Autor: Bogusław Nowakowski

Oleje silnikowe – import z USA

Prowadzę działalność gospodarczą, w jej ramach m.in. sprzedaję akcesoria do pojazdów mechanicznych. Obecnie mam propozycję importu i sprzedaży olejów silnikowych produkowanych w USA. Jakie są wymogi prawne dotyczące importu oraz wprowadzenia na rynek tego typu artykułów? Jakie dokumenty są potrzebne, aby prowadzić tego typu dystrybucję?

Podstawa to umowa z producentem. Ona daje prawo do zakupu u niego określonego wyrobu oraz sprowadzania go bezpośrednio od niego.

Import olejów silnikowych nie jest koncesjonowana działalnością – nie wymaga specjalnych zezwoleń.

W następnej kolejności należy podjąć decyzję, czy obejmować zakresem współpracy tylko jeden wyrób, czy więcej oraz w związku z tym – korzystać z procedury zawieszenia akcyzy.

Byłoby to związane z koniecznością powołania składu podatkowego. Jeżeli sprzedaż olejów byłaby tylko na terenie Polski i nie byłyby to duże kwoty, staje się to nieopłacalne – aczkolwiek dopiero sytuacja faktyczna mogłaby wykazać, czy byłoby to konieczne, czy nie.

Zgłoszenie produktu do oclenia stanowi jednocześnie wniosek o dopuszczenie do obrotu. Przejście procedury oclenia stanowi to dopuszczenie.

Znane są działania tego typu, że sprzedający ma skład podatkowy, co uruchamia procedury odroczenia terminu zapłaty podatku, późnej także nie płaci akcyzy, ponieważ jego odbiorcy podpisują w momencie zakupu zobowiązanie (nie wiem, jak to precyzyjnie nazwać), że olej, smar przewidziany jest do zużycia, a nie do dalszej odsprzedaży. Pozwala to na nieopłacanie akcyzy (a tym samym wyższego VAT-u).

Nie jest to w zasadzie normalne podejście, a dodatkowo rodzi poważne niebezpieczeństwo zarówno dla Pana, jak i kupującego.

Zapewne wiadomo jest Panu, że podatnicy prowadzący działalność gospodarczą w zakresie wyrobów akcyzowych są obowiązani przed dniem wykonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu złożyć zgłoszenie rejestracyjne właściwemu dla podatnika naczelnikowi urzędu celnego. Zgłoszenie rejestracyjne zawiera w szczególności dane identyfikacyjne podatnika, jego siedzibę i adres (miejsce zamieszkania) oraz określenie rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej.

Każdy podatnik ma obowiązek składać deklaracje podatkowe do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy.

W przypadku importu stosuje się przepisy celne, czyli wyroby akcyzowe powinny zostać zgłoszone na dokumencie SAD.

Na gruncie ustawy o podatku akcyzowym, oleje smarowe o kodach CN od 2710 19 71 do 2710 19 99 są wyrobami akcyzowymi należącymi do grupy wyrobów energetycznych. Oleje te zasadniczo podlegają opodatkowaniu (z wyłączeniem wyrobów o kodzie CN 2710 19  5 – oleje białe, parafina ciekła oraz smarów plastycznych zaliczanych do kodu CN 2710 19 99). Powyższe wynika z art. 89 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku akcyzowym.

W treści § 10 pk  2 rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego określono jednak przypadki, w których oleje smarowe podlegają zwolnieniu od akcyzy (mimo, iż co do zasady, akcyzie podlegają). Otóż, zwalnia się od akcyzy oleje smarowe oznaczone kodem CN 2710 19 71-83 i 2710 19 87-99, przeznaczone do wykorzystania do celów innych niż napędowe lub opałowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych albo jako oleje smarowe do silników albo do produkcji paliw silnikowych, olejów opałowych, dodatków lub domieszek do paliw silnikowych lub olejów smarowych do silników.

Możliwość zastosowania zwolnienia od akcyzy dla olejów smarowych o kodach CN 2710 19 71-83 i 2710 19 87-99 uzależniona jest zatem od sposobu wykorzystania danego oleju (nazywa się to zwolnieniem z uwagi na przeznaczenie). Mianowicie, oleje smarowe mogą podlegać zwolnieniu od akcyzy o ile wyroby te nie są przeznaczone do któregokolwiek z opisanych niżej celów, a więc:

1. nie są przeznaczone na cele napędowe lub opałowe;
2. nie są przeznaczone do wykorzystania jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych;
3. nie są przeznaczone do wykorzystania jako oleje smarowe do silników;
4. nie są przeznaczone do produkcji paliw silnikowych, olejów opałowych, dodatków lub domieszek do paliw silnikowych lub olejów smarowych do silników.

Możliwość skorzystania z omawianego zwolnienia uzależniona jest od spełnienia szeregu wymogów formalnych. W pierwszej kolejności oleje smarowe będące przedmiotem zwolnienia muszą zostać objęte zabezpieczeniem akcyzowym dostawcy. Wysokość zabezpieczenia akcyzowego winna być obliczona z uwzględnieniem ilości dostarczanych olejów smarowych oraz obowiązującej stawki akcyzy na oleje smarowe.

Po drugie, przemieszczanie takich olejów musi odbywać się na podstawie dokumentu dostawy (wystawianego w trzech egzemplarzach). Przemieszczenie olejów objętych zwolnieniem wymaga dołączenia do przesyłki wyrobów dwóch egzemplarzy dokumentu dostawy (egzemplarz pierwszy i drugi).

Podmiot odbierający oleje smarowe winien potwierdzić odbiór olejów objętych zwolnieniem na drugim egzemplarzu dokumentu dostawy, a następnie zwrócić go do dostawcy. Egzemplarz pierwszy winien być przez podmiot odbierający (podmiot zużywający, podmiot pośredniczący) dołączony do prowadzonej ewidencji wyrobów zwolnionych ze względu na przeznaczenie.

Kolejnym warunkiem jest prowadzenie ewidencji wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie. Do prowadzenia takiej ewidencji zobowiązane są wszystkie podmioty uczestniczące w transakcjach dotyczących olejów smarowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie, w szczególności podmiot prowadzący skład podatkowy, podmiot pośredniczący (podmiot, który na podstawie stosownego zezwolenia prowadzi działalność polegającą na dostarczaniu wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie ze składu podatkowego do podmiotu zużywającego) oraz podmiot zużywający (wykorzystujący wyroby akcyzowe na cele uprawniające do zastosowania zwolnienia), prowadzący działalność gospodarczą z wykorzystaniem olejów smarowych.

Wreszcie, w przypadku, gdy dostawa dokonywana jest na rzecz podmiotu zużywającego prowadzącego działalność gospodarczą z użyciem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na przeznaczenie, podmiot taki jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi dostarczającemu wyroby akcyzowe pisemnego potwierdzenia przyjęcia zgłoszenia rejestracyjnego. Natomiast jeżeli odbiorcą wyrobów akcyzowych jest podmiot zużywający nieprowadzący działalności gospodarczej, jest on zobowiązany do okazania podmiotowi dostarczającemu wyroby akcyzowe dowodu osobistego, w celu potwierdzenia tożsamości.

„Skład podatkowy – miejsce, w którym określone wyroby akcyzowe są: produkowane, magazynowane, przeładowywane lub do którego wyroby te są wprowadzane albo z którego są wyprowadzane – z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy; w przypadku składu podatkowego znajdującego się na terytorium kraju miejsce to jest określone w zezwoleniu wydanym przez właściwego naczelnika urzędu celnego miejsce, w którym określone wyroby akcyzowe są: produkowane, magazynowane, przeładowywane lub do którego wyroby te są wprowadzane, lub z którego są wyprowadzane – z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy; w przypadku składu podatkowego znajdującego się na terytorium kraju miejsce to jest określone w zezwoleniu wydanym przez właściwego naczelnika urzędu celnego”.

„Podmiot zużywający – podmiot:

1. mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, który wyroby akcyzowe objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie zużywa na cele uprawniające do zwolnienia,
2. niemający miejsca zamieszkania, siedziby lub miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, który odbiera nabyte wyroby energetyczne zwolnione od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, określone w art. 32 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym, bezpośrednio do zbiornika na stałe zamontowanego na statku powietrznym lub jednostce pływającej, jeżeli w dokumencie dostawy jest zidentyfikowany statek powietrzny lub jednostka pływająca, na które są dostarczane nabyte wyroby”.

„Podmiot pośredniczący – podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju, któremu wydano zezwolenie na prowadzenie działalności polegającej na dostarczaniu wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie ze składu podatkowego na terytorium kraju do podmiotu zużywającego, a w przypadku wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 32 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, pochodzących również bezpośrednio z importu”.

Ewidencja wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie – ewidencja prowadzona w szczególności przez prowadzącego skład podatkowy, podmiot zużywający i podmiot pośredniczący korzystający ze zwolnienia od akcyzy ze względu na przeznaczenie. Szczegółowe zasady tworzenia i prowadzenia tej ewidencji zostały określone w treści rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 sierpnia 2010 r. w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy (Dz. U. Nr 160, poz. 1075).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym „przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1. produkcja wyrobów akcyzowych;
2. wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;
3. import wyrobów akcyzowych z wyłączeniem importu wyrobów akcyzowych wysłanych następnie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów;
4. nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego;
5. wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3”.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy wyroby akcyzowe oznaczają „wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy”.

W poz. 27 wspomnianego załącznika pod kodem CN 2710 wymieniono „oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe; preparaty gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zawierające 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów; oleje odpadowe”.

Stosownie do art. 86 ust. 1 pkt 2 ustawy „do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715”.

Z wyżej wymienionych przepisów wynika zatem, iż na gruncie ustawy o podatku akcyzowym wyroby o kodzie CN od 2710 19 71 do 2710 19 99 (z wyłączeniem wyrobów klasyfikowanych do kodu CN 2710 19 85 oraz smarów plastycznych zaliczanych do kodu CN 2710 19 99), bez względu na ich pochodzenie, tj. zarówno z krajów Unii Europejskiej, jak i terytorium kraju, są wyrobami energetycznymi opodatkowanymi stawką podatku akcyzowego.

Odnośnie wspólnotowych uregulowań dotyczących opodatkowania olejów smarowych należy zauważyć, że art. 2 ust. 1 dyrektywy 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE L z 2003 r. Nr 283, str. 51 z późn. zm.) określa, które wyroby i według jakich zasad powinny obligatoryjnie zostać objęte podatkiem akcyzowym. Jednocześnie z art. 2 ust. 4 dyrektywy 2003/96/WE wynika, iż paliwa silnikowe i oleje opałowe wykorzystane do celów innych niż napędowe i opałowe nie podlegają obligatoryjnemu obowiązkowi objęcia ich przez państwa członkowskie podatkiem akcyzowym. Na mocy art. 2 ust. 1 lit. b w związku z ust. 5 tej dyrektywy, produktami energetycznymi są produkty objęte kodem CN 2710, czyli między innymi oleje smarowe. Oleje smarowe wykorzystywane do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwa do ogrzewania nie są zatem objęte zakresem stosowania dyrektywy 2003/96/WE.

Z art. 1 ust. 3 lit. a obowiązującej od dnia 1 kwietnia 2010 r. Dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG (Dz. U. UE L z 2009 r. Nr 9, poz. 12), państwa członkowskie mogą nakładać podatki na produkty inne niż wyroby akcyzowe.

Nakładanie takich podatków nie może jednak powodować zwiększenia formalności przy przekraczaniu granic w handlu pomiędzy państwami członkowskimi.

Uprawnienie państwa członkowskiego do opodatkowania olejów smarowych wykorzystywanych do innych celów niż paliwo silnikowe lub paliwo do ogrzewania, z poszanowaniem prawa wspólnotowego, znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości – wyrok z dnia 14 lutego 1995 r., sygn. akt C-279/93.

Mając na uwadze powyższe, Polska utrzymała opodatkowanie podatkiem akcyzowym olejów smarowych, w tym także olejów smarowych wykorzystywanych do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwa do ogrzewania, nie będących (w świetle wyroku ETS z dnia 5 lipca 2007 r., sygn. akt C-145/06 i C-146/06) wyrobami, o których mowa w art. 3 ust. 1 tiret pierwsze dyrektywy 92/12/EWG (art. 1 ust. 1 dyrektywy 2008/118/WE). Jednocześnie Polska dochowała warunku, o którym mowa w art. 3 ust. 3 dyrektywy 92/12/EWG (art. 1 ust. 3 dyrektywy 2008/118/WE).

Analizując przepisy ustawy o podatku akcyzowym, stwierdzić należy, iż opodatkowanie podatkiem akcyzowym olejów smarowych na terytorium kraju nie zwiększyło formalności związanych z przekraczaniem granicy w handlu między państwami członkowskimi. Przepisy krajowe, w których ustanowiono odrębne procedury, jakie należy stosować w przypadku wymienionych wyrobów, nie wprowadziły bowiem ograniczeń obrotu tymi wyrobami i nie nałożyły na podatników ani na inne państwa członkowskie obowiązków, które byłyby niezgodne z przepisami prawa wspólnotowego. W szczególności nabywcy i dostawcy wewnątrzwspólnotowi olejów smarowych wykorzystywanych do innych celów niż opałowe lub napędowe nie zostali obciążeni dodatkowymi formalnościami polegającymi na konieczności otwierania składów podatkowych, stosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, czy potwierdzania odbioru wyrobów na administracyjnym dokumencie towarzyszącym.

Ponadto należy zauważyć, że podmioty krajowe nie zostały zobowiązane do wprowadzania do składu podatkowego w procedurze zawieszenia poboru akcyzy nabywanych wewnątrzwspólnotowo olejów smarowych wykorzystywanych do innych celów niż opałowe lub napędowe.

Zgodnie z art. 40 ust. 6 ustawy„ procedurę zawieszenia poboru akcyzy stosuje się na terytorium kraju również do wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, z zastrzeżeniem art. 47 ust. 1 pkt 1 i 5”. Natomiast stosownie do art. 41 ust. 4 ustawy „jeżeli procedura zawieszenia poboru akcyzy dotyczy wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 40 ust. 6, warunki, o których mowa w ust. 1, mają zastosowanie tylko przy przemieszczaniu tych wyrobów na terytorium kraju, a w przypadku przemieszczania tych wyrobów na terytorium kraju w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub dostawy wewnątrzwspólnotowej warunkiem zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy jest wyłącznie dołączenie do przemieszczanych wyrobów dokumentów handlowych zamiast e-AD”.

Dodać należy, iż w myśl § 2 obowiązującego od dnia 1 września 2010 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 sierpnia 2010 r. w sprawie dokumentacji i procedur związanych z przemieszczaniem wyrobów akcyzowych (Dz. U. Nr 158, poz. 1065) „w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, do których stosuje się stawkę akcyzy inną niż stawka zerowa, ich objęcie procedurą zawieszenia poboru akcyzy na podstawie dokumentów handlowych następuje w momencie wprowadzenia na terytorium kraju”.

Ponadto zgodnie z art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy „produkcja wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy oraz wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym (...)”.

Z powyższego wynika, że procedurę zawieszenia poboru akcyzy należy jednak stosować, gdy wyżej wymienione wyroby akcyzowe są produkowane i przemieszczane na terytorium kraju i gdy są objęte stawką akcyzy inną niż stawka zerowa.

W przypadku, gdy nabywane wewnątrzwspólnotowo oleje smarowe wykorzystywane do innych celów niż opałowe lub napędowe nie są obejmowane procedurą zawieszenia poboru akcyzy, podlegają one opodatkowaniu zgodnie z ogólnymi przepisami dotyczącymi powstania obowiązku podatkowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego.

Jednocześnie należy zauważyć, że mając na uwadze postanowienia art. 2 ust. 4 dyrektywy 2003/96/WE, w § 10 pkt 2 obowiązującego od dnia 1 września 2010 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 sierpnia 2010 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 159, poz. 1070) zwolnione zostały od akcyzy oleje smarowe oznaczone kodem CN 2710 19 71-83 i 2710 19 87-99, przeznaczone do wykorzystania do celów innych niż napędowe lub opałowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych albo jako oleje smarowe do silników albo do produkcji paliw silnikowych, olejów opałowych, dodatków lub domieszek do paliw silnikowych lub olejów smarowych do silników, w przypadkach, o których mowa w art. 32 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym – jeżeli spełnione są warunki, o których mowa w art. 32 ust. 5-13 ustawy.

W sytuacji, gdy podmioty prowadzące działalność gospodarczą zamierzają korzystać z uprawnienia, jakim jest zwolnienie od podatku akcyzowego, muszą spełnić określone przesłanki. W tym miejscu należy podkreślić, iż przepisy dyrektyw nie zabraniają państwom członkowskim wprowadzenia systemów opodatkowania zbieżnych z ujednoliconym systemem opodatkowania funkcjonującym w ramach Wspólnoty w tym zakresie, który nie podlega harmonizacji.

Państwa członkowskie wprowadzając zwolnienie od akcyzy dla olejów smarowych wykorzystywanych do innych celów niż opałowe lub napędowe mogą dowolnie określić warunki korzystania z tego zwolnienia. Powyższe potwierdza nieobowiązująca już dyrektywa 92/81/EWG, która w art. 8 ust. 1 lit  a przewidywała, iż państwa członkowskie zwalniają oleje mineralne do celów innych niż jako paliwa silnikowe lub paliwa grzewcze „na warunkach, które zostaną przez nie określone w celu zagwarantowania prawidłowego i uczciwego stosowania takich zwolnień oraz zapobiegania wszelkim ewentualnym wypadkom uchylania się, omijania lub naruszania tych przepisów”.

Ponadto należy zauważyć, iż nieujęcie olejów do smarowania silników w katalogu wyrobów energetycznych podlegających przepisom dotyczącym kontroli i przemieszczania dyrektywy Rady 92/12/EWG w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania nie potwierdza braku podstaw do opodatkowania przedmiotowych wyrobów.

Art. 20 ust. 1 dyrektywy Rady 2003/96/WE zawiera katalog wyrobów energetycznych, które podlegają przepisom dotyczącym kontroli i przemieszczania dyrektywy 92/12/EWG.

Jak zatem wynika z literalnego brzmienia przepisu, nie dotyczy on kwestii opodatkowywania wyrobów energetycznych. Niepoddanie wyrobu energetycznego rygorom dyrektywy 92/12/EWG nie uzasadnia twierdzenia, iż wyroby te nie podlegają opodatkowaniu.

Obowiązek nakładania akcyzy na wyroby energetyczne wynika z art. 1 dyrektywy 2003/96/WE. Katalog wyrobów energetycznych zawiera natomiast art. 2 ust.1 przedmiotowej dyrektywy.

Stąd też postanowienie art. 20 ust. 1 dyrektywy Rady 2003/96/WE nie wyklucza możliwości opodatkowania olejów smarowych, które nie zostały ujęte w katalogu wyrobów podlegających przepisom dotyczącym kontroli i przemieszczania dyrektywy 92/12/EWG.

Jak wyżej stwierdzono, produkty energetyczne, które podlegają przepisom dyrektywy 92/12/EWG, zostały wymienione w art. 20 ust. 1 dyrektywy 2003/96/WE. Przepis ten wymienia produkty energetyczne, w stosunku do których przepisy 92/12/EWG (2008/118/WE) dotyczące kontroli i przemieszczania stosuje się obligatoryjnie w wymianie wewnątrzwspólnotowej.

W katalogu wyżej wymienionych produktów energetycznych nie zostały natomiast ujęte wyroby o kodzie CN 2710 19 71-2710 19 99, co oznacza, iż państwa członkowskie nie mają obowiązku stosować wobec tych wyrobów szczególnych zasad kontroli i przemieszczania określonych w dyrektywie 92/12/EWG (2008/118/WE), co nie oznacza, że państwa członkowskie nie mogą objąć wyrobów niewymienionych w art. 20 ust. 1 postanowieniami dyrektywy 92/12/EWG (2008/118/WE) na terytorium tego państwa członkowskiego.

Ustawa o podatku akcyzowym:

„Art. 2.1.

(…) terytorium państwa trzeciego – terytorium inne niż terytorium Unii Europejskiej;

import – przywóz:

• samochodów osobowych z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju,
• wyrobów akcyzowych z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju:
  
  – jeżeli wyroby te z chwilą ich wprowadzenia na terytorium kraju nie zostają objęte zawieszającą procedurą celną,
  – jeżeli wyroby te zostały zwolnione z zawieszającej procedury celnej lub procedura ta została zakończona i powstał dług celny. (…)

Art. 8.

1. Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1. produkcja wyrobów akcyzowych;
2. wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;
3. import wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem importu wyrobów akcyzowych wysłanych następnie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów. (…)

Art. 10.

1. Obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

2. Obowiązek podatkowy z tytułu importu wyrobów akcyzowych powstaje z dniem powstania długu celnego w rozumieniu przepisów prawa celnego. (…)

Art. 14.

1. Organami podatkowymi właściwymi w zakresie akcyzy są naczelnik urzędu celnego i dyrektor izby celnej. (…)

Art. 16.

1. Podmiot prowadzący działalność gospodarczą jest obowiązany, przed dniem wykonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą lub pierwszej czynności z wykorzystaniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, złożyć zgłoszenie rejestracyjne właściwemu naczelnikowi urzędu celnego”.

Postępowanie w przypadku importu:

„Art. 27.

1. W przypadku importu podatnik jest obowiązany do obliczenia i wykazania kwoty akcyzy w zgłoszeniu celnym, z uwzględnieniem obowiązujących stawek akcyzy, z zastrzeżeniem ust. 3.

2. Kwotę akcyzy przypadającą do zapłaty z tytułu importu wyrobów akcyzowych obniża się o wartość podatkowych znaków akcyzy prawidłowo naniesionych na wyroby akcyzowe lub opakowania jednostkowe wyrobów akcyzowych, objęte zgłoszeniem celnym.

3. W przypadku objęcia importowanych wyrobów akcyzowych procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub w przypadku importu wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, podatnik jest obowiązany zamieścić w zgłoszeniu celnym informację o kwocie akcyzy, która byłaby należna, gdyby wyroby akcyzowe nie zostały objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub zwolnieniem od akcyzy.

4. Jeżeli właściwy naczelnik urzędu celnego stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota akcyzy została wykazana nieprawidłowo, wydaje decyzję określającą kwotę akcyzy w należnej wysokości. Właściwy naczelnik urzędu celnego może określić kwotę akcyzy w decyzji dotyczącej należności celnych przywozowych.

5. Po przyjęciu zgłoszenia celnego, podatnik może wystąpić do właściwego naczelnika urzędu celnego o wydanie decyzji określającej kwotę akcyzy w należnej wysokości.

6. W przypadkach innych niż określone w ust. 1, 4 i 5, właściwy naczelnik urzędu celnego określa kwotę akcyzy z tytułu importu wyrobów akcyzowych w drodze decyzji.

7. W przypadku określenia kwoty akcyzy w decyzji naczelnika urzędu celnego podatnik jest obowiązany w terminie 10 dni, licząc od dnia doręczenia tej decyzji, zapłacić różnicę między akcyzą wynikającą z tej decyzji a akcyzą pobraną przez ten organ wraz z należnymi odsetkami za zwłokę.

Art. 28.

1. W zakresie nieuregulowanym w ustawie, w odniesieniu do terminów i sposobu zapłaty akcyzy z tytułu importu stosuje się odpowiednio przepisy prawa celnego o terminach i sposobach uiszczania należności celnych, z wyjątkiem przepisów dotyczących przedłużenia terminu zapłaty, odroczenia terminu płatności oraz innych ułatwień płatniczych określonych tymi przepisami.

2. Podatnik jest obowiązany do zapłaty akcyzy również wtedy, gdy wyroby akcyzowe zostały zwolnione od należności celnych przywozowych lub stawki celne zostały zawieszone albo obniżone do stawki celnej zerowej.

3. Właściwy naczelnik urzędu celnego zabezpiecza kwotę akcyzy, jeżeli nie została ona zapłacona, w przypadkach i trybie stosowanym przy zabezpieczaniu należności celnych na podstawie przepisów prawa celnego, z wyjątkiem przypadków, gdy wyrób akcyzowy został objęty procedurą zawieszenia poboru akcyzy i zostało złożone zabezpieczenie akcyzowe.

Art. 29.

Jeżeli zgodnie z przepisami prawa celnego powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego nie może nastąpić z uwagi na przedawnienie, a istnieje podstawa do obliczenia lub zweryfikowania należności podatkowych, właściwy naczelnik urzędu celnego może określić elementy kalkulacyjne według zasad określonych w przepisach prawa celnego na potrzeby prawidłowego określenia kwoty akcyzy z tytułu importu”.

Podatnicy dokonujący zakupów towarów ze Stanów Zjednoczonych Ameryki ujmują w dokumentacji podatkowej na podstawie dokumentu celnego, faktura sprzedawcy pełni zazwyczaj rolę uzupełniającą.

Odnośnie należności: Zapłaci Pan należne cło, wynikające bezpośrednio z kodu celnego towaru.

Sam import może być organizowany samodzielnie łącznie ze zgłaszaniem do oclenia, ewentualnie jest to powierzane agencji celnej (umowa).

W przypadku podatku VAT podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy. Ta podstawa obejmuje, o ile elementy takie nie zostały do niej włączone: prowizję, opakowania, transport i koszty ubezpieczenia, które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju. Przez pierwsze miejsce przeznaczenia rozumie się miejsce wymienione w dokumencie przewozowym lub innym dokumencie, na podstawie którego towary są importowane.

poleć pytanie znajomemu     wersja do druku