Opublikowane: 06.06.2005 | Zaktualizowane:

Ustawa o drogach publicznych

Wyrok WSA z dnia 6 czerwca 2005 r. (sygn. akt VII SA/Wa 1174/04)

Art. 20 pkt 8 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2086 późn. zm.) jest regulacją, którą należy kwalifikować jako przykład przepisu szczególnego w rozumieniu art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi Jana i Małgorzaty J. na decyzję Wojewody z dnia 8 lipca 2004 r. w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę

skargę oddala.

Wojewoda zaskarżoną decyzją z dnia 8 lipca 2004 r. wydaną w trybie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania Małgorzaty J. - utrzymał w mocy decyzję Starosty P. z dnia 17 maja 2004 r., którą Starosta odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia małżonkom Janowi i Małgorzacie J. pozwolenia na budowę stacji paliw auto-gaz obejmującej budynek obsługi stacji paliw, wiatę nad dystrybutorami, urządzenie do tankowania samochodów gazem płynnym z dwoma zbiornikami naziemnymi na gaz płynny wraz z drogami i instalacjami wewnętrznymi oraz urządzeniem terenu - na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym 55/6 w miejscowości S., gm. P.

W toku postępowania administracyjnego ustalono, co następuje:

Na wniosek z dnia 5.06.2003 r. Małgorzaty i Jana J. Starosta P. decyzją z dnia 13.10.2003 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił Małgorzacie i Janowi J. pozwolenia na budowę stacji paliw auto-gaz.

Od powyższej decyzji złożył odwołanie do Wojewody Polski Koncern Naftowy O. S.A. w P. Wojewoda uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

W związku z powyższym Starosta P. przeprowadził postępowanie administracyjne wyjaśniające, biorąc pod uwagę negatywne stanowisko zarządcy drogi krajowej, co do możliwości lokalizacji zjazdu publicznego w określonym kilometrażu z drogi krajowej, na działkę nr ewid. 55/7 stanowiącą drogę dojazdową do działki nr ewid. 55/6 - objętej inwestycją.

W dniu 17.05.2004 r. decyzją Starosta P. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej stacji paliw auto-gaz. Od powyższej decyzji odwołanie z dnia 5.06.2004 r. złożyła Małgorzata J. Starosta P. nie znalazł podstaw do zastosowania art. 132 k.p.a. i zgodnie z art. 133 k.p.a. przekazał odwołanie wraz z aktami sprawy do Wojewody celem rozpatrzenia.

W wyniku rozpoznania odwołania zapadła zaskarżona decyzja Wojewody.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ stopnia wojewódzkiego wskazał, że zgodnie z treścią art. 33 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) "do wniosku o pozwolenia na budowę należy dołączyć: 1/4 egz. projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu".

W niniejszej sprawie jako uzgodnienie inwestor powinien przedłożyć zgodę zarządcy drogi krajowej Nr 57, tj. Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad - art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 z późn. zm.) na wykonanie zjazdu. Pozytywne uzgodnienie zjazdu wiąże się z jego zaprojektowaniem w sposób odpowiadający wymaganiom wynikającym z jego usytuowania i przeznaczenia, a w szczególności winien być dostosowany do wymagań bezpieczeństwa ruchu na drodze, wymiarów gabarytowych pojazdów, dla których jest przeznaczony.

Inwestorzy przedłożyli pismo z dnia 5 kwietnia 2004 r. od ww. zarządcy drogi krajowej ze stanowiskiem, że wykonanie zjazdu publicznego jest niedopuszczalne, ze względów bezpieczeństwa na drodze krajowej.

W tych warunkach zdaniem organu brak uzgodnienia w zakresie wyżej opisanym wykluczał możliwość zatwierdzenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji.

W skardze skierowanej na powyższą decyzję do Sądu Jan i Małgorzata J. podkreślili, że się z nią nie zgadzają, zarzucili że ogranicza ich swobodę inwestycyjną, bowiem decyzją z dnia 14 maja 2003 r. urząd Gminy P. wydał warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stacji auto-gaz.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko z decyzji wnosząc o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa, a stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) - tylko w takim zakresie dopuszczalna jest jej sądowa kontrola. Planowana inwestycja miała być usytuowana na działce oznaczonej nr ewid. 55/6 w S. gmina P. Na działkę tę prowadzi droga dojazdowa stanowiąca działkę ew. nr 55/7, na nią z drogi publicznej prowadzi zaś zjazd o charakterze prywatnym.

Przedmiotowa inwestycja wiązała się ze zmianą charakteru zjazdu prywatnego na zjazd publiczny, bo taki też publiczny był charakter inwestycji związanej z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) "do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć: cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi (patrz art. 32 ust. 1-3 prawa budowlanego) oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu".

Zgodnie z ustawą o drogach publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 z późn. zm.) zarządcą drogi krajowej, a na taką prowadzi przedmiotowy zjazd, jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (art. 19 ust. 1 i 2 ww. ustawy).Do zarządcy drogi należy wdawanie zezwoleń na zjazdy z dróg (art. 20 pkt 8 ww. ustawy).

Zgodnie z przepisem art. 32 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego pozwolenie na budowę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim uzyskaniu przez inwestora wymaganych przepisami szczególnymi uzgodnień.

Powołany wyżej przepis art. 20 pkt 8 ustawy o drogach publicznych jest niewątpliwie regulacją, którą należy kwalifikować jako przykład przepisu szczególnego w rozumieniu art. 32 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego.

W niniejszej sprawie Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad zajął stanowisko w piśmie z dnia 5 kwietnia 2004 r., w którym wskazuje, iż wykonanie zjazdu publicznego z drogi krajowej Nr 57 S.-P. na działkę nr 55/6 położoną w miejscowości S., na której planowana jest budowa stacji tankowania gazem jest niedopuszczalna.

Powyższe stanowisko zdaniem Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad wynika z konieczności zachowania odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa na drodze krajowej, wynika m.in. z przepisów zawartych w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. Nr 43, poz. 430).

W świetle powyższego stanowiska należy uznać, że inwestorzy nie przedstawili wraz z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę niezbędnego, w myśl art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane, uzgodnienia w zakresie zmiany charakteru zjazdu z drogi publicznej.

W tych warunkach brak było podstaw do zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania Małgorzacie i Janowi J. pozwolenia na budowę stacji paliw auto-gaz zgodnie z ich wnioskiem. Ponieważ zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji nie można zarzucić naruszenia przepisów prawa, Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

poleć uchwałę znajomemu     wersja do druku