Przejście do głównej strony serwisu ePorady24.pl >>

Drukuj

Opublikowane: 09.05.2018

Autor: Marek Gola

Korzystanie ze znalezionego telefonu

Podczas wakacji znalazłam telefon, który dałam synowi i syn z niego korzystał. W listopadzie zapukała do mnie policja z żądaniem wydania go. W panice powiedziałam, ze go nie mam. Później telefon wyrzuciłam. Syn był przesłuchiwany – wziął winę na siebie, kłamiąc, że dostał go od kogoś innego. Później przeszukiwano nasze mieszkanie (nic nie znaleziono). Syn został podejrzany o kradzież telefonu. Co teraz mamy robić?

 

W pierwszej kolejności należy sobie zadać pytanie, czy syn ma zarzut kradzieży, czy przywłaszczenia telefonu. Powyższe ma o tyle istotne znaczenie, o ile różni się sankcjami, a co za tym idzie – wymiarem i rodzajem kary. Ponadto zachodzi pytanie, czy organy ścigania zakwalifikowały czyn jako czyn mniejszej wagi, czy też nie.

 

W przypadku kradzieży czytamy w Kodeksie karnym:

 

„Art. 278. [Kradzież]

§ 1. Kto zabiera w celu przywłaszczenia cudzą rzecz ruchomą,

podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 2. Tej samej karze podlega, kto bez zgody osoby uprawnionej uzyskuje cudzy program komputerowy w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

§ 3. W wypadku mniejszej wagi, sprawca

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

§ 4. Jeżeli kradzież popełniono na szkodę osoby najbliższej, ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.

§ 5. Przepisy § 1, 3 i 4 stosuje się odpowiednio do kradzieży energii lub karty uprawniającej do podjęcia pieniędzy z automatu bankowego”.

 

W przypadku przywłaszczenia:

 

„Art. 284. [Przywłaszczenie]

§ 1. Kto przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą lub prawo majątkowe,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

§ 2. Kto przywłaszcza sobie powierzoną mu rzecz ruchomą,

podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 3. W wypadku mniejszej wagi lub przywłaszczenia rzeczy znalezionej, sprawca

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

§ 4. Jeżeli przywłaszczenie nastąpiło na szkodę osoby najbliższej, ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego”.

 

W jednym i drugim przypadku syn może starać się o warunkowe umorzenie postępowania karnego. Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Warunkowe umorzenie następuje na okres próby, który wynosi od roku do 3 lat i biegnie od uprawomocnienia się orzeczenia. Umarzając warunkowo postępowanie karne, sąd może w okresie próby oddać sprawcę pod dozór kuratora lub osoby godnej zaufania, stowarzyszenia, instytucji albo organizacji społecznej, do której działalności należy troska o wychowanie, zapobieganie demoralizacji lub pomoc skazanym.

 

W niniejszym przypadku, w mojej ocenie, o ile sąd zechciałby warunkowe umorzyć postępowanie, ustali okres próby na 1 rok i nakaże zwrot telefonu, względnie wypłatę odszkodowania.

 

Warunkowe umorzenie postępowania nie jest bowiem skazaniem w rozumieniu karnoprocesowym. Wskazać należy na postanowienie Sądu Najwyższego – Izba Karna z dnia 17 maja 2000 r., sygn. akt I KZP 7/2000, zgodnie z którym „w trybie przewidzianym w art. 387 kpk dopuszczalne jest tylko wydanie wyroku skazującego, a nie wyroku warunkowo umarzającego postępowanie karne”. Sąd Najwyższy rozróżnia zatem skazanie od warunkowego umorzenie postępowania.

 

Podobne stanowisko przyjmowane jest w doktrynie. Podkreśla się, iż wyrok warunkowo umarzający postępowanie karne nie jest wyrokiem skazującym (zob. np. A. Bulsiewicz i inni: Przebieg postępowania karnego, Toruń 1999, s. 163).

 

O ile syn chce wziąć winę na siebie, winien wystąpić o warunkowe umorzenie postępowania karnego, wskazując, iż zabierając telefon, który znalazł, nie miał świadomości swojego nagannego i niezgodnego z przepisami prawa zachowania. Warunkowe umorzenie postępowania jest możliwe, jeśli syn nie był dotychczas karany.

Drukuj

 

Tekst wydrukowany z serwisu www.ePorady24.pl