Mamy 11 258 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Gwarancja jakości

Autor: Anna Jędrzejczak • Opublikowane: 05.12.2007

Artykuł wyjaśnia, czym – według przepisów Kodeksu cywilnego – jest gwarancja jakości oraz jak się nią posługiwać. Autorka omówiła także drugą instytucję, mniej upowszechnioną – rękojmię, która również jest środkiem chroniącym prawo konsumenta do reklamacji wadliwego zakupu.



Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Gwarancja jakości została uregulowana przez ustawodawcę w przepisach art. 577-581 Kodeksu cywilnego.

 

Zgodnie z art. 577 Kodeksu cywilnego: „W wypadku gdy kupujący otrzymał od sprzedawcy dokument gwarancyjny co do jakości rzeczy sprzedanej, poczytuje się w razie wątpliwości, że wystawca dokumentu (gwarant) jest obowiązany do usunięcia wady fizycznej rzeczy lub do dostarczenia rzeczy wolnej od wad, jeżeli wady te ujawnią się w ciągu terminu określonego w gwarancji. Jeżeli w gwarancji nie zastrzeżono innego terminu, termin wynosi jeden rok licząc od dnia, kiedy rzecz została kupującemu wydana.”

 

Podstawową funkcją gwarancji jakości jest ochrona kupującego – to jest uprawnionego z gwarancji – przed konsekwencjami nieprawidłowego działania przedmiotu objętego gwarancją.

 

Odpowiedzialność z tytułu gwarancji co do jakości sprzedanego przedmiotu wynika już z samego faktu jej udzielenia kupującemu. Kiedy klient przyjmuje warunki gwarancji, w tym momencie dochodzi do zawarcia umowy o udzielenie gwarancji jakości. Należy ją traktować odrębnie w stosunku do umowy sprzedaży, jednak faktem jest, że jest z nią ściśle powiązana (tzw. umowa akcesoryjna).

 

Udzielenie gwarancji jakości następuje przez wręczenie kupującemu, wraz z rzeczą (art. 546 § 1 K.c.), dokumentu gwarancyjnego. Dokument taki powinien mieć formę pisemną, może to być np. książeczka, karta gwarancyjna. Zawarcie umowy gwarancyjnej następuje w drodze przyjęcia przez kupującego dokumentu gwarancyjnego, tj. od momentu przyjęcia warunków, jakie proponuje gwarant we wspomnianym dokumencie.

 

Niewystawienie dokumentu gwarancyjnego lub jego niewręczenie kupującemu nie powoduje nieważności gwarancji. Dokument ułatwia jednak kupującemu realizowanie wynikających z niego uprawnień. Brak dokumentu oznacza bowiem trudności przy dowodzeniu, jaka była treść umowy gwarancyjnej.

 

W praktyce najczęściej gwarantem jest producent (tzw. gwarancja fabryczna), może nim być także sprzedawca przedmiotu objętego gwarancją, czyli jednostka handlowa (tzw. gwarancja handlowa).

 

Gwarant może wykonywać świadczenia gwarancyjne bądź własnymi siłami, bądź przez osobę trzecią (np. zakład serwisu gwarancyjnego, który jest autoryzowany przez gwaranta) w ramach umowy z art. 393 K.c. (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 1979 r., III CZP 9/79, OSNCP 1979, nr 7-8, poz. 146; orzeczenie SN z dnia 17 czerwca 1985 r., I CR 149/85, OSNCP 1986, nr 3, poz. 38).

 

Usunięcie wad rzeczy może zostać zrealizowane przez czynności naprawcze albo przez zastąpienie wadliwych elementów lub podzespołów nowymi, niewadliwymi. Wyboru między tymi sposobami usuwania wad dokonuje gwarant.

 

Konieczną przesłanką odpowiedzialności gwarancyjnej jest ujawnienie się wady przed upływem okresu gwarancyjnego. Jego długość jest podawana w dokumencie gwarancyjnym. Z praktyki wiadomo, że bywa ona określana albo kalendarzowo (np. trzy lata), albo przez wskazanie zakresu pracy przedmiotu (np. przebieg pojazdu w kilometrach), albo też przez połączenie obu tych sposobów (np. trzy lata, ale nie więcej niż 200 000 km przebiegu). W razie braku oznaczenia tego okresu w dokumencie gwarancyjnym zastosowanie ma przepis art. 577 K.c., który wskazuje w takiej sytuacji na roczny termin gwarancji.

 

Okres gwarancyjny rozpoczyna swój bieg z dniem wydania rzeczy kupującemu przez sprzedawcę, często kończy się jednak później niż wynikałoby to ze zwykłego obliczenia, a to w związku z faktem wykonywania świadczeń gwarancyjnych. Termin gwarancji biegnie bowiem na nowo od chwili dostarczenia rzeczy wolnej od wad lub zwrócenia rzeczy naprawionej (art. 581 K.c.). Istnieje również możliwość dochodzenia przez uprawnionego roszczeń z tytułu gwarancji po upływie terminu określonego w dokumencie gwarancyjnym, o ile jest on w stanie udowodnić, iż wady powstały lub zostały ujawnione w okresie objętym gwarancją.

 

Każdoczesny posiadacz przedmiotu objętego gwarancją (tj. dającego się zidentyfikować np. przez oznaczenia fabryczne) i aktualnego dokumentu gwarancyjnego będzie uważany za uprawnionego, czyli będzie mógł realizować uprawnienia z gwarancji. Dzięki takiej regulacji, rzeczy objęte gwarancją mogą być przedmiotem obrotu (tj. można je sprzedać, zamienić, darować).

 

Należy jednak pamiętać, iż umowa gwarancyjna jest umową akcesoryjną w stosunku do pierwotnej umowy sprzedaży. Oznacza to, że jeżeli ta pierwotna umowa zostanie rozwiązana, np. jedna ze stron odstąpi od umowy, to umowa gwarancyjna wygaśnie, gdyż jest umową powiązaną z pierwotną umową sprzedaży.

 

 

Na uwagę zasługuje również fakt, że kupujący może odmówić przyjęcia gwarancji. Jeśli sprzedający zgodzi się na zawarcie umowy sprzedaży bez umowy gwarancyjnej, będzie to równoznaczne ze zgodą na rozszerzenie jego własnej odpowiedzialności, bowiem jego odpowiedzialność z rękojmi będzie większa niż wynikałoby to z gwarancji.

 

Zgodnie z przepisem art. 579 K.c.: „kupujący może wykonywać uprawnienia z tytułu rękojmi za wady fizyczne rzeczy, niezależnie od uprawnień wynikających z gwarancji”. Dzięki wprowadzeniu w 1996 r. do Kodeksu cywilnego tego przepisu wiemy, iż gwarancja nie jest szczególnym rodzajem rękojmi lub jej modyfikacją, ale zupełnie odrębną formą zabezpieczenia interesów kupującego. Bowiem to kupujący wybiera reżim prawny właściwy dla instytucji, jaką chce w danej sytuacji wykorzystać. Każda nowa wada przedmiotu umowy sprzedaży pozwala na dokonanie przez kupującego nowego wyboru między dwoma instytucjami: gwarancją jakości (o ile została zawarta umowa gwarancyjna) a rękojmią za wady rzeczy.

 

 

 

Bibliografia:

Komentarz do Kodeksu cywilnego. Księga trzecia: Zobowiązania red. Gerard Bieniek, t. 2, LexisNexis, Warszawa 2006.


Stan prawny obowiązujący na dzień 05.12.2007


Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • I + 7 =

 

»Podobne materiały

Zasada prowadzenia kontroli u przedsiębiorcy

Omówienie zagadnień związanych z zasadą prowadzenia jednej kontroli u przedsiębiorcy w danym czasie.

 

Wzór użytkowy i środki jego ochrony

Artykuł omawia istotę wzoru użytkowego oraz środki prawne służące jego ochronie.

 

Prekluzja dowodowa w postępowaniu gospodarczym

Postępowanie gospodarcze jest procedurą odrębną, regulowaną w przepisach Kodeksu postępowanie cywilnego. Jest to postępowanie specyficzne i rządzi się ono własnymi regułami, których nieprzestrzeganie w wielu wypadkach może doprowadzić do przegrania procesu sądowego. Dlatego każdy przedsiębiorca, któ

 

Umowa spółki cichej i jej funkcjonowanie w obrocie prawnym

W artykule została scharakteryzowana umowa spółki cichej i jej funkcjonowanie w obrocie prawnym.

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »