Mamy 10 894 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Adopcja ze wskazaniem

Autor: Hanna Żurowska • Opublikowane: 21.11.2013

Mam 54 lata, jestem niezamężna. Chciałabym adoptować niemowlę. Czy mam szansę, że sąd zgodzi się na adopcję ze wskazaniem? Który sąd będzie właściwy w tej sprawie? Moja sytuacja materialna jest dobra, mam odpowiednie warunki do wychowania dziecka.


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Żadne przepisy prawa, w tym Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (K.r.o.), nie przewidują wprost adopcji ze wskazaniem.

 

Jednak ważne jest, że adopcja ze wskazaniem jest w Polsce legalna i mają do niej zastosowanie przepisy dotyczące adopcji (przysposobienia).

 

Adopcja ze wskazaniem polega na tym, że matka (rodzice) wskazują, kto będzie adoptował ich dziecko, dzięki czemu od razu po porodzie trafi ono do nowej rodziny, a nie do ośrodka adopcyjno-opiekuńczego. Jednak o każdej adopcji decyduje zawsze sąd, a nie matka, która ma urodzić dziecko.

 

Zgodnie z art. 1141 K.r.o.:

 

„§ 1. Przysposobić może osoba mająca pełną zdolność do czynności prawnych, jeżeli jej kwalifikacje osobiste uzasadniają przekonanie, że będzie należycie wywiązywała się z obowiązków przysposabiającego oraz posiada opinię kwalifikacyjną oraz świadectwo ukończenia szkolenia organizowanego przez ośrodek adopcyjny, o którym mowa w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, chyba że obowiązek ten jej nie dotyczy.

 

§ 2. Między przysposabiającym a przysposobionym powinna istnieć odpowiednia różnica wieku”.

 

Od przysposabiającego zatem wymagana jest pełna zdolność do czynności prawnych. Zdolność tę posiada każdy, kto ukończył 18 lat i nie został ubezwłasnowolniony.

 

Oprócz tej obiektywnej przesłanki ustawa wymaga, by przysposabiający posiadał kwalifikacje osobiste uzasadniające przekonanie, że będzie należycie wywiązywał się ze swoich rodzicielskich obowiązków.

 

Przepisy nie wskazują, co należy rozumieć przez osobiste kwalifikacje rodzica adopcyjnego. W związku z tym w każdej sprawie o przysposobienie sąd bada, czy poziom rozwoju emocjonalnego i społecznego przyszłego rodzica jest na takim poziomie, że pozwoli na wychowanie dziecka.

 

W trakcie procedury adopcyjnej sprawdza się nie tylko wymogi czysto formalne dotyczące zdolności do czynności prawnych, stan zdrowia, sytuację rodzinną, majątkową i warunki mieszkaniowe, lecz także warunki trudniejsze do określenia, a więc kwalifikacje danej osoby: jej charakter, pobudki, którymi kieruje się, chcąc adoptować dziecko, światopogląd itp.

 

W przypadku adopcji ze wskazaniem sąd nie może pominąć opinii ośrodka adopcyjno-opiekuńczego (art. 586 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego), mimo że formalnie dziecko nie przebywało w takim ośrodku.

 

K.r.o. mówi również o tym, że między przysposabiającym a przysposobionym powinna istnieć odpowiednia różnica wieku. Wprawdzie nie ma ustawowej górnej granicy wieku dla osoby starającej się o adopcję, ale przyjmuje się, że maksymalny wiek adopcyjny dla rodzica to 40 lat. Uważa się, że jest to wiek pozwalający wychować dziecko i nie osierocić go przedwcześnie.

 

Natomiast linia orzecznicza nakazuje przyjąć, że różnica wieku między przysposabiającym a przysposobionym powinna być taka, jaka normalnie zachodzi między rodzicami a dziećmi, a więc stwarzająca warunki najbardziej zbliżone do istniejących w rodzinach naturalnych. Jednakże nie ma w tym względzie żadnych sztywnych reguł i w każdej sprawie sąd musi zbadać, czy „nietypowość” różnicy wieku stanowi przeszkodę do przysposobienia.

 

Mogą też być określone sytuacje, że przysposobienie dziecka przez ludzi starszych może być uznane za uzasadnione. Przykładem takiej sytuacji jest istnienie trwałych więzów uczuciowych pomiędzy przysposabiającym a przysposabianym.

 

Sąd Najwyższy stwierdził w orzeczeniu z 8 sierpnia 1967 r., że znaczna nawet różnica wieku między przysposobionym a przysposabiającym sama przez się nie może stanowić przeszkody w dojściu adopcji do skutku, chyba że jakieś szczególne okoliczności związane z późnym wiekiem przemawiają ze względu na dobro dziecka przeciwko przysposobieniu.

 

„Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie określa zarówno minimalnej, jak i maksymalnej różnicy wieku jako przesłanki przysposobienia, rzeczą sądu jest więc dokonanie w każdej sprawie oceny, czy jest ona odpowiednia.

 

Zasadą powinna być normalna różnica wieku występująca między rodzicami a dziećmi (postanowienie SN z dnia 29 listopada 1972 r. III CRN 284/72 LexPolonica nr 322214). Istota związanego z tą przesłanką ograniczenia i jego cel wiąże się z założeniem, iż przysposobienie powinno stworzyć dziecku przysposabianemu warunki najbardziej zbliżone do istniejących w rodzinach naturalnych. Jej znaczenia należy upatrywać także w stworzeniu warunków jak najlepszej komunikacji między rodzicem a dzieckiem nieutrudnionej różnicą pokoleniową oraz zapewnieniu perspektywy opieki nad przysposobionym na czas do jego usamodzielnienia się. Nie wymaga dowodzenia twierdzenie, że w rodzinach naturalnych różnica ta może wynosić zarówno kilkanaście lat, przy wczesnym bardzo rodzicielstwie, jak i kilkadziesiąt lat, w przypadku późnego ojcostwa. Z tego punktu widzenia różnica pięćdziesięciu lat między wiekiem przysposabiającego i przysposobionego nie może być więc uznana za nienormalną. Sam fakt jej wystąpienia nie może wyłączać dojścia do skutku przysposobienia, jeżeli nie istnieją przy tym inne okoliczności, które z uwagi na dobro dziecka sprzeciwiałyby się jego orzeczeniu. Przeszkoda wieku nie może być traktowania formalnie i rutynowo” (postanowienie Izby Cywilnej SN z 18 listopada 2003 r., II CK 199/2002).

 

Przysposobienie może być dokonane tylko dla dobra małoletniego dziecka (art. 114 K.r.o.). SN w jednym ze swoich orzeczeń stwierdził, że przesłanka dobra dziecka ma znaczenie rozstrzygające dla ustalenia, czy przysposobienie może nastąpić. Dobro (interes) dziecka ma znaczenie nadrzędne i wymaga rozważenia w każdej sprawie dotyczącej opieki nad małoletnim, a więc również w sprawie o jego przysposobienie.

 

W Polsce dziecko może przysposobić małżeństwo lub osoba samotna.

 

W sprawach o przysposobienie orzeka wydział rodzinny i nieletnich sądu rejonowego właściwy dla osoby przysposabiającego lub przysposabianego. Zatem właściwość sądu jest przemienna; jest to właściwość dla osoby składającej wniosek (matki adopcyjnej) lub dla dziecka.

 

Sąd opiekuńczy wszczyna postępowanie na wniosek przysposabiającego, czyli w tym wypadku Pani.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

wersja do druku drukuj

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 6 minus sześć =

»Podobne materiały

Adopcja dziecka a uprawnienia wynikające z Kodeksu pracy

Jak Kodeks pracy traktuje adopcję dziecka – w jakim stopniu mogę skorzystać z praw przysługujących kobiecie, która urodziła własne dziecko, a w jakich sytuacjach będę traktowana inaczej?

Adopcja ze wskazaniem – odwołanie zgody na przysposobienie

Po 2 miesiącach od urodzenia dziecka odbyła się rozprawa, na której rodzice biologiczni zrzekli się praw do dziecka, wskazując nas na rodziców adopcyjnych. Kolejna rozprawa ma się odbyć za miesiąc, obecni na niej mamy być tylko my – rodzice adopcyjni. Sąd otrzymał z wnioskiem o przysposob

Adopcja dziecka męża i jego kochanki przez małżonków

Pewna kobieta jest z moim mężem w ciąży, ale nie chce wychowywać tego dziecka. Ja i mąż chcemy je adoptować. Jak to wygląda od strony formalnej? Co powinniśmy zrobić?

Adopcja a zasiłek macierzyński

Od 2007 roku prowadzę jednoosobową działalność gospodarczą. Ja i mój mąż postanowiliśmy adoptować dziecko. Oczywiście chciałabym skorzystać z zasiłku macierzyńskiego. Zastanawiam się nad rezygnacją z ubezpieczenia chorobowego do czasu otrzymania informacji o możliwości adopcji. Potem ponownie p
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »