Opublikowane: 18.03.2009

Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie

Sygnatura: VII SA/Wa 2042/08 - Wyrok WSA w Warszawie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), , Sędzia WSA Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2009 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] listopada 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy nadania uprawnień budowlanych bez przeprowadzenia egzaminu. skargę oddala

Sygnatura akt VII SA/Wa 2042/08 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] listopada 2008r. Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa utrzymała w mocy decyzję Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2008r. w sprawie odmowy nadania uprawnień budowlanych do projektowania bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał na następujące ustalenia faktyczne i prawne: Decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa odmówiła nadania M. P. uprawnień budowlanych do projektowania bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że wnioskodawca nie legitymuje się wykształceniem odpowiednim dla w/w specjalności. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł M. P., który w obszernym uzasadnieniu wyjaśnił, że zakres studiów obejmował przedmioty niezbędne do wykonywania prac w zakresie specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych. Rozpoznając odwołanie organ odwoławczy wskazał, że warunki uzyskania uprawnień budowlanych zostały określone w ustawie, tj. w art. 14 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane. Do dnia 1 stycznia 2006 roku warunkiem uzyskania uprawnień budowlanych bez ograniczeń było posiadanie m.in. odpowiedniego wykształcenia wyższego, a więc zarówno wyższego zawodowego, jak i magisterskiego. W dniu 1 stycznia 2006 r. weszła w życie ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy -Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1364). Powyższa ustawa nadała nowe brzmienie art. 14 ust. 3 - ustawy - Prawo budowlane, podwyższając wymogi uzyskania uprawnień budowlanych. Zmiana art. 14 ust. 3 polegała głównie na tym, iż osoby ubiegające się o uprawnienia budowlane bez ograniczeń powinny posiadać wykształcenie wyższe magisterskie, a osoby ubiegające się o uprawnienia w ograniczonym zakresie wykształcenie wyższe

Jeśli nie tego szukałeś i nadal masz problem prawny – kliknij tutaj >>

zawodowe. W ustawie zmieniającej art. 14 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, znalazły się przepisy przejściowe, które dotyczą tzw. "spraw w toku". Jednym z nich jest art. 5 tej ustawy, który stanowi, że "w stosunku do osób ubiegających się o uprawnienia budowlane, które przed dniem wejścia w życie ustawy uzyskały wykształcenie wymagane na podstawie przepisów dotychczasowych oraz rozpoczęły odbywanie wymaganej praktyki, stosuje się przepisy dotychczasowe". Warunkiem skorzystania z tego przepisu jest: po pierwsze - uzyskanie przed 1 stycznia 2006 r. wykształcenia wymaganego na podstawie przepisów dotychczasowych, a więc na podstawie art. 14 ust. 3 w brzmieniu przed zmianą dokonaną ustawą z dnia 28 lipca 2005 r, po drugie - rozpoczęcie przed tą datą praktyki zawodowej. W/w warunki muszą zostać spełnione łącznie. Biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, zwrócić należy uwagę, że zastosowanie tego przepisu do konkretnej sprawy wywołuje przede wszystkim taki skutek, że osoba posiadająca tytuł zawodowy technika, mimo zmiany art. 14 ust. 3, będzie mogła ubiegać się o uprawnienia budowlane w ograniczonym zakresie oraz że osoba posiadająca wyższe wykształcenie zawodowe, a nie magisterskie, będzie mogła uzyskać uprawnienia bez ograniczeń. Inaczej mówiąc art. 5 ma istotne znaczenie dla osób, które przed 1 stycznia 2006 r. uzyskały średnie lub wyższe zawodowe wykształcenie techniczne. Ma również pewne znaczenie dla osób, które przed tą datą uzyskały wykształcenie wyższe zawodowe lub magisterskie i rozpoczęły praktykę zawodową. Dzieje się tak dlatego, że w świetle ustawy - Prawo budowlane nie każde wyższe wykształcenie jest właściwe do uzyskania uprawnień budowlanych. W świetle art. 14 ust. 3 ustawy -Prawo budowlane, i to zarówno w brzmieniu przed zmianą, jak i po, osoby ubiegające się o uprawnienia bez ograniczeń, a właśnie o nadanie takich uprawnień wnosi strona, powinny posiadać wykształcenie "odpowiednie" lub "pokrewne" dla danej specjalności, w tym wypadku dla specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych wodociągowych i kanalizacyjnych. O tym czy dane wykształcenie spełnia ten warunek rozstrzygają przepisy rozporządzenia wydanego na podstawie art. 16 ustawy- Prawo budowlane. Z tego też względu nie można powiedzieć, że art. 5 w ogóle nie wpływa na sytuację prawną osób legitymujących się wyższym wykształceniem magisterskim uzyskanym przed 1 stycznia 2006 r. Na mocy ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1364) znowelizowano bowiem nie tylko art. 14 ust. 3, ale także art. 16 ustawy - Prawo budowlane, na mocy którego wydano rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Zmiana tego przepisu polegała na wprowadzeniu katalogu spraw, które mają być uregulowane w akcie wykonawczym. Stąd też przez przepisy dotychczasowe w rozumieniu art. 5 należy rozumieć także przepis art. 16 w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2006 r., w tym także przepisy w/w rozporządzenia. Zastosowanie przepisu dotychczasowego zawierającego upoważnienia ustawowe do wydania aktu wykonawczego sprowadza się bowiem do stosowania przepisów tego aktu. Rozporządzenie Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie zostało natomiast wydane na podstawie art. 16 ust. 1 i 1a ustawy - Prawo budowlane, w brzmieniu obowiązującym po 28 lipca 2005r. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy, organ zauważył, że skarżący uzyskał wyższe wykształcenie i rozpoczął praktykę przed 1 stycznia 2006r. Wnioskodawca uzyskał tytuł magistra inżyniera mechanika. Przepis art. 5 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. uzależnia zastosowanie przepisów dotychczasowych w sprawie od uzyskania przez wnioskodawcę przed 1 stycznia 2006 r. wykształcenia wymaganego na podstawie przepisów dotychczasowych. W świetle załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 r. (przepisy dotychczasowe) wykształcenie strony nie jest ani "odpowiednie", ani "pokrewne" dla specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych. Zgodnie z treścią tego załącznika osoba ubiegająca się o uprawnienia bez ograniczeń w tej specjalności powinna skończyć studia na kierunku inżynieria środowiska. Z powyższego wynika, że strona nie posiada wykształcenia wymaganego na podstawie przepisów dotychczasowych. Strona nie spełnia zatem warunków określonych w art. 5 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1364). Tym samym do jej wniosku będą miały zastosowanie przepisy obowiązujące po 1 stycznia 2006 r. w tym również art. 16 ust. 1 i 1a ustawy - Prawo budowlane i wydane na jego podstawie rozporządzenie Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, zwane dalej "rozporządzeniem". W świetle załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa osoba ubiegająca się o uprawnienia budowlane bez ograniczeń powinna mieć ukończone studia magisterskie na kierunku inżynieria środowiska lub wiertnictwa, nafty i gazu w specjalności z zakresu inżynierii gazowniczej, a w przypadku uprawnień w ograniczonym zakresie - ukończone studia zawodowe na kierunku inżynieria środowiska lub wykształcenie wyższe na kierunku budownictwo lub energetyka. Nie ulega zatem wątpliwości, że strona posiadając tytuł magistra inżyniera mechanika uzyskany na Wydziale Mechanicznym Energetycznym Politechniki [...] nie posiada wykształcenia uzyskanego na kierunku inżynieria środowiska. Strona podniosła, iż aktualnie wydział ten przekształcił się w Wydział Inżynierii Środowiska i Energetyki. W związku z tym w sprawie będzie miał zastosowanie § 29 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa, zgodnie z którym wykształcenie, uzyskane przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, którego kierunek lub zawód techniczny był określany w sposób odbiegający od przyjętego w rozporządzeniu, podlega indywidualnemu rozpatrzeniu i zakwalifikowaniu przez izbę, na podstawie programu kształcenia, jako wykształcenie odpowiednie lub pokrewne dla danej specjalności. Ponieważ skarżący ukończył wydział, który obecnie nosi nazwę Inżynierii Środowiska i Energetyki, to warto zauważyć, że o ile w aktualnym stanie prawnym wykształcenia magisterskie uzyskane na kierunku inżynieria środowiska stanowi podstawę do uzyskania uprawnień budowlanych bez ograniczeń, o tyle wykształcenie magisterskie na kierunku energetyka jest już wykształceniem nieodpowiednim dla takich uprawnień. Stąd też należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy wykształcenie strony odpowiada wykształceniu na kierunku inżynieria środowiska, czy też na kierunku energetyka. Dalej organ wskazał, że w programie kształcenia na kierunku inżynieria środowiska znajdują się takie przedmioty jak: budownictwo, konstrukcje inżynierskie, sieci i instalacje sanitarne, mechanika gruntów, geotechnika, melioracje wodne, a więc przedmioty z zakresu budownictwa, ponadto przedmioty: wentylacja, ogrzewnictwo i klimatyzacje, gospodarka odpadami, ochrona powietrza. Tymczasem na kierunku ukończonym przez stronę dominują przedmioty z zakresu energetyki: pompy i rurociągi, sprężarki i wentylatory, turbiny parowe i gazowe, kotły i wytwornice pary, cieplne maszyny tłokowe, a więc przedmioty odnoszące się do technologii maszyn energetycznych, w programie tym w ogóle nie uwzględniono przedmiotów: budownictwo, konstrukcje inżynierskie, sieci i instalacje sanitarne, melioracje wodne, geotechnika, klimatyzacje i wentylacji. Analiza programu studiów ukończonych przez stronę i na kierunku inżynieria środowiska wskazuje na istotne różnice. W istocie rzeczy program kształcenia na Wydziale Mechanicznym Energetycznym Politechniki [...] jest zbliżony do programu kształcenia na kierunku energetyka. Organ zauważył też, że zgodnie z danymi zawartymi w zaświadczeniu prodziekana dr hab. inż. A. Z., skarżący bronił pracę dyplomową z zakresu systemów i urządzeń energetycznych. I choć z treści tego zaświadczenia wynika, że wykształcenie strony "jest zbliżone do wykształcenia uzyskiwanego obecnie na Wydziale Inżynierii Środowiska i Energetyki", to nie ulega wątpliwości, iż wykształcenia to jest bliższe kierunkowi "energetyka", a nie "inżynieria środowiska", na co wskazuje wyżej przedstawiona analiza porównawcza. W świetle powyższego organ uznał, że strona uzyskała wykształcenie na kierunku, którego program odpowiada kierunkowi energetyka a zatem nie posiada wykształcenia odpowiedniego dla specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych wodociągowych i kanalizacyjnych. W świetle załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa kierunek energetyka nie jest wykształceniem odpowiednim dla w/w specjalności, lecz pokrewnym i w związku z tym może stanowić podstawę do uzyskania uprawnień budowlanych w ograniczonym zakresie. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 138 § 1 kpa w zw. z art. 12 ust. 1 pkt. 1 ust. 2, art. 13 ust. 1 i art. 14 ustawy - Prawo budowlane, art. 24 ust. 1 pkt. 1 ustawy o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów, §8 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 18 maja 2005r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. M. P. złożył skargę na decyzje Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] listopada 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skargi podał, że podstawą jego skargi jest całkowity brak ustosunkowania się do najważniejszego punktu wniosku, którym było nierówne traktowanie obywateli przez obowiązujące prawo budowlane co przejawia się w dopuszczeniu do egzaminu na nadanie uprawnień budowlanych osób, które legitymują się wykształceniem wyższym magisterskim na kierunku "wiertnictwa, nafty i gazu w specjalności z zakresu inżynierii gazowniczej" a niedopuszczanie osób po studiach energetycznych. Program studiów na wydziale wiertnictwa, nafty i gazu w specjalności z zakresu inżynierii gazowniczej zdecydowanie bardziej odbiega od założonego wzorca, jakim jest wydział inżynierii środowiska. Skarżący podniósł także, że jego starania o uzyskanie uprawnień projektanta trwają od 10 lat, jest obecnie projektantem w wieku najbardziej produktywnym, z dużym doświadczeniem zawodowym i możliwość uzyskanie przez niego uprawnień jedynie w ograniczonym zakresie jest dla niego bardzo krzywdzące. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powtarzając argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna i jako taka podlega oddaleniu. Stosownie do dyspozycji art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem. Natomiast zgodnie z treścią art. 145§1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) sąd uchyla decyzje jedynie w sytuacji gdy stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wstąpiły. Zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o treść art. 12 ust.1 pkt.1 i ust. 2, 13 ust. 1 i 14 ustawy - Prawo budowlane. Ustawa ta, w części obejmującej w/w przepisy, ulegała wielu zmianom. Ostatecznie ustawą z dnia 28.07.2005r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane i o zmianie niektórych innych ustaw [(Dz.U. nr 163, poz. 1364) dalej: "ustawa zmieniająca"] ustawodawca nadał art. 14 ust. 3 nowe brzmienie wskazujące, że uzyskanie uprawnień budowlanych w specjalnościach o których mowa w ust. 1 to jest m.in. do projektowania bez ograniczeń (bo o takie uprawnienia ubiega się skarżący) wymagane jest: * ukończenie studiów magisterskich w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym na kierunków odpowiednim dla danej specjalności; * odbycie 2-letniej praktyki przy sporządzaniu projektów; * odbycie rocznej praktyki na budowie. Ponieważ organ uznał, ze skarżący nie posiada wykształcenia wymaganego do uzyskania uprawnień objętych wnioskiem spór sprowadza się w istocie do tego, czy skarżący, który 20.06.1979r. uzyskał tytuł magistra na Wydziale Mechanicznym Energetycznym w zakresie "Mechanika, specjalność: Systemy i urządzenia energetyczne" na Politechnice [...] posiada odpowiednie wykształcenie dla uzyskania wnioskowanych uprawnień. Analiza przepisów Prawa budowlanego oraz rozporządzeń wykonawczych prowadzi do wniosku, że organ dokonał prawidłowej oceny w/w okoliczności aczkolwiek w oparciu o niewłaściwe przepisy rozporządzenia wykonawczego. Biorąc jednak pod uwagę, ze treść przepisów zastosowanych przez organ oraz właściwych w niniejszej sprawie - w zakresie niezbędnym do rozpoznania sprawy - są tożsame - naruszenie przepisów prawa materialnego pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. I tak: należy zwrócić uwagę, że ustawa zmieniająca znacznie zaostrzyła wymogi, które musi spełnić osoba ubiegająca się o uprawnienia budowlane bez ograniczeń, albowiem nałożyła obowiązek ukończenia studiów magisterskich o odpowiednim kierunku w miejsce dotychczasowych studiów zawodowych. Trafnie wskazał organ, że w niniejszej sprawie nie może mieć zastosowania art. 5 ustawy zmieniającej wskazujący, że w stosunku do osób ubiegających się o uprawnienia budowlane, które przed dniem wejścia w życie ustawy uzyskały wykształcenie wymagane na podstawie przepisów dotychczasowych oraz rozpoczęły odbywanie wymaganej praktyki stosuje się przepisy dotychczasowe. O ile bowiem skarżący rozpoczął odbywanie praktyki przed wejściem w życie ustawy zmieniającej, o tyle nie spełnił on drugiej przesłanki - nie posiadał odpowiedniego wykształcenia. Zgodnie bowiem z treścią art. 14 ust. 3 w brzmieniu obowiązującym przed 1.01.2006r. do uzyskania uprawnień budowlanych bez ograniczeń niezbędne było posiadanie wyższego wykształcenia odpowiedniego dla danej specjalności. Wykaz kierunków wykształcenia odpowiedniego i pokrewnego dla danej specjalności został określony w rozporządzeniu wydanym w oparciu o art. 16 Prawa budowlanego W dacie wejścia w życie ustawy zmieniającej obowiązywało rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz.U. nr 96, poz. 817), które wskazywało, że dla specjalności, o którą ubiega się skarżący niezbędne jest posiadanie wyższego wykształcenia na kierunku: inżynieria środowiska. Skarżący ukończył studia w innym kierunku a zatem prawidłowe są ustalenia organu, że dla rozstrzygnięcia jego wniosku będą miały zastosowanie przepisy Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym po 1.01.2006r. Co za tym idzie skarżący winien legitymować się wyższym wykształceniem magisterskim w kierunku odpowiednim dla swojej specjalności. Sąd nie podzielił natomiast stanowiska organu odwoławczego co do tego, że w niniejszej sprawie będą miały zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28.04.2006r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz.U. nr 83, poz. 578 ze zm.) - obowiązujące w dacie wydania decyzji. Uszło bowiem uwadze organu że §28 tego rozporządzenia wskazywał, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe. Ponieważ skarżący złożył wniosek w dniu 14.03.2006r. organ winien był zastosować przepisy dotychczasowe to jest rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005r. (jak to uczynili organ I instancji). Naruszenie to pozostaje jednak bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Rozporządzenie to wskazywało, że osoba ubiegająca się o uprawnienia budowlane bez ograniczeń dla specjalności instalacyjnej w zakresie: sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych musi legitymować się wyższym wykształceniem w kierunku inżynierii środowiska. Wymaga przy tym podkreślenia, że - zgodnie ze stanowiskiem reprezentowanym w orzecznictwie sądowo administracyjnym - załącznik do rozporządzenia zawiera taksatywne wyliczenie kierunków kształcenia odpowiedniego i pokrewnego co oznacza zakaz interpretacji rozszerzającej (tak m.in. wyrok NSA z dnia 30 kwietnia 1999r., IV SA 657/97, lex 47200, wyrok NSA z dnia 21.06.2001 r. IVSA 867/99, lex 53390, które wprawdzie odnoszą się do rozporządzenia z dnia 30.12. 94r. jednakże porównując treść przepisów interpretowanych przez NSA z przepisami mającymi zastosowanie w niniejszej sprawie - stanowisko to może mieć w pełni zastosowanie). Tym samym wykształcenie skarżącego - wyższe magisterskie na wydziale Mechanicznym Energetycznym w zakresie: Mechanika: systemy i urządzenia energetyczne nie stanowią wykształcenia odpowiedniego w rozumieniu w/w przepisów. Jednocześnie §29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury wskazuje, że wykształcenie, uzyskane przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, którego kierunek lub zawód techniczny był określany w sposób odbiegający od przyjętego w rozporządzeniu, podlega indywidualnemu rozpatrzeniu i zakwalifikowaniu przez właściwą komisję kwalifikacyjną, na podstawie programu kształcenia, jako wykształcenie odpowiednie lub pokrewne dla danej specjalności. Organy orzekający w niniejszej sprawie dokonały porównania programu kształcenia na kierunku inżynieria środowiska (wymaganego do uzyskania uprawnień o które ubiega się skarżący) oraz na Wydziale Mechanicznym Energetycznym i uznały, że kierunki te nie są pokrewne albowiem wykazują istotne różnice. Sąd uznał, że ocena ta jest prawidłowa i nie nosi cech dowolności. Organ wziął przy tym pod uwagę program kształcenia określony w załączniku nr 32 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 18.04.2002r. w sprawie standardów nauczania dla poszczególnych kierunków studiów i poziomów kształcenia ( Dz.U. z 2003r., nr 116, poz. 1004 ze zm.), który w niniejszej sprawie będzie miał zastosowanie. Wprawdzie załącznik ten nie obowiązywał w dacie wydawania rozstrzygnięcia jednakże biorąc pod uwagę, że zgodnie z §16 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12.07.2007r. w sprawie standardów kształcenia dla poszczególnych kierunków oraz poziomów kształcenia, a także trybu tworzenia i warunków, jakie musi spełniać uczelnia, by prowadzić studia miedzykierunkowe oraz makrokierunki (Dz.U. nr 164, poz. 1166 zał.) przepisy rozporządzenia, mają zastosowanie od dnia 1 października 2007 r, w odniesieniu do pierwszego roku studiów a do kształcenia na wyższych latach studiów stosuje się przepisy dotychczasowe - to rozporządzenie z 2002r. będzie miało zastosowanie w niniejszej sprawie. Sąd podzielił także stanowisko organu, iż pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy odmienna interpretacja omawianej kwestii wyrażona w piśmie Ministra Infrastruktury z dnia 27.03.2008r. skierowanym do posła J. G.. Po pierwsze - pismo to ma charakter jedynie opiniujący a organ nie jest takim stanowiskiem związany; co więcej ustawa nie nakłada obowiązku zasięgnięcia takiej opinii, po drugie - Minister odniósł się w tym piśmie do obecnie obowiązujących przepisów które, co - zostało wyżej wskazane - nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Podobnie należy ocenić zaświadczenie z dnia 31.10.2006r. podpisane przez dr hab. inż. A. Z.. Odnosząc się natomiast do zarzutów zawartych w skardze wskazać należy, że nie mogą one zostać uwzględnione. Zarzut "nierównego traktowania obywateli" odnosi się wszak nie do zaskarżonego rozstrzygnięcia lecz do przepisów ustawy Prawo budowlane. Sąd administracyjny nie jest natomiast organem właściwym do oceny zgodności ustaw z Konstytucją i wyrażoną w niej zasadą sprawiedliwości społecznej. W okolicznościach niniejszej sprawy ani organy administracji, ani Sąd nie mogły uwzględnić także podnoszonych przez skarżącego okoliczności dotyczących jego doświadczenia zawodowego albowiem w postępowaniu administracyjnym nie mają zastosowania zasady wyrażone w art. 5 kc a odnoszące się do zasad współżycia społecznego. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Dostrzeżone przez Sąd naruszenie przepisów prawa materialnego pozostają bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Sąd nie stwierdził też naruszenia przepisów prawa, które miałyby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. W konsekwencji skargę należało oddalić. Wobec powyższego w oparciu o treść art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Słowa kluczowe:

• Uprawnienia do wykonywania zawodu