ePorady24.pl Prawo karne Inne Tymczasowe aresztowanie
Zadaj pytanie ›

Biuletyn

Prenumerata biuletynu
Zadaj pytanie ›

Indywidualne Porady Prawne specjalistów

Wpisz tutaj swoje pytanie, a trafi ono do naszego prawnika specjalisty.

Opublikowane: 05.05.2009

Tymczasowe aresztowanie

Zatrzymano w pracy mojego narzeczonego. Wynajęliśmy adwokata, ale widział się z on z moim narzeczonym tylko chwilę dzień później (przed przesłuchaniem w prokuraturze). Prokurator jednak nie miał czasu i przesłuchanie przesunięto na za tydzień (na dzisiaj). Podobno przewieziono mojego narzeczonego do innego województwa, bo u nas nie było miejsca noclegowego. Nie mamy kontaktu z narzeczonym (adwokat również). Nikt nie wie, gdzie on jest. Czy to możliwe? Narzeczony jest podejrzany o handel narkotykami na niewielką kwotę.

Na początku postaram się wyjaśnić Pani podstawy działania organów ścigania.

 

Policja ma prawo zatrzymać osobę podejrzaną, jeżeli istnieje uzasadnione podejrzenie, że popełniła ona przestępstwo (art. 244 § 1 Kodeksu postępowania karnego), a jednocześnie zachodzi obawa:

  • ucieczki lub ukrycia się tej osoby albo
  • zatarcia śladów przestępstwa, albo
  • nie można ustalić jej tożsamości.

 

Zatrzymanego natychmiast informuje się o przyczynach zatrzymania i o przysługujących mu prawach oraz wysłuchuje się go (art. 244 § 2 K.p.k.). Wysłuchanie to nie stanowi jednak jeszcze przesłuchania procesowego. Przeprowadzenie przesłuchania oznacza bowiem wszczęcie postępowania karnego przeciwko osobie (art. 308 K.p.k.). Jeśli nastąpiło już formalne przesłuchanie Pani narzeczonego, to najprawdopodobniej oznacza to, iż przedstawiono mu konkretne zarzuty.

 

Ponieważ Pani narzeczony przebywa w areszcie już 9 dni, to świadczy o tym, iż sąd wydał postanowienie o tymczasowym aresztowaniu. Samo zatrzymanie może bowiem trwać maksymalnie 72 godziny (tj. 48 godzin w dyspozycji policji i/lub prokuratora oraz dalsze 24 godziny w dyspozycji sądu).

 

Jeśli zatrzymany zażąda adwokata, to organy ścigania mają obowiązek umożliwić nawiązanie kontaktu z adwokatem. W tej sprawie taki kontakt był możliwy już następnego dnia po zatrzymaniu.

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? – kliknij tutaj >>

 

Każdy pozbawiony wolności nie na podstawie wyroku sądowego ma prawo odwołania się do sądu w celu ustalenia legalności zatrzymania.

 

Sąd sprawuje nadzór nad prawidłowością zatrzymania. Skoro uznał, że istnieją przesłanki dla wydania postanowienia o tymczasowym aresztowaniu, to należy uznać, iż stwierdził prawidłowość zatrzymania i następnie zastosował środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania.

 

Tymczasowe aresztowanie jest stosowane, gdy zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że podejrzany popełnił zarzucany mu czyn. Można też stosować ten środek w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania.

 

Jako szczególne podstawy stosowania tymczasowego aresztowania wskazuje się uzasadnioną obawę ucieczki lub ukrywania się podejrzanego oraz uzasadnioną obawę matactwa (tj. nakłaniania do składania fałszywych zeznań, utrudniania postępowania w inny sposób).

 

Na postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania przysługuje zażalenie. Można również w każdym czasie składać wniosek o uchylenie lub zmianę zastosowanego środka zapobiegawczego. Jeśli Pani narzeczony ma obrońcę, to obrońca powinien działać zgodnie z przepisami (np. składać odpowiednie wnioski, żądać informacji od organów ścigania).

 

Tymczasowe aresztowanie to środek szczególnie dolegliwy zarówno dla oskarżonego, jak i jego najbliższych. Dlatego ustawodawca wprowadził kilka zasad, które powinny łagodzić skutki stosowania tego środka:

  • Sąd powinien odstąpić od tymczasowego aresztowania, jeżeli szczególne względy nie będą stały temu na przeszkodzie, a zwłaszcza gdy pozbawienie oskarżonego wolności pociągałoby wyjątkowo ciężkie skutki dla samego podejrzanego lub jego najbliższych.
  • O zastosowaniu tymczasowego aresztowania sąd jest obowiązany zawiadomić osobę najbliższą dla oskarżonego lub osobę wskazaną przez oskarżonego.
  • Tymczasowego aresztowania nie powinno stosować się także wtedy, gdy na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że sąd orzeknie karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania lub karę łagodniejszą.

 

Zgodnie z przepisem art. 211 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego aresztowanemu przyznano prawo do bezzwłocznego zawiadomienia o miejscu swego pobytu osoby najbliższej, a także swojego obrońcy. Brak tej możliwości narusza zalecenia zawarte w punkcie 91 Reguł Minimalnych, dotyczących postępowania z więźniami, uchwalonych przez I Kongres ONZ w 1955 r.

 

Jednak podkreślić należy, ze prawo to przysługuje aresztowanemu (a nie osobom najbliższym). Jeśli więc aresztowany nie będzie chciał zawiadomić nikogo o miejscu swego pobytu, to nie można go do tego zmusić.

 

Pani narzeczony ma prawo do poinformowania obrońcy oraz osobę najbliższą (np. Panią, rodziców, rodzeństwo) o miejscu swego pobytu.

 

Tymczasowo aresztowany ma prawo do porozumiewania się ze swoim obrońcą osobiście oraz korespondencyjnie. Należy mu bowiem umożliwić przygotowanie się do obrony. Korespondencja osoby aresztowanej poddana jest nadzorowi sądu (sąd zatrzymuje, nadzoruje i cenzuruje treść listów). Jedynie pisma urzędowe nie są poddane nadzorowi sądu.

 

Tymczasowo aresztowany pozostaje w gestii sądu. Zatem to sąd może wyrazić zgodę na korzystanie przez tę osobę z własnej odzieży, bielizny, obuwia, a także może wyrazić zgodę na korzystanie przez tymczasowo aresztowanego z wyżywienia, środków leczniczych i higieny otrzymywanych spoza aresztu.

 

Sąd wydaje również zgodę na widzenie.

 

W chwili obecnej może Pani wystąpić do sądu, który stosuje tymczasowe aresztowanie, o widzenie z tymczasowo aresztowanym. Może Pani również poprosić adwokata, aby starał się ustalić, gdzie znajduje się Pani narzeczony lub przekazał aresztowanemu informacje od Pani. Jest to jednak obrońca Pani narzeczonego i działa na jego rzecz, a nie na rzecz rodziny aresztowanego. Zatem jeśli aresztowany nie będzie chciał kontaktu z osobami bliskimi z różnych powodów, to obrońca nie ma możliwości informowania Państwa o szczegółach pobytu w areszcie.

 

Należy się również uzbroić w cierpliwość, gdyż kontakt z osobą aresztowaną jest z reguły bardzo utrudniony. W pierwszej fazie postępowania karnego izolowanie takiej osoby od środowiska, w którym się obraca, ma duże znaczenia dla rzetelnego przygotowania materiału dowodowego. Aresztowany nie może bowiem mieć wpływu na świadków zdarzenia, nie może „ustalać wersji”, ukrywać dowodów rzeczowych i podejmować innych działań tego typu.

 

Jeżeli Pani narzeczony jest podejrzewany o handel narkotykami, to wartość tych środków odurzających nie ma znaczenia dla ustalenia stopnia winy.

 

Fakt, że przedmiotem przestępstwa były środki odurzające o małej wartości, może wpływać natomiast na wymiar kary oraz kwalifikację prawną czynu.  

 

Zgodnie z przepisem art. 56 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii:

  1. Kto wprowadza do obrotu środki odurzające, substancje psychotropowe lub słomę makową albo uczestniczy w takim obrocie, podlega grzywnie i karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
  2. W wypadku mniejszej wagi sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
  3. Jeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa w ust. 1, jest znaczna ilość środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej, sprawca podlega grzywnie i karze pozbawienia wolności do lat 10.

 

Karalne jest również przygotowanie do popełnienia takiego przestępstwa, a także samo posiadanie środków odurzających lub substancji psychotropowych, bezpłatne udzielanie innym osobom.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

wersja do druku

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • dziesięć - IX =

 

»Podobne materiały

Tymczasowy areszt

Sprzedałem podrobiony dyplom ukończenia pewnej uczelni. Kupujący posłużył się podrobionym dyplomem i „wpadł”. Teraz policja wzywa mnie na przesłuchanie. Zamierzam przyznać się do tego jednego występku, ale nie chcę udzielać wyjaśnień, żeby się nie pogrążać. Jestem osobą niekaraną. Czy grozi mi tymczasowy areszt? Czy jest możliwe, że dostanę zakaz opuszczania kraju? Chciałem wyjechać za granicę na wczasy.

 

Widzenie w areszcie

Mój syn popełnił w Polsce przestępstwo. Obecnie został deportowany z zagranicy i przebywa w areszcie w Polsce. Ma wyrok skazujący. Czy mogę w jego imieniu poprosić o ponowne rozpatrzenie sprawy? W jaki sposób załatwić widzenie w areszcie?

Przepadek poręczenia majątkowego

Mój brat został skazany za 3 lata więzienia. W toku postępowania wpłaciliśmy za niego kaucję w wysokości 6000 zł; 10 maja 2012 r. poręczenie zostało zmniejszone o połowę i sąd zwrócił bratu 3000 zł. Brat miał się stawić w zakładzie karnym 31 maja 2012 r., ale zrobił to – dobrowolnie – dopiero rok później. Obecnie jest w trakcie odbywania kary; wystąpiliśmy  więc o zwrot pozostałych 3000 zł z kaucji, ale otrzymaliśmy odpowiedź odmowną – według sądu nastąpił przepadek poręczenia majątkowego z uwagi na to, że brat stawił się do więzienia dopiero po roku. Zaznaczam jednak, że po pierwsze brat przebywał przez ten rok pod stałym adresem (i nikt go nie szukał), a po drugie nie został pouczony o konsekwencjach niestawienia się w zakładzie karnym. Czy w tej sytuacji decyzja sądu była słuszna? W załączniku przesyłam pisma dotyczące sprawy.

 

Opinie naszych Klientów ››

Zadane pytania:

  • 0
  • 3
  • 2
  • 9
  • 2
  • 5
  • 8
wizytówka
Pobierz aplikację