.
Mamy 12 842 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem prawny i szukasz pomocy?
Kliknij TUTAJ i opisz nam swój problem w formularzu.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Demoralizacja nieletniej

Autor: Anna Sochaj-Majewska • Opublikowane: 02.04.2013

Chciałabym pomóc wnuczce, bo podejrzewam, że bierze środki odurzające i spotyka się z chłopcem karanym za narkotyki. Ona ma 16 lat i przestała chodzić do szkoły. Ostatnio przebywa w domu tego chłopaka i nocuje tam. Kilka razy policja zabierała ją z tego domu. Miesiąc temu napisałam do sądu dla nieletnich, ale do tej pory nic z tego nie wynikło. Podejrzewam, że wnuczka nie tylko bierze środki odurzające, ale też jest wykorzystywana seksualnie. Wnuczka jest wychowywana tylko przez ojca, który zbytnio się nią nie interesuje. Co mogę zrobić? Jak zapobiec demoralizacji nieletniej wnuczki?

 


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Pani wnuczka, jako osoba niepełnoletnia, podlega do osiągnięcia osiemnastu lat władzy rodzicielskiej, sprawowanej przez oboje rodziców, a jeśli jedno z nich jest tej władzy pozbawione lub nie żyje, pełnia władzy spoczywa przy drugim rodzicu. Babcia nie sprawuje władzy rodzicielskiej i nie może zastępować rodziców w zakresie pieczy nad dzieckiem i wychowania, ale może, a nawet powinna, sygnalizować odpowiednim instytucjom istnienie nieprawidłowości w procesie wychowawczym. Na razie, jak sama Pani wskazuje, towarzyszy Pani podejrzenie, że wnuczka jest w związku z chłopakiem, który wywiera na nią negatywny wpływ, nakłania do zażywania środków odurzających, był karany za posiadanie narkotyków, przyczynia się – być może – do rozwoju jej uzależnienia. Jednak zaprzestanie uczęszczania do szkoły, gdy nauka jest obowiązkowa do ukończenia osiemnastego roku życia (art. 70 ust. 1 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r.), jest w przedstawionych okolicznościach podstawowym problemem, któremu należy niezwłocznie przeciwdziałać.

 

Ponieważ poinformowała Pani już sąd rodzinny o zaistniałej sytuacji, sąd ten ma prawo wszcząć z urzędu postępowanie wyjaśniające w sprawie demoralizacji nieletniej. O demoralizacji świadczy zamieszkanie wnuczki poza domem, zaprzestanie realizacji obowiązku szkolnego, interwencje policji. Okres jednego miesiąca nie jest jeszcze wystarczający do stwierdzenia, że mamy tutaj do czynienia z jakimś zaniechaniem sądu. Jeśli brak aktywności sądu będzie się przedłużać, proszę powiadomić prokuratora, który obowiązkowo uczestniczy w postępowaniach w sprawach nieletnich i może podjąć działania zmierzające do zbadania sytuacji wnuczki w miejscu zamieszkania jej rodziców, w środowisku, w którym przebywa aktualnie (wywiad środowiskowy), w szkole, do której przestała uczęszczać. Prawo do przeprowadzenia takiego dochodzenia ma także sąd rodzinny.

 

Zachowanie osoby, która nie ukończyła lat 18, jeżeli wykazuje ona przejawy demoralizacji, podlega pod przepisy ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 33, poz. 178 ze zm.). W mojej ocenie, jak już wskazałam wyżej, Pani wnuczka wykazuje ewidentne przejawy demoralizacji i dlatego pożądane dla jej dobra byłoby wszczęcie odpowiedniego postępowania, którego celem powinno być dążenie do osiągnięcia korzystnych zmian w osobowości i zachowaniu się nieletniego oraz do zapewnienia prawidłowego spełniania przez rodziców lub opiekuna ich obowiązków wobec nieletniego (art. 3 § 1 ustawy). W postępowaniu z nieletnim bierze się pod uwagę osobowość nieletniego, a w szczególności wiek, stan zdrowia, stopień rozwoju psychicznego i fizycznego, cechy charakteru, a także zachowanie się oraz przyczyny i stopień demoralizacji, charakter środowiska oraz warunki wychowania nieletniego (art. 3 § 2 ustawy).

 

Każdy, kto stwierdzi istnienie okoliczności świadczących o demoralizacji nieletniego, w szczególności naruszanie zasad współżycia społecznego, popełnienie czynu zabronionego, systematyczne uchylanie się od obowiązku szkolnego lub kształcenia zawodowego, używanie alkoholu lub innych środków w celu wprowadzenia się w stan odurzenia, uprawianie nierządu, włóczęgostwo, udział w grupach przestępczych, ma społeczny obowiązek odpowiedniego przeciwdziałania temu, a przede wszystkim zawiadomienia o tym rodziców lub opiekuna nieletniego, szkoły, sądu rodzinnego, policji lub innego właściwego organu (art. 4 § 1 ustawy). Spełniła Pani zatem swój obowiązek, a dalsze działania leżą po stronie uprawnionych instytucji. Sąd rodzinny wszczyna postępowanie, jeśli zachodzi podejrzenie istnienia okoliczności je uzasadniających. W ramach postępowania w sprawach nieletnich wnuczka może zostać zobowiązana do kontynuowania nauki, może mieć ustanowiony nadzór kuratora, może zostać skierowana na terapię uzależnień, jeśli okaże się, że są ku temu podstawy, w ostateczności możliwe jest jej umieszczenie w młodzieżowym ośrodku wychowawczym lub w zawodowej rodzinie zastępczej.

 

Ojciec Pani wnuczki może zostać dodatkowo zobowiązany np. do poprawy warunków życia córki, do współpracy ze szkołą, poradnią. W razie uchylania się przez opiekuna od wykonywania nałożonych obowiązków możliwe jest nałożenie kary pieniężnej w wysokości od 50 do 1500 zł (art. 7 ustawy). Stronami postępowania w sprawach nieletnich są prokurator, rodzice lub opiekun nieletniego oraz nieletni (art. 30 § 1 ustawy), zatem Pani jako babcia nie jest stroną tego postępowania uprawnioną np. do przeglądania akt, otrzymywania informacji o terminach posiedzeń, ale jako publiczność może Pani uczestniczyć w jawnej rozprawie (jeśli jawność nie zostanie wyłączona).

 

Może Pani również powiadomić miejski ośrodek pomocy rodzinie, właściwy według miejsca zamieszkania opiekuna prawnego wnuczki, którego pracownicy mają obowiązek ze swej strony osobno zainteresować się ich sytuacją i nieradzeniem sobie przez ojca z pieczą nad nastolatką, w szczególności możliwe jest skierowanie do tej rodziny tzw. asystenta rodziny.

 

Chciałabym także poinformować Panią, że polskie prawo karne sankcjonuje pod groźbą kary współżycie lub podejmowanie innych czynności seksualnych z nieletnim poniżej 15 roku życia (art. 200 Kodeksu karnego). Jeśli wobec Pani szesnastoletniej wnuczki nie są podejmowane działania wyczerpujące znamiona podstępu, groźby bezprawnej, przemocy, wykorzystania bezradności intelektualnej lub fizycznej, nadużycia zależności lub krytycznego położenia, w celu doprowadzenia do obcowania płciowego lub poddania się innej czynności seksualnej, nie mamy do czynienia z przestępstwem zgwałcenia ani innymi przestępstwami godzącymi w sferę wolności seksualnej (art. 197-199 Kodeksu karnego). Ściganie wskazanych wyżej przestępstw odbywa się na wniosek pokrzywdzonego, który musiałby pochodzić od wnuczki, w przeciwnym razie postępowanie przygotowawcze nie będzie mogło być prowadzone w kierunku ustalenia sprawcy i okoliczności zdarzenia (art. 205 Kodeksu karnego), zachodzić będzie bowiem negatywna przesłanka procesowa w postaci braku wniosku uprawnionego.

Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej  ▼▼▼

Zapytaj prawnika - porady prawne online

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • sześć - 0 =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »

spadek.info

prawo-budowlane.info

odpowiedziprawne.pl