Mamy 7223 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne specjalistów

Wpisz tutaj swoje pytanie, aby trafiło do naszego prawnika specjalisty.

TV w gabinecie kosmetycznym bez opłat dla OZZ

Autor: Paula Dąbrowska • Opublikowane: 07.05.2017

Moje pytanie dotyczy możliwości oglądania telewizji w gabinecie kosmetycznym. Opłacam abonament RTV za 1 odbiornik TV. Natomiast zupełnie nie orientuję się w wymaganiach organizacji zbiorowego zarządzania. Będę wdzięczna za wytłumaczenie, z którymi konkretnie OZZ musiałabym podpisać umowę, aby mieć spokój. Czy są jakieś programy telewizyjne, które mogę puszczać w oparciu jedynie o abonament radiowo-telewizyjny (np. TVN24, National Geographic) bez konieczności umowy z OZZ? Gdybym nie chciała podpisywać umowy z żadną z tych OZZ, to czy mogę puszczać telewizor bez dźwięku (samą wizję), a w tle uruchomić internetowe radio na licencji Creative Common?

Jakub Bonowicz

Korzystanie z odbiornika radiowego lub telewizyjnego wiąże się z koniecznością opłacania abonamentu RTV. Abonament RTV nie jest opłatą na rzecz właścicieli praw autorskich do wideogramów, fonogramów, muzyki itp. i nie zwalnia z obowiązku uiszczania należnych opłat dla organizacji zbiorowego zarządzania (OZZ), bowiem każdy telewizyjny program, teledysk, film itd. jest przedmiotem praw autorskich.

 

Każda z organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi reprezentuje interesy innej grupy zawodowej, co w praktyce wiąże się z koniecznością zawarcia odrębnych umów zezwalających na korzystanie z muzyki w prowadzonym biznesie z każdą z organizacji osobno i opłacania osobnych opłat (gabinet kosmetyczny zostanie zakwalifikowany jako usługi), stawki wynikają z tabel wynagrodzeń i zależą od ilości stanowisk, wielkości miejscowości, w której usługi są świadczone.

 

  • ZPAV – Związek Producentów Audio-Video: http://zpav.pl/pliki/dopobrania/tabela_publiczne_odtwarzanie.pdf
  • ZAiKS – Stowarzyszenie Autorów ZAiKS: http://www.zaiks.org.pl/pliki/256/TABELA_NA_PUBLICZNE_ODTWARZANIE_UTWOR%C3%93W_25_01_2016.pdf
  • STOART – Związek Artystów Wykonawców: http://stoart.org.pl/upload/old_bip-mkidn-gov-pl_media_download_gallery_20140424tabele_z_orzeczeniem_konczacym_postepowanie.pdf
  • SAWP – Stowarzyszenie Artystów Wykonawców Utworów Muzycznych i Słowno-Muzycznych (artysta wykonawca jest zrzeszony albo w STOART albo w SAWP): http://www.sawp.pl/public_html/uploaded/20140424Tabele_z_orzeczeniem_konczacym_postepowanie3.pdf

 


Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

W tabeli opłaty są rozdzielone na trzy grupy: twórców, artystów wykonawców i producentów, a więc dana stawka opłaty z każdej kolumny przypada OZZ reprezentującej interesy danej grupy (za twórców ZAiKS, za artystów wykonawców STOART albo SAWP, za producentów ZPAV). Z uwagi na wspólne określenie tabel wynagrodzeń OZZ pobierająca opłatę za te trzy grupy, powinna opłatę rozdzielić pomiędzy resztę uprawnionych OZZ.

 

Zgodnie z art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U.2016.666 j.t.) dalej u.p.a.i.p.p. – fonogramem jest pierwsze utrwalenie warstwy dźwiękowej wykonania utworu albo innych zjawisk akustycznych, tj. nagranie audio danego utworu, a wideogramem jest pierwsze utrwalenie sekwencji ruchomych obrazów, z dźwiękiem lub bez, niezależnie od tego, czy stanowi ono utwór audiowizualny (np. nagranie serialu). Natomiast zgodnie z art. 94 ust. 4 niezależnie od praw przysługujących twórcom lub artystom wykonawcom, producentowi fonogramu lub wideogramu przysługuje wyłączne prawo do rozporządzania i korzystania z fonogramu lub wideogramu w zakresie m.in. publicznego udostępniania fonogramu lub wideogramu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym, czyli właśnie poprzez odtwarzanie np. w salonie kosmetycznym poprzez dostępny tam odbiornik.

 

Powstanie obowiązków uiszczenia opłaty pozostaje w ścisłym związku z umieszczeniem urządzenia w miejscu ogólnodostępnym. W związku z faktem, że w przepisach brak definicji „miejsce publiczne”, należy uznać, że jest to miejsce, do którego każdy ma dostęp w określonych godzinach. Gdyby odbiornik był umieszczony np. na zapleczu i do miejsca ogólnodostępnego nie dochodziłby dźwięk telewizji (radia), wtedy nie byłoby wątpliwości, że nie jest to miejsce publiczne. Prawo do pobierania opłat przez OZZ powstaje już za samą gotowość do odtwarzania utworu, a w związku z tym do osiągania korzyści majątkowych dochodzi nawet pośrednio.

 

Jest możliwość odtwarzania muzyki bezpłatnie przede wszystkim w przypadku korzystania z muzyki udostępnionej na jednej z licencji Creative Commons. Można wyszukać taką muzykę w internecie, skorzystać z internetowego radia np. Radio Wolne Media, można również zakupić płyty z muzyką na wolnej licencji.

 

Co do telewizji na wolnej licencji typu CC– wedle mojej wiedzy takowa nie istnieje, dlatego w celu odtwarzania programów należy zawsze zawierać stosowną umowę licencyjną. W przypadku odtwarzania jakiegokolwiek kanału telewizyjnego mamy do czynienia co najmniej z prawami do wideogramów (ZPAV) należącymi do producentów, jeśli odtwarzany jest np. kanał muzyczny, wtedy wchodzą opłaty dla ZAIKS i STOART albo SAWP dla twórców i artystów wykonawców.

 

W świetle art. 24 ust 2 u.p.a.i.p.p. posiadacze odbiorników radiowych lub telewizyjnych mogą za ich pomocą odbierać nadawane utwory, choćby urządzenia te były umieszczone w miejscu ogólnie dostępnym, jeżeli nie łączy się z tym osiąganie korzyści majątkowych. Obecnie dominujące w orzecznictwie jest stanowisko, iż umieszczenie odbiorników radiowych, telewizyjnych lub odtwarzanie muzyki w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej wiąże się z osiąganiem korzyści majątkowych, albowiem wpływa to na atrakcyjność oferty, podwyższa standard usług i wpływa bezpośrednio na uzyskanie przychodów. Podmiot gospodarczy, odtwarzając programy radiowe, telewizyjne lub muzykę w miejscu świadczenia usług zobowiązany jest więc do uiszczania opłat na rzecz organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi. Jako przykład można wskazać wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 września 2005 r. (I CK 164/05 ), który uznał, że zgodnie z konstrukcją art. 24 ust. 2 ustawy z 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych publiczny odbiór tylko wtedy jest dozwolony, jeśli nie łączy się z nim osiąganie korzyści majątkowych. W myśl ogólnej reguły dowodowej z art. 6 K.c. zaistnienie przesłanek do zastosowania tego wyjątkowego przepisu powinien więc udowodnić korzystający z utworów. Przyjęcie innego rozkładu obowiązku dowodowego jest niedopuszczalne ze względu na to, że art. 24 ust. 2 wprowadza wyjątek od prawa wyłącznego, i to korzystający z tego wyjątku musi udowodnić, że działanie jego mieści się w dozwolonych kryteriach. Sytuacje, w których odtwarzanie utworów muzycznych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie będzie łączyć się z korzyściami majątkowymi dla odtwarzającego, powstaną przede wszystkim wtedy, gdy klienci nie będą poddawani oddziaływaniu odbioru. Może tu chodzić przede wszystkim o małe powierzchnie handlowe, drobne zakłady usługowe, w których odtwarzanie służy zapełnieniu czasu personelowi.

 

Należy zwrócić przy tym uwagę na poniższe kwestie:

 

Ustawa nie zabrania umieszczania urządzenia w miejscach publicznych, ale odtwarzanie nie może łączyć się z uzyskiwaniem korzyści majątkowych – jeśli zatem, zgodnie z orzecznictwem „telewizja jest odtwarzana w celu „umilenia czasu klientom”, wtedy będzie to kwalifikowane jako przyczyniające się do uzyskania korzyści majątkowej.

 

Powyższy przepis jest uzupełnieniem przesłanki z art. 35 u.pa.i.p.p., w myśl której dozwolony użytek nie może naruszać normalnego korzystania z utworu lub godzić w słuszne interesy twórcy. Chodzi tutaj nie tylko o wyłączenie działalności wyraźnie zarobkowej związanej z rozszerzeniem kręgu odbiorców, ale także pośrednich korzyści majątkowych wynikających z szerokiego uprzystępnienia utworu.

 

Na marginesie: w praktyce jest tak, że albo Pani się zgłasza sama i dostaje upust na opłaty pierwszy rok (ok 10%), albo organizacja się do Pani zgłasza – robi kontrolę, spisuje protokół (bo dowie się o działalności) i nalicza opłaty wstecz. Odsetki naliczają dopiero (przynajmniej w sprawach, z którymi ja się spotkałam), gdyby Panidd odmówiła zawarcia umowy licencyjnej, przy skierowaniu sprawy do sądu. Często spotykam się z przedsiębiorcami, którzy opłaty uiszczają dopiero, gdy organizacja się do nich zgłosi.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Prezentowana opinia prawnika nie zawiera odpowiedzi na dodatkowe pytania klienta i dlatego może nie wyczerpywać w pełni omawianego zagadnienia. Często dopiero dzięki dodatkowym pytaniom i odpowiedziom można uzyskać kompletną poradę prawną. Podkreślamy, że w naszym serwisie można zadawać dodatkowe pytania bez ograniczeń czasowych i ilościowych.

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 8 plus VII =

Indywidualne Porady Prawne specjalistów

Wpisz tutaj swoje pytanie, aby trafiło do naszego prawnika specjalisty.

»Podobne materiały

Sklep internetowy z piosenkami mp3

Chciałbym otworzyć w Polsce sklep internetowy, w którym klienci kupowaliby piosenki w formacie mp3 z zastrzeżeniem, że są one przeznaczone do własnego użytku i zabroniona jest dalsza dystrybucja czy sprzedaż. Korzystałbym z bazy danych dużego serwisu tego typu (uzyskałem już wstępną zgodę) oraz z baz polskich dystrybutorów. Czy mogę legalnie zrealizować swój pomysł?

Nielegalne ściąganie plików

Od 5 do 15 lutego 2013 r. przebywałam w Niemczech u mojego znajomego. Podczas pobytu, korzystając z jego łącza internetowego i własnego laptopa, nielegalnie ściągałam pliki (dokładniej: jeden film). Znajomy dostał pismo z kancelarii adwokackiej (załączam je do pytania) z wezwaniem do uiszczenia opłaty 1000 euro, z czego 400 euro to kara, a 600 – koszty adwokackie. Czy ta kwota nie jest zawyżona (takie sugestie znalazłam na forach internetowych)? Czy znajomy jest w stanie udowodnić, że to ja pobrałam film (z jego sieci korzystało w tym czasie kilka osób)? Czy mogę zostać pociągnięta do odpowiedzialności, jeśli na stałe mieszkam w Polsce? Chciałabym zaproponować znajomemu ugodę, jednocześnie nie przyznając się do winy (załączam pismo, które zredagowałam) – czy to dobry pomysł?

Jaki charakter ma umowa na wydanie gry komputerowej i wypłacane z tego tytułu wynagrodzenie?

Nasza firma zajmuje się wydawaniem książek. Trafiła nam się okazja zostania wydawcą gry komputerowej. Zgłosili się do nas jej autorzy – osoby fizyczne, nieprowadzące działalności gospodarczej, którzy grę wymyślili i zaprogramowali. Czy zatem grę powinniśmy potraktować tak jak wydanie książki na podstawie zawartej z autorem umowy, zgodnie z którą przez określony czas możemy eksploatować utwór w określony sposób i z tego tytułu wypłacamy wynagrodzenie? Czy gra komputerowa stanowi utwór w rozumieniu prawa autorskiego i w związku z tym wypłacane honoraria są wynagrodzeniem objętym 50% kosztami uzyskania (dla autorów), a dla nas stanowią w całości koszty uzyskania przychodu? A może jednak w tym przypadku autorzy sprzedają nam licencję, a ta podlega amortyzacji a nie bezpośredniemu zaliczeniu w koszty. Ale czy osoby fizyczne mogą udzielać licencji? A jeśli tak, to czym jest wtedy wypłacane im wynagrodzenie i jak jest opodatkowane? PIT? PCC? W założeniu autorzy otrzymują bezzwrotną zaliczkę, a następnie okresowe wynagrodzenia zależne od zysku ze sprzedaży gry.

wizytówka Szukamy prawników »