Mamy 11 279 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Całkowity rozkład pożycia małżeńskiego

Autor: Iryna Kowalczuk • Opublikowane: 10.07.2016

Mam wkrótce rozprawę rozwodową, mąż się wyprowadził, mówiąc, że nie był kochany. On od kilku lat pracuje za granicą, ja z dzieckiem przebywam w kraju. Odsunęliśmy się od siebie, nie mamy wspólnego życia, wspólnych znajomych, sprawy finansowe też prowadzimy oddzielenie. Po wyprowadzce zaczęłam dowiadywać się o mężu okropnych rzeczy: że prowadzi podwójne życie; jego partnerka zadzwoniła do mnie, informując, że jest z nim w ciąży i że prosi o rozwód. On się nie pokazuje, pomimo moich próśb. Wniosłam pozew o rozwód bez orzekania o winie, a on mi odpisał, że nie zgadza się, że to moja wina (!). Bardzo źle to wszystko znoszę, bo z jego strony dochodzą do mnie same kłamstwa na mój temat. Rozumiem już chyba, o co chodzi – o pieniądze, on nie chce równego podziału, ale to ja wychowywałam dziecko sama, pracowałam i byłam wierną żoną. Czy wobec takich okoliczności sąd da nam szybko rozwód? Jak wygląda taka rozprawa?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Już z podanych przez Panią wyjaśnień wynika, iż doszło między Panią a mężem do faktycznej separacji. Nie istnieje już między Państwem więź duchowa, fizyczna i gospodarcza, czyli doszło do rozkładu pożycia małżeńskiego, dlatego należy uznać, iż oczywiście zasadnym jest przeprowadzenie rozwodu.

 

Rozwód jest uregulowany w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59; dalej „K.r.o.”).

 

Orzeczenie rozwodu może nastąpić wyłącznie wyrokiem sądu, który zapada w razie ustalenia, że doszło między małżonkami do zupełnego i trwałego rozkładu pożycia i nie zachodzą negatywne przesłanki orzeczenia rozwodu. Zupełny rozkład pożycia oznacza, że ustały więzi łączące małżonków, a mianowicie: wieź emocjonalna (istnienie uczucia), fizyczna (współżycie) i gospodarcza (prowadzenie wspólnie gospodarstwa domowego). Za trwały rozkład przyjmuje się natomiast taki, który trwa na tyle długo, że nie rokuje szans na powrót małżonków do pożycia.

 

Nie zawsze konieczne jest dla uzyskania rozwodu, by całkowicie ustała więź gospodarcza, może się bowiem zdarzyć, że mimo nieistnienia pozostałych więzi małżonkowie nadal wspólnie zamieszkują albo spłacają wspólnie zaciągnięte wcześniej zobowiązania; takie częściowe istnienie więzi gospodarczej nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu rozwodu.

 

Mimo istnienia trwałego i zupełnego rozkładu pożycia rozwód jest natomiast niedopuszczalny, jeżeli wskutek niego miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków albo jeżeli z innych względów orzeczenie rozwodu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego (np. z uwagi na nieuleczalną chorobę małżonka), a także jeżeli żąda go małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, chyba że drugi małżonek wyrazi zgodę na rozwód albo że odmowa jego zgody na rozwód jest w danych okolicznościach sprzeczna z zasadami współżycia społecznego (np. złośliwa), co ocenia sąd.

 

Orzekając rozwód, sąd orzeka także, czy i które z małżonków ponosi winę za rozkład pożycia. Na zgodne żądanie małżonków sąd jednak zaniecha orzekania o winie, wówczas następują skutki takie, jak gdyby żaden z małżonków nie ponosił winy.

 

Wyrok rozwodowy może zatem nastąpić bez orzekania o winie, z orzeczeniem winy jednego z małżonków, orzeczeniem winy obu stron lub z uznaniem, że żaden z małżonków nie ponosi tej winy. Strona w postępowaniu sądowym może modyfikować swoje żądania w zakresie orzeczenia winy aż do prawomocności wyroku.

 

O winie małżonka może przesądzać w szczególności nadużywanie alkoholu, inne uzależnienia, przemoc, zdrada, porzucenie, zawinione niezaspokajanie potrzeb rodziny. Żądanie uznania współmałżonka winnym rozkładu pożycia wiąże się z koniecznością przedstawienia dowodów na tę okoliczność.

 

Postępowanie sądowe w takiej sprawie zazwyczaj trwa dłużej niż w przypadku żądania rozwodu bez orzekania o winie, konieczne jest bowiem przeprowadzenie szeregu dowodów ową winę potwierdzających.

 

Środkami dowodowymi mogą być zarówno zeznania samych stron, jak i świadków, ale także zdjęcia, nagrania audio i wideo, wiadomości SMS, notatki z interwencji policji, wyrok o znęcanie się nad rodziną, obdukcje, zaświadczenia lekarskie, zaświadczenia o pobytach na izbie wytrzeźwień, listy, rachunki i wszelkie inne dokumenty, z których wynikają okoliczności wskazywane przez stronę postępowania.

 

Rozumiem, że chciałaby Pani szybko uzyskać rozwód, co jest możliwe przy wniosku o rozwód bez orzekania o winie, ale radziłabym Pani starać się o orzeczeniu rozwodu z winy męża, ponieważ są ku temu przesłanki (zdrada).

 

Rozwiązanie małżeństwa przez rozwód z orzeczeniem o winie tylko jednego z małżonków niesie za sobą istotne skutki, w szczególności w sferze obowiązków alimentacyjnych. Jeżeli bowiem mąż zostanie uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, a rozwód pociągnie za sobą pogorszenie Pani sytuacji materialnej jako strony niewinnej, sąd na żądanie Pani może orzec, że mąż jako wyłącznie winny obowiązany jest przyczyniać się w odpowiednim zakresie do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb Pani, chociażby Pani nie znajdowała się w niedostatku. Jednym słowem zasądzi dla Pani alimenty, nawet jeżeli będzie miała Pani własne dochody.

 

Orzekając o żądaniu małżonka niewinnego zasądzenia alimentów na podstawie art. 60 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, sąd powinien porównać sytuację, w jakiej małżonek niewinny znajdzie się po rozwodzie, z sytuacją, w jakiej by się znajdował, gdyby małżeństwo funkcjonowało prawidłowo (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28.10.1980 r., sygn. akt III CRN 222/80).

 

Z kolei brak orzeczenia wyłącznej winy jednego z małżonków uprawnia każdego z nich do żądania dostarczania środków utrzymania od drugiego małżonka, jeśli znajduje się on w niedostatku, w zakresie odpowiadającym usprawiedliwionym potrzebom uprawnionego oraz możliwościom zarobkowym i majątkowym zobowiązanego.

 

Obowiązek ten wygasa w zasadzie z upływem pięciu lat od orzeczenia rozwodu (wyjątkowo sąd może ten termin wydłużyć).

 

Obowiązek dostarczania środków utrzymania małżonkowi rozwiedzionemu wygasa także w razie zawarcia przez tego małżonka nowego małżeństwa.

 

Czas trwania postępowania dowodowego, a co za tym idzie – całej sprawy o rozwód – w dużej mierze zależy od aktywności stron, tj. od rodzaju i ilości zgłoszonych przez nie dowodów. Pamiętać należy, iż druga strona będzie się starała umniejszać swoją winę, a także wykazać, że współmałżonek jest również winien lub wyłącznie winien. Strona ma prawo się przed tym bronić i stać na stanowisku, że sama nie ponosi winy w żadnym stopniu. W sprawach rozwodowych bowiem nie ma stopniowania winy i nawet jeśli wina jednego z małżonków jest większa, a drugiego nieznaczna, sąd orzeknie rozwód z winy obu stron.

 

Dlatego też jeśli chce Pani uzyskać rozwód z winy męża, to warto już zacząć gromadzić dowody (nagrania, notatki policji, zeznania świadków itp.).Czym więcej dowodów, tym lepiej wyrokuje to w sprawie.

 

Ustanie małżeństwa powoduje powstanie między małżonkami ustroju rozdzielności majątkowej i otwiera drogę do podziału majątku wspólnego.

 

Po zawarciu małżeństwa powstaje między małżonkami wspólność majątkowa i trwa aż do jej ustania wskutek rozwodu, separacji orzeczonej przez sąd, czy też zawarcia umowy majątkowej małżeńskiej w formie aktu notarialnego.

 

Kwestie przynależności przedmiotów majątkowych do majątków osobistych bądź wspólnego małżonków są uregulowane w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.

 

Stosownie do art. 31 § 1 K.r.o. – „z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny)”.

 

Do majątku wspólnego należą w szczególności:

 

  1. pobrane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej każdego z małżonków,
  2. dochody z majątku wspólnego, jak również z majątku osobistego każdego z małżonków,
  3. środki zgromadzone na rachunku otwartego lub pracowniczego funduszu emerytalnego każdego z małżonków,
  4. kwoty składek zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.

 

Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

 

Zgodnie z art. 33 tej ustawy – „do majątku osobistego każdego z małżonków należą:

 

  1. przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej,
  2. przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił,
  3. prawa majątkowe wynikające ze wspólności łącznej podlegającej odrębnym przepisom,
  4. przedmioty majątkowe służące wyłącznie do zaspokajania osobistych potrzeb jednego z małżonków,
  5. prawa niezbywalne, które mogą przysługiwać tylko jednej osobie,
  6. przedmioty uzyskane z tytułu odszkodowania za uszkodzenie ciała lub wywołanie rozstroju zdrowia albo z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; nie dotyczy to jednak renty należnej poszkodowanemu małżonkowi z powodu całkowitej lub częściowej utraty zdolności do pracy zarobkowej albo z powodu zwiększenia się jego potrzeb lub zmniejszenia widoków powodzenia na przyszłość,
  7. wierzytelności z tytułu wynagrodzenia za pracę lub z tytułu innej działalności zarobkowej jednego z małżonków,
  8. przedmioty majątkowe uzyskane z tytułu nagrody za osobiste osiągnięcia jednego z małżonków,
  9. prawa autorskie i prawa pokrewne, prawa własności przemysłowej oraz inne prawa twórcy,
  10. przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki majątku osobistego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej”.

 

Jak z powyższych przepisów wynika, przedmioty majątkowe nabyte w trakcie trwania małżeństwa wejdą do majątku wspólnego małżonków, z pewnymi jednak wyjątkami.

 

Zgodnie z art. 43 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

 

„§ 1. Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

§ 2. Jednakże z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać, ażeby ustalenie udziałów w majątku wspólnym nastąpiło z uwzględnieniem stopnia, w którym każdy z nich przyczynił się do powstania tego majątku. Spadkobiercy małżonka mogą wystąpić z takim żądaniem tylko w wypadku, gdy spadkodawca wytoczył powództwo o unieważnienie małżeństwa albo o rozwód lub wystąpił o orzeczenie separacji.

§ 3. Przy ocenie, w jakim stopniu każdy z małżonków przyczynił się do powstania majątku wspólnego, uwzględnia się także nakład osobistej pracy przy wychowaniu dzieci i we wspólnym gospodarstwie domowym.”

 

Warunkiem ustalenia nierównych udziałów w majątku wspólnym jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: 1) istnienie ważnych powodów i 2) przyczynienie się małżonków do powstania majątku wspólnego w różnym stopniu.

 

Ustawa nie definiuje pojęcia „ważne powody”. Ogólnie mówiąc, rozumie się przez nie takie okoliczności, które oceniane z punktu widzenia zasad współżycia społecznego przemawiają za nieprzyznaniem jednemu z małżonków korzyści z majątku wspólnego w takim zakresie, w jakim nie przyczynił się on do powstania tego majątku. Przy ocenie istnienia „ważnych powodów”, w rozumieniu art. 43 § 2, należy mieć na względzie całokształt postępowania małżonków w czasie trwania wspólności majątkowej w zakresie wykonywania ciążących na nich obowiązków względem rodziny, którą przez swój związek założyli (postanowienie SN z 5 października 1974 r., III CRN 190/74, LexPolonica nr 322056).

 

W Pani sprawie można wnioskować przed sądem o ustalenie nierównych udziałów w majątku wspólnym, o ile są ważne powody, jednakże od razu informuję, że nie będzie to postępowanie łatwe.

 

Pani mężowi co do zasady przysługuje połowa majątku wspólnego. Przez czas trwania małżeństwa powstał określony majątek wspólny i to on będzie podlegał podziałowi. Podział można przeprowadzić u notariusza albo w sądzie. Jeżeli nie ma zgody co do podziału, pozostaje jedynie droga sądowa.

 

Podział majątku jednak jest dopiero możliwy po ustaniu wspólności majątkowej, a więc wskutek określonych zdarzeń (separacja sądowa, rozwód czy też podpisanie intercyzy).

 

Radziłabym Pani najpierw porozmawiać z mężem co do ewentualnego rozwodu i podziału majątku, może uda się polubownie załatwić sprawę bez dodatkowych wydatków na profesjonalnych pełnomocników oraz straconego czasu i nerwów. Takie sprawy mogą trwać latami i dlatego też warto spróbować dojść do kompromisu, żeby ułatwić przebieg całej tej sprawy szybko i sprawnie.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • trzy plus 8 =

»Podobne materiały

Zdrada żony – wniesienie pozwu rozwodowego przez męża

Dowiedziałem się, że żona mnie od dawna zdradza. Chcę się rozwieść. Co mam złożyć i do jakiego sądu? Czy mam przedłożyć dowody zdrady? Czy możliwe jest orzeczenie rozwodu bez wskazywania winnego? Jak napisać pozew? Czy potrzebny jest adwokat?

 

Odpowiedź na pozew

Otrzymałam pozew o rozwód. W uzasadnieniu mąż napisał, iż małżeństwo nie ma sensu, miłość wygasła itd. Sąd nie wzywa mnie do udzielenia odpowiedzi na pozew, jednak chciałabym taką odpowiedź przygotować. Nie chcę rozwodu. Wiem, że mąż od jakiegoś czasu spotyka się z inną kobietą. Jest świadek, który

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »