Przejście do głównej strony serwisu ePorady24.pl >>

Drukuj

Opublikowane: 11.01.2019

Autor: Tomasz Krupiński

Odpowiedzialność za zadłużenie męża po rozwodzie

Jestem po rozwodzie. Mąż w czasie trwania małżeństwa podpisał umowę na kartę kredytową. Nie wyraziłam na to zgody. Dowiedziałam się o tym później. Potem mąż stracił pracę i do dzisiaj nie pracuje. Co miesiąc ja spłacałam raty, ale karta nadal jest zadłużona. Jaka jest moja odpowiedzialność za to zadłużenie po rozwodzie? Mąż nie spłaci tego, a ja obawiam się, że bank po jakimś czasie zażąda ode mnie spłaty, bo dług powstał w czasie trwania małżeństwa.

 

Podstawę prawną dla przedstawionego zagadnienia stanowią przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Zgodnie bowiem z treścią art. 41:

 

„§ 1. Jeżeli małżonek zaciągnął zobowiązanie za zgodą drugiego małżonka, wierzyciel może żądać zaspokojenia także z majątku wspólnego małżonków.

§ 2. Jeżeli małżonek zaciągnął zobowiązanie bez zgody drugiego małżonka albo zobowiązanie jednego z małżonków nie wynika z czynności prawnej, wierzyciel może żądać zaspokojenia z majątku osobistego dłużnika, z wynagrodzenia za pracę lub z dochodów uzyskanych przez dłużnika z innej działalności zarobkowej, jak również z korzyści uzyskanych z jego praw, o których mowa w art. 33 pkt 9, a jeżeli wierzytelność powstała w związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa, także z przedmiotów majątkowych wchodzących w skład przedsiębiorstwa”.

 

Za zobowiązania zaciągnięte przez jedno z małżonków odpowiada to z nich, które zaciągnęło zobowiązanie – niezależnie od ewentualnej odpowiedzialności majątkiem wspólnym – swoim majątkiem osobistym, także według zasad ogólnych. Art. 41 reguluje jedynie odpowiedzialność małżonków z majątku wspólnego w czasie trwania wspólności ustawowej w sytuacji, gdy dłużnikiem jest jedno z nich. Gdy dłużnikiem jest jedno z małżonków, możliwość zaspokojenia wierzyciela z majątku wspólnego małżonków w zasadzie zależy od tego, czy on zaciągnął zobowiązanie za zgodą drugiego z nich, czy też bez takiej zgody. Regulacja taka godzi dwa przeciwstawne dobra: interes wierzycieli i dobro rodziny dłużnika.

 

Z punktu widzenia wierzycieli pozostawia ich zapobiegliwości możliwość zaspokojenia z majątku wspólnego, uzależniając ją od uzyskania zgody małżonka swojego kontrahenta na zaciągnięcie przez niego zobowiązania. Z drugiej strony, pomijając przypadki potrzeby uzyskania zgody na czynności prawne wymienione w art. 37 § 1, brak zgody małżonka dłużnika nie wiąże się z sankcją nieważności umowy. Nie ma bowiem podstaw do ograniczenia swobody kontraktowej jednego z małżonków, jeżeli jego odpowiedzialność ograniczałaby się do majątku osobistego. Jeżeli chodzi o dobro rodziny, istotne jest wyłączenie możliwości naruszenia majątku wspólnego w wypadku, gdy dłużnik zaciągnął zobowiązanie bez zgody jednego z małżonków.Jeżeli jedno z małżonków zaciągnęło zobowiązanie za zgodą drugiego z nich, wierzyciel może żądać zaspokojenia nie tylko z majątku osobistego dłużnika, ale także z całego majątku wspólnego małżonków.Jeżeli jedno z małżonków zaciągnęło zobowiązanie bez zgody drugiego z nich, wierzyciel może żądać zaspokojenia z majątku osobistego dłużnika i z wchodzących w skład majątku wspólnego małżonków pobranego przez dłużnika wynagrodzenia za pracę lub dochodów uzyskanych przez niego z innej działalności zarobkowej (art. 31 § 2 pkt 2) oraz korzyści uzyskanych z jego praw autorskich i praw pokrewnych, praw własności przemysłowej oraz innych praw twórcy (art. 33 pkt 9), a jeżeli wierzytelność powstała w związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa należącego do majątku wspólnego dłużnika i jego małżonka (np. z tytułu szkody wyrządzonej przez ruch tego przedsiębiorstwa), także z przedmiotów majątkowych wchodzących w skład tego przedsiębiorstwa.

 

Jeżeli małżonek zamierza dokonać lub dokonał jednej z czynności prawnych określonych w art. 37 § 1 bez zgody bądź potwierdzenia współmałżonka, czynność dotknięta jest nieważnością i kwestia odpowiedzialności w większości przypadków w ogóle nie powstanie. Jeżeli natomiast w związku z nieważnością umowy powstaje obowiązek zwrotu spełnionych świadczeń, to obowiązek ten wynika z ustawy, a nie z czynności prawnej (zastosowanie znajdą przepisy dotyczące nienależnego świadczenia).

 

Jeżeli nie wyraziła Pani zgody na zaciągnięcie zobowiązania przez męża, nie ponosi Pani za nie żadnej odpowiedzialności.

Drukuj

 

Tekst wydrukowany z serwisu www.ePorady24.pl