Mamy 11 195 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Działalność gospodarcza obcokrajowca w Polsce

Autor: Łukasz Drzewiecki • Opublikowane: 11.08.2015

Działalność gospodarcza w Polsce może być prowadzona nie tylko przez obywateli polskich, ale również przez cudzoziemców. W zależności jednak od tego, czy obcokrajowiec posiada obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej czy też nie, może być on zobowiązany do posiadania zezwolenia na pobyt na terytorium Polski lub innego statusu, który pozwala mu na legalny pobyt.



Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej1 osoby zagraniczne z państw członkowskich Unii Europejskiej, z państw członkowskich Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz osoby zagraniczne z państw niebędących stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, które mogą korzystać ze swobody przedsiębiorczości na podstawie umów zawartych przez te państwa z Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na takich samych zasadach jak obywatele polscy.

 

Przez osobę zagraniczną, o której mowa w powyższym przepisie, zgodnie z art. 5 pkt 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, należy rozumieć:

 

  1. osobę fizyczną nieposiadającą obywatelstwa polskiego,
  2. osobę prawną z siedzibą za granicą,
  3. jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną posiadającą zdolność prawną, z siedzibą za granicą.

 

Osobami zagranicznymi, które mogą podejmować działalność gospodarczą w Polsce na podstawie art. 13 ust. 1 są obecnie osoby zagraniczne z następujących państw: Belgii, Francji, Holandii, Luksemburga, Niemiec, Włoch, Danii, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Grecji, Hiszpanii, Portugalii, Austrii, Finlandii, Szwecji, Cypru, Czech, Estonii, Litwy, Łotwy, Malty, Słowacji, Słowenii, Węgier, Rumunii, Bułgarii, Chorwacji, Islandii, Lichtensteinu, Norwegii i Szwajcarii.

 

Natomiast obcokrajowcy z innych państw niż wymienione powyżej mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą w Polsce na takich samych zasadach jak obywatele polscy, jeżeli:

 

  1. posiadają w Rzeczypospolitej Polskiej:
    • zezwolenie na pobyt stały,
    • zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej,
    • zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w celu kształcenia się na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia lub jednolitych studiach magisterskich albo studiach trzeciego stopnia,
    • zezwolenie na pobyt czasowy udzielone przybywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przebywającemu na tym terytorium w celu połączenia z rodziną,
    • status uchodźcy,
    • ochronę uzupełniającą,
    • zgodę na pobyt ze względów humanitarnych lub zgodę na pobyt tolerowany,
    • zezwolenie na pobyt czasowy i pozostają w związku małżeńskim, zawartym z obywatelem polskim zamieszkałym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    • zezwolenie na pobyt czasowy w celu wykonywania działalności gospodarczej, udzielone ze względu na kontynuowanie prowadzonej już działalności gospodarczej na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej,
  2. korzystają w Rzeczypospolitej Polskiej z ochrony czasowej,
  3. posiadają ważną Kartę Polaka,
  4. są członkami rodziny dołączającymi do obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej bądź EOG lub przebywającymi z nimi, przy czym przez członków rodziny należy rozumieć cudzoziemca będącego małżonkiem obywatela UE, bezpośrednim zstępnym obywatela UE lub jego małżonka, w wieku do 21 lat lub pozostającym na utrzymaniu obywatela UE lub jego małżonka, bezpośrednim wstępnym obywatela UE lub jego małżonka, pozostającym na utrzymaniu obywatela UE lub jego małżonka.

 

Wszystkie inne osoby zagraniczne niż wskazane powyżej mają prawo do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej wyłącznie w formie spółki: komandytowej, komandytowo-akcyjnej, z ograniczoną odpowiedzialnością i akcyjnej, a także do przystępowania do takich spółek oraz obejmowania bądź nabywania ich udziałów lub akcji, o ile umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej.

 

 

 

 

___________________________________________

1 Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r., poz. 584, z późn. zm.).


Stan prawny obowiązujący na dzień 11.08.2015


Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • osiem - 0 =

 

»Podobne materiały

Jak uzyskać pobyt czasowy w Polsce, prowadząc spółkę z o.o.?

Polska staje się coraz atrakcyjniejszym krajem dla cudzoziemców. Rosnące zarobki, stabilna sytuacja gospodarczo-polityczna, sprzyjający klimat ekonomiczny dla inwestorów oraz wciąż stosunkowo niskie koszty utrzymania (w porównaniu z innymi krajami Unii Europejskiej). Wszystko to sprawia, że nasz kra

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »