Przejście do głównej strony serwisu ePorady24.pl >>

Drukuj

Opublikowane: 21.05.2014

Autor: Marek Gola

Sprzeciw od wyroku nakazowego

Wczoraj doręczono mi wyrok nakazowy z wymierzeniem kary grzywny za przekroczenie prędkości. Jak podaje pouczenie, w terminie siedmiu dni mogę wnieść od niego sprzeciw. Mogłabym to zrobić, ponieważ to nie ja kierowałam pojazdem w momencie popełniania wykroczenia (pożyczyłam go tego dnia koledze), chciałabym jednak najpierw wiedzieć, co się stanie, jeśli to zrobię. Jakie dodatkowe koszty mogę ponieść? Czy jeśli nie wniosę sprzeciwu, oprócz wspomnianej grzywny mogę dostać punkty karne za popełnione wykroczenie? Czy moje dane zostaną wpisane do Krajowego Rejestru Karnego? Czy ten wyrok może zaszkodzić mi przy ubieganiu się o wizę do Stanów Zjednoczonych albo staraniu się o pracę w urzędach państwowych?

 

 

Sąd na posiedzeniu może wydać wyrok nakazowy w sprawach o wykroczenia, w których wystarczające jest wymierzenie nagany, grzywny albo kary ograniczenia wolności. Sąd orzeka bez udziału stron. Orzekanie w postępowaniu nakazowym może nastąpić, jeżeli okoliczności czynu i wina obwinionego nie budzą wątpliwości. Wydając wyrok nakazowy, sąd uznaje za ujawnione dowody dołączone do wniosku o ukaranie. Wyrokiem nakazowym można orzec również środek karny.

 

W Pani sprawie ważna jest treść art. 94 § 1 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia (w skrócie: K.p.s.w.), zgodnie z którym o wyroku nakazowego stosuje się odpowiednio przepisy art. 504 i 505 z wyłączeniem zdania drugiego, a także art. 506 § 1-3, § 5 i 6 Kodeksu postępowania karnego (w skrócie: K.p.k.).

 

Odpis wyroku nakazowego doręcza się oskarżycielowi, a obwinionemu i jego obrońcy – wraz z odpisem wniosku o ukaranie.

 

Obwinionemu i oskarżycielowi przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu do sądu, który wydał wyrok nakazowy, w terminie zawitym 7 dni od doręczenia tego wyroku. Prezes sądu odmawia przyjęcia sprzeciwu, jeżeli został wniesiony po terminie lub przez osobę nieuprawnioną.

 

W razie wniesienia sprzeciwu wyrok nakazowy traci moc; sprawa podlega rozpoznaniu na zasadach ogólnych. Sprzeciw może być cofnięty do czasu rozpoczęcia przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej. Sąd rozpoznający sprawę po wniesieniu sprzeciwu nie jest związany treścią wyroku nakazowego, który utracił moc.

 

W Pani sytuacji należy zwrócić uwagę na art. 506 § 3 K.p.k. w zw. z art. 94 § 1 K.p.s.w., ponieważ skutkiem wniesienia sprzeciwu jest utrata mocy wyroku nakazowego i rozpoznanie sprawy na posiedzeniu sądowym. W takiej sytuacji wniesienie sprzeciwu powoduje utratę mocy wyroku nakazowego i nakłada na sąd obowiązek wyznaczenia terminu rozprawy, podczas której może Pani składać oświadczenia woli do protokołu. Co do zasady sąd powinien także Panią przesłuchać w charakterze obwinionej.

 

Wyznaczenie rozprawy po prawidłowym wniesieniu sprzeciwu od wyroku nakazowego pozwala na wystosowanie pisma do sądu ze wskazaniem wniosków dowodowych, o których przeprowadzenie Pani wnioskuje. Innymi słowy, otrzymując wezwanie na rozprawę, jest Pani poinformowana o nowej sygnaturze akt sprawy i wówczas może Pani złożyć pismo wraz z wnioskiem o przesłuchanie osoby, która miała w tym dniu prowadzić pojazd mechaniczny zarejestrowany na Panią.

 

Jeżeli odstąpi Pani od wniesienia sprzeciwu, wówczas wyrok nakazowy staje się prawomocny i podlega wykonaniu stosownie do swojej treści.

 

Zgodnie z art. 130 ustawy – Prawo o ruchu drogowym Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. W ewidencji Policja wpisuje także naruszenia przepisów ruchu drogowego, którym nie przypisano wartości punktowej. Punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 – 20 punktów. Kierowca wpisany do ewidencji, o której mowa w ust. 1, może na własny koszt uczestniczyć w szkoleniu, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Nie dotyczy to kierowcy w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy.

 

Liczba przypisywanych punktów wynika z wykazu naruszeń przepisów ruchu drogowego, stanowiącego załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2002r. Nr 236, poz. 1998).

 

Nawet gdyby Pani odmówiła przyjęcia mandatu, czego następstwem byłoby skierowanie sprawy do sądu, wówczas nie uległaby zmianie chwila, z którą punkty karne trafiają na konto kierowcy. Ma to bowiem miejsce w chwili popełnienia wykroczenia, a nie wyroku sądu. Może się zatem zdarzyć, że zmotoryzowanemu zostanie zatrzymane prawo jazdy, mimo że z jego konta po popełnieniu ostatniego wykroczenia, ale przed wyrokiem sądu, wymazano część punktów karnych.

 

Innymi słowy, punkty karne są przypisywane od dnia zdarzenia, a nie od dnia ich wprowadzenia do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego.

 

Na poparcie przytoczonych okoliczności wskazać należy na tezę wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2012 r. (sygn. akt I OSK 225/12), według której o przekroczeniu liczby punktów karnych za naruszenie przepisów drogowych decyduje dzień przekroczenia limitu 24 punktów, a nie formalny wpis do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego.

 

Wniesienie sprzeciwu i ustalenie innego kierującego pojazdem mechanicznym będzie skutkować tym, że osoba kierująca zostanie uznana za winna popełnienia wykroczenia i na nią zostanie nałożony mandat karny i punkty karne.

 

Wniesienie sprzeciwu jest wolne od opłat sądowych. Dopiero w wyroku kończącym postępowanie w sytuacji uznania Pani za winną zostaną uregulowane koszty. Skazany w pierwszej instancji na karę grzywny obowiązany jest uiścić opłatę w wysokości 10%, nie mniej jednak niż 30 zł, a w razie orzeczenia grzywny obok kary pozbawienia wolności – w wysokości 20% od kwoty wymierzonej grzywny.

 

Wysokość zryczałtowanych wydatków postępowania w sprawach o wykroczenia przed sądem pierwszej instancji wynosi od jednego obwinionego lub oskarżyciela posiłkowego, za postępowanie:

 

  1. zwyczajne lub przyspieszone – 100 zł, a jeżeli zostało zakończone skazaniem bez przeprowadzenia rozprawy – 50 zł;
  2. nakazowe – 50 zł.

 

Z uwagi na to, że wniesienie sprzeciwu powoduje, że wyrok nakazowy traci moc i konieczne jest rozpoznanie sprawy w postępowaniu zwyczajnym, koszty sądowe będą wynosiły 100 zł plus 10% wysokości grzywny.

 

W Krajowym Rejestrze Karnym gromadzi się dane o osobach:

 

  1. prawomocnie skazanych za przestępstwa lub przestępstwa skarbowe;
  2. przeciwko którym prawomocnie warunkowo umorzono postępowanie karne w sprawach o przestępstwa lub przestępstwa skarbowe;
  3. przeciwko którym prawomocnie umorzono postępowanie karne w sprawach o przestępstwa lub przestępstwa skarbowe na podstawie amnestii;
  4. będących obywatelami polskimi prawomocnie skazanymi przez sądy państw obcych;
  5. wobec których prawomocnie orzeczono środki zabezpieczające w sprawach o przestępstwa lub przestępstwa skarbowe;
  6. nieletnich, wobec których prawomocnie orzeczono środki wychowawcze, poprawcze lub leczniczo-wychowawcze albo którym wymierzono karę na podstawie art. 13 lub art. 94 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. z 2010 r. Nr 33, poz. 178, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o postępowaniu w sprawach nieletnich”;
  7. prawomocnie skazanych za wykroczenia na karę aresztu;
  8. poszukiwanych listem gończym;
  9. tymczasowo aresztowanych;
  10. nieletnich umieszczonych w schroniskach dla nieletnich.

 

Tylko i wyłącznie osoby skazane za wykroczenie na karę aresztu są wpisywane do Krajowego Rejestru Karnego. W Pani sytuacji nie ma podstaw do wpisania Pani do tego rejestru. Ukaranie uważa się za niebyłe po upływie 2 lat od wykonania, darowania lub przedawnienia wykonania kary.

 

Wyrok w sprawie o wykroczenie nie może mieć żadnego negatywnego skutku w przypadku poszukiwania pracy w urzędach państwowych, ponieważ w większości regulacji mowa jest o niekaralności za umyślne przestępstwa lub przestępstwa skarbowe. Nie ma mowy o wykroczeniach.

 

W przypadku ubiegania się o wizę do USA konieczne jest przedstawienie zaświadczenia o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego.

Drukuj

 

Tekst wydrukowany z serwisu www.ePorady24.pl