Mamy 11 279 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Bilans likwidacyjny spółki z o.o.

Autor: Aleksander Słysz • Opublikowane: 20.03.2014

Spółka z o.o. jest w likwidacji. Nie mamy żadnych zobowiązań, jednak pozostała jeszcze sprawa należności od kontrahenta (20 tys. zł), zatrzymanej jako 10% wartości umowy z tytułu rękojmi na okres 24 miesięcy. Inwestycję zakończono w 2013 r., kwota więc zostanie wypłacona za rok. Jak ją ująć w bilansie likwidacyjnym spółki z o.o.? Co zrobić z kilkoma drobnymi sprzętami biurowymi, skoro nie możemy znaleźć nabywców?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Należności takie co do zasady wykazuje się w bilansie likwidacyjnym spółki z o.o. jako A.III.2 lub B.II.2. lit. c) w zależności, czy zostaną rozliczone w okresie dłuższym niż rok od dnia bilansowego, czy też w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego.

 

Powstaje tu pytanie, czy mamy do czynienia z należnością krótkoterminową, czy nie. Zgodnie z ustawą o rachunkowości należności krótkoterminowe „obejmują ogół należności z tytułu dostaw i usług oraz całość lub część należności z innych tytułów niezaliczonych do aktywów finansowych, a które stają się wymagalne w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego” (art. 3 ust. 1 pkt 18).

 

Jeśli zatem zatrzymaną kaucję potraktujemy jak fragment należności z tytułu dostaw i usług, to należy ująć ją jako należność krótkoterminową B.II.2. lit. c) bez względu na 24-miesięczny termin zatrzymania 10% tytułem rękojmi/kaucji.

 

Podobnie wskazuje T. Waślicki: „Należy podkreślić, że do należności krótkoterminowych, wchodzących w skład aktywów obrotowych (zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 18 lit c u.o.r.), kwalifikuje się wszystkie należności z tytułu dostaw i usług, niezależnie od umownego terminu ich zapłaty oraz wierzytelności z pozostałych tytułów, wymagalne w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego, jednak z wyłączeniem tych należności, które spełniają warunki zaliczenia ich do aktywów finansowych” (Wycena i prezentacja należności i zobowiązań, ABC nr 73078, komentarz praktyczny).

 

Odnośnie majątku pozostałego po zaspokojeniu wierzycieli, zasadą jest podział stosunkowy pozostałego majątku pomiędzy udziałowców. Wynika to z art. 286 § 1 i § 2 Kodeksu spółek handlowych, zgodnie z którymi „podział między wspólników majątku pozostałego po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli nie może nastąpić przed upływem sześciu miesięcy od daty ogłoszenia o otwarciu likwidacji i wezwaniu wierzycieli, a majątek, o którym mowa powyżej, dzieli się między wspólników w stosunku do ich udziałów”.

 

Słusznie wskazuje A. Kidyba (Komentarz aktualizowany do art. 286 Kodeksu spółek handlowych, LEX/el., 2013), że „stosunkowe rozliczenie oznacza, że kwota pozostała do podziału jest podzielona przez liczbę udziałów i przypada na udział (…). W zależności od liczby udziałów, jakie posiadają wspólnicy, kwota jednostkowa przypadająca na udział jest mnożona przez liczbę udziałów”.

 

Jak już wspomniałem, jest to zasada, gdyż umowa spółki może (i często ma to miejsce, gdy udziałowcy wnosili np. określone rzeczy aportem) określać inne zasady podziału majątku. Jest to możliwe ze względu na regulację art. 286 § 3 Kodeksu spółek handlowych, który stanowi, że „umowa spółki może określać inne zasady podziału majątku”.

 

Gdy mamy do czynienia z przedmiotami zbędnymi, niepodzielnymi itd., w praktyce dochodzi do ich zbycia za symboliczne kwoty, by nie utrudniać likwidacji i by nie doszło sytuacji, że np. ksero staje się współwłasnością 10 udziałowców po likwidacji, a nikt go nie chce. Często nabywcami takich składników są sami udziałowcy.

 

Cytowany już A. Kidyba wskazuje:

 

„Umowa spółki może zmienić zasady podziału majątku między wspólników. Możliwa jest zarówno zmiana zasad podziału (na przykład przez uprzywilejowanie udziałów co do pierwszeństwa, większych kwot, na przykład w zamian za agio wnoszone przy tworzeniu spółki lub podwyższeniu kapitału zakładowego). Możliwe jest także rozporządzenie inne niż między wspólnikami (na przykład przez przekazanie na cel społeczny), wyłączenie z podziału niektórych wspólników (i na przykład przekazanie stosownych kwot na rzecz istniejącej fundacji czy utworzenie fundacji).

 

Wskazuje się, że wspólnicy zgadzając się na rozdysponowanie składników majątkowych muszą mieć świadomość, że taki podział zazwyczaj uniemożliwia spłatę odpowiadającą proporcjom wynikającym z udziałów. Respektując zasadę swobody umów, należy jednak podkreślić, że odstępstwo od reguły proporcjonalności powinno być sformułowane jako zmiana umowy spółki, umieszczona w protokole sporządzonym przez notariusza. Wymaga ono zgody wszystkich wspólników, których udział w majątku zmniejszyłby się w stosunku do udziału proporcjonalnego (tak D. Bugajna-Sporczyk, Likwidacja spółki..., op. cit., s. 2)”.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • zero plus pięć =

»Podobne materiały

Likwidacja środka trwałego

Prowadzę własną działalność gospodarczą. W styczniu wprowadziłem do firmy prywatny samochód osobowy (jako środek trwały) po cenie, za jaką go kupiłem (8200 zł). Samochód nabyłem, zanim zostałem przedsiębiorcą, więc nie odliczałem żadnego VAT-u. Zastosowałem przyspieszoną amortyzację. Problem w tym,

 

Upadłość czy likwidacja spółki z o.o.

Spółka z o.o. z 8-letnim stażem od jakiegoś czasu jest coraz mniej efektywna. Wpadła w zadłużenie, lecz całość długów została uregulowana tytułem pożyczki przez wspólników (tj. przeze mnie i mojego męża). Trzeci wspólnik jest odpowiedzialny za zadłużenie spółki. Poza tym narobił sobie mnóstwo d

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »