Opublikowane: 05.03.2009

Inne o symbolu podstawowym

Sygnatura: I SA/Po 1424/08 - Wyrok WSA w Poznaniu

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Jaśniewicz Sędziowie NSA Maria Skwierzyńska /spr./ as. sąd. WSA Małgorzata Bejgerowska Protokolant st. sekr. sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2009r. sprawy ze skargi X SA na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2008r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę /-/M. Bejgerowska /-/M. Jaśniewicz /-/M.Skwierzyńska

W dniu 31 marca 2008 r. E. SA w P. złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodu podlegającego opodatkowaniu. Spółka ta wskazała, że na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1397 ze zm.) Przedsiębiorstwo P. E. "K." w 1996 r. przekształcono w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa o nazwie E. "K." SA. W 2007 r. wszystkie akcje tej E. wniesione zostały przez Ministra Skarbu Państwa jako aport w celu podwyższenia kapitału zakładowego wnioskodawcy (E. SA) będącego spółką Skarbu Państwa. W związku z powyższym w wyniku uzgodnień podjętych pomiędzy Skarbem Państwa, wnioskodawczynią, a E. K. SA, na podstawie art. 38b ust. 2 ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji, przyznano uprawnionym pracownikom E. "ekwiwalent prawa do nieodpłatnego nabycia akcji w postaci wynagrodzenia należnego z tytułu umorzenia akcji wypłaconego przez spółkę". Wypłaty ekwiwalentu dokona wnioskodawca po przeprowadzeniu obniżenia swojego kapitału zakładowego w wyniku umorzenia odpowiedniej liczby akcji. W związku z powyższym E. SA zwróciła się z pytaniem o wyjaśnienie : Czy w świetle ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.; dalej także u.p.d.o.f.) w przedstawionym stanie faktycznym, w związku z wypłatami ekwiwalentu uprawnionym pracownikom, Wnioskodawca jest płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych zobowiązanym do poboru 19% zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dokonywanych wypłat lub stawianych do dyspozycji uprawnionego pracownika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułu ekwiwalentu, w postaci wynagrodzenia za umarzane akcje wnioskodawcy, stanowiącego dochód (przychód) z udziału w zyskach osób prawnych, na podstawie art. 41 ust. 4 w związku z art. 41 ust. 1, art. 30a ust. 1pkt 4, art. 24 ust. 5, art. 17 ust. 1 pkt 4 i art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Jeśli nie tego szukałeś i nadal masz problem prawny – kliknij tutaj >>

Spółka wyraziła pogląd, że do źródła przychodów jakim są kapitały pieniężne, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, zalicza się dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych. Natomiast art. 24 ust. 5 ww. ustawy wskazuje, że dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także: 1) dochód z umorzenia udziałów (akcji); 2) dochód uzyskany z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) na rzecz spółki w celu umorzenia tych udziałów (akcji). Przedmiotowe umorzenie akcji Wnioskodawcy ma charakter tzw. umorzenia ustawowego, gdyż wynika z art. 38b ust. 2 ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji. W sytuacji, gdy ekwiwalent stanowi wynagrodzenie należne z tytułu umorzenia akcji, otrzymanie ekwiwalentu stanowi dla uprawnionego pracownika dochód (przychód) z udziału w zyskach osób prawnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 24 ust. 5 tej ustawy. W efekcie na wnioskodawcy z tytułu wypłaty ekwiwalentu ciążą obowiązki płatnika poboru 19% zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, o których mowa w art. 41 ust. 4 w związku z art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dyrektor Izby Skarbowej w P., działając w imieniu Ministra Finansów w interpretacji z dnia [...] r. nr [...] uznał stanowisko wnioskującej spółki za nieprawidłowe. Organ ten powołał się na treść art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w którym jako źródło przychodów wymieniono kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c). Na podstawie art. 18 cyt. ustawy za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw. Zgodnie z art. 38 ust. 1b ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 171, póz. 1397 ze zm.) prawo do nieodpłatnego nabycia akcji, o którym mowa w art. 38b ust. 2, od chwili powstania podlega dziedziczeniu. Prawo do nieodpłatnego nabycia akcji jest więc prawem majątkowym, wchodzącym do spadku po pracowniku i podlegającym dziedziczeniu z mocy art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego. Prawo do nabycia akcji, zarówno preferencyjnego, jak i nieodpłatnego, ma wymiar majątkowy, jest bowiem uwarunkowane ekonomicznym interesem uprawnionego. W efekcie w przypadku wypłacenia lub postawienia do dyspozycji podatnika ekwiwalentu w postaci należnego wynagrodzenia z tytułu umorzenia akcji, stanowić on będzie przychód z praw majątkowych podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który w myśl art. 45 ust. 1 ww. ustawy podlega kumulacji z innymi dochodami opodatkowanymi na zasadach ogólnych. Natomiast na Wnioskodawcy ciążyć będzie obowiązek poboru zaliczki na podatek dochodowy. W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa strona zarzuciła organowi naruszenia art. 18 oraz art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez błędne zastosowanie tychże przepisów. Zdaniem spółki stanowisko, że wynagrodzenie z tytułu umorzenia akcji stanowi ekwiwalent prawa majątkowego (tj. prawa do nieodpłatnego nabycia akcji) to wypłata wynagrodzenia z tytułu umorzenia akcji jako ekwiwalent prawa, majątkowego stanowi przychód z prawa majątkowego w rozumieniu u.p.d.o.f. nie jest prawidłowe. Spółka nie zakwestionowała poglądu, że "prawo do nieodpłatnego nabycia akcji" jak i "prawo do otrzymania wynagrodzenia należnego z tytułu umorzenia akcji", o którym mowa w art. 38b ust. 2 są prawami majątkowymi wskazała jednakże, iż okoliczność ta nie ma w sprawie istotnego znaczenia. Przedmiotem oceny prawnopodatkowej w ramach postępowania interpretacyjnego nie jest określenie skutków podatkowych zdarzenia polegającego na nabyciu prawa majątkowego przez uprawnione podmioty (np. prawa do wypłaty wynagrodzenia), lecz określenie skutków podatkowych zdarzenia będącego wynikiem realizacji tego prawa (dalszym następstwem uprzedniego nabycia prawa majątkowego), mianowicie zdarzenia polegającego na wypłacie wynagrodzenia. Fakt, że jakieś zdarzenie (otrzymanie pieniędzy) jest bliższą lub dalszą konsekwencją realizacji uprawnień wynikających z prawa majątkowego na gruncie u.p.d.o.f. nie przesądza o tym, iż przychód ten kwalifikowany będzie jako przychód z praw majątkowych. Wypłata dywidendy, czy też wypłata wynagrodzenia z tytuł umorzenia akcji, mimo, iż mają swoje źródło w prawie majątkowym (prawie do żądania ich wypłaty), z mocy art. 17 ust. 1 pkt 4 oraz art. 24 ust. 5 stanowią przychód z kapitałów pieniężnych. Kwalifikując podatkowo wynagrodzenie, o którym mowa w art. 38b ust. 2 ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji należy mieć na uwadze, iż wypłata tego wynagrodzenia jest odrębnym zdarzeniem od nabycia samego prawa do wynagrodzenia, oraz że o kwalifikacji podatkowej wynagrodzenia nie przesądza okoliczność, iż prawo do żądania wypłaty wynagrodzenia jest prawem majątkowym. W ocenie strony, do kwalifikacji podatkowej przychodu w postaci "wynagrodzenia należnego z tytułu umorzenia akcji" istotne znaczenie ma tytuł prawny wypłaty. W związku z tym uprawnione w myśl art. 38b ust. 2 osoby uzyskują przychód, o którym mowa w art. 24 ust. 5 pkt 1 u.p.d.o.f., tzn. przychód zdefiniowany przez ustawodawcę jako "przychód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych", włączony zgodnie z art. i 7ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. do przychodów z kapitałów pieniężnych. Do jego opodatkowania zastosowanie mają zasady określone w art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. To z kolei przesądza o tym, iż spółka stosownie do art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f. jest płatnikiem zobowiązanym do poboru 10% podatku od dokonywanych wypłat lub stawianych do dyspozycji środków pieniężnych z tytułu umorzenia akcji. Z punktu widzenia spółki - w celu wypłaty uprawnionym pracownikom wynagrodzenia, o którym mowa w art. 38b ust. 2 u.k.i p., nastąpi umorzenie akcji objętych przez Skarb Państwa w zamian za kace E. K.. Wypłaty wynagrodzenia na rzecz pracowników zostaną dokonane ze środków pochodzących z umorzenia akcji. Z punktu widzenia spółki nie może być zatem jakichkolwiek wątpliwości co do tego, iż spółka będzie dokonywać wypłat "z tytułu umorzenia akcji", o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i art. 24 ust. 5 u.p.d.o.f. Z tych względów organ podatkowy uznał, iż brak jest podstaw do zmiany interpretacji. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu strona wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzuciła organowi podatkowemu naruszenie prawa materialnego tj. art. 18, art. 24 ust. 5, art. 30a ust. 1 pkt 4 oraz art. 41 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. u.p.d.o.f. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie. Zdaniem Skarżącej, organ błędnie przyjął, iż dokonywana wypłata będzie stanowiła przychód z prawa majątkowego oraz że na Spółce ciążyć będzie obowiązek, o którym mowa w art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (błędnie zastosował art. oraz art. 41 ust. 1 ww. ustawy). Jednocześnie organ bezzasadnie nie zastosował do klasyfikacji podatkowej omawianego przychodu art. 24 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w konsekwencji błędnie przyjął, iż do opodatkowania omawianego przychodu nie ma zastosowania art. 30a ust. 1 pkt 4 oraz art. 41 ust. 4 ww. ustawy. W piśmie z dnia [...] lutego 2009 r. spółka podkreśliła, iż środki na sfinansowanie wypłat, o których mowa w art. 38b ust. 2 ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji, pochodziły z obniżenia kapitału zakładowego i umorzenia akcji spółki konsolidującej (E.SA), a nie spółki konsolidowanej, tj. E. K.SA. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne dokonują kontroli legalności działań administracji publicznej zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P. p. s. a. poprzez orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Na podstawie art. 133 § 1 powyższej ustawy, sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy (...). W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności, wyrażona w art. 134 ustawy P.p.s.a. Zgodnie z jej treścią sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Zobowiązany jest jednak do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które związane są z materią zaskarżonej decyzji. Granice rozpoznania skargi przez sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych, a z drugiej strony przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego (zakaz reformationis in peiuś). Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest kontrola legalności zaskarżonej interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w P.. Na wstępie zauważyć należy, że zgodnie z art. 38b ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji w brzmieniu obowiązującym przed dniem 12 lutego 2009 (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1397 ze zm.) w przypadku wniesienia akcji należących do Skarbu Państwa do innej jednoosobowej spółki Skarbu Państwa m. in. uprawnionym pracownikom przysługuje ekwiwalent prawa do nieodpłatnego nabycia akcji w postaci wynagrodzenia należnego z tytułu umorzenia akcji wypłaconego przez spółki. Wypłata tego wynagrodzenia może być dokonana przez spółkę w ratach, oprocentowanych w wysokości nie niższej niż wskaźnik, o którym mowa w art. 35 ust. 2 ww. ustawy. Kwestia sporna w niniejszej sprawie sprowadza się do kwalifikacji podatkowej, wynagrodzenia, do uzyskania którego uprawnieni pracownicy E. K. nabywają prawo w związku z art. 38b ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji. W ocenie strony przychód z tego tytułu ma charakter przychodu z kapitałów pieniężnych, natomiast według organu jest to przychód z prawa majątkowego. Ten ostatni pogląd należy podzielić. Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c). Ustawodawca rozróżnił obie kategorie pomimo, iż granica pomiędzy nimi jest płynna. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. -w zakresie praw majątkowych - jest doprecyzowany w art. 18 u.p.d.o.f., który stwierdza, iż za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw o projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw. Wymieniony katalog ma charakter otwarty, o czym świadczy zwrot "w szczególności". W związku z tym należy zauważyć, iż podstawą rozróżnienia praw majątkowych od niemajątkowych stanowi kryterium interesu jaki realizują. Do praw majątkowych zalicza się w szczególności prawa rzeczowe, wierzytelności opiewające na świadczenia majątkowe, prawa majątkowe-małżeńskie, istotną część praw kwalifikowanych, jako tzw. własność intelektualna (autorskie, wynalazcze) (por. Z. Radwański, Prawo cywilne, część ogólna, Warszawa 1994, s. 85). Z kolei określenie, co jest przychodem z kapitałów pieniężnych ustawodawca zawarł w art. 17 ust. 1 u.p.d.o.f., w którym wskazano, m.in., iż za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, których podstawą uzyskania są udziały (akcje) w spółce mającej osobowość prawną lub spółdzielni, w tym również: dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy emerytalnych na rachunkach ilościowych, oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu ogólnego) w spółdzielniach, podział majątku likwidowanej spółdzielni, wartość dokonanych na rzecz udziałowców i akcjonariuszy nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b Przychodów z kapitałów pieniężnych ustawodawca nie wiąże z konkretnym prawem ograniczając się do określenia źródła, jakim jest właśnie kapitał pieniężny, w tym przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych. Przez pojęcie kapitałów pieniężnych należy rozumieć czysty majątek w postaci zasobów pieniężnych, przechowywanych w różnej formie, w tym również istniejących w postaci praw do kapitału innych podmiotów (spółek kapitałowych, towarzystw inwestycyjnych), które same w sobie przynoszą ich posiadaczowi przychód (por. Komentarz do art. 10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) [w:] A. Bartosiewicz, R. Kubacki, PIT, Komentarz, Lex 2009). Nie bez znaczenia jest zatem to, na rzecz jakich osób wypłata będzie dokonywana. Nie ma racji skarżąca twierdząc, iż okoliczność, że wypłata ma być dokonana nie na rzecz akcjonariuszy skarżącej, tylko na rzecz uprawnionych pracowników jest irrelewantna tj., że nie ma istotnego znaczenia w sprawie. Okoliczność ta przesądza bowiem o braku podobieństwa pomiędzy świadczeniem dokonanym na podstawie art. 38b ust. 2 ustawy, a dywidendą bądź wynagrodzeniem z tytułu umorzenia akcji wypłaconym akcjonariuszowi. Czym innym jest bowiem otrzymanie świadczenia wynikającego z posiadania określonych papierów wartościowych, akcji, czy udziałów, a czym innym powstanie określonego uprawnienia wynikającego ze stosunku pracy. Fakt, iż wymienione dwa świadczenia (to jest dywidenda oraz wynagrodzenie z tytuły umorzenia akcji wypłacane akcjonariuszowi) zaliczane są do przychodu z kapitału pieniężnego, nie może zatem stanowić argumentu potwierdzającego zasadność stanowiska strony. Skoro z treści art. 38b ust. 2 ustawy o prywatyzacji i komercjalizacji wyraźnie wynika, iż wynagrodzenie należne z tytułu umorzenia akcji jest ekwiwalentem prawa do nieodpłatnego nabycia akcji, a zatem ekwiwalentem prawa majątkowego, które nie wynika ze statusu bycia akcjonariuszem (tylko pracownikiem), to tym samym nie ma ono związku z kapitałem będącym w posiadaniu uprawnionego. Okoliczności tej nie uwzględnia w swojej argumentacji strona skarżąca podnosząc, że zdarzeniem które bezpośrednio powodować będzie obowiązek dokonania wypłat na rzecz uprawnionych pracowników, będzie umorzenie akcji, co w ocenie E. związku z treścią art. 24 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przesądza o podatkowej klasyfikacji wypłat. Odnosząc się do zarzutów Spółki iż nie można wywodzić majątkowego charakteru prawa do wypłaty wynagrodzenia z omawianego tytułu z faktu, iż stanowi ono ekwiwalent prawa majątkowego, to jest prawa do nieodpłatnego nabycia akcji, zauważyć należy, iż o majątkowym charakterze prawa do wypłaty decyduje treść samego prawa, a nie fakt, iż stanowi ono - z woli ustawodawcy - ekwiwalent innego prawa. Skoro zatem nie ulega kwestii, iż na podstawie powołanego przepisu pracownikowi przysługuje roszczenie o wypłatę kwoty pieniężnej w wysokości określonej w przepisie, a wierzytelność opiewająca na świadczenie majątkowe jest prawem majątkowym, to kwalifikację dokonaną przez organ należy podzielić. Podkreślić również należy, iż ustawodawca wskazując, iż prawo do wynagrodzenia stanowi ekwiwalent prawa do nieodpłatnego nabycia akcji potwierdził jego majątkowy charakter. Zauważyć też należy, iż sama skarżąca w skardze stwierdziła, że "uprawnienie pracowników do wypłaty wynagrodzenia, o którym mowa w art. 38b ust. 2 ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji można uznać za prawo majątkowe"*. Zatem podzielając pogląd organu podatkowego, stwierdzić należy, że przychód będący realizacją prawa majątkowego należy zakwalifikować do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wobec czego winien on być opodatkowany wg. art. 27 u. p. d. o. f. Niezrozumiałe są zarzuty strony (s. 4 skargi) oparte na twierdzeniu, iż przedmiotem klasyfikacji podatkowej nie są skutki zdarzenia polegającego na przyznaniu pracownikom uprawnienia (tzn. skutki nabycia z mocy ustawy o prywatyzacji, i komercjalizacji prawa majątkowego), lecz wypłata dokonana na skutek umorzenia akcji spółki. Istotą zagadnienia jest bowiem, o czym wspomniano wyżej to, czy wynagrodzenie z tego tytułu stanowi przychód z prawa majątkowego, czy też z kapitałów pieniężnych, co w istotny sposób rzutuje na wysokość stawki podatkowej. Słusznie zatem podnosi Dyrektor Izby Skarbowej, iż sama wypłata wynagrodzenia z tego tytułu stanowi wyłącznie techniczną realizację świadczenia, która ze swej istoty nie może powodować skutków prawnych w postaci zmiany przyporządkowania danego świadczenia do źródła przychodu innego niż to, do którego zakwalifikowano z uwagi na jego prawny charakter. Skoro zatem uprawnienie pracowników do wypłaty "wynagrodzenia" z w. w. tytułu jest prawem majątkowym, to przychód będący realizacją prawa majątkowego należy zakwalifikować do źródła przychodów z prawa majątkowego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przypadku gdy skarżąca wypłaci lub postawi do dyspozycji podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych ekwiwalent w postaci należnego wynagrodzenia z tytułu umorzenia akcji, stanowić to będzie przychód z praw majątkowych podlegający opodatkowaniu w formie zaliczki na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec powyższego, skoro przestawione przez skarżącą zarzuty naruszenia przez organ prawa materialnego tj. art. 18 ust. 1, art. 24 ust. 5, art. 30a ust. 1 pkt 4 oraz art. 41 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. okazały się bezzasadne, a zaskarżona interpretacja odpowiada prawu, skargę, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało oddalić. /-/ M. Bejgerowska /-/ M. Jaśniewicz /-/ M Skwierzyńska

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Słowa kluczowe:

• Interpretacje podatkowe
• Podatek dochodowy od osób fizycznych