Mamy 11 826 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Co grozi sprawcy rozboju?

Autor: Marek Gola • Opublikowane: 30.01.2014

Chciałbym się dowiedzieć, co grozi sprawcy rozboju i jakie kroki może podjąć, aby się bronić. Chodzi niestety o mojego brata, który grożąc nożem pewnemu mężczyźnie, zmusił go do oddania telefonu. Brat został złapany przez policję po tym, jak zaczął uciekać na widok radiowozu. Został zatrzymany na 3 miesiące, postawiono mu zarzut rozboju z użyciem niebezpiecznego narzędzia. Czy mogę go odwiedzić w areszcie?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Podstawę prawną mojej opinii stanowią przepisy Kodeksu karnego (zwanego dalej K.k.), Kodeksu postępowania karnego (zwanego dalej K.p.k.) oraz Kodeksu karnego wykonawczego (zwanego dalej K.k.w.).

 

Z treści Pańskiego pytania wynika, że Pańskiemu bratu został postawiony zarzut z art. 280 § 2 K.k., czego skutkiem było jego tymczasowe aresztowanie. Pan chciałby się dowiedzieć, co grozi sprawcy rozboju oraz jakie są możliwości spotkania z podejrzanym.

 

W pierwszej kolejności należy wskazać, że jak wynika z treści pytania, Pański brat dopuścił się czynu opisanego w art. 280 § 2 K.k., zgodnie z którym „jeżeli sprawca rozboju posługuje się bronią palną, nożem lub innym podobnie niebezpiecznym przedmiotem lub środkiem obezwładniającym albo działa w inny sposób bezpośrednio zagrażający życiu lub wspólnie z inną osobą, która posługuje się taką bronią, przedmiotem, środkiem lub sposobem, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3”.

 

Czyn, którego dopuścił się Pański brat, nie jest wykroczeniem, lecz kwalifikowany jest jako najcięższy rodzaj przestępstwa. W opisanym przypadku użycie noża wydaje się bezsporne. Mamy zatem do czynienia ze zbrodnią, a nie z wykroczeniem. Powyższe wynika bezpośrednio z treści art. 7 § 2 K.k., zgodnie z którym „zbrodnią jest czyn zabroniony zagrożony karą pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3 albo karą surowszą”. Jak wskazano na wstępie, czyn z art. 280 § 2 K.k. podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3.

 

W mojej ocenie w chwili obecnej zasadne byłoby, aby Pański brat złożył wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia postanowienia o przedstawieniu zarzutów. Powyższe pozwoli ustalić, jakie dowody przesądziły o postawieniu mu zarzutu, a także – na czym organy ścigania opierają swoje twierdzenia. Pański brat jako podejrzany może, do czasu zawiadomienia go o terminie zaznajomienia z materiałami śledztwa, żądać podania mu ustnie podstaw zarzutów, a także sporządzenia uzasadnienia na piśmie, o czym należy go pouczyć. Uzasadnienie doręcza się podejrzanemu i ustanowionemu obrońcy w terminie 14 dni. W uzasadnieniu należy w szczególności wskazać, jakie fakty i dowody zostały przyjęte za podstawę zarzutów.

 

Powyższe co prawda może wynikać z uzasadnienia postanowienia o zastosowaniu tymczasowego aresztowania, ale gdy Pański brat będzie dysponować oboma dokumentami, łatwiej mu będzie odnieść się do stawianych zarzutów. Mogło bowiem zdarzyć się tak, że sąd pewnych dowodów nie uznał za wiarygodne, a to z kolei upoważni Pańskiego brata do podjęcia linii obrony w tym kierunku.

 

Jak podnosi się w literaturze, „sposób działania sprawcy rozboju polega na zastosowaniu »przemocy wobec osoby«. Chodzi tu o zastosowanie bezpośredniej przemocy fizycznej ukierunkowanej na ciało. Sprawca doprowadza do pozbawienia oporu lub obezwładnienia ofiary, a głównym celem jego działania jest dokonanie kradzieży. Tak samo jak »przemoc wobec osoby« ustawodawca traktuje »groźbę natychmiastowego jej użycia«. Należy przez to rozumieć zapowiedź użycia przemocy, np. pobicia czy spowodowania innego ujemnego następstwa. Forma wyrażenia groźby jest dowolna z uwagi na brak jej określenia w ustawie”1.

 

Linia obrony uzależniona jest zatem od tego, czy mężczyzna, który stał się ofiarą, rozpoznał w Pańskim bracie sprawcę rozboju. Jeżeli w przypadku okazania mężczyzna ten miał wątpliwości, to należy próbować wskazywać, że brat nie dokonał rozboju, a zaczął uciekać przed policją z innych powodów. Z opisu sprawy nie wynika, czy podczas zatrzymania funkcjonariusze policji znaleźli u podejrzanego zabrany telefon, czy też nie. Brak takiego dowodu może świadczyć o tym, że rozboju nie dokonał Pański brat. Należy jednak ustalić, czy w toku postępowania cywilnego brat został rozpoznany przez pokrzywdzonego, a także – czy odnaleziono telefon, który został zabrany z miejsca zdarzenia.

 

Jeżeli chodzi o widzenia, to w chwili obecnej należy udać się do prokuratury prowadzącej postępowanie przygotowawcze celem uzyskania pozwolenia na widzenie. Pozwolenie wydaje prokurator bezpośrednio nadzorujący prowadzone przeciwko Pańskiemu bratu postępowanie. Tymczasowo aresztowany ma prawo, bezzwłocznie po osadzeniu go w areszcie śledczym, zawiadomić o miejscu swojego pobytu osobę najbliższą albo inną osobę, stowarzyszenie, organizację lub instytucję, a także swojego obrońcę. Powyższe wynika z art. 217 § 1 K.k.w. Tymczasowo aresztowany może uzyskać widzenie po wydaniu zarządzenia o zgodzie na widzenie przez organ, do którego dyspozycji pozostaje. Tymczasowo aresztowany, z zastrzeżeniem § 1b, ma prawo do co najmniej jednego widzenia w miesiącu z osobą należącą do kręgu osób najbliższych. Odmowa wyrażenia zgody na widzenie, o którym mowa w § 1a, może nastąpić wyłącznie wtedy, gdy zachodzi uzasadniona obawa, że widzenie zostanie wykorzystane:

 

  1. w celu bezprawnego utrudnienia postępowania karnego;
  2. do popełnienia przestępstwa, w szczególności podżegania do przestępstwa.

 

Proszę zwrócić uwagę na fakt, że ustawodawca posługuje się sformułowaniem: „co najmniej jedno” widzenie w miesiącu. Powyższe wskazuje, że widzeń może być więcej niż jedno. Odmowa może nastąpić tylko w przypadku wystąpienia sytuacji, o której mowa powyżej. Na zarządzenie o odmowie wyrażenia zgody na widzenie tymczasowo aresztowanego z osobą najbliższą, tymczasowo aresztowanemu oraz ubiegającej się o widzenie osobie dla niego najbliższej przysługuje zażalenie do sądu, do którego dyspozycji pozostaje tymczasowo aresztowany. Zażalenie na zarządzenie prokuratora rozpoznaje prokurator nadrzędny. Widzenia odbywają się pod nadzorem funkcjonariusza Służby Więziennej w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt tymczasowo aresztowanego z osobą odwiedzającą. Prokurator może jednak wyrazić zgodę na udzielenie widzenia w sposób umożliwiający bezpośredni kontakt tymczasowo aresztowanego z osobą odwiedzającą. W razie udzielenia widzenia w sposób umożliwiający bezpośredni kontakt tymczasowo aresztowanego z osobą odwiedzającą tymczasowo aresztowany może spożywać artykuły żywnościowe i napoje zakupione przez osoby odwiedzające na terenie aresztu śledczego.

 

Należy jednak wyraźnie podkreślić, że wszelka korespondencja kierowana do Pańskiego brata będzie cenzurowana przez organ, do którego dyspozycji pozostaje podejrzany, w tym przypadku (jeżeli akt oskarżenia nie został skierowany do sądu) prokuratora prowadzącego postępowanie.

 

Pragnę jednocześnie poinformować, że serwis ePorady24.pl świadczy także usługi w zakresie sporządzania pism procesowych, reprezentacji przedsądowej oraz sądowej.

 

 

 

 

1. Kodeks karny. Komentarz, red. M. Szwarczyk et al., Warszawa 2007, s. 784. 

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • I minus 1 =
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »

Poduszki