.
Mamy 12 627 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Czyn zabroniony

Autor: Marek Gola • Opublikowane: 11.07.2013

Kuzyn, chory na schizofrenię, nęka nas groźbami, głuchymi telefonami i już czwarty raz wybił szyby w podwójnych oknach. Przede wszystkim zagraża życiu moich rodziców (ja mieszkam w innym mieście, teraz przyjechałam do domu rodzinnego na dwa tygodnie urlopu). Sprawa została zgłoszona na policję, ale niestety policjanci powiedzieli, że nic nie mogą zrobić ze względu na chorobę kuzyna. Na pomoc ze strony ojca i siostry kuzyna nie ma co liczyć. Bardzo się boimy kuzyna i nie wiemy, co robić. Zniszczenie cudzego mienia (szyb) to chyba czyn zabroniony. Jak możemy się bronić?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Poniższa odpowiedź została oparta na następujących faktach i ich prawnej ocenie. Z treści Pani pytania wynika, iż Pani kuzyn, chory na schizofrenię, nęka i grozi Pani, jak i rodzinie. Na skutek takich zachowań doszło m.in. do wybicia szyb w podwójnych oknach. Zasadne jest wskazanie, iż Pani, jak i rodzice, czują zagrożenie ze strony kuzyna.

 

Należy wyraźnie podkreślić, iż jedną z chorób psychicznych jest schizofrenia. Nie mogę zatem zgodzić się z twierdzeniami funkcjonariuszy policji, że nie ma żadnych środków prawnych, które doprowadziłyby do wyciągnięcia konsekwencji wobec Pani kuzyna. Należy wskazać na treść art. 93 Kodeksu karnego (K.k.). Zgodnie z tym przepisem:

 

„Art. 93. Sąd może orzec przewidziany w tym rozdziale środek zabezpieczający związany z umieszczeniem w zakładzie zamkniętym lub skierowaniem na leczenie ambulatoryjne tylko wtedy, gdy jest to niezbędne, aby zapobiec ponownemu popełnieniu przez sprawcę czynu zabronionego związanego z jego chorobą psychiczną, zaburzeniami preferencji seksualnych, upośledzeniem umysłowym lub uzależnieniem od alkoholu lub innego środka odurzającego; przed orzeczeniem tego środka sąd wysłuchuje lekarzy psychiatrów oraz psychologa, a w sprawach osób z zaburzeniami preferencji seksualnych – także lekarza seksuologa”.

 

Nie popełnia przestępstwa, kto, z powodu choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego lub innego zakłócenia czynności psychicznych, nie mógł w czasie czynu rozpoznać jego znaczenia lub pokierować swoim postępowaniem. W sytuacji Pani kuzyna nie można mówić o przestępstwie, ale o czynie zabronionym.

 

W treści pytania wskazuje Pani, iż kuzyn dopuścił się czynu zabronionego z art. 288 § 1 K.k. Zachowanie powyższe nosi znamiona powtarzalnego, bowiem wybicie szyb nastąpiło już czterokrotnie.

 

Zasadne jest wskazanie na pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 11 grudnia 1998 r. (sygn. akt III KKN 219/97), zgodnie z którym „stosownie do treści przepisu art. 94 § 1 kk sprawcę czynu należy umieścić w odpowiednim zakładzie psychiatrycznym, jeżeli: stwierdzono u niego stan niepoczytalności określonej w art. 31 § 1 kk; ustalono, że popełniony przezeń czyn zabroniony zawiera znaczny ładunek społecznej szkodliwości; zachodzi prawdopodobieństwo, iż popełni on taki czyn ponownie. Porównanie art. 94 § 1 kk z treścią art. 99 kk z 1969 r. świadczy jednoznacznie o tym, że ustawodawca w sposób istotny ograniczył podstawy stosowania środków zabezpieczających wobec sprawców czynów zabronionych, będących w stanie niepoczytalności”.

 

W mojej ocenie istnieje zatem realna możliwość umieszczenia Pani kuzyna w odpowiednim zakładzie psychiatrycznym.

 

„Art. 94. (…)

§ 2. Czasu pobytu w zakładzie nie określa się z góry; sąd orzeka zwolnienie sprawcy, jeżeli jego dalsze pozostawanie w zakładzie nie jest konieczne.

 

§ 3. Sąd może zarządzić ponowne umieszczenie sprawcy określonego w § 1 w odpowiednim zakładzie psychiatrycznym, jeżeli przemawiają za tym okoliczności wymienione w § 1 lub w art. 93; zarządzenie nie może być wydane po upływie 5 lat od zwolnienia z zakładu”.

 

Zachowanie Pani kuzyna winno być oceniane w sposób indywidualny. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Sąd Apelacyjny w Krakowie z dnia 27 września 2001 r. (sygn. akt II AKa 212/2001) „czyn zabroniony o znacznej społecznej szkodliwości, uzasadniający internowanie psychiatryczne (tzw. detencję) sprawcy o zniesionej poczytalności, nie musi być zbrodnią, bo są i występki to znamię spełniające stosownie do indywidualnych okoliczności zdarzenia. Ustalenie tego wymogu (stopnia szkodliwości) ma na celu jedynie eliminowanie od internowania sprawców czynów o mniejszej społecznej szkodliwości, choćby rokowali powrót do takich czynów w przyszłości”.

 

Dla prawidłowej oceny stopnia prawdopodobieństwa popełnienia przez sprawcę ponownie czynu zabronionego o znacznym stopniu społecznej szkodliwości niezbędne jest, poza specjalistyczną opinią biegłych lekarzy psychiatrów, wypowiadających się w tej kwestii, także dokonanie analizy tego prawdopodobieństwa z uwzględnieniem dotychczasowej linii życia sprawcy, jego uprzedniej karalności oraz obecnej sytuacji życiowej, połączonej z prognozowaniem możliwości zaistnienia okoliczności i warunków sprzyjających zaprzestaniu leczenia i ewentualnością popełnienia przestępstwa.

 

W chwili obecnej zasadne jest zatem złożenie zawiadomienia o popełnieniu czynu zabronionego z art. 288 § 1 K.k.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 6 + dziesięć =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »