.
Mamy 11 988 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Grób babci – spór o prawo do rozporządzania grobem

Autor: Monika Cieszyńska • Opublikowane: 12.11.2010

Sprawa dotyczy grobu mojej babci. Otrzymałem od proboszcza odpowiedź, z którą trudno mi się zgodzić, dlatego proszę o pomoc w wyjaśnieniu tej sprawy. Opłatami związanymi z miejscem spoczynku babci zajmował się dziadek, który zmarł w 1994 r. Przypuszczam, że miejsce było opłacone co najmniej do roku 1989, niestety nie mam na to dokumentów. Prawdopodobnie pan X, nadużywając zaufania dziadka, opłacił w jego imieniu i przywłaszczył sobie prawo do użytkowania grobu. Ja sam dokonałem rezerwacji grobu 27.10.2007 r. i nie rozumiem, dlaczego moja opłata miałaby być nieważna. Grób został ponownie wykorzystany 29 sierpnia 2009 r., została w nim pochowana córka pana X, a więc moja opłata została wniesiona wcześniej. Według ustaleń księdza, pan X pierwszej rezerwacji grobu dokonał 6 listopada 1998 r. na 10 lat, a drugiej 21 listopada 2008 r. na lata kolejne (czyli według mnie spóźnił się o 15 dni). Czy w tym okresie nie powinna była obowiązywać opłata wniesiona przeze mnie? Czy zasadne było w tym wypadku przyjęcie drugiej opłaty od pana X? Wiem, że zgodnie z ustawą prolongata obejmuje 20 lat. Nie wiem jednak, jak traktować prolongaty na 10 lat wystawiane przez parafię? Taką prolongatę uzyskał pan X dwukrotnie, taką też ja otrzymałem w 2006 r. Chciałbym się dowiedzieć, czy mam szansę na dochodzenie praw mających na celu przywrócenie grobu babci lub ewentualnie zadośćuczynienie w jakiejkolwiek formie za straty moralne wywołane nieporządkiem w dokumentacji cmentarnej.


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Generalnie grób nie może być użyty do ponownego chowania przed upływem lat 20 (art. 7 ust. 1 ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych). Aby pomimo upływu powyższego okresu nie dopuścić do ponownego użycia grobu, należy dopełnić warunków określonych w art. 7 ust. 2 ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych, tj. zgłosić zastrzeżenie i wnieść opłatę będącą równowartością opłaty przewidzianej za pochowanie zwłok, chyba że chodzi o grób murowany przeznaczony do pomieszczenia zwłok więcej niż jednej osoby lub do chowania urn zawierających szczątki ludzkie powstałe w wyniku spopielenia zwłok.

 

Przez grób murowany rozumie się także katakumby. Tylko więc grób murowany zapewnia trwałe korzystanie z niego i chowanie w nim dalszych zwłok bez ograniczeń czasowych. Natomiast uprawnienia wynikające z umowy o pochowanie w grobie ziemnym wygasają z upływem dwudziestu lat od pochowania, chyba że wniesie się sprzeciw i opłatę. Skutkiem upływu dwudziestoletniego terminu i braku zastrzeżenia oraz uiszczenia opłaty jest bowiem wygaśnięcie prawa do grobu ziemnego, a w konsekwencji zarząd cmentarza może rozporządzić grobem i przyjąć do pochowania w nim zwłoki innej osoby zmarłej; „wygaśnięciu ulegają niestety wszystkie uprawnienia składające się na prawo do grobu, wskutek czego ich zlokalizowane wykonywanie i dochodzenie staje się bezprzedmiotowe” (tak: S. Rudnicki w glosie do wyroku SN z dnia 7 listopada 2002 r. II CKN 980/00, teza nr 3).

 

Art. 7 ust. 2 jednoznacznie stanowi, iż „po upływie lat 20 ponowne użycie grobu do chowania nie może nastąpić, jeżeli jakakolwiek osoba zgłosi zastrzeżenie przeciw temu i uiści opłatę, przewidzianą za pochowanie zwłok. Zastrzeżenie to ma skutek na dalszych lat 20 i może być odnowione”.

 

Powyższe potwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 29 marca 2007 r. sygn. akt III CZP 17/77, który stwierdził, iż: „Osobie, która mimo upływu terminu oznaczonego w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (Dz. U. z 1972 r. Nr 47, poz. 298) nie dopełnia warunków z ust. 2 tego artykułu, nie przysługuje roszczenie o przywrócenie posiadania miejsca oddanego przez zarząd cmentarza z przeznaczeniem na grób, chociażby nadal stale odwiedzała grób i utrzymywała go w należytym stanie”.

 

Podobne stanowisko Sąd Najwyższy zawarł w innym orzeczeniu, tj. wyroku z dnia 30 sierpnia 1975 r. sygn. akt II CR 405/75, zgodnie z którym: „W wyniku pochowania w grobie ziemnym następuje nabycie korzystania z grobu ziemnego tj. z miejsca pod ten grób, na okres dłuższy od 20 lat tylko pod warunkiem uiszczania co 20 lat stosownej opłaty”.

 

Reasumując, w celu dochodzenia praw do grobu babci musiałby Pan wykazać, że ta przedmiotowa opłata po 20 latach od dnia pochowku została uiszczona (dowodem może być wszystko, co pozwoliłoby potwierdzić fakt uiszczenia tej opłaty, np. zeznania świadków, stosowny dokument). Na Panu będzie ciążyło udowodnienie tej okoliczności. Wszystko jednak wskazuje na to, że Pana rezerwacja w 2006 r. jest bezprzedmiotowa, gdyż między pierwszą a drugą opłatą dokonaną przez pana X nie upłynęło 20 lat. W związku z czym grób i tak nie mógłby być ponownie wykorzystany. Nie twierdzę jednak, że nie ma możliwości interpretacji na Pana korzyść (zwłaszcza że grób został użyty dopiero w 2009 r.), są podstawy, by dochodzić swych praw, bo z przepisu i opisanego stanu faktycznego jednoznacznie nie wynika, po czyjej stronie jest racja.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • osiem minus 2 =
.

»Podobne materiały

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »

porady spadkowe spadek.info

porady budowlane prawo-budowlane.info

porady prawnika odpowiedziprawne.pl

ozdobne poduszki Hampton