Przejście do głównej strony serwisu ePorady24.pl >>

Drukuj

Opublikowane: 16.03.2010

Autor: Aleksander Słysz

Podstawa opodatkowania samochodu osobowego w nabyciu wewnątrzwspólnotowym – wysokość podatku akcyzowego

Prowadzę działalność gospodarczą – taki mały „auto-handel”. Czy urząd celny może podnosić podstawę opodatkowania samochodu osobowego w nabyciu wewnątrzwspólnotowym, zaznaczając, że podstawa opodatkowania odbiega od średniej wartości rynkowej? Przecież wiadomo, że szansą dobrego zarobku jest umiejętność korzystnego wynegocjowania ceny. Urząd celny, podnosząc podstawę opodatkowania, podnosi automatycznie moją cenę sprzedaży, a co za tym idzie, zawyża rzeczywistą marżę uzyskaną z transakcji handlowej. Co powinienem zrobić w tej sytuacji, dopłata podatku akcyzowego spowoduje stratę ze sprzedaży danego pojazdu?

 

Stan faktyczny, który Pan przedstawił, jest bardzo szczupły i pozwala tylko domyślać się, z jakim typem nabycia mamy do czynienia. Zakładam, że chodzi Panu o sytuację wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego z terytorium UE na terytorium kraju, zaimportowanego wcześniej z kraju trzeciego.

 

Jak słusznie wskazuje w piśmie z dnia 10 lutego 2009 r. Izba Skarbowa w Poznaniu (sygn. ILPP2/443-1102/08-2/MN), gdy zachodzi wewnątrzwspólnotowe nabycie samochodu osobowego z terytorium innego kraju UE niż Polska na terytorium polskie, zaimportowanego wcześniej z kraju trzeciego, podstawą opodatkowania jest cena nabycia od dostawcy z kraju trzeciego, cło, podatek od wartości dodanej naliczony na terytorium Niemiec oraz podatek akcyzowy zapłacony w Polsce.

 

Ze względu na dokładne i obszerne uzasadnienie, pozwolę sobie przytoczyć fragment przywołanego pisma:

 

„Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju.

 

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

 

Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika na terytorium kraju.

 

Zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest kwota, jaką nabywający jest obowiązany zapłacić.

 

W myśl art. 31 ust. 5 ustawy, w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11, podstawą opodatkowania jest cena nabycia, a jeżeli cena nabycia nie istnieje – koszt ich wytworzenia. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

 

Podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 1 – stosownie do art. 31 ust. 2 – obejmuje:

 

  1. podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze związane z nabyciem towarów, z wyjątkiem podatku;
  2. wydatki dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu oraz ubezpieczenia, pobierane przez dostawcę od podmiotu dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia.

 

Z powyższych przepisów wynika, że podstawę opodatkowania w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów, o którym mowa w art. 11 ustawy, określa się na podstawie ceny nabycia, a jeżeli cena nabycia nie istnieje – kosztu wytworzenia przemieszczanych towarów. Na konieczność doliczania do podstawy opodatkowania w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów w przemieszczeniu także dodatkowych wydatków wskazuje nakaz odpowiedniego stosowania przepisu art. 31 ust. 2 ustawy.

 

Z przedstawionego przez Wnioskodawczynię stanu faktycznego wynika, iż w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa, nabyła w krajach trzecich samochody osobowe nie będące nowymi środkami transportu w rozumieniu art. 2 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług. Dostawca z kraju trzeciego nie pobiera od Zainteresowanej ani nie nalicza jej żadnych prowizji, kosztów opakowania, transportu czy ubezpieczenia, albowiem transport samochodów z kraju trzeciego na terytorium Niemiec wykonuje inny podmiot. Po nabyciu samochodów w kraju trzecim dokonuje ich importu na terytorium Niemiec (odprawa ostateczna), gdzie płaci cło i podatek VAT importowy. Następnie przemieszcza te samochody z terytorium Niemiec na terytorium Polski, gdzie w oparciu o art. 11 ust. 1 ustawy rozpoznaje wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru na terytorium Polski. Ponadto, z tytułu przemieszczenia pojazdów na terytorium kraju, Zainteresowana zobowiązana jest zapłacić z tego tytułu podatek akcyzowy.

 

Zatem, w rozpoznawanej sprawie podstawa opodatkowania w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów powinna obejmować cenę nabycia, jaka znajduje się na fakturze wystawionej przez dostawcę towaru, tj. kwotę należną dostawcy z kraju trzeciego, cło, a także podatek od wartości dodanej oraz podatek akcyzowy, który Zainteresowana zobowiązana jest zapłacić w Polsce z tytułu przemieszczenia samochodu na terytorium kraju.

 

Jak stanowi art. 31 ust. 2 pkt 1 ustawy, podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 1 obejmuje podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze związane z nabyciem towarów, z wyjątkiem podatku.

 

W związku z powyższym, do podstawy opodatkowania WNT, powstającego w oparciu o art. 11 ust. 1 ustawy, wlicza się również kwotę podatku od wartości dodanej naliczonego w Niemczech z tytułu importu oraz podatku akcyzowego zapłaconego na terytorium kraju.

 

Powyższy przepis wyraża zasadę, że w skład podstawy opodatkowania wchodzą wszelkie obciążenia publicznoprawne, jakimi obciążona jest dostawa i sprowadzenie towarów, które w kraju stają się przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego. Oznacza to m.in., że w sytuacji, gdy nabycie wewnątrzwspólnotowe następuje na mocy opodatkowanej w kraju rozpoczęcia transportu dostawy, to wówczas ten podatek od wartości dodanej innego państwa także jest składnikiem podstawy opodatkowania dla czynności wewnątrzwspólnotowego nabycia.

 

Tak więc podstawa opodatkowania dla wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów obejmuje wszelkie obciążenia publicznoprawne związane z dostawą i sprowadzeniem towaru do kraju, poza polskim podatkiem od towarów i usług należnym od tego nabycia.

 

Pamiętać należy, że ilekroć w ustawie mowa jest o »podatku«, oznacza to (polski) podatek od towarów i usług – art. 5 ust. 1 ustawy.

 

Ponadto, z art. 31 ust. 2 ustawy wynika, iż spośród takich wydatków jak: prowizje, koszty opakowania, transportu oraz ubezpieczenia, do podstawy opodatkowania należy doliczać tylko te, które są pobierane przez dostawcę tych towarów, tj. podmiot, który sprzedał nabywcy towar. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że dostawca z kraju trzeciego nie pobiera od Zainteresowanej ani nie nalicza jej żadnych prowizji, kosztów opakowania, transportu czy ubezpieczenia, albowiem transport samochodów z kraju trzeciego na terytorium Niemiec wykonuje inny podmiot. W konsekwencji, w świetle przepisu art. 31 ust. 2 pkt 2 ustawy, należy stwierdzić iż koszty transportu towarów z kraju trzeciego, dokonywany przez inny podmiot, nie będą wliczane do podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, ponieważ nie są one pobierane przez dostawcę towaru (z kraju trzeciego).

 

Reasumując stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie, w przypadku dokonania przez Wnioskodawczynię wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu z terytorium Niemiec na terytorium kraju (zaimportowanego wcześniej z kraju trzeciego), podstawę opodatkowania stanowi:

 

  • cena nabycia samochodu od dostawcy z kraju trzeciego, wynikająca z rachunku wystawionego przez tego dostawcę,
  • cło,
  • podatek od wartości dodanej naliczony na terytorium Niemiec z tytułu importu towarów,
  • podatek akcyzowy zapłacony w Polsce z tytuły przemieszczenia samochodu na terytorium kraju.”

 

 

Co do samej podstawy opodatkowania i literalnego brzmienia przepisu, zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest kwota, jaką nabywający jest obowiązany zapłacić i obejmuje:

 

  1. podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze związane z nabyciem towarów, z wyjątkiem podatku;
  2. wydatki dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu oraz ubezpieczenia, pobierane przez dostawcę od podmiotu dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia.

 

Jeżeli po dokonaniu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, nabywca otrzymuje zwrot podatku akcyzowego zapłaconego na terytorium państwa członkowskiego, z którego wysłano lub transportowano towary, podstawę opodatkowania pomniejsza się o kwotę zwróconego podatku akcyzowego, przy czym podatnik ma obowiązek udowodnić na podstawie posiadanych dokumentów, że otrzymał zwrot podatku akcyzowego.

 

W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11 (tj. przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika), podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów, a gdy nie ma ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie nabycia tych towarów. Zasady przedstawione powyżej stosuje się tu odpowiednio.

 

Tyle odnośnie wewnątrzwspólnotowego nabycia.

 

Pytając o urząd celny i jego uprawnienia, mam wrażenie, że chodzi Panu o art. 33, który dotyczy importu i znajduje się w dziale VII zatytułowanym „Zasady wymiaru i poboru podatku z tytułu importu towarów”.

 

Artykuł 33 ust. 1 wskazuje, że podatnicy są obowiązani do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek, z zastrzeżeniem art. 33b [dotyczy w przypadku stosowania przez podatnika, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2, pojedynczego pozwolenia, o którym mowa w art. 1 pkt 13 tiret pierwsze i drugie rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 253 z 11.10.1993, str. 1, z późn. zm.), podatnik jest obowiązany do obliczenia i wykazania kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji dla importu towarów, zwanej dalej „deklaracją importową”].

 

Jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości. Naczelnik urzędu celnego może określić kwotę podatku w decyzji dotyczącej należności celnych – wynika to z ust. 2 ww. artykułu.

 

Jeśli chodzi o sam podatek akcyzowy, to sprawa wygląda tak: w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest m.in. nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

 

Podstawą opodatkowania samochodu osobowego w tym wypadku jest kwota, jaką podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy – w przypadku jego nabycia wewnątrzwspólnotowego, z tym że w przypadku, o którym mowa w art. 101 ust. 2 pkt 3, podstawą opodatkowania jest średnia wartość rynkowa samochodu osobowego pomniejszona o kwotę podatku od towarów i usług oraz o kwotę akcyzy.

 

Gdy wysokość podstawy opodatkowania w przypadku czynności, o których mowa powyżej, bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego.

 

W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wysokość podstawy opodatkowania.

 

Jeżeli wysokość podstawy opodatkowania ustalona z uwzględnieniem opinii biegłego odbiega co najmniej o 33% od zadeklarowanej podstawy opodatkowania, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi podatnik.

 

Średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, tego samego modelu, rocznika oraz – jeżeli jest to możliwe do ustalenia – z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy.

 

Zatem reasumując, jeśli organ podatkowy wzywa Pana do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego – winien Pan te przyczyny przedstawić.

Drukuj

 

Tekst wydrukowany z serwisu www.ePorady24.pl