.
Mamy 13 183 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne porady prawne

Pliki można dodać w kolejnym kroku
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!

Atak hakerski dokonany przez konkurencję

Autor: Michał Soćko • Opublikowane: 16.11.2018

Prowadzę firmę o profilu internetowym i za pomocą linków afiliacyjnych zarabiam prowizję od partnerów, reklamując ich usługi na swojej stronie internetowej. W nocy konkurencja skopiowała moje linki bez mojej wiedzy i zgody oraz dokonała tzw. ataku hakerskiego, dokonując wymuszonych kliknięć na ww. linkach, co grozi nie tylko utratą już zarobionej prowizji, ale może rzutować na dalszą współpracę z partnerami, ponieważ kliknięcia te były wycelowane w obniżenie mojej wiarygodności jako partnera. Posiadam cały spis numerów IP tego człowieka i dokumentację, w jakich godzinach wymuszał kliknięcia. Interesuje mnie roszczenie odszkodowawcze, roszczenie za uradzone korzyści oraz ewentualnie sprawa karna wobec tego człowieka. Co powinienem teraz zrobić?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Atak hakerski dokonany przez konkurencję

Fot. Fotolia

Przystępując do odpowiedzi na zadane przez Panią pytanie, chciałbym w pierwszej kolejności rozpocząć od kwestii prawnokarnych. Wynika to z faktu, że uprzednie prowadzenie postępowania karnego może pomóc Pani w późniejszej sprawie cywilnej.

 

W postępowaniu karnym, po zgłoszeniu zawiadomienia o możliwości popełniania przestępstwa, dowody są zbierane z urzędu przez policję lub prokuraturę. Natomiast w postępowaniu cywilnym będzie musiała Pani sama wszystko zebrać i wykazać przed sądem.

 

I tak, w opisanym przez Panią stanie faktycznym w grę może wchodzić kilka różnych przestępstw z ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2204 ze zm.). Przy czym sam już atak hakerski, nawet gdyby nie był on połączony z jakąś szkodą majątkową, stanowi przestępstwo. Regulowane jest ono przez art. 267:

 

„Art. 267. § 1. Kto bez uprawnienia uzyskuje dostęp do informacji dla niego nieprzeznaczonej, otwierając zamknięte pismo, podłączając się do sieci telekomunikacyjnej lub przełamując albo omijając elektroniczne, magnetyczne, informatyczne lub inne szczególne jej zabezpieczenie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

§ 2. Tej samej karze podlega, kto bez uprawnienia uzyskuje dostęp do całości lub części systemu informatycznego.

§ 3. Tej samej karze podlega, kto w celu uzyskania informacji, do której nie jest uprawniony, zakłada lub posługuje się urządzeniem podsłuchowym, wizualnym albo innym urządzeniem lub oprogramowaniem.

§ 4. Tej samej karze podlega, kto informację uzyskaną w sposób określony w § 1–3 ujawnia innej osobie.

§ 5. Ściganie przestępstwa określonego w § 1–4 następuje na wniosek pokrzywdzonego”.

 

W Pani sprawie mogą także ewentualnie znaleźć zastosowanie także kolejne przepisy kodeksu karnego, tj.: przestępstwo utrudniania zapoznania się z informacją (art. 268), niszczenie danych informatycznych (art. 268a), uszkodzenie danych informatycznych (art. 269) czy zakłócenie systemu komputerowego (art. 269a).

 

Jeden czyn sprawcy może bowiem wyczerpywać znamiona kilku różnych przestępstw.

 

„Art. 268. § 1. Kto, nie będąc do tego uprawnionym, niszczy, uszkadza, usuwa lub zmienia zapis istotnej informacji albo w inny sposób udaremnia lub znacznie utrudnia osobie uprawnionej zapoznanie się z nią, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

§ 2. Jeżeli czyn określony w § 1 dotyczy zapisu na informatycznym nośniku danych, sprawca podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

§ 3. Kto, dopuszczając się czynu określonego w § 1 lub 2, wyrządza znaczną szkodę majątkową, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 4. Ściganie przestępstwa określonego w § 1–3 następuje na wniosek pokrzywdzonego.

 

„Art. 268a.  § 1. Kto, nie będąc do tego uprawnionym, niszczy, uszkadza, usuwa, zmienia lub utrudnia dostęp do danych informatycznych albo w istotnym stopniu zakłóca lub uniemożliwia automatyczne przetwarzanie, gromadzenie lub przekazywanie takich danych, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

§ 2. Kto, dopuszczając się czynu określonego w § 1, wyrządza znaczną szkodę majątkową, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 3. Ściganie przestępstwa określonego w § 1 lub 2 następuje na wniosek pokrzywdzonego.

 

Art. 269. § 1. Kto niszczy, uszkadza, usuwa lub zmienia dane informatyczne o szczególnym znaczeniu dla obronności kraju, bezpieczeństwa w komunikacji, funkcjonowania administracji rządowej, innego organu państwowego lub instytucji państwowej albo samorządu terytorialnego albo zakłóca lub uniemożliwia automatyczne przetwarzanie, gromadzenie lub przekazywanie takich danych, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

§ 2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w § 1, niszcząc albo wymieniając informatyczny nośnik danych lub niszcząc albo uszkadzając urządzenie służące do automatycznego przetwarzania, gromadzenia lub przekazywania danych informatycznych.

 

Art. 269a. Kto, nie będąc do tego uprawnionym, przez transmisję, zniszczenie, usunięcie, uszkodzenie, utrudnienie dostępu lub zmianę danych informatycznych, w istotnym stopniu zakłóca pracę systemu informatycznego, systemu teleinformatycznego lub sieci teleinformatycznej, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5”.

 

Natomiast aspekt majątkowy tego zdarzenia może być rozpatrywany pod kątem przestępstwa oszustwa komputerowego (art. 287) lub kradzieży z włamaniem (art. 278).

 

„Art. 287. § 1. Kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub wyrządzenia innej osobie szkody, bez upoważnienia, wpływa na automatyczne przetwarzanie, gromadzenie lub przekazywanie danych informatycznych lub zmienia, usuwa albo wprowadza nowy zapis danych informatycznych, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 2. W wypadku mniejszej wagi, sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

§ 3. Jeżeli oszustwo popełniono na szkodę osoby najbliższej, ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.

  

Art. 279. § 1. Kto kradnie z włamaniem, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

§ 2. Jeżeli kradzież z włamaniem popełniono na szkodę osoby najbliższej, ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego”.

 

Powyżej podałem Pani kilka przestępstw, które w opisanym przez Panią stanie faktycznym mogą wchodzić w grę. Natomiast ostatecznego zakwalifikowania tego czynu dokona policja lub prokuratura, po wszczęciu postępowania karnego.

 

Tak jak wskazałem wyżej, warto wcześniej wystąpić z zawiadomieniem o możliwości popełnienia przestępstwa, żeby postępowanie w tej sprawie toczyło się z urzędu oraz żeby z urzędu zbierane były dowody. W szczególności pomocne byłoby ustalenie po adresie IP przez organy ścigania osoby, która dopuściła się tego czynu.

 

W sprawie cywilnej takie ustalenie będzie to trudniejsze. A nie znając osoby sprawcy, sąd nie będzie mógł nawet wysłać pozwu, gdyż nie będzie znany pozwany i jego adres.

 

Dodam także na marginesie, że już na etapie postępowania karnego mogłaby Pani wystąpić z wnioskiem o naprawienie szkody wobec sprawcy, o ile oczywiście zostanie on ustalony. Zgodnie bowiem z art. 46:

 

„Art. 46. § 1. W razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, stosując przepisy prawa cywilnego, obowiązek naprawienia, w całości albo w części, wyrządzonej przestępstwem szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; przepisów prawa cywilnego o możliwości zasądzenia renty nie stosuje się.

§ 2. Jeżeli orzeczenie obowiązku określonego w § 1 jest znacznie utrudnione, sąd może orzec zamiast tego obowiązku nawiązkę w wysokości do 200 000 złotych na rzecz pokrzywdzonego, a w razie jego śmierci w wyniku popełnionego przez skazanego przestępstwa nawiązkę na rzecz osoby najbliższej, której sytuacja życiowa wskutek śmierci pokrzywdzonego uległa znacznemu pogorszeniu. W razie gdy ustalono więcej niż jedną taką osobę, nawiązki orzeka się na rzecz każdej z nich.

§ 3. Orzeczenie odszkodowania lub zadośćuczynienia na podstawie § 1 albo nawiązki na podstawie § 2 nie stoi na przeszkodzie dochodzeniu niezaspokojonej części roszczenia w drodze postępowania cywilnego”.

 

Odnośnie zaś spraw cywilnych, w których mogłaby Pani dochodzić roszczeń odszkodowawczych oraz utraconych korzyści, to można by przede wszystkim powołać się na ochronę dóbr osobistych oraz ogólny przepis regulujący odpowiedzialność deliktową. Przepisy te zawarte są w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny. Jeżeli chodzi o roszczenia związane z ochroną dóbr osobistych, to regulują je przede wszystkim art. 23 i 24. Stanowią one jak niżej:

 

„Art. 23. Dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach.

 

Art. 24. § 1. Ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny.

§ 2. Jeżeli wskutek naruszenia dobra osobistego została wyrządzona szkoda majątkowa, poszkodowany może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych.

§ 3. Przepisy powyższe nie uchybiają uprawnieniom przewidzianym w innych przepisach, w szczególności w prawie autorskim oraz w prawie wynalazczym”.

 

Wskazać jednak należy, że katalog dóbr osobistych wymieniony w art. 23 jest otwarty („jak w szczególności […]”). Oznacza to, że chronione są także inne dobra osobiste, wprost w tym przepisie niewymienione. W realiach Pani sprawy powództwo o ochronę dóbr osobistych można by oprzeć na naruszeniu takich dóbr osobistych jak cześć, godność, nazwisko czy dobre imię.

 

W postępowaniu takim musiałaby Pani wykazać, że czyn sprawcy naruszył Pani dobre imię oraz zaufanie partnerów biznesowych do Pani. W takiej sytuacji mogłaby Pani żądać zadośćuczynienia. Natomiast, jeżeli wykazałaby Pani, że czyn ten spowodował także stratę majątkową, to można by zarazem żądać naprawienia takiej szkody.

 

Dokładny katalog roszczeń przysługujących poszkodowanemu w przypadku naruszenia dóbr osobistych określa art. 24. Przepis ten przewiduje następujące roszczenia:

 

  • żądanie zaniechania działania, które było bezprawne, jeżeli sprawca dalej się go dopuszcza,
  • w razie dokonanego już naruszenia można żądać dopełnienia czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności złożenia przez pozwanego oświadczenia o odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie,
  • żądanie zasądzenia zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny, na zasadach przewidzianych w kodeksie cywilnym,
  • żądanie naprawienia szkody na zasadach ogólnych, jeżeli wskutek naruszenia dobra osobistego została wyrządzona szkoda majątkowa.

 

Ewentualnie można się powołać na ogólny przepis dotyczący odpowiedzialności deliktowej, tj. odpowiedzialności za czyn niedozwolony. Kwestię tę reguluje art. 415, który stanowi: „kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia”.

 

Dochodząc jednak roszczeń w postępowaniu cywilnym musi Pani pamiętać, że to Panią generalnie będzie obciążał obowiązek wskazania osoby pozwanego. Innymi słowy to Pani musi ustalić osobę, która korzystała z tego adresu IP, tj. jej imię i nazwisko oraz adres. Są to bowiem dane konieczne do przedstawienia w pozwie oraz do wysłania przez sąd pozwu na adres pozwanego.

 

Poza tym, jeżeli chce Pani dochodzić roszczenia odszkodowawczego lub zwrotu utraconych korzyści, to będzie Pani musiała wykazać za pomocą dowodów, w jakiej wysokości ta szkoda była lub jakie dokładnie korzyści Pani utraciła.

 

Na przykład, jeżeli partnerzy zażądaliby zwrotu prowizji z tego powodu lub rozwiązali w ogóle umowę z Panią, to tych utraconych kwot można by żądać w postępowaniu cywilnym.

Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej  ▼▼▼

Zapytaj prawnika - porady prawne online

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 4 minus VI =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »

spadek.info

prawo-budowlane.info

odpowiedziprawne.pl