Opublikowane: 30.07.2009

Podatek od towarów i usług

Sygnatura: I FZ 100/09 - Postanowienie NSA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka - Medek po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 sierpnia 2008 r. sygn. akt III SA/Gl 812/07 oddalające wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi G. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 7 marca 2007 r. nr (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług (sprostowania oczywistej omyłki) postanawia: oddalić zażalenie.

Pismem z dnia 11 marca 2008 r. G. K. został wezwany do uiszczenia kwoty 100 zł tytułem wpisu sądowego od skargi. W wezwaniu Sąd pierwszej instancji określił, że powyższą kwotę należało uiścić w kasie Sądu lub na wskazany rachunek bankowy. Wezwanie zostało opatrzone rygorem odrzucenia skargi i doręczone skarżącemu w dniu 1 kwietnia 2008 r.

Pismem z dnia 19 marca 2008 r. G. K. wniósł opłatę w znakach opłaty sądowej w kwocie 100 zł. Znaki te Sąd pierwszej instancji zwrócił skarżącemu w wykonaniu zarządzenia z dnia 24 kwietnia 2008 r.

Pismo zawierające powyższe znaki strona odebrała 14 maja 2008 r.

Postanowieniem z dnia 12 maja 2008 r., na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę G. K.

Wskazując na motywy wydanego orzeczenia Sąd stwierdził, że termin uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie 8 kwietnia 2008 r. Skarżący, pomimo wezwania nie uiścił wpisu we wskazany sposób, bowiem wniesiona znakami opłata nie stanowiła realizacji wezwania w sposób wymagany prawem. W tym miejscu Sąd powołał się na treść art. 219 § 2 p.p.s.a.

W związku z powyższym pismem z dnia 16 maja 2008 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu oraz uiścił go na właściwy rachunek bankowy.

W uzasadnieniu podniósł, że uiszczenia opłaty w znakach dokonał przed otrzymaniem wezwania do dokonania tej czynności procesowej. Tym samym potraktował wezwanie z datowane przez Sąd na dzień 11 marca 2009 r. za bezprzedmiotowe, bowiem sądził, że wynikało ono z faktu, iż Sąd w momencie jego wysłania nie otrzymał jeszcze opłaty znakami. Następnie po otrzymaniu zwrotu znaków, zaniepokojony w rozmowie telefonicznej z kierownikiem Wydziału III ustalił, że uiszczenie wpisu nie może być dokonane w znakach sądowych. W tej sytuacji następnego dnia niezwłocznie uiścił wpis, składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności.

Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił powyższy wniosek skarżącego.

W uzasadnieniu wskazano, że strona nie wykazała braku winy w uchybieniu terminowi do uiszczenia wpisu. Tym samym nie spełniła przesłanki koniecznej, o której mowa z art. 86 § 1 p.p.s.a.

Na powyższe orzeczenie strona złożyła zażalenie, w którym w całości potrzymała swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie:

Naczelny Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne i tym samym musi podlegać oddaleniu.

Jak stanowi art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli ta nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie bez swojej winy. Z powyższego przepisu wynika, że konieczną, a zarazem podstawową przesłanką przywrócenia terminu, jest brak winy po stronie podmiotu dokonującego danej czynności. Zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a. na stronie ciąży obowiązek uprawdopodobnienia braku winy, natomiast Sąd rozpoznając wniosek strony musi ocenić, czy w terminie przewidzianym do dokonania czynności nastąpiła taka przeszkoda.

Kwestią bezsporną w rozpoznawanej sprawie jest fakt, że stosownie do treści art. 219 § 1 p.p.s.a. opłaty sądowe, a więc również wpis, mogą zostać uiszczone gotówką w kasie lub na rachunek bankowy właściwego sądu administracyjnego. Nie ma natomiast możliwości by dokonać tego w formie innej np. za pomocą znaków opłaty sądowej.

Przenosząc, powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że wezwanie do zapłacenia wpisu zostało sporządzone w sposób prawidłowy. Co najważniejsze w sposób jasny określono formę w jakiej wpis powinien zostać dokonany. Tym samym skarżący wobec uiszczenia wpisu w formie innej niż wskazana powinien był przynajmniej powziąć wątpliwość co do faktu zrealizowania w sposób prawidłowy ciążącego na nim obowiązku procesowego.

Reasumując podnoszone przez stronę okoliczności w żaden sposób nie uprawdopodobniają braku winy w związku z niedochowaniem terminu do uiszczenia wpisu. Skarżący nie miał prawa domniemywać, że uiścił wpis od skargi, skoro forma w jakiej tego dokonał nie została wskazana w wezwaniu. Nie było również podstaw by uznać wezwanie za bezprzedmiotowe i przyjąć założenia, na które skarżący powołał się we wniosku i zażaleniu, bez uprzedniego wyjaśnienia tej kwestii.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji

Słowa kluczowe:

• Przywrócenie terminu