Mamy 11 050 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Dwa nazwiska dziecka – w Polsce i za granicą

Autor: Bogusław Nowakowski • Opublikowane: 14.03.2012

Moja córka wyszła za mąż w Szwecji. Zaszła w ciążę, a krótko przed porodem jej mąż zmarł. Dziecko zostało obywatelem Szwecji, otrzymało nazwisko ojca, tam zostało ubezpieczone. Jakiś czas temu córka wróciła do Polski – zmieniła nazwisko swoje i dziecka na swoje panieńskie, postarała się o obywatelstwo polskie dla dziecka. Wnuk musiał być kilka dni w szpitalu, za co wystawiono córce wysoki rachunek – chciała opłacić go z ubezpieczenia szwedzkiego. Papiery jednak są wystawione na dziecko ze „starym” nazwiskiem i szpital nie chce ich przyjąć, mimo że córka pokazała paszporty itp. Czy musi teraz zapłacić za pobyt dziecka w szpitalu? Co zrobić? Jak rozwiązać tę sprawę na przyszłość?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Jak wynika z opisu, intencje córki były bardzo dobre, ale nie przewidziała, jakich kłopotów może narobić sobie i dziecku w przyszłości.

 

Gdyby chodziło tylko o pisownię nazwiska, to pół biedy, ale wnuk w Szwecji ma jedno nazwisko, a w Polsce drugie nazwisko.

 

Jak Pani pisze, wnuk:

 

  1. w Szwecji nosi nazwisko ojca, a więc prawdopodobnie został tam wskazany ojciec dziecka i stąd decyzja córki oraz ojca o tym, że syn nosi nazwisko ojca,
  2. ma obywatelstwo szwedzkie,
  3. w Polsce ma nazwisko po matce (Pani córce) – było to załatwiane w sytuacji, gdy córka miała już swoje panieńskie nazwisko; córka dokonała umiejscowienia aktu urodzenia wnuka w Polsce w odpowiednim USC po to, aby dostać polski akt urodzenia i PESEL,
  4. ma obywatelstwo polskie.

 

Córka może też stale posiadać przy sobie:

 

  1. szwedzki akt urodzenia syna (tam będzie jego nazwisko szwedzkie, informacja o tym, że ona jest jego matką, a dany mężczyzna ojcem), akt zgonu ojca dziecka (dowód na to, że on nie żyje),
  2. polski pełny odpis aktu urodzenia syna( dowód na to, że ona jest jego matką, a dany mężczyzna ojcem – ten sam co w Szwecji).

 

Chodzi o wykazanie, że jej syn, pomimo dwóch nazwisk, to jedna i ta sama osoba.

 

Ze wskazanych dokumentów wynikać będzie: ta sama data urodzenia, to samo imię, ci sami rodzice, ale inne nazwisko w Szwecji, a inne w Polsce.

 

W zasadzie wszystko jest jasne:

 

  1. wnuk urodził się w Szwecji i tam miał określone nazwisko (i ma je nadal),
  2. ma podwójne obywatelstwo,
  3. w Polsce doszło do zmiany jego nazwiska,
  4. wystarczyłoby, aby do dokumentacji szpitalnej (lub w innej instytucji) dotarły dowody na taki stan rzeczy.

 

Ale te zabiegi i dokumenty mogą nie być wystarczające przy załatwianiu różnych spraw, zwłaszcza w Polsce. Dana osoba lub instytucja może po prostu nie chcieć tego zrozumieć. A wtedy naprawdę można zrobić niewiele lub nic.

 

Cóż, wówczas konieczne będzie pomyślenie o ponownej zmianie nazwiska.

 

Takie problemy pojawią się przy każdej wizycie u lekarza lub pobycie w szpitalu.

 

Ze względu na polskie obywatelstwo możliwe jest zastosowanie do wnuka polskich przepisów.

 

Według Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

 

„Art. 88. § 1. Dziecko, co do którego istnieje domniemanie, że pochodzi od męża matki, nosi nazwisko będące nazwiskiem obojga małżonków. Jeżeli małżonkowie mają różne nazwiska, dziecko nosi nazwisko wskazane w ich zgodnych oświadczeniach. Małżonkowie mogą wskazać nazwisko jednego z nich albo nazwisko utworzone przez połączenie nazwiska matki z nazwiskiem ojca dziecka.

 

§ 2. Oświadczenia w sprawie nazwiska dziecka są składane jednocześnie z oświadczeniami o nazwiskach, które będą nosić małżonkowie. Jeżeli małżonkowie nie złożyli zgodnych oświadczeń w sprawie nazwiska dziecka, nosi ono nazwisko składające się z nazwiska matki i dołączonego do niego nazwiska ojca.

 

§ 3. Przy sporządzeniu aktu urodzenia pierwszego wspólnego dziecka małżonkowie mogą złożyć przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego zgodne oświadczenia o zmianie wskazanego przez nich nazwiska dziecka albo oświadczenia, o których mowa w § 1, jeżeli nazwisko dziecka nie zostało przez nich wskazane.

 

§ 4. Przepisy § 1-3 stosuje się odpowiednio do nazwiska dziecka, którego rodzice zawarli małżeństwo po urodzeniu się dziecka. Do zmiany nazwiska dziecka, którego rodzice zawarli małżeństwo po ukończeniu przez dziecko trzynastu lat, jest potrzebna jego zgoda”.

 

Córka z uwagi na to, że była wdowa mogła samodzielnie zdecydować o tym, jakie będzie nazwisko jej syna w Polsce. Mogła wybrać takie samo nazwisko jak w Szwecji albo swoje nazwisko.

 

W przyszłości możliwa jest zmiana nazwiska wnuka – w razie ponownego wyjścia córki za mąż w Polsce. Ale takie nadanie nazwiska nie jest możliwe, gdy dziecko nosi nazwisko ojca lub dwuczłonowe:

 

„Art. 90. § 1. Jeżeli matka małoletniego dziecka zawarła małżeństwo z mężczyzną, który nie jest ojcem tego dziecka, małżonkowie mogą złożyć przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego zgodne oświadczenia, że dziecko będzie nosić takie samo nazwisko, jakie zgodnie z art. 88 nosi albo nosiłoby ich wspólne dziecko. Do zmiany nazwiska dziecka, które ukończyło trzynaście lat, jest potrzebna jego zgoda.

 

§ 2. Nadanie dziecku nazwiska, o którym mowa w § 1, nie jest dopuszczalne, jeżeli nosi ono nazwisko ojca albo nazwisko utworzone na podstawie zgodnych oświadczeń rodziców dziecka przez połączenie nazwiska matki z nazwiskiem ojca dziecka.

 

§ 3. Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio, gdy ojciec małoletniego dziecka zawarł małżeństwo z kobietą, która nie jest matką tego dziecka”.

 

Ponieważ wnuk ma szwedzkie obywatelstwo, stamtąd córka otrzymuje świadczenia po mężu, tam podlega ubezpieczeniu zarówno ona, jak i syn, proponuje zmianę nazwiska syna, na to jakie nosi on w Szwecji.

 

W chwili obecnej jest to najsensowniejsze wyjście. Doprowadzi ono do tego, że nazwisko w Szwecji i Polsce będzie takie same, co pozwoli na unikanie kłopotów przyszłości.

 

Stosownie do ustawy z dnia 17 października 2008 r. o zmianie imienia i nazwiska:

 

„Art. 4.

1. Zmiany imienia lub nazwiska można dokonać wyłącznie z ważnych powodów, w szczególności gdy dotyczą zmiany:


 1) imienia lub nazwiska ośmieszającego albo nielicującego z godnością człowieka;

 2) na imię lub nazwisko używane;

 3) na imię lub nazwisko, które zostało bezprawnie zmienione;

 4) na imię lub nazwisko noszone zgodnie z przepisami prawa państwa, którego obywatelstwo również się posiada. (…)

 

Art. 7.

1. Zmiana nazwiska może dotyczyć nazwiska noszonego aktualnie lub nazwiska rodowego.

 

Art. 8.

1. Zmiana nazwiska obojga rodziców rozciąga się na małoletnie dzieci i na dzieci, które zrodzą się z tego małżeństwa.

 

2. Zmiana nazwiska jednego z rodziców rozciąga się na małoletnie dzieci pod warunkiem, że drugi z rodziców wyraził na to zgodę, chyba że nie ma on pełnej zdolności do czynności prawnych, nie żyje lub nie jest znany albo jest pozbawiony władzy rodzicielskiej. Jeżeli w chwili zmiany nazwiska dziecko ukończyło 13 lat, do zmiany nazwiska dziecka jest potrzebne także wyrażenie zgody przez dziecko.

 

3. W przypadku braku porozumienia między rodzicami dziecka, każde z nich może zwrócić się do sądu opiekuńczego o wyrażenie zgody na zmianę nazwiska dziecka.

 

4. Zgoda dziecka oraz drugiego z rodziców na zmianę nazwiska dziecka powinna zostać wyrażona osobiście przed organami, o których mowa w art. 12, lub w formie pisemnej z podpisem notarialnie poświadczonym. Osoby zamieszkałe za granicą mogą wyrazić zgodę za pośrednictwem konsula Rzeczypospolitej Polskiej.

 

Art. 9.

1. Zmiana imienia lub nazwiska następuje na pisemny wniosek osoby ubiegającej się o zmianę, zwanej dalej »wnioskodawcą«.

 

2. Zmiana imienia lub nazwiska małoletniego dziecka następuje na pisemny wniosek przedstawiciela ustawowego dziecka. Przepisy art. 8 ust. 2-4 stosuje się odpowiednio”.

 

Teoretycznie więc córka może zmienić nazwisko dziecka na szwedzkie (jest ono obywatelem Szwecji ii według prawa szwedzkiego ma inne nazwisko).

 

Do wniosku o zmianę nazwiska dołącza się:

 

  1. odpis zupełny aktu urodzenia;
  2. odpis zupełny aktu małżeństwa;
  3. odpisy zupełne aktów urodzenia małoletnich dzieci, jeżeli zmiana nazwiska rozciąga się na dzieci;
  4. inne dokumenty uzasadniające zmianę nazwiska.

 

Do wniosku nie dołącza się dokumentów wymienionych w pkt 1-3, jeżeli zostały sporządzone w urzędzie stanu cywilnego, w którym osoba ubiega się o zmianę nazwiska. Ponadto wnioskodawca przedstawia do wglądu dokument stwierdzający tożsamość. Kierownik USC wydaje decyzję i po sprawie.

 

Wnuk będzie miał i w Polsce i w Szwecji jedno i to samo nazwisko.

 

Paszporty przedstawiane w szpitalu niewiele pomogą. Nie są one podstawą do ustalania nazwiska, pochodzenia dziecka ani tego, kto jest jego rodzicem.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

wersja do druku drukuj

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • dwa minus IV =

»Podobne materiały

Zrzeczenie się polskiego obywatelstwa

Mieszkam od 5 lat w Irlandii oraz posiadam irlandzkie obywatelstwo. Do kogo powinnam skierować wniosek o zrzeczenie się polskiego obywatelstwa?

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »