Z punktu widzenia polskich przepisów, czynności, jakie zamierza Pan dokonywać we współpracy z polskim kontrahentem, w ramach prowadzonej przez siebie i przez tego kontrahenta działalności gospodarczej, zostały zakwalifikowane jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju, w świetle art. 5 ust. 1 pkt 4 oraz art. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.).

Z Pańskiej strony dokonana będzie wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów (art. 5 ust. 1 pkt 5 i art. 13 ustawy). Obie czynności są opodatkowane podatkiem od towarów i usług (VAT).

Pojęcia „importu” i „eksportu” dotyczą transakcji z krajami trzecimi, niebędącymi państwami członkowskimi Unii Europejskiej (art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy).

Z punktu widzenia polskiego podatku dochodowego posiada Pan status brytyjskiego rezydenta podatkowego, w Polsce jest Pan niezrezydentem. Za nierezydenta uważa się osobę fizyczną, jeżeli nie ma na terytorium RP miejsca zamieszkania, czyli nie posiada w tym kraju swojego centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodka interesów życiowych) i przebywa na terenie RP mniej niż 183 dni w roku kalendarzowym. Osoby takie podlegają w RP ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku dochodowego i zobowiązane są zapłacić w Polsce podatek tylko od dochodów osiągniętych w RP (art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – j.t. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Potwierdzeniem statusu nierezydenta jest w Polsce certyfikat rezydencji, czyli zaświadczenie o miejscu zamieszkania dla celów podatkowych, wystawiany przez właściwy organ administracji podatkowej państwa zamieszkania podatnika (art. 5a pkt 21 ustawy o PDOF). W świetle powyższych przepisów, podatku dochodowego w Polsce nie będzie Pan rozliczał.

Z punktu widzenia prawa brytyjskiego musi Pan spełnić konieczne warunki rejestracji na terytorium tego kraju działalności gospodarczej, należycie wywiązywać się z obowiązków podatkowych i innych, jakie wiążą się z prowadzeniem tam działalności. Z mojej wiedzy wynika, że formalności są zdecydowanie mniejsze niż w przypadku otwarcia i prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. W tym zakresie, jeśli ma Pan jakieś wątpliwości, proszę o zasięgnięcie opinii specjalisty od prawa brytyjskiego.

W Wielkiej Brytanii będzie Pan z tytułu wykonywanej sprzedaży podatnikiem podatku od wartości dodanej, będącego odpowiednikiem polskiego podatku od towarów i usług (VAT). Pod pojęciem sprzedaży mieści się także dokonywana przez Pana wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów do Polski (art. 2 pkt 22 ustawy VAT).

Wspólnotową regulację podatku od wartości dodanej, którą respektują kraje członkowskie w swoich ustawodawstwach i z którą muszą harmonizować swoje wewnętrzne przepisy, stanowi Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347/1 z dnia 11 grudnia 2006 r.). W ten sposób krajowa regulacja polska nie odbiega znacząco od przepisów brytyjskich, jeśli chodzi o rozliczanie transakcji wewnątrzwspólnotowych.

Aby dokonywać transakcji wewnątrzwspólnotowych (dostawy jak i nabycia), przede wszystkim zarówno Pan w Wielkiej Brytanii, jak i kontrahent w Polsce będziecie zobowiązani zarejestrować się we właściwym urzędzie jako podatnicy VAT-UE. W Polsce rejestracji dokonuje właściwy ze względu na miejsce prowadzenia działalności naczelnik urzędu skarbowego.

By uniknąć podwójnego opodatkowania transakcji np. w Polsce i w innym kraju Unii, z którego pochodzi druga strona kontraktu, należy przed dokonaniem pierwszej transakcji wewnątrzwspólnotowej złożyć wniosek rejestracyjny (lub wniosek aktualizacyjny jeżeli Pański kontrahent już prowadzi działalność i jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT).

W tym celu należy złożyć zgłoszenie VAT-R wraz z dołączonym do niego drukiem VAT-R/UE. Potwierdzenie uzyskania statusu podatnika VAT-UE naczelnik urzędu skarbowego wydaje na formularzu VAT-5UE.

Od tego czasu przy dokonywaniu wewnątrzwspólnotowych transakcji przedsiębiorcy polscy obowiązani są podawać na fakturach numer VAT poprzedzony kodem PL. I odpowiednio, przedsiębiorca z drugiego kraju członkowskiego obowiązany jest podawać na fakturze swój numer jako podatnika VAT-UE, poprzedzony kodem kraju.

Jeżeli podatnik VAT-UE zaprzestanie dokonywać transakcji wewnątrzwspólnotowych, również obowiązany jest ten fakt zgłosić na piśmie do właściwego organu, w terminie piętnastu dni, licząc od dnia zaprzestania przeprowadzania transakcji wewnątrzwspólnotowych.

Na temat Pańskiej rejestracji jako podatnika VAT-UE dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych w Wielkiej Brytanii wszelkie informacji może Pan uzyskać w następującej instytucji: Aberdeen Non–established Taxable Persons Unit (NETPU) Custom Mouse, 28 Guild Street, Aberdeen AB9 2DY, United Kingdom. Tel: + 44 1224 844651/ 844655/ 844664, Fax: + 44 1224 844611, Centrum Informacji Telefonicznej Tel: + 44 208 929 0152, e-mail: netpu@hmce.gsi.gov.uk, strona internetowa: www.hmce.gov.uk.

Z kolei polskie Ministerstwo Finansów udziela na pisemny wniosek informacji na temat tego, czy dany kontrahent z Polski uzyskał potwierdzenie zarejestrowania jako podatnik VAT-UE, w ten sposób może Pan sprawdzić, czy dokonuje Pan transakcji z podmiotem zarejestrowanym. Adres instytucji: Ministerstwo Finansów, Departament Wymiany Informacji o VAT, ul. Poznańska 46, 62–510 Konin.

Podaję Panu również link do przygotowanego przez Komisję Europejską informatora o transakcjach VAT pomiędzy krajami członkowskimi Unii Europejskiej. Materiał ten obejmuje m.in. wiadomości dotyczące kontaktu, pod którym można uzyskać informacje na temat systemu podatkowego VAT, progów podatkowych dla sprzedaży na odległość (gdy jedną ze stron jest nieprzedsiębiorca, w Polsce ten próg wynosi 160 000 zł), wystawiania i przechowywania faktur, terminów składania deklaracji VAT i informacji podsumowujących w zakresie handlu wewnątrzwspólnotowego, elektronicznego wystawiania faktur i wypełniania deklaracji.

Dokument ten dostępny jest na stronie internetowej Komisji Europejskiej w jedenastu wersjach językowych:

www.europa.eu.int/comm/taxation_customs/publications/info_doc/info_doc.htm – VAT%20in%20the%20European%20Community

Jeśli już obie strony transakcji wewnątrzwspólnotowych dokonały prawidłowej rejestracji jako podatnicy VAT-UE w swoich państwach członkowskich, to dalsze zasady wymiany gospodarczej nie są skomplikowane.

Podatek VAT od towarów w obrocie handlowym pomiędzy podatnikami VAT w państwach członkowskich Unii Europejskiej nie jest pobierany na granicy, gdyż w ramach UE nie istnieją granice celne, a wspólny rynek wewnętrzny (common market).

Co do zasady, jeśli dokonuje Pan wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na rzecz polskiego kontrahenta, to transakcja jest opodatkowana w kraju nabywcy. W kraju dostawcy (a więc w Wielkiej Brytanii), stosuje się stawkę 0%.

Zamiast deklaracji SAD, występujących w transakcjach importowych i eksportowych z krajami trzecimi, w Polsce nałożono na podatników tzw. rozszerzony obowiązek informacyjny w deklaracji VA-T7 oraz obowiązek składania dodatkowych informacji w tzw. zeznaniach podsumowujących (INTRASTAT i kwartalne VAT/UE). Są to jednak obowiązki kontrahenta polskiego.

Podatnik (nabywca wewnątrzwspólnotowy) rozlicza do 25. dnia miesiąca następnego za miesiąc poprzedni podatek VAT w deklaracji VAT-7 według stawki obowiązującej w kraju, do którego są przywożone towary, a więc kraju, w którym kończy się transport tych towarów.

Z punktu widzenia podatku VAT wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT) jest po dacie akcesji Polski do UE stosunkowo atrakcyjne – nie trzeba wykładać podatku przy odprawie, podatek należny od WNT staje się jednocześnie w tym samym już miesiącu podatkiem naliczonym i w deklaracji VA-T7 podatnik wychodzi „na zero”, nic nie musi odprowadzać do urzędu.

Podatnik polski wystawia co miesiąc jedną fakturę wewnętrzną, w której dokumentuje ilość i wartość zrealizowanej w danym miesiącu wewnątrzwspólnotowej dostawy (w jego aspekcie wewnątrzwspólnotowego nabycia) – art. 106 ust. 7 ustawy.

Jak już wspomniałam wcześniej, przedsiębiorcy polscy, którzy prowadzą handel z partnerami zarejestrowanymi dla potrzeb VAT w innych krajach UE, zobowiązani są do składania w swoim urzędzie skarbowym oprócz deklaracji podatkowej VAT-7 także kwartalnej informacji podsumowującej VAT/UE, zawierającej informacje na temat wewnątrzwspólnotowych dostaw i nabyć towarów. Kwartalną informację podsumowującą należy składać do 25 dnia miesiąca następującego po kwartale kalendarzowym (art. 100 ust. 1 i ust. 3 ustawy).

Oprócz opisanej wyżej dokumentacji prowadzonej dla podatku VAT, polski podatnik dokonujący transakcji z podatnikami VAT z innych państw członkowskich Unii Europejskiej, powinien również posiadać następujące dokumenty:

1. dokumenty dotyczące towarów dostarczonych lub wysłanych do innych państw członkowskich (obejmuje to fakturę od dostawcy z innego kraju UE, dowody handlowe wysyłki, dowody transportu towarów etc.);
2. kopie wypełnionych kwartalnych informacji podsumowujących dotyczących wewnątrzwspólnotowych nabyć oraz dostaw towarów oraz
3. kopie deklaracji Intrastat (tylko 2 lata od końca roku kalendarzowego).

W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przez polskiego podatnika, obowiązek podatkowy w podatku VAT powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia (art. 20 ust. 5 ustawy).

W przypadku, gdy podatnik podatku od wartości dodanej (Pan) przed wyżej wymienionym terminem wystawił fakturę (a tak się dzieje zwykle, że faktura jest dostarczana razem z towarem), obowiązek podatkowy u polskiego podatnika powstaje z chwilą wystawienia tej faktury (art. 20 ust. 6 ustawy).

Przepis art. 20 ust. 6 ustawy stosuje się odpowiednio do faktur (np. zaliczkowych, gdy nie ma jeszcze towaru) wystawianych przez podatnika podatku od wartości dodanej, potwierdzających otrzymanie przez niego od kontrahenta całości lub części należności przed dokonaniem dostawy towaru, będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia na terytorium kraju (art. 20 ust. 7 ustawy).

W związku z tym, że na fakturze podatnika podatku od wartości dodanej kwota należności jest podana w euro, polski podatnik powinien ją przeliczyć na złote po średnim kursie Narodowego Banku Polskiego na dzień wystawienia faktury przez podatnika z innego kraju UE lub na dzień poprzedni, jeśli w danym dniu nie ogłoszono kursu. Kwota, która wynika z obliczenia, jest podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia w Polsce i jednocześnie kwotą do zapłaty.

Ustawodawstwo we Włoszech, Francji czy w Wielkiej Brytanii przewiduje wiele uproszczonych procedur, związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi. Szczegółowe informacje może Pan uzyskać pod podanymi adresami i telefonami kontaktowymi oraz na stronie internetowej Komisji Europejskiej.

W Polsce również obowiązuje uproszczona procedura, związana z rozliczaniem wewnątrzwspólnotowych transakcji trójstronnych (art. 135 ustawy), gdy są spełnione łącznie następujące warunki:

1. jest trzech podatników zarejestrowanych w trzech różnych państwach członkowskich,
2. pierwszy z nich wydaje towar fizycznie bezpośrednio ostatniemu w kolejności, a dostawa następuje pomiędzy pierwszym a drugim oraz pomiędzy drugim a trzecim,
3. gdy towar jest przedmiotem transportu, wykonywanego na rzecz pierwszego lub drugiego (kupującego usługę transportową) na terytorium innego kraju członkowskiego.

W takiej trójstronnej transakcji ostatni w kolejności podatnik rozlicza ją u siebie, po spełnieniu warunków, wskazanych w art. 135 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Lubię To!

Oceń przydatność tekstu:

Ocena przydatności tekstu:

Oceń zrozumienie tekstu:

Ocena zrozumienia tekstu: