Przejście do głównej strony serwisu ePorady24.pl >>

Drukuj

Opublikowane: 19.09.2019

Autor: Tomasz Krupiński

Odchodzenie członków ze spółdzielni pracy

Jesteśmy spółdzielnią pracy od 1962 r. Jest nas 9 członków. Wiemy, że przy braku zwiększania liczby członków spółdzielnia przechodzi w stan likwidacji. Nie uzupełnimy członków, gdyż co roku ktoś odchodzi na emeryturę, wchodzi w grę również czynnik ekonomiczny. Co powinniśmy zrobić jako spółdzielnia?

 

Brzmienie art. 113 § 1 pkt 2 Prawa spółdzielczego nie pozostawia wątpliwości, iż dla istnienia spółdzielni decydujące jest istnienie minimalnej liczby członków określonej we właściwych przepisach. Dla istnienia spółdzielni nie ma natomiast istotnego znaczenia posiadanie przez nią majątku, abstrahując oczywiście od kwestii związanych z jej wypłacalnością lub możliwością realizacji celów statutowych bez odpowiedniego majątku. Podobne stanowisko zajął także SA w Gdańsku w wyroku z 27 marca 2013 r., sygn. ak tI ACa 815/12.

 

Artykuł 113 § 1 wymienia okoliczności, których wystąpienie powoduje przejście spółdzielni w stan likwidacji. Oznacza to, że w razie zaistnienia tych okoliczności spółdzielnia przechodzi obligatoryjnie w stan likwidacji. W takim wypadku na zarządzie spoczywa powinność zgłoszenia do rejestru otwarcia likwidacji. Termin do dokonania takiego zgłoszenia wynosi 7 dni. Jeżeli zarząd nie dokona zgłoszenia do rejestru o otwarciu likwidacji w przepisanym terminie, wówczas czynności tych powinien dokonać związek rewizyjny, w którym spółdzielnia jest zrzeszona. W stosunku do spółdzielni niezrzeszonych funkcje związku rewizyjnego wykonuje Krajowa Rada Spółdzielcza (art. 259 § 3).

 

Spółdzielnia mieszkaniowa jako osoba prawna istnieje w oparciu o określony substrat osobowy. W świetle art. 113 § 1 pkt 2 dla istnienia spółdzielni decydujące jest istnienie minimalnej liczby członków określonych we właściwych przepisach. Dla istnienia spółdzielni nie ma natomiast istotnego znaczenia posiadanie przez nią majątku, abstrahując oczywiście od kwestii związanych z jej wypłacalnością lub możliwością realizacji celów statutowych bez odpowiedniego majątku. Dodatkowo wskazać należy, że w obecnym stanie prawnym nie ma przeszkód prawnych do jednoczesnego istnienia członkostwa tych samych osób w kilku spółdzielniach mieszkaniowych.

 

Likwidatorami spółdzielni są członkowie ostatniego zarządu lub osoby wybrane przez walne zgromadzenie. Z likwidatorem zawarta byłaby umowa (ze strony spółdzielni musiałaby być rada nadzorcza). Gdyby nie było to możliwe lub likwidatora wyznacza związek rewizyjny – on zawiera umowę.

 

Z dniem wpisania do Krajowego Rejestru Sądowego otwarcia likwidacji wygasają uprzednio udzielone pełnomocnictwa podlegające wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego.

 

Spółdzielnia w likwidacji zachowuje dotychczasową swoją nazwę z dodaniem informacji: „w likwidacji”. Osoba prawna wyznaczona na likwidatora składa oświadczenia w imieniu spółdzielni z zachowaniem przepisów normujących składanie oświadczeń tej osoby. Jak podaje art. 122 ustawy Prawo spółdzielcze:

 

„Art. 122. Likwidator powinien niezwłocznie po wyznaczeniu go:
1) zgłosić do Krajowego Rejestru Sądowego wniosek o wpisanie otwarcia likwidacji spółdzielni, jeżeli nie zostało to jeszcze dokonane, i zawiadomić o tym związek rewizyjny, w którym spółdzielnia jest zrzeszona, oraz Krajową Radę Spółdzielczą; 
2) powiadomić banki finansujące spółdzielnię oraz organy finansowe o otwarciu likwidacji spółdzielni;
3) ogłosić w Monitorze Spółdzielczym zawiadomienie o otwarciu likwidacji spółdzielni i wezwać wierzycieli do zgłoszenia wierzytelności w terminie trzech miesięcy od dnia tego ogłoszenia;
4) przystąpić do sporządzenia sprawozdania finansowego na dzień otwarcia likwidacji oraz listy zobowiązań spółdzielni;
5) sporządzić plan finansowy likwidacji i plan zaspokojenia zobowiązań”.

 

Po zakończeniu likwidacji likwidator zgłasza to do KRS-u.

Drukuj

 

Tekst wydrukowany z serwisu www.ePorady24.pl