Mamy 11 258 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Działalność gospodarcza a pełnoletność

Autor: Łukasz Drzewiecki • Opublikowane: 08.08.2015

Brak jest w obowiązującym stanie prawnym przepisów, które wprost zakazywałyby podejmowania działalności gospodarczej przez osoby niepełnoletnie. Jednak nieposiadanie przez małoletnich pełnej zdolności do czynności prawnych stawia pod znakiem zapytania możliwość faktycznego wykonywania przez nich takiej działalności.



Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej1 – przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą, a więc zarobkową działalność wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodową, wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły.

 

Osobą fizyczną jest każdy człowiek, który zgodnie z art. 8 Kodeksu cywilnego2 posiada od urodzenia zdolność prawną, czyli może być podmiotem praw i obowiązków. Od pojęcia zdolności prawnej należy odróżnić zdolność do czynności prawnych, czyli zdolności do składania ważnych oświadczeń woli prowadzących w szczególności do nabywania praw i zaciągania zobowiązań we własnym imieniu. W przypadku osób fizycznych, uzyskanie pełnej zdolności do czynności prawnych uzależnione jest od osiągnięcia pełnoletności, którą zgodnie z art. 10 § 1 K.c. uzyskuje się z ukończeniem osiemnastu lat. Wyjątkowo uzyskanie pełnoletności możliwe jest również przez zawarcie związku małżeńskiego przed ukończeniem osiemnastu lat. Dotyczyć to może jednak, zgodnie z art. 10 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego3, wyłącznie kobiety, która ukończyła lat szesnaście, pod warunkiem że z okoliczności wynika, iż zawarcie małżeństwa będzie zgodne z dobrem założonej przez nią rodziny i tylko po uzyskaniu zgody sądu opiekuńczego na zawarcie małżeństwa. Okolicznościami będącymi podstawą do udzielenia zgody przez sąd mogą być np. urodzenie dziecka, czy zajście przez kobietę w ciążę.

 

Zdolność do czynności prawnych może przysługiwać osobie fizycznej również w ograniczonym zakresie. Zgodnie z art. 15 K.c. taką zdolność mają małoletni, którzy ukończyli lat trzynaście, oraz osoby ubezwłasnowolnione częściowo. Zgodnie z art. 18 § 1 K.c. ważność umowy, która została zawarta przez osobę ograniczoną w zdolności do czynności prawnych bez wymaganej zgody przedstawiciela ustawowego, zależy od potwierdzenia umowy przez tego przedstawiciela. Osoba ograniczona w zdolności do czynności prawnych może również sama potwierdzić umowę po uzyskaniu pełnej zdolności do czynności prawnych. Bez zgody przedstawiciela ustawowego osoby posiadające ograniczoną zdolność do czynności prawnych mogą zawierać wyłącznie umowy należące do umów powszechnie zawieranych w drobnych, bieżących sprawach życia codziennego.

 

Osoby fizyczne, które nie ukończyły lat trzynastu w ogóle nie posiadają zdolności do czynności prawnych.

 

Art. 4 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie ustanawia dla prowadzenia działalności gospodarczej wymogu posiadania pełnej zdolności do czynności prawnych, a co za tym idzie, uzyskania pełnoletności. Ze względu jednak na charakter działalności gospodarczej, której wykonywanie wiąże się z koniecznością zaciągania zobowiązań we własnym imieniu, wydaje się że prowadzenie takiej działalności przez osobę niepełnoletnią (nieposiadającą pełnej zdolności do czynności prawnych) byłoby znacznie utrudnione, o ile nie niemożliwe. W doktrynie można jednak spotkać pogląd4, zgodnie z którym przedsiębiorcą może być także osoba posiadająca ograniczoną zdolność do czynności prawnych (a więc również osoba niepełnoletnia), gdyż w jej imieniu i na jej rachunek działać może w obrocie gospodarczym przedstawiciel ustawowy.

 

 

 

 

__________________________

1 Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r., poz. 584, z późn. zm.).

2 Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121, z późn. zm.)

3 Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2015 r., poz. 583)

4 A. Bierć, Sytuacja prawna przedsiębiorcy. Zagadnienia wybrane, St. Praw. 1998, nr 3, s. 10 i n.


Stan prawny obowiązujący na dzień 08.08.2015


Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • cztery minus 10 =

 

»Podobne materiały

Zatrudnienie pełnoletniego syna w firmie

Nie jest zakazane przez prawo zawieranie przez przedsiębiorcę umów o pracę z własnymi pełnoletnimi dziećmi. W zależności jednak od tego, czy dziecko zamieszkuje wspólnie z rodzicem, czy też nie, inny będzie sposób, w jaki należy odprowadzać składki ZUS z tytułu jego zatrudnienia.

 

ZUS prowadzącego działalność gospodarczą

Wysokość składek ZUS, jakie musi opłacać przedsiębiorca uzależniona jest od kilku czynników, wśród których decydujące znaczenie ma okres, przez jaki prowadzi on działalność gospodarczą. O wysokości składek może w pewnym stopniu decydować również sam przedsiębiorca, w zależności od tego, czy będzie c

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »