Mamy 10 970 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Grozi mi więzienie w Irlandii

Autor: Marek Gola • Opublikowane: 12.12.2014

Przebywam w Irlandii od kilku lat (od czterech). Przed wyjazdem miałem wyrok – 4 lata pozbawienia wolności (minus 3 miesiące już odsiedziane). Jako że nie doczekałem się wezwania do aresztu, wyjechałem za pracą. Teraz przyszli do mnie policjanci i pouczyli o rozpoczęciu procesu w Irlandii, mam mieć prawnika, tłumacza. Co mnie teraz czeka? Czy mogę się starać o ułaskawienie? A może o wykonanie kary w Irlandii?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Z treści Pana pytania wynika, iż przed 4 laty został Pan skazany prawomocnym wyrokiem karnym na karę 2 lat pozbawienia wolności. Na poczet orzeczonej kary został zaliczony okres faktycznego pozbawienia wolności w wymiarze 2 miesięcy. W chwili obecnej został Pan zatrzymany w Irlandii.

 

Jako że nie wskazuje Pan na stan swojej wiedzy w zakresie przysługujących Panu praw, pozwoli Pan, iż w pierwszej kolejności wskażę na przepisy prawa regulujące ENA i ułaskawienie, a następnie przejdę do orzecznictwa i poglądów literatury w odniesieniu do Pana problemu.

 

W razie podejrzenia, że osoba ścigana za przestępstwo podlegające jurysdykcji polskich sądów karnych może przebywać na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, właściwy miejscowo sąd okręgowy, na wniosek prokuratora, a w postępowaniu sądowym i wykonawczym – z urzędu lub na wniosek właściwego sądu rejonowego, może wydać europejski nakaz aresztowania, zwany w niniejszym rozdziale „nakazem”.

 

Wydanie nakazu jest niedopuszczalne:

 

1)  w związku z prowadzonym przeciwko osobie ściganej postępowaniem karnym o przestępstwo zagrożone karą pozbawienia wolności do roku,

2)  w celu wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze do 4 miesięcy albo innego środka polegającego na pozbawieniu wolności na czas nieprzekraczający 4 miesięcy.

 

Jeżeli istnieje podejrzenie, że osoba ścigana może przebywać na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, a jej miejsce pobytu nie jest znane, prokurator, a w postępowaniu sądowym i wykonawczym sąd okręgowy, który wydał nakaz, przesyła jego odpis do centralnej jednostki policji współpracującej z Interpolem z wnioskiem o wszczęcie poszukiwań międzynarodowych. Jeżeli miejsce pobytu osoby ściganej jest znane lub zostało ustalone w wyniku poszukiwań, o których mowa w § 1, prokurator, a w postępowaniu sądowym i wykonawczym sąd okręgowy, który wydał nakaz, przekazuje go bezpośrednio organowi sądowemu państwa wykonania nakazu; odpis nakazu przekazuje się Ministrowi Sprawiedliwości.

 

Reasumując, w razie podejrzenia, że osoba ścigana za przestępstwo podlegające jurysdykcji polskich sądów karnych może przebywać na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, można wydać europejski nakaz aresztowania. Nie jest wymagany wyrok sądu. Warunkiem koniecznym jest podejrzenie i podległość pod jurysdykcję polskich sądów karnych, a także okoliczność przebywania na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

 

Pana zatrzymanie, jak mniemam, nastąpiło zatem na podstawie ENA.

 

W chwili obecnej w mojej ocenie zawsze może Pan podjąć próbę złożenia wniosku o ułaskawienie.

 

Prośbę o ułaskawienie skazanego może wnieść on sam, osoba uprawniona do składania na jego korzyść środków odwoławczych, krewni w linii prostej, przysposabiający lub przysposobiony, rodzeństwo, małżonek i osoba pozostająca ze skazanym we wspólnym pożyciu. Prośbę o ułaskawienie wniesioną przez osobę nieuprawnioną lub niedopuszczalną z mocy ustawy sąd pozostawia bez rozpoznania. Osoba, która wniosła prośbę o ułaskawienie, może ją cofnąć.

 

Prośbę o ułaskawienie przedstawia się sądowi, który wydał wyrok w pierwszej instancji. Sąd, powinien rozpoznać prośbę o ułaskawienie w ciągu 2 miesięcy od daty jej otrzymania. Sąd rozpoznaje prośbę o ułaskawienie w takim samym składzie, w jakim orzekał. W skład sądu powinni w miarę możności wchodzić sędziowie i ławnicy, którzy brali udział w wydaniu wyroku. Rozpoznając prośbę o ułaskawienie sąd w szczególności ma na względzie zachowanie się skazanego po wydaniu wyroku, rozmiary wykonanej już kary, stan zdrowia skazanego i jego warunki rodzinne, naprawienie szkody wyrządzonej przestępstwem, a przede wszystkim szczególne wydarzenia, jakie nastąpiły po wydaniu wyroku.

 

Jeżeli w sprawie, w której wniesiono prośbę o ułaskawienie, orzekał tylko sąd pierwszej instancji i wyda on opinię pozytywną – przesyła prokuratorowi generalnemu akta sprawy lub niezbędne ich części wraz ze swoją opinią, a w razie braku podstaw do wydania opinii pozytywnej – pozostawia prośbę bez dalszego biegu. Jeżeli w sprawie, w której wniesiono prośbę o ułaskawienie, orzekał sąd odwoławczy, sąd pierwszej instancji przesyła mu akta lub niezbędne ich części wraz ze swoją opinią. Sąd odwoławczy pozostawia prośbę bez dalszego biegu tylko wtedy, gdy wydaje opinię negatywną, a opinię taką wydał już sąd pierwszej instancji; w innych wypadkach sąd odwoławczy przesyła prokuratorowi generalnemu akta wraz z opiniami.

 

Jeżeli prośbę o ułaskawienie choćby jeden sąd zaopiniował pozytywnie, prokurator generalny przedstawia prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej prośbę o ułaskawienie wraz z aktami sprawy i swoim wnioskiem. Prośbę o ułaskawienie skierowaną bezpośrednio do prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przekazuje się prokuratorowi generalnemu w celu nadania jej biegu zgodnie z art. 561 albo art. 567.

 

Ponowna prośba o ułaskawienie, wniesiona przed upływem roku od negatywnego załatwienia poprzedniej prośby, może być przez sąd pozostawiona bez rozpoznania. Postępowanie o ułaskawienie może wszcząć z urzędu prokurator generalny, który może żądać przedstawienia sobie akt sprawy z opiniami sądów albo przedstawić akta prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej bez zwracania się o opinię. Prokurator generalny przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej akta sprawy lub wszczyna z urzędu postępowanie o ułaskawienie w każdym wypadku, kiedy prezydent tak zadecyduje.

 

Uznając, że szczególnie ważne powody przemawiają za ułaskawieniem, zwłaszcza gdy uzasadnia to krótki okres pozostałej do odbycia kary, sąd wydający opinię oraz prokurator generalny mogą wstrzymać wykonanie kary lub zarządzić przerwę w jej wykonaniu do czasu ukończenia postępowania o ułaskawienie.

 

Pragnę zauważyć, iż więzienia irlandzkie nie cieszą się dobrą „sławą”, dlatego w mojej ocenie lepszym rozwiązaniem byłaby Pana ekstradycja do Polski, albowiem warunki tam istniejące nie różnią się w znacznym stopniu od naszych. Nie ulega jednak wątpliwości, iż dużo łatwiej i szybciej może Pan otrzymać przepustkę w Polsce. Nadto barierą, jak mniemam, byłby też język. W chwili obecnej proszę oczekiwać stanowiska sądu w Irlandii. Mniemam jednak, iż zostanie Pan wydalony z Irlandii i przekazany polskiemu wymiarowi sprawiedliwości

Z treści Pana pytania wynika, iż przed 4 laty został Pan skazany prawomocnym wyrokiem karnym na karę 2 lat pozbawienia wolności. Na poczet orzeczonej kary został zaliczony okres faktycznego pozbawienia wolności w wymiarze 2 miesięcy. W chwili obecnej został Pan zatrzymany w Irlandii.

 

Jako że nie wskazuje Pan na stan swojej wiedzy w zakresie przysługujących Panu praw, pozwoli Pan, iż w pierwszej kolejności wskażę na przepisy prawa regulujące ENA i ułaskawienie, a następnie przejdę do orzecznictwa i poglądów literatury w odniesieniu do Pana problemu.

 

W razie podejrzenia, że osoba ścigana za przestępstwo podlegające jurysdykcji polskich sądów karnych może przebywać na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, właściwy miejscowo sąd okręgowy, na wniosek prokuratora, a w postępowaniu sądowym i wykonawczym – z urzędu lub na wniosek właściwego sądu rejonowego, może wydać europejski nakaz aresztowania, zwany w niniejszym rozdziale „nakazem”.

 

Wydanie nakazu jest niedopuszczalne:

 

1)  w związku z prowadzonym przeciwko osobie ściganej postępowaniem karnym o przestępstwo zagrożone karą pozbawienia wolności do roku,

2)  w celu wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze do 4 miesięcy albo innego środka polegającego na pozbawieniu wolności na czas nieprzekraczający 4 miesięcy.

 

Jeżeli istnieje podejrzenie, że osoba ścigana może przebywać na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, a jej miejsce pobytu nie jest znane, prokurator, a w postępowaniu sądowym i wykonawczym sąd okręgowy, który wydał nakaz, przesyła jego odpis do centralnej jednostki Policji współpracującej z Interpolem z wnioskiem o wszczęcie poszukiwań międzynarodowych. Jeżeli miejsce pobytu osoby ściganej jest znane lub zostało ustalone w wyniku poszukiwań, o których mowa w § 1, prokurator, a w postępowaniu sądowym i wykonawczym sąd okręgowy, który wydał nakaz, przekazuje go bezpośrednio organowi sądowemu państwa wykonania nakazu; odpis nakazu przekazuje się Ministrowi Sprawiedliwości.

 

Reasumując, w razie podejrzenia, że osoba ścigana za przestępstwo podlegające jurysdykcji polskich sądów karnych może przebywać na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, można wydać europejski nakaz aresztowania. Nie jest wymagany wyrok sądu. Warunkiem koniecznym jest podejrzenie i podległość pod jurysdykcję polskich sądów karnych, a także okoliczność przebywania na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

 

Pana zatrzymanie, jak mniemam, nastąpiło zatem na podstawie ENA.

 

W chwili obecnej w mojej ocenie zawsze może Pan podjąć próbę złożenia wniosku o ułaskawienie.

 

Prośbę o ułaskawienie skazanego może wnieść on sam, osoba uprawniona do składania na jego korzyść środków odwoławczych, krewni w linii prostej, przysposabiający lub przysposobiony, rodzeństwo, małżonek i osoba pozostająca ze skazanym we wspólnym pożyciu. Prośbę o ułaskawienie wniesioną przez osobę nieuprawnioną lub niedopuszczalną z mocy ustawy sąd pozostawia bez rozpoznania. Osoba, która wniosła prośbę o ułaskawienie, może ją cofnąć.

 

Prośbę o ułaskawienie przedstawia się sądowi, który wydał wyrok w pierwszej instancji. Sąd, powinien rozpoznać prośbę o ułaskawienie w ciągu 2 miesięcy od daty jej otrzymania. Sąd rozpoznaje prośbę o ułaskawienie w takim samym składzie, w jakim orzekał. W skład sądu powinni w miarę możności wchodzić sędziowie i ławnicy, którzy brali udział w wydaniu wyroku. Rozpoznając prośbę o ułaskawienie sąd w szczególności ma na względzie zachowanie się skazanego po wydaniu wyroku, rozmiary wykonanej już kary, stan zdrowia skazanego i jego warunki rodzinne, naprawienie szkody wyrządzonej przestępstwem, a przede wszystkim szczególne wydarzenia, jakie nastąpiły po wydaniu wyroku.

 

Jeżeli w sprawie, w której wniesiono prośbę o ułaskawienie, orzekał tylko sąd pierwszej instancji i wyda on opinię pozytywną – przesyła prokuratorowi generalnemu akta sprawy lub niezbędne ich części wraz ze swoją opinią, a w razie braku podstaw do wydania opinii pozytywnej – pozostawia prośbę bez dalszego biegu. Jeżeli w sprawie, w której wniesiono prośbę o ułaskawienie, orzekał sąd odwoławczy, sąd pierwszej instancji przesyła mu akta lub niezbędne ich części wraz ze swoją opinią. Sąd odwoławczy pozostawia prośbę bez dalszego biegu tylko wtedy, gdy wydaje opinię negatywną, a opinię taką wydał już sąd pierwszej instancji; w innych wypadkach sąd odwoławczy przesyła prokuratorowi generalnemu akta wraz z opiniami.

 

Jeżeli prośbę o ułaskawienie choćby jeden sąd zaopiniował pozytywnie, prokurator generalny przedstawia prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej prośbę o ułaskawienie wraz z aktami sprawy i swoim wnioskiem. Prośbę o ułaskawienie skierowaną bezpośrednio do prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przekazuje się prokuratorowi generalnemu w celu nadania jej biegu zgodnie z art. 561 albo art. 567.

 

Ponowna prośba o ułaskawienie, wniesiona przed upływem roku od negatywnego załatwienia poprzedniej prośby, może być przez sąd pozostawiona bez rozpoznania. Postępowanie o ułaskawienie może wszcząć z urzędu prokurator generalny, który może żądać przedstawienia sobie akt sprawy z opiniami sądów albo przedstawić akta prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej bez zwracania się o opinię. Prokurator generalny przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej akta sprawy lub wszczyna z urzędu postępowanie o ułaskawienie w każdym wypadku, kiedy prezydent tak zadecyduje.

 

Uznając, że szczególnie ważne powody przemawiają za ułaskawieniem, zwłaszcza gdy uzasadnia to krótki okres pozostałej do odbycia kary, sąd wydający opinię oraz prokurator generalny mogą wstrzymać wykonanie kary lub zarządzić przerwę w jej wykonaniu do czasu ukończenia postępowania o ułaskawienie.

 

Pragnę zauważyć, iż więzienia irlandzkie nie cieszą się dobrą „sławą”, dlatego w mojej ocenie lepszym rozwiązaniem byłaby Pana ekstradycja do Polski, albowiem warunki tam istniejące nie różnią się w znacznym stopniu od naszych. Nie ulega jednak wątpliwości, iż dużo łatwiej i szybciej może Pan otrzymać przepustkę w Polsce. Nadto barierą, jak mniemam, byłby też język. W chwili obecnej proszę oczekiwać stanowiska sądu w Irlandii. Mniemam jednak, iż zostanie Pan wydalony z Irlandii i przekazany polskiemu wymiarowi sprawiedliwości.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

wersja do druku drukuj

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • dziewięć plus X =

»Podobne materiały

Procedura ułaskawienia

Mam problem związany z procedurą ułaskawienia. Parę dni temu sąd rozpatrywał moją sprawę. Niestety, nie udało się uzyskać ułaskawienia. Argument – nie spełniam odpowiednich warunków. Teraz sprawa trafi do sądu okręgowego. Co jeszcze mogę zrobić? Gdzie się odwołać od niesprawiedliwego – m

 

Ułaskawienie skazanego

Trzy lata po popełnieniu przestępstwa mój syn został skazany na rok pozbawienia wolności (sześć miesięcy odsiedział w areszcie na początku sprawy). Po popełnieniu przestępstwa syn naprawdę się zmienił; zaczął uprawiać karate, odnosi sukcesy na skalę krajową. Pójście do więzienia nie byłoby dla niego

 

Wniosek o ułaskawienie – do kogo skierować, jakie mam szanse?

Sąd dziewięć lat temu orzekł wobec mnie karę więzienia w zawieszeniu – miałam oddać skradzione pieniądze. Długu nie zwróciłam, ponieważ straciłam pracę, wkrótce wyjechałam do innego rejonu Polski i założyłam rodzinę. Mam dwoje małych dzieci, mąż niewiele zarabia. Dowiedziałam się, że jestem po

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »