Mamy 7059 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne specjalistów

Wpisz tutaj swoje pytanie, aby trafiło do naszego prawnika specjalisty.

Egzekucja należności czynszowych

Autor: Marek Gola • Opublikowane: 15.05.2017

Moja córka mieszka w mieszkaniu, którego ja jestem właścicielem. Córka od kilku miesięcy nie płaci czynszu. Wspólnota mieszkaniowa poinformowała mnie o planowanym skierowaniu sprawy do sądu w celi egzekucji należności czynszowych. Córka nie zamierza wyprowadzić się, ale nie zamierza też płacić czynszu, tłumacząc się niskimi dochodami. Czy spłata zadłużenia spoczywa na mnie, czy jest to obowiązek zamieszkującej w moim mieszkaniu córki?

Izabela Nowacka-Marzeion

Podstawę prawną niniejszej opinii stanowią przepisy Kodeksu cywilnego zwanego dalej K.c.

 

Z treści Pani pytania wynika, że jest Pani właścicielem mieszkania, w którym zamieszkuje Pani córka. Córka nie opłacała czynszu. Wspólnota poinformowała Panią o skierowaniu sprawy do sądu.

 

Obowiązek uiszczenia czynszu spoczywa na Pani jako na właścicielu mieszkania. Zgodnie z art. 140 K.c. w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą.

 

Z tych też powodów na Pani jako na właścicielce mieszkania spoczywa obowiązek uiszczania czynszu, bez względu na to, kto mieszkanie zajmuje. Pani co najwyżej posiada regres wobec córki o zapłatę czynszu, tj. kwoty, którą Pani winna będzie zapłacić na rzecz wspólnoty. Zanim jednak skieruje Pani roszczenie wobec córki powinna Pani zastanowić się na jakich zasadach córka zamieszkuje w lokalu (najem, użyczenie).

 

W pierwszej kolejności zasadnym jest podkreślenie, iż w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z umową najmu, lecz z umową użyczenia. Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy. Jako że umowa użyczenia de facto między Paniami nie była zawarta, a jedynie wynikała z domniemania faktycznego przyjąć należy, iż córka ma możliwość korzystania z mieszkania w sposób odpowiadający właściwościom i przeznaczeniu rzeczy objętej użyczeniem. Innymi słowy może w mieszkaniu przebywać celem zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych.


Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Córka narusza swym zachowaniem przepis art. 713 K.c., zgodnie z którym biorący do używania ponosi zwykłe koszty utrzymania rzeczy użyczonej. Umowa użyczenia została zawarta na czas nieoznaczony, a w takiej sytuacji użyczenie kończy się, gdy biorący uczynił z rzeczy użytek odpowiadający umowie albo gdy upłynął czas, w którym mógł ten użytek uczynić.

 

Nadto wyraźnie podkreślić należy, iż zgodnie z art. 716 K.c., jeżeli biorący używa rzeczy w sposób sprzeczny z umową albo z właściwościami lub z przeznaczeniem rzeczy, jeżeli powierza rzecz innej osobie nie będąc do tego upoważniony przez umowę ani zmuszony przez okoliczności, albo jeżeli rzecz stanie się potrzebna użyczającemu z powodów nie przewidzianych w chwili zawarcia umowy, użyczający może żądać zwrotu rzeczy, chociażby umowa była zawarta na czas oznaczony.

 

W chwili obecnej zasadnym byłoby skierowanie do córki pisma, w którym wypowiada Pani umowę użyczenia.

 

Pani jako właściciel mieszkania ma wyłączne prawo do władania swoją nieruchomością i w związku z tym przysługuje Pani prawo wystąpienia z żądaniem o nakazanie córce opróżnienia i wydania zajmowanego lokalu mieszkalnego z jednoczesnym wskazaniem, iż córce nie będzie przysługiwało prawo do lokalu socjalnego.

 

Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec:

1) kobiety w ciąży,

2) małoletniego, niepełnosprawnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 z późn. zm.) lub ubezwłasnowolnionego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą,

3) obłożnie chorych,

4) emerytów i rencistów spełniających kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej,

5) osoby posiadającej status bezrobotnego,

6) osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały

– chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany.

 

Reasumując, przysługuje Pani prawo do wystąpienia z pozwem o eksmisję. Opłata sądowa wynosi 200 zł. Sądem właściwym jest sąd położenia nieruchomości. Opłata sądowa w przypadku wygranej sprawy będzie Pani zwrócona.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Prezentowana opinia prawnika nie zawiera odpowiedzi na dodatkowe pytania klienta i dlatego może nie wyczerpywać w pełni omawianego zagadnienia. Często dopiero dzięki dodatkowym pytaniom i odpowiedziom można uzyskać kompletną poradę prawną. Podkreślamy, że w naszym serwisie można zadawać dodatkowe pytania bez ograniczeń czasowych i ilościowych.

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 10 + 9 =

Indywidualne Porady Prawne specjalistów

Wpisz tutaj swoje pytanie, aby trafiło do naszego prawnika specjalisty.

»Podobne materiały

Na jakiej zasadzie przebiega eksmisja?

Sąd orzekł eksmisję bez prawa do mieszkania socjalnego dla mojej mamy. Na jakiej zasadzie przebiega eksmisja? Czy jest to nakaz wyprowadzenia się i osoba, która jest eksmitowana musi sama znaleźć sobie miejsce do mieszkania?

Odwołanie od wyroku orzekającego eksmisję

Wobec mojej siostry sąd pierwszej instancji zasądził eksmisję z zajmowanego przez nią lokalu. Powodem było niepłacenie czynszu. Chciałabym odwoływać się od tego wyroku. Jakie są szanse, że wyrok zostanie zmieniony? Jakich argumentów użyć w apelacji? Chcę pomóc siostrze w spłacie zadłużenia. Czy ten fakt może wpłynąć na zmianę decyzji sądu i skłonić dyrektora administracji do warunkowej rezygnacji z eksmisji?

Eksmisja po licytacji komorniczej mieszkania

Zastanawiam się nad wzięciem udziału w licytacji komorniczej mieszkania. Nie w pełni znam szczegóły sprawy. Wiem, że komornik licytuje dłużnikom mieszkanie, w którym od zawsze mieszkają ci ludzie. W związku z tym jaki mógłbym im dać okres wypowiedzenia? Czy jest jakiś okres ochronny (np. zima, małe dzieci), w którym eksmisja jest zabroniona? Czy to ja muszę zapewnić lokal zastępczy? Na jakich stawkach najmu ich przejmuję i czy mogę je podnieść? Zależeć mi będzie na zmuszeniu ich do szybszej przeprowadzki. Zakładam, że jest tam wspólnota. Jeśli lokatorzy mają względem niej zadłużenie, czy przechodzi ono na nowego właściciela? Kto w okresie wypowiedzenia jest odpowiedzialny za płatności do wspólnoty, nowy właściciel czy lokatorzy?

wizytówka Szukamy prawników »