Mamy 11 498 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Eksmisja za psychiczne znęcanie się nad członkami rodziny

Autor: Łukasz Poczyński • Opublikowane: 28.07.2010

Chciałabym wiedzieć, jak doprowadzić do eksmisji brata z mieszkania rodziców. Brat przed kilkunastu laty opuścił żonę, zaraz potem stracił pracę i zaczął żyć jak „niebieski ptak”. Kilka lat temu, nie mając się gdzie podziać, wprowadził się do rodziców, gdzie był zresztą zameldowany. Od czasu do czasu pracuje dorywczo. Mając środki ze sprzedaży atrakcyjnej działki budowlanej zakupił inną działkę pod budowę domu i rozpoczął roboty budowlane. Nie byłoby w tym nic złego, gdyby czynił to z własnych środków, ale tym razem korzystał głównie z pieniędzy rodziców i ostatecznie doprowadził budowę do stanu surowego. Wykorzystując naiwność rodziców, wyłudził od nich nawet duży kredyt, który spłacają. Nie obchodzą go ani opłaty związane z zamieszkaniem, ani wyżywienie. Pomimo tego od pewnego czasu stawał się coraz bardziej wulgarny i zaczął znęcać się psychicznie nad rodzicami. Teraz coraz natarczywiej żąda, aby rodzice go spłacili ze swoich skromnych emerytur, to się wybuduje i wyprowadzi. Chodzi o 2-pokojowe własnościowe mieszkanie rodziców, które posiadają, w tym jeden pokój zajmuje brat. Dodam, że wielokrotnie interweniowałam, by taki stan rzeczy nie miał miejsca, lecz to nic nie dało. Po ostatnich wydarzeniach rodzice się go po prostu boją, jestem zdeterminowana, aby pomóc im brata wyeksmitować. Bardzo proszę o poradę, gdyż nie wiem, jak to należy zrobić, a tak dłużej być nie może.


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Eksmisja polega na przymusowym usunięciu lokatora z zajmowanego mieszkania. Prowadzona jest wyłącznie na podstawie wyroku sądu, który zostaje wydany po przeprowadzeniu sprawy z powództwa o eksmisję.

 

Jednak aby doszło do jej orzeknięcia przez sąd, muszą ku temu zaistnieć konkretne powody.

 

Najczęstszą przyczyną orzeczenia eksmisji jest niepłacenie czynszu czy innych opłat za używanie lokalu lub zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego, np. bez umowy najmu. Nie są to jednak jedyne przyczyny.

 

Warto zwrócić uwagę na art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie Kodeksu cywilnego.

 

Zgodnie z nim „współlokator może wytoczyć powództwo o nakazanie przez sąd eksmisji małżonka, rozwiedzionego małżonka lub innego współlokatora tego samego lokalu, jeżeli ten swoim rażąco nagannym postępowaniem uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie”.

 

Powyższy przepis daje prawo żądania eksmisji współlokatora (może być nim członek rodziny) zajmującego ten sam lokal.

 

Przepis ten może mieć zastosowanie, ponieważ Pani brat może być traktowany jako lokator – zgodnie z ustawą o ochronie lokatorów. Wynika to z tego, iż zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, ilekroć jest w niej mowa o lokatorze – należy przez to rozumieć najemcę lokalu lub osobę używającą lokal na podstawie innego tytułu prawnego niż prawo własności. Pani brat może być więc uznany za lokatora, ponieważ jest osobą używającą mieszkanie na podstawie innego tytułu niż prawo własności (umowa użyczenia lokalu).

 

Cel i funkcja art. 13 ust. 2 ma umożliwić współuprawnionemu prawo do korzystania z lokalu w warunkach, gdy drugi z uprawnionych, wbrew zasadom współżycia społecznego, uniemożliwia mu takie zamieszkiwanie, a stopień natężenia (nasilenia) złej woli w zachowaniu ma postać rażącą w znaczeniu obiektywnym.

 

Rozwiązanie polegające na eksmisji współlokatora ma więc na celu chronić innego lokatora i umożliwić mu spokojne i niezakłócone korzystanie z lokalu.

 

Uściślenia wymaga sformułowanie „rażąco nagannego postępowania” oraz „uniemożliwienie wspólnego zamieszkania”. Postępowanie jest rażąco naganne, jeżeli stanowi zagrożenia dla zdrowia, tak fizycznego jak i psychicznego, współlokatorów. Nie jest przy tym konieczne, aby uporczywy lokator został uznany za sprawcę znęcania się z art. 207 Kodeksu karnego, gdyż sąd cywilny może sam poczynić ustalenia w tym zakresie, jeżeli zostanie sformułowany taki wniosek dowodowy.

 

Podobnie należy ocenić przesłankę uniemożliwienia wspólnego zamieszkania. Skoro współlokator stanowi realne zagrożenie dla dóbr współlokatora chronionych prawem, to wspólne zamieszkanie jest uniemożliwione, a nie tylko utrudnione.

 

Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwem jako rażąco naganne powinno być oceniane zachowanie, które dotyczy sfery psychicznej – lżenie, straszenie, albo fizycznej – bicie, duszenie, inne zadawanie bólu (wyrok Sądu Najwyższego z 06.08.1996, WR 102/96).

 

Reasumując, należy stwierdzić, iż chcąc eksmitować syna (Pani brata), rodzice musieliby wykazać przed sądem jego rażąco naganne postępowanie.

 

Na koniec pragnę zauważyć, iż przepisy prawa karnego pozwalają na stosowanie wobec sprawców przemocy w rodzinie (również psychicznej) zakazu kontaktowania się z pokrzywdzonym.

 

Zgodnie z art. 14 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie – jeżeli zachodzą przesłanki dla zastosowania tymczasowego aresztowania wobec oskarżonego o przestępstwo z użyciem przemocy (w tym psychicznej) lub groźby bezprawnej wobec członka rodziny, sąd może zamiast tymczasowego aresztowania zastosować dozór policji, pod warunkiem że oskarżony opuści lokal zajmowany wspólnie z pokrzywdzonym w wyznaczonym przez sąd terminie i określi miejsce pobytu. W postępowaniu przygotowawczym może być zastosowany środek zapobiegawczy w postaci dozoru policji, który – w przypadku opuszczenia lokalu – może polegać również na powstrzymywaniu się od kontaktu z pokrzywdzonym w określony sposób.

 

Zgodnie z art. 275 § 2 K.p.k. oddany pod dozór ma obowiązek stosowania się do wymagań zawartych w postanowieniu sądu lub prokuratora. Sąd lub prokurator może ustalić, iż obowiązek ten może polegać na zakazie opuszczania określonego miejsca pobytu, zgłaszaniu się do organu dozorującego w określonych odstępach czasu, zawiadamianiu go o zamierzonym wyjeździe oraz o terminie powrotu, a także na innych ograniczeniach jego swobody, niezbędnych do wykonywania dozoru – w tym także zakaz kontaktu z pokrzywdzonym.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • dwa plus sześć =

»Podobne materiały

Eksmisja niechcianego lokatora z odziedziczonego domu

W drodze dziedziczenia stałam się współwłaścicielką domu w którym od lat mieszka kuzyn. Chcielibyśmy ten dom sprzedać. Co mamy zrobić z zameldowanym kuzynem? Czy możemy go wymeldować? Czy musimy mu zapewnić lokum zastępcze? On za nic nie płaci, nie ma z nim żadnego kontaktu, dom stoi zaniedbany i po

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »