Mamy 10 655 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Dotarcie do dokumentacji medycznej i wyjaśnienie okoliczności zgonu

Autor: Marek Gola • Opublikowane: 21.02.2011

Moja matka dwa miesiące temu została przyjęta do szpitala w celu usunięcia kamienia z nerki. Zabiegł przeszła bez komplikacji, wszystkie wyniki były dobre. Trzeciego dnia po operacji została nagle przeniesiona na OIOM, a ja nie mogłem od lekarzy uzyskać informacji, co się właściwie stało. Wszyscy pytani odpowiadali mi zdawkowo, każdy miał swoją wersję. Dwa dni później mama zmarła. Została wykonana sekcja zwłok. Bardzo chciałbym wyjaśnić okoliczności śmierci mamy; wydaje mi się, że lekarze coś ukrywają, podejrzewam błąd w sztuce lekarskiej. Co mogę zrobić, by dotrzeć do dokumentacji medycznej i ewentualnie pociągnąć lekarza do odpowiedzialności?

 

Marek Gola

»Wybrane opinie klientów

Rewelacja!!! Wszystko bardzo klarownie wytłumaczone. Korzystałem z usług nie jednego prawnika, ale tak przygotowane pismo i objaśnienia jakie otrzymałem wprawiło mnie w zdumienie. Wszystko na najwyższym poziomie!!! Polecam serdecznie i dziękuję całemu zespołowi ePorady24, a w szczególności Panu Karolowi Jokielowi.
Zbyszek
Żadna opinia nie wyrazi mojej wdzięczności dla zespołu ePorady. Moja sprawa wydawała mi się tak skomplikowana, że nie do rozwiązania. Nie wiedziałem, od której strony ją zacząć. Szperając w internecie, natrafiłem na ePorady i okazało się, że moją sprawę można zacząć od strony, której absolutnie bym się nie spodziewał.
Jestem bardzo zadowolony z obrotu sprawy, która mnie dotyczy. Z tak znikomych danych, które przekazałem, otrzymałem pismo tak profesjonalnie napisane, jakby zespół ePorady był moim bardzo dobrym znajomym i znał mój problem tak dobrze jak ja. Dziękuję bardzo i będę polecał wszystkim korzystanie z waszych usług.
Henryk
Bardzo, bardzo dziękuję!!! W ciągu dwóch dni otrzymałam więcej wiadomości na temat mojej sprawy niż w ciągu 2 miesięcy od dwóch adwokatów!!!! Do tej pory dowiadywałam się tylko, jakie prawa ma osoba, która naraziła mnie na ogromne szkody, i jakie konsekwencje grożą mi, jeżeli nie będę respektować tych praw. Nawet odpowiedź na dodatkowe pytanie nastąpiła szybciej i była bardziej wyczerpująca niż trwająca od tygodnia dyskusja na ten temat z moim pełnomocnikiem (teraz byłym). O kosztach nie mówiąc. BARDZO POLECAM!!!
Małgorzata
Widziałem już wiele pozwów, ale sporządzony przez prawnika z eporady24.pl jest prawdziwym majstersztykiem i wyrazem profesjonalizmu. Jasno, konkretnie, przy minimum słów, maksimum treści. Do tego relacja jakości do ceny również znajduje swoje uzasadnienie. Z pełnym przekonaniem wygranej sprawy zanoszę pozew do sądu. Nikomu nie należy życzyć sądowych spraw, ale gdyby zaszła potrzeba, z pełnym przekonaniem mogę polecić eporady24.pl.
Jacek
Powiem tak: cuda załatwiane są od ręki! Na sprawie w sądzie sędzina była zaskoczona tak profesjonalnym i rzeczowym przygotowaniem, a wszystko dzięki ePorady24! Zakończyłem sprawę i wygrałem!!!! Polecam ten serwis i serdecznie dziękuję. Tak sprawnej obsługi mógłby pozazdrościć każdy inny serwis! Prawnicy są na najwyższym poziomie!!! Polecam z całego serca!!!
Zbyszek

Przedmiotem wykładni w omawianym przypadku jest art. 155 Kodeksu karnego (w skrócie K.k.), który typizuje przestępstwo nieumyślnego spowodowania śmierci.

 

Przepis określa występek polegający na nieumyślnym spowodowaniu śmierci człowieka, który w zakresie skutku jest tożsamy z zabójstwem z art. 148. Różnica w ujęciu tych dwu przestępstw sprowadza się do odrębności w zakresie strony podmiotowej.

 

Treść przepisu art. 155 chroni życie ludzkie przed zachowaniami, które mogą doprowadzić do jego utraty w wyniku nieostrożnego zachowania się sprawcy. Ustawodawca stoi na stanowisku, że życie ludzkie podlega ochronie nie tylko przed czynami osób chcących śmierci drugiego człowieka, ale także przed zachowaniami powodującymi śmierć człowieka w wyniku braku zachowania należytej staranności.

 

Strona przedmiotowa przestępstwa polega na spowodowaniu śmierci drugiego człowieka, który to skutek może być wynikiem zarówno przestępnego działania (np. oddanie strzału z broni palnej z naruszeniem zasad ostrożności), jak i zaniechania sprawcy (np. pozostawienie bez opieki). Warunkiem odpowiedzialności karnej sprawcy takiego zachowania przestępnego będzie ustalenie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy działaniem lub zaniechaniem sprawcy a śmiercią człowieka. Należy zaznaczyć, że w przypadku nieumyślnego spowodowania śmierci przez zaniechanie na sprawcy ciążyć ma szczególny obowiązek zapobiegnięcia skutkowi i będzie on odpowiadał wówczas, gdy nie podejmie działań zmierzających do niewystąpienia skutku w postaci śmierci człowieka.


Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Przestępstwo charakteryzuje się nieumyślnością, której istota jest określona w art. 9 § 2 K.k. (zob. uwagi do art. 9 § 2). Sprowadza się ona do naruszenia przez sprawcę reguł ostrożności, które w danych okolicznościach powinien był zachować, przy czym sprawca możliwość popełnienia czynu  przewidywał albo mógł przewidzieć.

 

Ponadto w odmiennym ujęciu strony podmiotowej wyraża się różnica pomiędzy zabójstwem a nieumyślnym spowodowaniem śmierci człowieka. Dał temu wyraz Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 24.01.1973 r., sygn. akt III KR 289/72, stwierdzając, że „różnica między przestępstwem z art. 148 § 1 k.k. a art. 152 k.k. tkwi w stronie podmiotowej sprawcy i polega na tym, że w wypadku przestępstwa z art. 148 § 1 k.k. sprawca ma zamiar bezpośredni lub ewentualny spowodowania śmierci człowieka i w tym celu podejmuje działanie lub zaniechanie zmierzające bezpośrednio lub pośrednio do dokonania tego zamiaru, w drugim zaś wypadku, art. 152 k.k., śmierć człowieka jest niezamierzonym następstwem działania sprawcy w rozumieniu art. 9 § 1 k.k., polegającym na niezachowaniu przeciętnego obowiązku ostrożności w sytuacji, w której na podstawie normalnej zdolności przewidywania i ogólnego obowiązku dbałości o życie ludzkie lub przewidywania skutków własnych działań można wymagać od człowieka, aby nie dopuścił do nastąpienia przestępczego skutku” (pogląd o podobnej treści wyraził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 01.06.1977 r., sygn. akt I KR/1977).

 

Przenosząc rozważania teoretyczne na grunt przedmiotowej sprawy, wskazać należy, przytaczając pogląd Sądu Apelacyjnego w Łodzi wyrażony w wyroku z dnia 28.02. 2001 r., sygn. akt II Aka 276/00, że „do przyjęcia odpowiedzialności z art. 155 kk dochodzi jedynie wtedy, gdy śmierć człowieka jest niezamierzonym następstwem działania sprawcy, w rozumieniu art. 9 § 2 kk, polegającym na niezachowaniu przeciętnego obowiązku ostrożności w sytuacji, w której na podstawie normalnej zdolności przewidywania i ogólnego obowiązku dbałości o życie ludzkie lub przewidywania skutków własnych działań można wymagać od człowieka, aby nie dopuścił do nastąpienia przestępnego skutku”.

 

Istota odpowiedzialności zawodowej zachodzi, gdy lekarz dopuszcza się naruszenia obowiązków składających się na treść i społeczną funkcję zawodu albo postępuje niezgodnie z zasadami deontologii i etyki zawodowej, uchybiając godności zawodu, tzn. narażając na szwank dobre imię medyków i podważając zaufanie do zawodu lekarskiego, działa sprzecznie ze społeczna funkcją zawodu lub w sposób nie do pogodzenia z powołaniem zawodu lekarza.

 

Skutkiem błędu lekarskiego, którego popełnienie staje się przestępstwem materialnym, jest nieumyślne spowodowanie śmierci. Jest to niewątpliwie najcięższy zarzut, jaki może być postawiony lekarzowi. Biorąc pod uwagę specyfikę błędu lekarskiego, zarzut taki może być zasadny tylko w wyjątkowych sytuacjach. Lekarz zazwyczaj ma bowiem do czynienia z człowiekiem chorym lub w stanie pourazowym, które to okoliczności same z siebie powodują zagrożenie dla zdrowia i życia.

 

Jeżeli konkluzją opinii wydanych na skutek powołanych w postępowaniu przygotowawczym biegłych, po wskazaniu nieprawidłowości w postępowaniu lekarza, jest stwierdzenie, że sam stan chorobowy powodował zagrożenie życia i nie da się ustalić, czy prawidłowe postępowanie uratowałoby życie pacjenta, brak jest podstaw do postawienia lekarzowi zarzutu nieumyślnego spowodowania śmierci. Taki zarzut jest uzasadniony tylko wówczas, gdy nieprawidłowe postępowanie (zawinione) lekarza w stosunku do pacjenta w stanie zdrowotnym niepowodującym zagrożenia życia skutkowało śmiercią.

 

Przysługuje Panu prawo złożenia zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa stypizowanego w art. 155 K.k. Zawiadomienie takie może być złożone zarówno w jednostce prokuratury, jak i na policji. Prokurator prowadzący postępowanie przygotowawcze zleci wykonanie niezbędnych czynności mających na celu wyjaśnienie sprawy i ewentualne wydanie postanowienia o przedstawieniu zarzutu i skierowaniu aktu oskarżenia za niedochowanie należytej staranności przy wykonywaniu zawodu lekarza.

 

Warto także wiedzieć, że zakład opieki zdrowotnej jest obowiązany prowadzić dokumentację medyczną osób korzystających ze świadczeń zdrowotnych zakładu.

 

Są dwie możliwości pozyskania materiałów dotyczących leczenia szpitalnego.

 

Pierwsza polega na sprawdzeniu w historii choroby, czy Pańska matka, będąc przyjmowana do szpitala, wyraziła zgodę na możliwość udostępnienia najbliższym historii choroby w przypadku śmierci. Zazwyczaj jest to procedura standardowa.

 

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie rodzajów i zakresu dokumentacji medycznej w zakładach opieki zdrowotnej oraz sposobu jej przetwarzania w rozdziale 6 również reguluje kwestię udostępniania dokumentacji medycznej.

 

Dokumentacja udostępniana jest podmiotom i organom uprawnionym na podstawie odrębnych przepisów, a w razie śmierci pacjenta osobie przez niego upoważnionej do uzyskiwania dokumentacji w przypadku jego zgonu. Udostępnienie dokumentacji następuje w trybie zapewniającym zachowanie poufności i ochrony danych osobowych.

 

Należałoby więc na wstępie udać się do szpitala i zapoznać z historią choroby, w której winna się znajdować zgoda pacjenta na uzyskanie dokumentacji w przypadku jego zgonu.

 

Dokumentacja indywidualna wewnętrzna jest udostępniana w sposób określony w art. 18 ust. 4a ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, na podstawie decyzji kierownika zakładu lub osoby przez niego upoważnionej. Odmowa wydania dokumentacji wymaga zachowania formy pisemnej oraz podania przyczyny.

 

Należy zatem zwrócić się pisemnie do dyrektora szpitala z prośbą o udostępnienie dokumentacji medycznej w tym protokołu sekcji zwłok zmarłej. Jeżeli natomiast w dokumentacji medycznej z przyjęcia pacjenta do szpitala brak będzie upoważnienia dla konkretnej osoby, która tę dokumentacje może uzyskać po śmierci pacjenta, to na podstawie obowiązujących obecnie przepisów brak jest możliwości udostępniania dokumentacji po śmierci pacjenta dla osób bliskich.

 

Jeśli natomiast faktycznie nie znajdzie Pan upoważnienia dla konkretnej osoby, wówczas trzeba skorzystać z drugiej możliwości, mianowicie dokumentację można uzyskać tylko w ramach np. postępowania prokuratorskiego lub sądowego, zgłaszając zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Prezentowana opinia prawnika nie zawiera odpowiedzi na dodatkowe pytania klienta i dlatego może nie wyczerpywać w pełni omawianego zagadnienia. Często dopiero dzięki dodatkowym pytaniom i odpowiedziom można uzyskać kompletną poradę prawną. Podkreślamy, że w naszym serwisie można zadawać dodatkowe pytania bez ograniczeń czasowych i ilościowych.

wersja do druku drukuj

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • zero + siedem =

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

»Podobne materiały

Naruszenie etyki lekarskiej

Czy lekarz, który umawia się z pacjentkami, łamie prawo lub narusza etykę lekarską?

Wypadek za granicą bez ważnej karty z NFZ

Moja mama (emerytka) przewróciła się i złamała kość udową. Wypadek miał miejsce w UK. Mama była operowana i ma wymieniony staw biodrowy. W trakcie wypisywania dokumentów odkryliśmy, że mamy karta z NFZ straciła ważność. Proszę o pomoc i radę co robić?
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »