą jedyną.

 

Z punktu widzenia Pani interesu istotna jest treść art. 60 K.r.o., zgodnie z którym:

 

„Art. 60. § 1. Małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia i który znajduje się w niedostatku, może żądać od drugiego małżonka rozwiedzionego dostarczania środków utrzymania w zakresie odpowiadającym usprawiedliwionym potrzebom uprawnionego oraz możliwościom zarobkowym i majątkowym zobowiązanego (przy orzeczeniu rozwodu bez winy albo z winy obojga małżonków).

§ 2. Jeżeli jeden z małżonków został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, a rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego, sąd na żądanie małżonka niewinnego może orzec, że małżonek wyłącznie winny obowiązany jest przyczyniać się w odpowiednim zakresie do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb małżonka niewinnego, chociażby ten nie znajdował się w niedostatku (przy orzeczeniu rozwodu z wyłącznej winy jednego z małżonków).

§ 3. Obowiązek dostarczania środków utrzymania małżonkowi rozwiedzionemu wygasa w razie zawarcia przez tego małżonka nowego małżeństwa. Jednakże gdy zobowiązanym jest małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za winnego rozkładu pożycia, obowiązek ten wygasa także z upływem pięciu lat od orzeczenia rozwodu, chyba że ze względu na wyjątkowe okoliczności sąd, na żądanie uprawnionego, przedłuży wymieniony termin pięcioletni”.

 

Pozew o rozwód może wnieść tylko jeden z małżonków. Sprawy o rozwód podlegają rozpoznaniu w trybie odrębnego postępowania dla spraw małżeńskich, unormowanego w art. 425-446 Kodeksu postępowania cywilnego (dalej K.p.c.). W ramach tego postępowania zamieszczone są przepisy szczególne dla spraw o rozwód i separację (art. 436-446 K.p.c.), według których jeżeli istnieją widoki na utrzymanie małżeństwa, sąd może skierować strony do mediacji.

 

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 167 poz. 1398) od pozwu w sprawie o rozwód, wniesionego po dniu 1 marca 2006 r., pobiera się opłatę stałą w kwocie 600 zł. W sprawie o rozwód skarga kasacyjna nie jest dopuszczalna.

 

Odnosząc się do treści pytania dotyczącego podziału majątku, należy wskazać:

 

Zgodnie z art. 31 § 2 K.r.o. do majątku wspólnego należą w szczególności:

 

„1) pobrane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej każdego z małżonków;

2) dochody z majątku wspólnego, jak również z majątku osobistego każdego z małżonków;

3) środki zgromadzone na rachunku otwartego lub pracowniczego funduszu emerytalnego każdego z małżonków;

4) kwoty składek zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 z późn. zm.).

 

Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:

 

1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;

2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił;

3) prawa majątkowe wynikające ze wspólności łącznej podlegającej odrębnym przepisom;

4) przedmioty majątkowe służące wyłącznie do zaspokajania osobistych potrzeb jednego z małżonków;

5) prawa niezbywalne, które mogą przysługiwać tylko jednej osobie;

6) przedmioty uzyskane z tytułu odszkodowania za uszkodzenie ciała lub wywołanie rozstroju zdrowia albo z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; nie dotyczy to jednak renty należnej poszkodowanemu małżonkowi z powodu całkowitej lub częściowej utraty zdolności do pracy zarobkowej albo z powodu zwiększenia się jego potrzeb lub zmniejszenia widoków powodzenia na przyszłość;

7) wierzytelności z tytułu wynagrodzenia za pracę lub z tytułu innej działalności zarobkowej jednego z małżonków;

8) przedmioty majątkowe uzyskane z tytułu nagrody za osobiste osiągnięcia jednego z małżonków;

9) prawa autorskie i prawa pokrewne, prawa własności przemysłowej oraz inne prawa twórcy;

10) przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki majątku osobistego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej”.

 

Nieruchomość, którą otrzymała Pani w postaci darowizny, będzie zatem – zgodnie z art. 33 pkt. 2 K.r.o. – zaliczana do Pani majątku osobistego.

 

Odnosząc się do pytania dotyczącego świadków, należy wskazać, że strona powołująca się na dowód ze świadków obowiązana jest dokładnie oznaczyć fakty, które mają zostać potwierdzone zeznaniami poszczególnych świadków, i wskazać świadków, tak by wezwanie ich do sądu było możliwe. Innymi słowy, w pozwie o rozwód należy wskazać imię, nazwisko, adres dla doręczeń, jak również okoliczności, na które świadkowie mają zostać przesłuchani.

 

Świadkami nie mogą być:

 

1) osoby niezdolne do spostrzegania lub komunikowania swych spostrzeżeń;

2) wojskowi i urzędnicy niezwolnieni od zachowania w tajemnicy informacji niejawnych o klauzuli „zastrzeżone” lub „poufne”, jeżeli ich zeznanie miałoby być połączone z jej naruszeniem;

3) przedstawiciele ustawowi stron oraz osoby, które mogą być przesłuchane w charakterze strony jako organy osoby prawnej lub innej organizacji mającej zdolność sądową;

4) współuczestnicy jednolici.

 

Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód. Sąd, wzywając świadka, wymieni w wezwaniu imię, nazwisko i zamieszkanie wezwanego, miejsce i czas przesłuchania, nazwiska stron i przedmiot sprawy oraz krótką informację na temat przepisów o karach za pogwałcenie obowiązków świadka, a ponadto o zwrocie wydatków koniecznych, związanych ze stawiennictwem do sądu, oraz o wynagrodzeniu za utratę zarobku. Kolejność przesłuchania świadków oznacza przewodniczący. Świadkowie, którzy nie złożyli jeszcze zeznań, nie mogą być obecni przy przesłuchaniu innych świadków. Lex specialis (łac. reguła szczególna) wobec powyższego stanowi art. 430 K.p.c, zgodnie z którym małoletni, którzy nie ukończyli lat trzynastu, a zstępni stron, którzy nie ukończyli lat siedemnastu, nie mogą być przesłuchiwani w charakterze świadków.

 

Nie sposób także wskazać czasu trwania postępowania rozwodowego. W przypadku zgody małżonka na rozwód i jednocześnie odstąpienia od orzekania o winie uzyskają Państwo rozwód na pierwszej rozprawie, poniosą Państwo także mniejsze koszty – tylko 300 zł.

 

W mojej ocenie sąd może mieć jednak wątpliwości, czy ustało pożycie małżeńskie we wszystkich trzech sferach (emocjonalnej, gospodarczej, cielesnej). Niezbędne będą dowody z zeznań zarówno świadków, jak i Państwa – tj. stron postępowania – potwierdzające powyższą okoliczność. W takiej sytuacji rozwód może trwać dłużej – nawet od 6 do 12 miesięcy. Wszystko jest uzależnione od wielkości sądu i ilości spraw o rozwód, które się przed nim toczą.

 

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • dwa + 9 =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »